Odzew po rozstaniu

Ja wiem, że już do siebie nie wrócimy (ja tego nie chcę). Po prostu nie te światy, ciągłe kłótnie. Nie było żadnej zdrady itp. Mówiąc, że ma się nie odzywać do mnie powiedziałam, że już rozglądam się za kimś innym bo chce być szczęśliwa i że mam kogoś na oku i chce być fair wobec niego (ale faktycznie to to nie wypaliło w ogóle...) więc może tymbardziej ma jakiś żal, uraz do mnie... Skoro nie odpisuje to też widać jakie ma natawienie.
To będzie szybkie spotkanie, po tej sytuacji teraz nie będę zagadywać wezmę co swoje i samo wyjdzie czy chce chwilę porozmawiać czy nie.

Ale fakt dwa tygodnie to mało czasu aby normalnie rozmawiać... tak nie pomyślałam

Taka prawda, że może zbyt szczera byłam ale nie wiedziałam w emocjach jak to powiedzieć. Dzień po tej rozmowie o definitywnym zerwaniu i tak zadzwonił bo powiedział, że chce mnie usłyszeć i wtedy powiedziałam, że mam już kogoś na oku (było mi bardzo ciężko) aby nie dzwonił właśnie (bo się nigdy nie pozbierałabym..). I tak też to się potoczyło. Widać, że uraziło go to mocno ale fakt jest taki, że obecnie mam kogoś na oku choć nie mam pojęcia czy cokolwiek z tego będzie.

Jest mi teraz głupio ale nie miałam złych intencji pytając co u niego słychać. Wydaje mi się, że on jest urażony i może jakoś przeżywa to wszystko... Odbiorę co moje i nie ma co za dużo rozmawiać.
Z drugiej strony to tylko sms...

Wafelku,

Celem komunikacji SMS-owej (mam wrażenie, że najobrzydliwszej formy porozumiewania się ze sobą w sytuacji rozstania) jest posłanie krótkiej wiadomości (co wynika z nazwy owego środka komunikacji). Czy odpowiedż na Twe pytanie "Co słychać?" w tej chwili, gdy być może adresat tego SMS-a cierpi, jest załamany, jeśli runął mu świat, jest możliwa za pomocą 160 znaków? Albo co, na takie pytanie ma odpisać zachowując klasę i maniery, jeśli całkowicie zobojętniał już na Twe wdzięki, czy też jest na Ciebie najzwyczajniej w świecie zły i nie chce Cię już znać albo, gdy nawiązuje właśnie nową, satysfakcjonującą relację i przebywa w towarzystwie innej dziewczyny?

Witam wszystkich w Świątecznej atmosferze
W międzyczasie dużo się wydarzyło u mnie w tej sprawie. Odebrałam rzecz a mój były chłopak fajnie się zachował, przytulił, pocałował w czoło porozmawialiśmy chwilkę.
Po paru dniach przypadkiem spotkałam go w klubie ale nawet nie powiedział mi cześć, popatrzył tylko, pokiwał głową, bardzo mnie to dotknęło, przyszłam po imprezie i cały tydzień przeżywałam i łzy mi cisnęły się do oczu... Ja podeszłam się przywitać z jego znajomymi a on tyko jak mnie zobaczył to umknął... To mnie przekonało, że jednak dobrze zrobiłam rozstając się.

Dzisiaj odezwał się, zadzwonił. Mówił, że myślał, że ja się odezwę do niego, że czekał (ale nie wspomniałam o tamtym incydencie z klubu a bardzo przykro mi było i miałam żal do niego...). Porozmawialiśmy co u nas, nie powiedział wprost ale robił aluzje do tego jak byliśmy razem, że tamte święta razem spędzaliśmy a teraz każdy sam... że nie będzie mógł spróbować mojego ciasta, że jak spędzam święta czy jadę do kogoś czy jestem w domu.

Tak sobie myślę, bo chciałabym porozmawiać z nim i czy dobrym pomysłem będzie zaproponowanie spaceru? Są święta, nie mam planów i on nie ma na jutro... Wiem, że to dziwne, ale przestałam już wierzyć, że on się zmieni dla nas i mam pewne wątpliwości, a może jednak... Czy to będzie dobre posunięcie? Sama nie wiem... On wprost nie zaproponował spaceru jedynie prosił abym zadzwoniła jutro itp.

Jak uważacie?