Witam wszystkich.
To nie jest żadne pytanie ,bo to jest wyłącznie tylko moja decyzja i mojego partnera, ale chciałam zasięgnąć porad doświadczonych mam.
Pewnie sądzicie ,że dziecko w wieku 19 lat jest nie dojrzałe , bo jak taka osoba może wychowywać dziecko skoro sama nie dawno osiągnęła pełnoletność. 
Jestem z moim chłopakiem jakiś czas . Od grudnia się zaręczyliśmy .
od 3 lat mieszkamy razem u niego . Mieszkamy z jego tatą i babcią ,bo jego rodzeństwo mieszka w swoich domach .
Mój chłopak ma 24 lata pracuję ma stabilną pracę umowę na czas nie określony .Ja tak samo pracuję w Tesco i uczę się zaocznie .
Sami się utrzymujemy bo niestety nikt w domu nie pomaga , babcia złotówa a tato jest chory na rencie a jego mama umarła w pazdzierniku na raka 
całe utrzymanie domu stoi,że tak powiem na nas . Jeśli chodzi o sytuację finansową to jest bardzo dobrze, bo oboję pracujemy i mamy pieniądze, plus jest taki ,ze mamy swój dom także nie trzeba płacić za wynajęcie mieszkania .
Często rozmawiamy o ślubie i dziecku .
i oboję się zdecydowaliśmy na dziecko tylko nie w tym czasie ,lecz w ostatnim roku mojej szkoły , chodzi o to,że sami chcemy się zajmować naszym dzieckim i jesteśmy zupełnie świadomi jaki to obowiązek i ile jest w tym wyrzeczeń .
Nie oczekuję pomocy od swojej mamy finansowej ,bo ona też pracuję w Tesco i wiem ,ze jest jej ciężko. Chodzi mi jedynie o drobną pomoc 4 razy w miesiącu,bo zamierzam po zrobieniu aktualnej szkoły iść na studium kosmetyczne.
Chciałabym ,zeby doświadczone mamy poradziły mi jako mamy,kobiety czy jest to realne żeby wszystko można było pogodzić .
I czy początki są bardzo ciężkie . ?
Te wszystkie rady będą dla mnie wskazówkami jak nie teraz to na przyszły czas odnośnie ciąży i dalszego rodzicielstwa .
Z góry dziękuję i proszę nie pisać obrazliwych rzeczy .
1 2014-05-04 10:54:29 Ostatnio edytowany przez PatrycjaPatrycja89 (2014-05-04 12:10:39)
Podobne tematy
- Zanetka_UK
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
hey Patrycja!
ludzie ktorzy sadza ze KAZDA 19stka jest nie dojrzala mysla stereotypami,
kazdy ma swoje zycie, swoja przeszlosc, swoj bagaz zyciowy. wiec kazdy czlowiek osiaga ten wiek ''dojrzaly'' w innym terminie:)
JEsli chcecie powiekszyc rodzine, porozmawiajcie jakby to wygladalo.
jak Chlopak to widzi. jaka byla by jego rola, przy dziecku, czy mialabys czas tylko dla siebie (to wazne! ja niestety takiego nie mam a mialo byc inaczej!)
jak wygladl by wasz dzien, co robili byscie na wolnym i takie drobiazgi.
w zaleznosci gdzie pracujes czy chcialabys pracowac w ciazy czy tez nie.
jesli chcecie oszczedzic troche polecam karmienie piersia. (fakt ze dziecko jest przy Tobie - ale mozna kupic lakator i zostawic mleko w lodowce jak bedziesz chciala isc do szkoly,)
ogolnie lekko nie jest ale da rade pogodzic wszystko. mooj pracuje na nocki 5 dni w tygodniu i jakos dajemy rade.
- Desire1987
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Nie bardzo rozumiem jakich Ty rad oczekujesz. Łatwiej by było gdybys zadawała konkretne pytania . Czy jest cięzko? oczywiscie ze jest! Gdy pojawia sie dziecko zmienia się wszystko...Oczywiście ze da sie wszystko pogodzić:) Wszystko zależy tez od temperamentu dziecka. Mi sie trafił Aniolek i juz po 2-3 tyg byłam w stanie zorganizowac sobie zycie tak ze w domu było posprzątane, obiad ugotowany i miałam jeszcze czas dla siebie...:)
- LeeBee
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Patrycja wiek nie jest wyznacznikiem dojrzałości, więc jak będziecie gotowi na dziecko to droga wolna.
Ja jestem świeżo upieczoną mamą i mimo tego, że byłam przygotowana na to, że wszystko się zmienia, to i tak się zaskoczyłam.
Moje dziecko w przeciwieństwie do dziecka Desire nie jest aniołkiem. Znaczy się jest aniołkiem, ale ma od urodzenia problemy trawienne co wiąże się z kolkami, wzdęciami i marudzeniem praktycznie 24h na dobę.
Według mnie początku są ciężkie. Wiadomo zupełnie nowa sytuacja. Ból po porodzie, opieka nad noworodkiem: nieoceniona jest wtedy pomoc drugiej osoby przez cały dzień.
Piszesz, że chcesz się dalej uczyć. Niby wszystko da się połączyć, ale powiem ci szczerze, że ja jestem na ostatnim roku magisterki, więc zajęć mam niewiele, ale jak mam małego zostawić to mi serce pęka. A do męża piszę średnio co 15 min. co słychać i czy mały nie płacze. A przed porodem sama mówiłam, co to jest kilka godzin. Odciągnę mleko i tatuś się zajmie. Dlatego jeśli już miałabyś urodzić i się uczyć to ja bym na twoim miejscu spróbowała zaplanować, żeby urodziło się na koniec roku szkolnego, żebyś całe wakacje była z maleństwem. A jak rozpocznie się kolejny rok szkolny to maleństwo będzie miało 3-4 miesiące, więc powinno być łatwiej.
Witaj urodziłam jako 18 latka kończac zawodowke w czerwcu zaczynajac sliceum zaoczne w wrzesniu a rodzac 19 paźdz . Mieszkalam sama z mala i jej tata tylko on pracowal potem rozne problemy rozstalismy sie i bylam sama z mala na swoim dalej hodze do szkoly mam nowego partnera 2 lata mala myka do przedszkola od wrzesnia , rodzice mieszkaja 3 miasta dalej nie mamy pomocy na pstrykniecie palcem aczkolwiek gdy ja ide ide do szkoky a moj jest w pracy tesciowa pilnuje malej z przyjemnoscia .. JAK SIE CHCE TO SIE WSZYSTKO DA a nie metryka swiadczy o doroslosci czlowieka tylko to co ma w glowce ...jesli jestescie gotowi to dacie sobie rade...problemy sie pojawia ale da sie pogodzic wszystko jesli sie chce ...powodzenia
Jeśli uważasz że dacie radę to jak najbardziej porozmawiajcie o tym i podejmijcie wspólną decyzję. Myślę że fajnie jest się taką młodą mamą:) Jesli jesteście gotowi spędzić ze sobą resztę życia to ja życzę powodzenie;)