Głupota po czterdziestce ?

Witaj.. chciałabyś żyć normalnie.. więc teraz masz szanse.. bez niego.. takie osobniki nie robią nic dobrego w życiu kobiety.. jedynie spustoszenie.. emocjonalne...materialne.. dasz rade.. Będzie ( teraz ) już tylko lepiej a ja trzymam kciuki...

dla mnie to zwykły łajdak pozbawiony jakichkolwiek uczuć. zwykły manipulant. ja wyznaję taką zasadę tego kwiatu to pół światu. oczywiście nic na siłę. każdy z nas zasługuje na szczęście.

W życiu już do niego nie wracaj, będzie lepiej, uporasz się z tym i zobaczysz jakie jeszcze szczęście przed tobą. Od tego typa trzymaj się z dala. Trzymam kciuki. Powodzenia.

Niestety alkohol pogrąża wiele osób , sam wiem jak się zachowują tacy ludzie , bardzo smutne że Ciebie potraktował w taki sposób , z tego co piszesz chciałaś dla niego jak najlepiej , załatwiłaś mu pracę m wyciągnęłaś go z dołku , niestety on wybrał.. Życzę Tobie jak najlepiej , zakończ to wszystko i zajmij się sobą. Pozdrawiam.

Tak będziesz miała jeszcze jakiś czas, takim osobnikom o to chodzi aby zrzucić winę na drugą osobę, oni nie zdają sobie sprawy że są toksyczni, wszystko co złe to druga osoba, nie przejmuj się tym, dobrze że wykasowałaś ten numer, choć uważam że on się do ciebie za jakiś czas odezwie aby nadal nawijać "makaron na uszy". Mój ex odzywa się do mnie od paru miesięcy, ale nie robi to już na mnie wrażenia, wyleczyłam się.

A co do alkoholu, to alkoholik nie przyzna się że ma problem, też zrzuci winę na wszystkich tylko nie na siebie, to mechanizm "iluzji i zaprzeczeń" który ma w sobie aby dalej pić i żadne terapie tu nie pomogą, jeżeli on nie przyzna się przed sobą, że jest alkoholikiem. Ale to jego problem i musi sam się z tym uporać jeśli chce, bo jeżeli nie chce to będzie dalej pić.

W trakcie naszego związku za namową poszedł do AA ale szybko zrezygnował. Dalej popijał. Próbowaliśmy 2 razy psychoterapii - u kobiety mu nie pasowało - u mężczyzny nie wyszło. Myślałam, że skoro jest po "przejściach" to wyciągnie z tego wnioski. On chyba żadnych , a ja jak "głupia owca" poszłam na rzeź.

Człowiek uczy się na błędach , starałaś się , nie mniej do siebie żalu , poczucia winy bo będzie Tobie ciężko się z tym pogodzić. Każdy ma walną wolę więc nie możemy nic zrobić.

Z tego wniosek, że robił to tylko dla zamydlenia ci oczu, a on nie widzi problemu. Ale to już teraz nie twoja sprawa, nie daj się ponownie podejść, kiedy zadzwoni do ciebie i będzie się użalał nad sobą, jaki to on biedny i wszyscy rzucają mu kłody pod nogi tzw metoda na biednego, nieszczęśliwego misia aby wedrzeć się ponownie pod opiekę opiekuńczej, wybaczającej, wyrozumiałej empatycznej kobiety.

Szoko kawa może być razem , tylko napisz z jakiego miasta Jesteś .

Trochę daleko

w życiu na błędy należy sobie pozwalać, takie przecież jest...życie

jak się w nich nie grzebać, nie rozpamiętywać...nie wiem, są tacy co to potrafią...

ważne, żeby błędy nie odbierały nam siły, wiary i nadziei na resztę naszych dni
staraj się patrzyć w przyszłość i wyciągnij wnioski z porażek
i tyle ...a może, aż tyle
a że trudno i boli ...tak, to wszystko prawda

ale ile tutaj na tym forum nas jest - tych poobijanych...

Rzeczywiście jest nas aż za dużo. I bardzo dziękuję za dobre słowo i słowo dla otrzeźwienia umysłu. Muszę się obudzić z tego koszmaru. I mam nadzieję ,że dzięki Wam mi się to uda.

A z tą kawą to szkoda ,że daleko

Bliżej to znaczy gdzie?

on uważa że nie ma żadnego problemu. tak właśnie myślą alkoholicy. on gdyby chciał się zmienić i ratować wasz związek to postarałby się o pomoc i zaczął by robić coś w tym kierunku a nie mydlił ci tylko oczy. musisz wreszcie się z tego toksycznego związku otrząsnąć. on raczej się już nie zmieni na lepsze.

