Witam, proszę was o rade gdyz jestem w wielkiej niewiadomej. Na poczatku tego roku wraz za narzeczonym krótko po zareczynach podjelismy decyzję o ślubie. Pomimo tego, że mam 29 lat nie spieszyło mi sie do zareczyn ale on nalegał, zgodziłam sie, stwierdziłam, że trzeba iśc za ciosem zarezerwowalismy sale, zespół, szybko pojawiły sie z mojej strony wątpliwości co do decyzji o slubie, do mojego uczucia względem niego, przesladuje mnie przeszłośc.
W sercu od wielu lat pozostała moja pierwsza miłośc 7 lat bycia razem i zaręczyny, potem nie wiem czy słusznie zrobiłam, za namowa innych osób zostawiłam go dla innego mężczyzny T.(ponieważ byłam zazdrosna i czulam że może mieć kogoś, znudzenie) ale po roku rozpadło się bo jak T stwierdził "ty kochasz nadal swoją Pierwsza Miłóść". Po rozstaniu z P.M. przez te 5 lat nie moglam ułożyc sobie życia nie czułam tego co do P.M., podjelismy próbę powrotu wróciliśmy do siebe z P.M. jednoczesnie oboje kombinowaliśmy na boku krótko potem rozeszliśmy ja sie z kimś umawiałam on P.M.poznał kogoś, pomimo że nie jestesmy ze soba ciągle mamy jakiś kontakt, moge na niego liczyc, czasem spotykamy się, a ja go pragne, nie moge ułożyc sobie życia bo P.M. miłośc ciągle wraca, ostatnio oswiadczył że mnie ciagle kocha, nikogo tak nie kochał i chciałby wrócic.
Kiedy w końcu poznałam obecnego narzeczonego kontakty z P.M. ograniczyłam. Z narzeczonym spotykamy sie 1,5 roku nie jestem pewna czy chce tego slubu, dobrze mi z nim ale tez wiem że jesli odmowię to on może mnie zostawic, a tego bym nie chciała, ale bardzo na mnie naciska.
Pierwsza miłośc nie daje mi spokoju wydaje mi się ze nadal go kocham, ostatnio często sie kontaktujemy, spotykamy, nadmienie że on jest w 2 letnim związku przez tą dziewczyne za drugim razem rozstalismy się, powiedzaił że chce do mnie wrócić? Mam w głowie młyn, chcę w końcu ułożyc sobie zycie, nie chce się szarpac jak do tej pory
Podobne tematy
Hej 
Pierwsze pytanie - czy Twój obecny narzeczony wie o spotkaniach? Tak to jest z tymi pierwszymi miłościami, że zawsze będzie się wspominać, a partnerzy wydają się tacy 'idealni'. Masz trzy wyjścia. Jeden - całkowicie zrywasz kontakty z P.M i koncentrujesz się na narzeczonym, może będzie trochę żal, ale cóż - musisz sobie jakoś poradzić. To rozwiązanie zalecam jeśli kochasz swojego narzeczonego. Dwa - zrywasz zaręczyny i próbujesz być z P.M. Nie wiem czy coś z tego by wyszło - już raz próbowaliście do siebie wrócić i co? Nie wyszło. Rozwiązanie numer trzy - zrywasz z narzeczonym i odcinasz się od P.M. Ja polecam opcję nr jeden, przy czym musisz być całkowicie konsekwentna, żadnego kontaktu z byłym, zapominasz o nim i jesteś uczciwa wobec narzeczonego.
3 2014-03-25 15:19:25 Ostatnio edytowany przez szczęście111 (2014-03-25 15:28:39)
- szczęście111
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
...nie jestem pewna czy chce tego slubu, dobrze mi z nim ale ......
nie kochasz go, jesteś z nim bo jest ci wygodnie.
, zapominasz o nim i jesteś uczciwa wobec narzeczonego.
ha i tu jest problem, nie zapomnisz bo do tej pory nie zapomniałaś, nie powinnaś brać tego ślubu.
- iziaaaaak
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Jeśli potrafisz żyć bez P.M. zerwij całkowity kontakt i ułóż sobie życie z narzeczonym. Jeśli jednak nie jesteś w stanie nie kontaktować się z nim, nadal go kochasz, co robisz w nowym związku? Na twoim miejscu, odcięłabym się od nich obu i zobaczyła za kim zatęsknisz. Ślub to poważna decyzja, zrób tak byś nie skrzywdziła samej siebie i innych.
Ja tam uważam, że każdy może mieć jakieś lekkie zawirowania w życiu, problemy z podjęciem decyzji. To nie znaczy, że nie kochasz narzeczonego. Może po prostu jesteś zagubiona. Natomiast zachowujesz się nieuczciwie wobec narzeczonego i musisz jak najszybciej podjąć jakąś decyzje. Kiedy macie ten ślub? Może nie czujesz się jeszcze gotowa, a narzeczony wywiera nadmierną presję? A myśli o byłym są tylko wymówką?
Sama pisałaś, że 'przeszłość cie PRZESLADUJE' i że 'chcesz sobie ułożyć życie, a nie szarpać się jak do tej pory'. Także wiadomo co trzeba zrobić. Powodzenia
- sluuu
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
W wypowiedzi iziaaaaak jest dojrzała porada. Dałaś sobie szansę na rozgrzebanie tego co już było przez ponowny kontakt. Spróbowaliście już kiedyś wrócić i nie wyszło, więc kieruję Tobą chyba dziecięca naiwność. Może być też tak, że stresujesz się całym tym ślubem.
Ja bym wyjechała do rodziców i wyczyściła myśli. I zero kontaktu z P.M., zdajesz sobie sprawę, że on może mącić Ci specjalnie w głowie, bo wie że zdecydowałaś się ułożyć życie, a on boi się, że będzie miał ciasteczko, ale nie będzie mógł już zjeść ciasteczka?
Dziękuję Kobietki za cenne rady.
Decyzję o ślubie podjeliśmy w lutym z terminem we wrzesniu, to prawda, narzeczony wywiera na mnie presję , być może to jeszcze dla mnie za szybko, może nie czuje się jeszcze gotowa na ślub i zżerają mnie nerwy, a rozdrapywanie przeszłosci pogłębiło moje wahania. Narzeczony nie wie o P.M. nie wiem jak by to przyjął a jest człowiekim konkretnym.
Rozmawialam z narzeczonym, oswiadczyl, że mam odwolac ten slub, aby nie bylo na niego ze zmusza mnie, i tak tez zrobie, naważyłam sobie piwo to musze je wypić.
Lepiej teraz zastanowic się pięć razy, aniżeli potem żałować. Nie wiem jak to sie dalej potoczy, być może dam szanse sobie i narzeczonemu, jeśli tylko mi na to pozwoli?
Niestety nie mamy w tej chwili możliwości wspolnego zamieszkania, ze wzgledu na moja prace i to ze mieszkam w innym mieście, staramy sie przynajmniej raz w tygodniu widywac.
Moim zdaniem powinnas na razie sam dojsc ze soba do porozumienia, bo miotasz sie jak miedzy mlotem i kowadlem, dac spokoj obu tym chlopakom, a za jakis czas poszukac kogos, kiedy juz bedziesz wiedziala, czego od zycia (i partnera) chcesz.