Prezenty - źródło radości i utrapienia.

Cóż, mam wyjątkową zdolność do "czytania" ludzi i nie mam żadnych problemów z dobieraniem dla nich prezentów- nawet jeśli znam kogoś krótko, potrafię wybrać trafny prezent dla tej osoby - taki mam dar
A jednak jest w moim otoczeniu kilka osób, w tym moja własna matka, które zaraz po otrzymaniu prezentu rzucają go w kąt. Jeśli chodzi o moją matkę, przestałam jej dawać prezenty- w zamian zapraszam ją np. do kawiarni, no ale nie jest to rozwiązanie na każdą osobę.

Nie wydaje mi się, znam gusta tych osób. Często kupuję im to, czym sie zachwycają widząc to w katalogu czy sklepie.
Tak, dokładnie tak jest: wiele prezentów, które dałam np. mojej matce do dziś stoją na półce nieodpakowane.

Ładnie pakuję mojemu teściowi, bo jemu się tak to podoba, że rozpakowuje prezent, a opakowanie zachowuje "na pamiątkę" Mojej mamie daję prezenty w torbach prezentowych, nawet przy mnie ich (najczęściej) nie otwiera.
Ze znajomą rodziną mam podobny problem; cokolwiek im daję (w tym dziecku) równie dobrze mogłabym dać na aukcję Allegro. Zachwycają się w pierwszej chwili, ale efekt jest ten sam co z moją mamą
Już nawet wymyśliłam, że będę im dawać coś....totalnie praktycznego, jak np. unikalny rodzaj kawy (którą pijają) co można szybko wykorzystać. Gorzej z dzieckiem.
Czy macie podobne sytuacje?

Ja bardzo lubię robić prezenty, najbardziej mojemu chłopakowi, rodzicom, przyjaciółce. Staram się wpaść w ich gust, choć jestem tylko człowiekiem, więc na pewno zdarzyło mi się kupić im coś mniej trafionego. No, ale staram się i np przyjaciółce najłatwiej jest dobrać prezent i z tego co wiem zazwyczaj u niej trafiam. Wiesz, to zależy. Np moja siostra jak się daje np prezent na święta, to raczej tak nie okazuje radości, a raczej są to dobrane prezenty, to co lubi. Ona ma taki charakter po prostu. Dlatego tak, kupuję jej znowu, bo to święta w końcu, ale też nie przejmuję się jak nie ma u niej mega entuzjazmu. Na inne okazje jej akurat nie daje prezentów. Przyjaciółce, chłopakowi itp prezenty takie dość często za to. Chyba, że ktoś miałby gdzieś i coś niemiłego powiedział, to nie wiem czy bym następnym razem kupiła. To już dla mnie jest niefajne. A jakbym wiedziała, że nie trafiłam, dlatego ten prezent "poszedł na strych" itp, to następnym razem starałabym się bardziej trafić. No, ale jakieś ostentacyjne mówienie, że to jest takie czy siakie mnie, by raczej odstraszyło. Co innego jak ja sama potem wywnioskuję i zobaczę, że tej osobie raczej prezent nie służy czy coś, to inna sprawa i następnym razem bardziej wtedy postaram się, by trafić w gust.

Prezenty też lubię dostawać, doceniam każdy, a wręcz łatwo wpaść w mój gust, bo sporo rzeczy lubię itp. Kolczyki, kryminał, thriller czy horror do czytania (uwielbiam je) zawsze mnie ucieszą. Nie muszą być autora, którego czytam, innego też chętnie poczytam, po prostu uwielbiam. Lubię też wiele innych rzeczy, więc raczej nie ma problemu mnie obdarować Raczej więc dostaję trafione prezenty A jak dostałam nietrafiony, to też się nie przejmowałam, bo dla mnie najważniejszy jest gest

Catwoman, skoro mama nie odpakowuje, to przepraszam, że to powiem, ale "dziwny przypadek". Każdy kogo znam odpakowuje, to takie naturalne, ciekawość co tam jest itp chociażby. No takie dziwne nawet nie odpakować, co ktoś nam kupił. Może ona uważa, że to zbędne, że jej kupujesz, bo ogólnie nie chce, byś jej kupowała, nie wiem czemu, ale może tak ma, ale i tak to dziwne. Aż nie wiem co tutaj poradzić No może szczerze zapytaj czemu nie odpakowuje, chyba, że już to zrobiłaś i nic to nie dało

Cat, a Twoja mama ma tak tylko z prezentami od Ciebie czy ogolnie? Ja zauwazam, ze nie wszyscy przyjmują prezent w sposob naturalny, chyba kojarzy im sie to z koniecznoscia rewanzowania albo nie wiem..

. Znam ten typ.