To prawda, że mnie zmanipulował i sama nie wiem kiedy to się stało. Ale nie chcę tak żyć. Chcę zmienić dotychczasową sytuację. Alkohol to jedno a zdrada to drugie. On nigdy nie chciał i był bardzo zmęczony lub wymyślał inną wymówkę. A zdradzał. To po jaki gwizdek ze mną był? Wciąż zadaję sobie to pytanie. Chociaż sama też się zastanawiam po co z Nim siedziałam. A teraz burza w mózgu i po co mi to było. Muszę się z tego otrząsnąć.

Szoko, masz już to z głowy.
Teraz to nie twój problem tylko jego:)
Pomyśl czy nie jesteś osobą współuzależnioną.
Może być tak, że jego nie będzie, ale tobie współuzależnienie zostanie.
Ja dlatego mimo, ze z mężem nie mieszkam przeszłam terapię.

Masz powody do świętowania. Będzie z czasem łatwiej:)

Siedzę i ryczę, jak małe dziecko. Widziałam byłego uśmiechnięty, elegancko ubrany .- tylko czemu w związku był jak obleś i trzeba było go  zmuszać , by czysto wyglądał i ubierał się porządnie. Gdy mnie zobaczył to się ukrył za przystankiem.,bo chyba myślał, że idę całkiem w jego stronę. Kurczę jestem taka rozbita , że żyć się nie chce.

kiedyś miałam podobnego manipulanta teraz to już daleka przeszłość. był ze mną tylko dlatego że ja mu ślepo ufałam i byłam bardzo do niego przywiązana. łajdak wykorzystał to dla swoich celów. u mnie w przeciwieństwie do twojego dbał o siebie. ukrywał skoki w bok i alkohol. miałam klapki na oczach bo byłam w nim ślepo zakochana. takie typy tylko żerują na uczuciach kobiety. z miłością to nie ma nic wspólnego. mi też było bardzo ciężko ale wystarczyła jego jedna wpadka bym się w porę obudziła z tego letargu. łatwo nie było ale udało mi się czego i tobie życzę.

Bardzo dziękuje Fer papillon, masz rację. Na pewno się zagubiłam w równowadze. Aż dziwne się wydaje, że kobieta w tym wieku potrafi się tak urządzić. Mi wyszło tylko bokiem. Każdy taki wpis daje mi w wsparcie bardzo ogromne.Z jednej strony, że nie jestem sama , a z drugiej strony , że można z tego wyjść. Wracam do pracy po chorobowym , więc mam nadzieję , że ten czas leczący rany w miarę szybko będzie płynął. Pozdrawiam wszystkich , którzy mnie wspierają i bardzo dziękuję.
Proszę żebyście ze mną zostały , bo bardzo Was potrzebuję.

ja rzuciłam się w wir pracy by móc zapomnieć co mnie spotkało. nie  umiałam tego tak od razy wymazać z pamięci. to była dla mnie bardzo gorzka pigułka życia. powoli małymi kroczkami zaczęłam leczyć się z tej choroby jaką jest uzależnienie od drugiej osoby. było mi bardzo ciężko bo nie posiadam bliskich ani znajomych którzy wsparli by mnie dobrym słowem. mimo tego udało mi się z tego wyjść z czego jestem dumna. wiara czasami potrafi zdziałać cuda;)

Dałam się namówić córci na siłownię. Oj! Dobrze mi zrobiła, chociaż muszę bardzo uważać. Jestem zmęczona , ale choć na chwilę odrzuciłam parszywe myśli. Czuję się jakoś lżej. Może ociupinkę , ale to zawsze coś. Wasze rady są dla mnie lekarstwem. Codziennie je zażywam. Dają mi siłę, o którą tak walczę. To ,że niektórym z Was udało się to pokonać , budzi we mnie nadzieję na lepsze jutro.

Rozstanie napewno boli i to nie wazne czy ktos byl super czy nie.Mysl o sobie,dbaj o zdrowie,w koncu bol minie,a Ty zaczniesz nowy rozdzial swojego zycia.Zostaw to co bylo,szukaj dla siebie zajec ,ktore pozwola Ci zapomniec o tym czlowieku.Sama wiesz ,ze zycie z nim nie ma sensu.

Byłam pewna że się odezwie, alkoholik zawsze zrzuca winę na innych za wszystko co złe w jego zyciu, nie daj się zmanipulować, to toksyk.

Natomiast ja coś dodam, dziwię się że w ogóle chciałaś z nim rozmawiać powinnaś całkowicie ominąć go "szerokim łukiem" i nie zamienić z nim ani jednego słowa. Nie rozumiem niektórych kobiet, facet tak źle cię traktował wykorzystał cię a ty z nim rozmawiasz widać że może sobie ten facet robić z tobą co chce. Nie potrafisz wyłączyć telefonu i jak go spotykasz przejść na drugą stronę ulicy i nie rozmawiać z nim wcale??? widocznie nadal chcesz być źle traktowana.

