Witam wszystkich,
Mam 26 lat. 4 miesiące temu poznałem fajną dziewczynę (22 lata). W sumie widzieliśmy się 4 razy, za każdym razem w klubie. W sumie to początki były dość obiecujące, bo rozmowa kleiła się bardzo dobrze, w dniu poznania potrafiła się do mnie nawet przytulić na tarasie jak było jej zimno, zaznaczając że nie chce się całować itd (wielki plus dla niej, bo trzeba się szanować). Następne spotkanie było 2 tygodnie później i również była dość zainteresowana moją osobą. Rozmowy smsami dość dobrze się kleiły, jednak do spotkania udaje się dość rzadko doprowadzić i nigdy sam na sam lub z moimi znajomymi, tylko z jej i tylko w klubach. Nie należę do osób upierdliwych, jednak na początku znajomości częściej próbowałem doprowadzić do większej ilości spotkań, teraz trochę odpuściłem, ale od czasu do czasu ten temat się poruszy. Jednak w tej chwili rozmowa dużo szybciej sie urywa, choć zdarzają się wyjątki, gdy uda się popisać do późna. Częściej rozmowy następowały z mojej inicjatywy, ona pisała również pierwsza do mnie, ale najczęściej jednak w nocy z soboty na niedziele bądź późnym wieczorem. Jak była gdzieś na mieście, to zapraszała mnie i zwykle dałem się namówić poza jednym wyjątkiem.
Jej koleżanki same reklamują mi ją, mówiąc "bierz się za nią", "ona jest dość zachowawcza", "boi się zawierać związek" itd, a ja sobie na ten temat myślę: "co ja mogę?". Odpowiedziałem zgodnie z tym co myślę, czyli że to rzadko spotykane w dzisiejszych czasach i to bardzo się chwali że dziewczyna się szanuje. Jestem osobą która dość rzadko się zauroczy (średnio raz na rok mi ktoś wpadnie w oko konkretniej mimo że bywam wśród ludzi i nie zamykam się w czterech ścianach), nie należę do osób które szukają kogoś na siłę, nawet cenię sobie to że jestem tym singlem, jednak ta dziewczyna ma w sobie to coś co mnie przyciąga i chciałbym spróbować ją nieco "oswoić". Dla niej mógłbym stracić głowę, jednak nie jestem osobą która idzie w ciemno i chce się wiązać szybko, wolę powolne poznawanie się poprzez przyjaźń, spotkania itd, jednak zauważyłem że tutaj sprawy stoją w miejscu albo jest sinusoida. Dziewczyna jest dość nieobliczalna, bo potrafi uzgodnić ze mną ogólnie jakieś spotkanie, po czym często podaje powody niezależne od siebie, czemu trzeba przesunąć coś na inny termin. Ewidentnie nie chce stracić w moich oczach, bo cały czas odpisuje, choć ostatnio rzadziej, jednak boi się wykonać jakiegoś kroku do przodu. Lubię trochę takie gry, żeby móc nieco się wykazać, postarać i nie mieć wszystkiego na tacy, bo jeśli miałbym się zakochać w dziewczynie, to tylko takiej dla której będę wyjątkowy, a nie pierwszy lepszy lepszy z brzegu.
Miałem w życiu jeden poważny związek, który zakończył się 4 lata temu (pokojowo, umiarkowany kontakt raz na kwartał jest), a trwał 2,5 roku, od tego czasu z miesiąca na miesiąc coraz bardziej mi się zaczęło podobać bycie singlem, jednak cały czas mam oczy otwarte i nie wykluczam sytuacji gdy mógłbym to zmienić.
Zastanawiam się co z tym fantem zrobić, czy jestem w stanie jakoś poprawić ten stan rzeczy. Mogę zachować status quo i czekać na rozwój sytuacji, co już mnie nieco drażni, mogę jakoś ją sprowokować (tylko co tu zrobić żeby się nie ośmieszyć, a jednocześnie nie stracić na tym), mogę też ją olać częściowo (czyli czekać na to aż sama "zatęskni" za mną, odezwie się i wtedy z nią gadać) lub olać całkowicie (czego bym jednak nie chciał). Miło byłoby jednak aby bardziej się otworzyła, nawet jakby to miało zostać na stopie koleżeńskiej.
Czekam na dobre rady, ewentualne pytania.
Pozdrawiam i proszę o pomoc w tej sprawie 