No najbezpieczniej - ostroznosci nigdy nie dosc

Jako niemowlę nie umiała jeszcze mówić. teraz nic jej nie usprawiedliwia

Pewnego razu na gwiazdkę obdarowałyśmy się z bratową identycznymi prezentami.Naprawdę                          

Od szwagierki nigdy nic nie dostałam,mimo tego ja jej robię prezenty,bo jakoś tak głupio z pustą łapką...
Jak się wreszcie doczekam,to nawet kapcie ucieszą

Od szwagierki?Nigdy.Naprawdę.             
Dostaje od teściowej i owszem.
Jak jedziemy na wieś,to wiadomo z prezentami,dla wszystkich...       
Wyjeżdżamy ze wszelkim dobrem.                                                                 
Jak szwagierka nas odwiedza to też coś przywozi z tekstem ,,mama dała'' 
Nie jest już dzieckiem (po 30),od 2 lat mężatka,nie mieszka już z rodzicami,dlatego myślę że może teraz coś się zmieni

Ja bym nie wypiła Dla mnie podarowanie wódki to zniewaga. No, wino to co innego

Uwielbiam dawać i dostawać prezenty

Ale też mam pojedyncze "problemowe" przypadki. Np. mój szwagier. Nigdy nie wiem co mu kupić. Naprawdę uszczęśliwiają go tylko drogie gadżety, a przecież nie wydam kilku stówek na symboliczny prezent dla szwagra... 2 razy w roku staję więc na uszach i wymyślam... Czasem kończy się właśnie na rzeczonej flaszce... Wprawdzie nie "czystej", ale jednak flaszce

Drugim "problemem" jest babcia. Babcia uznaje wyłącznie praktyczne prezenty. W dodatku jest osobą, u której wszystko funkcjonuje wieki. Przez wiele lat swojego życia dostała chyba po kilka wersji każdej rzeczy użytkowej, z której korzysta. Wszystkie siedzą w szafie, a ona nadal używa starych rzeczy od kilkudziesięciu lat "bo przecież jeszcze się nadają".
Babcia jest problematyczna także w drugą stronę - kiedy jeszcze sama kupowała prezenty (teraz ma problemy z chodzeniem i każe sobie kupić samodzielnie ) - uparcie obdarowywała wszystkich koszulkami nocnymi (w stylu babcinym) i kapciami. Albo bluzeczkami w swoim guście. Ojej, jak trudno było udawać radość z tych prezentów... Zbierane latami koszulki nocne przydały mi się dopiero przy porodzie. Uznałam, że mam gdzieś jak wyglądam i mogę zrobić użytek z babcinych prezentów

Jeśli chodzi o otrzymywanie - bardzo mało pamiętam przypadków, kiedy prezent autentycznie mnie rozczarował. Ale nawet najbardziej trafione prezenty (czyt. takie z listy moich wymarzonych prezentów) potrafię "rzucić w kąt". Powód? Lubie dostawać rzeczy, których sama bym sobie nie kupiła, tzw. fanaberie (czyli nie są mi niezbędne do życia). A skoro do tej pory się bez nich obywałam, więc zapominam, że już je posiadam W przypadku kosmetyków odstawiam, żeby się na nie najpierw "napatrzeć". Czasem "patrzę" miesiącami, zdarza się, że się przeterminują. Ale jednak każdy z tych prezentów sprawił mi autentyczną radość, więc chyba fakt ich zakurzenia nie jest tak bardzo istotny?

U mnie nie ma pojęcia: prezent do patrzenia Gdy coś dostaję, używam tego od razu, bez oszczędzania. Cieszę się chwilą po prostu, a ze wszystkiego co w domu mam, lubię korzystać.
Co do prezentów, które dostaję ja.... moja mama znów .... daje mi rzeczy kompletnie nieprzydatne. Np. sama by w życiu nie spała w PIŻAMIE którą mi dała. Ale mi taką dała-tragiczną, ze sklepu "u Chińczyka". Gdy zdziwiła się, że nie chcę, powiedziałam  że śpię nago.
No to następnym razem dała mi buty, które kupiła, bo kosztowały "tylko 40 złotych" - i tym razem byłam bezlitosna i powiedziałam, że jeśli chce wspomóc PCK, może bezpośrednio im wpłacić pieniądze.
Mam wrażenie, że moja matka chce bym nosiła rzeczy, które kompletnie do mnie nie pasują, w których wyglądam bardzo źle.
Nigdy nie dostałam od niej czegoś, co NAPRAWDĘ sprawiłoby mi radość, co oznaczałoby, że mnie zna.

Cat, moja filozofia również ma na celu cieszenie się chwilą Tyle, że ja przepuszczam "chwilę" przez wszystkie zmysły Najpierw oglądam, potem przenoszę w miejsce, gdzie łatwo wąchać, potem dopiero używam Nawet jak Mikołaj przyniósł mi torebkę to leżała z miesiąc w widocznym miejscu, żebym ją mogła stosownie popodziwiać i...wąchać Dopiero potem zaczęłam nosić

Lil, nie przepadam za rozwiązaniem w postaci dawania pieniędzy zamiast prezentu (chyba, że to prezent ślubny). Przede wszystkim - nie wobec wszystkich takie coś wypada zrobić. Jako tako wygląda to chyba tylko w relacjach rodzice - dzieci i dziadkowie - wnuczęta (ale odwrotnie już nie). Nie wyobrażam sobie, że miałabym podarować koleżance na urodziny banknot...
Osobiście wolę dostać mało trafiony prezent od pieniędzy.

Uwielbiam prezenty od męża

Wraca ze sklepu spożywczego i zawsze ma coś specjalnie dla mnie,wyciąga z torby i kładzie mi na kolanka.                           
Ze spaceru z psem przynosi kwiatek z łąki. 
Przy zmywaniu makijażu kwękłam,że coś mi rzęsy się słabe robią,na drugi dzień przyniósł odżywkę z apteki.

I ten uśmiech przy wręczaniu...