Tak Ci Szoko poradziłam bo uważam że takie kontakty z nim jeszcze bardziej narażają Cię na niepotrzebną rozpacz, najlepiej przeciąć to raz a porządnie bo co się samobiczować.

natręctwo u niektórych to rzecz normalna. uważają że takim zachowaniem coś naprawią. są wręcz nachalni. to nie są osoby godne uwagi. trzeba starać się od takich ludzi odizolować. może obojętność z twojej strony coś da. może z czasem znudzi mu się to i da sobie spokój.?

Zawsze coś wywijał. Z analizy związku zawsze znikał przed swoją wypłatą, z na moją się pojawiał. Teraz podobna sytuacja. Najpierw był dzień, później 4 ,w końcu tydzień i dwa. Poszalał i wracał. Był wtedy obrzydliwy. Chora miłość?! Moje pełne zaangażowanie -ale porażka Wyć i wyć , bo płaczem tego nazwać nie można. I ta huśtawka emocjonalna, której już nie mogę znieść. Jak sobie wybaczyć????? za swoją głupotę???? Czas leczy rany - tak mówią - szkoda ,że w tym wypadku biegnie tak powoli.

Najgorsze jest to że masz z nim styczność. Żebyś mogła być z dala od niego, albo choćby
wyjechać na dwa tygodnie gdziekolwiek morze góry,aby uspokoić się pomyśleć  co  zrobić żeby
to wszystko skończyć.

Pozdrawiam serdecznie Szoko

mi akurat wystarczyło pstryknięcie najlepszą metodą jest zerwanie wszystkich kontaktów i nie rozpaczaj szoko za mężczyzną, nie warto oni mają  w dupie jakieś rozpaczanie nigdy nie przeżywają tak jak kobiety rozstanie tylko zaraz znajdują sobie nową "ofiarę"

To bardzo dużo schudłaś w ciągu trzech tygodni, musi Ci bardzo na nim zależeć i musiałaś być bardzo zakochana, ja w ogóle się nie przejęłam gdy rozstałam się z eksem bo całkowicie nie odpowiadał mi jego charakter też mnie "atakował" smsami wysłał ich prawie pięć tysięcy w których nawet mi groził, wyrzuciłam kartę do śmietnika i mam spokój. Teraz wiem, że znalazł następną "ofiarę" też bym chciała schudnąć ale mi nie wychodzi....Pozdrawiam i naprawdę Cię szoko rozumiem, trzymaj się i bądź silna nie przejmuj się tak bo się rozchorujesz a zdrowia nikt Ci nie zwróci.

Do takich dupków nie należy odpisywać, zero kontaktu to podstawa. Bo jak odpiszesz to taki palant chce być górą i walnie ci właśnie coś tak głupiego, to on pokazał denne zachowanie a nie ty, olej i nie przejmuj się takim zerem, bo to patologia.

Minęło sporo czasu. Układam się na nowo i wiecie co uśmiecham się coraz częściej. Zaczynam przesypiać noce, choć czasami płaczę do poduszki. Próbował podejść , ale wycofałam się i nie dałam mu szansy . Strasznie się zdenerwował - jak ja mogłam się tak zachować. Był wściekły. Były telefony i sms z życzeniami na święta - nie odebrałam , nie odpisałam. I jeden dziwny sms "mam poważnego doła właśnie dowiedziałem się że" i 4 razy dzwonił. Brzydko mówiąc olałam to. Jest mi coraz łatwiej to robić, ale smutek i żal przepełnia jeszcze moje serce. Wczoraj usłyszałam  od jego kolegi ,że wyglądam coraz lepiej i więcej się uśmiecham i że byłabym ostatnią idiotką gdybym pozwoliła mu wrócić. To jest jego kolega i nadal nim będzie. Opinia? Całkiem budująca. Może coś w tym jest. Organizuję się z każdej strony jak tylko się da. To forum i Wasze opinię są na wagę złota. Nigdy nie myślałam , że można przejść taką psychoterapię. Dziękuję wszystkim , którzy mnie dzielnie wspierali i mam nadzieję ,że nadal będą to robić. Nie pisałam wcześniej , bo miałam problem z komputerem, ale nie zamierzam rezygnować z tego forum. Najcięższe są dni wolne od pracy i długie wekendy, zbyt dużo czasu i natrętne myśli. Święta były pierwsze bez niego , ale dałam radę otoczona byłam dziećmi i przyjaciółmi. Jestem wielką szczęściarą, w tym całym nieszczęściu. Więc zmuszam się do myślenia pozytywnego i musi być dobrze.