Niekochanie w małżeństwie

Witam, jesli rzeczywiscie nigdy nie mialas kontaktu fizycznego z mezem choc jest to bardzo dziwne( czy z twoim mezem wszystko jest wpozadku) to bez problemu dostaniesz nawet rozwod koscielny, a co do tego drugiego faeceta to sama nie wiem , podejzewam ze skoro szukal milosci poza malzenstwem to moze jest cos nie tak w jego zwiazku, czy rozwialas z nim na ten temat.A czy rozmawials ze swoim mezem braku zblizen fizycznych , czy wiesz czemu tak sie dzieje.

Niestety, akurat brak kontaktów fizycznych to mój błąd i powód, ja po prostu z mężem nie mogę się do tego przemóc, nie wiem czemu, boje się a z każdym innym bym bez problemu natychmiast.....Kiedyś moje pieszczoty z mężem były bardzo gorące i namiętne, teraz nie ma nic-tylko mechaniczne zaspokojenie ręką i spać a do pełnego stosunku nigdy nie doszło. Jestem bardzo wierząca, a rozwód kościelny-porażka!Przecież to wstyd na całego, wszyscy wokół by się dowiedzieli, to trzeba robic badania, dokumentacjea ja nie chcę rozwodu, wciąz wierzę że Bóg to jakoś poukłada w moim zyciu, że wskaże drogę....Wiele jest małżeństw bez eksu, nie jestem chyba jedyna na świecie ale nie to jest najważniejsze, tylko to że miłość duchową czuję do innego faceta i myślę, że to psychika tym kieruje....Co innego, że mój małżonek także się nie stara, już osiadł na laurach, stwierdził, że i tak nic z tego nie będzie.

Ludzie! Ja sie nie spodziewam dziecka z innym:) Ja napisalam, ze czuje ze ten drugi bedzie ojcem mojego dziecka, ja nawet z nim nie mialam jeszcze zadnego kontaktu fizycznego! Ja tylko czuje calym sercem, ze tak bedzie bo to sie wie i czuje, teraz to wiem.

Nie, to nie tak-ja nic nie snuję ale czuję i wiem, że mąż nie będzie ojcem mojego dziecka, takie rzeczy człowiek czuje w sercu ale moja wiara powstrzymuje mnie przed wchodzeniem w inny zwiazek bo wlasnie znam przykazania i wiem, czym jest ranienie innych, nie chce tego. Nie mam drogi wyjscia, czuje tylko samotnosc i to boli najbardziej. Ale w sercu czuje, ze to drugi mezczyzna dalby mi szczescie, on tez to wie, ale nie ma juz wyjscia z tej matni:(

Drugi mezczyzna kocha mnie nad zycie, od ponad roku wariuje tak jak ja, jest gotow zrobic dla mnie wszystko i tez czuje, ze ja to ta jedyna, ale oboje mamy sumienie i to nas powstrzymuje. Czasami lepiej go nie miec, zazdroszcze ludziom, ktorzy dzialaja bez sumienia a my jestesmy nieszczesliwi....Wiem jedno, nigdy nie wiedzialam czym jest prawdziwe uczucie, teraz wiem, kazda minuta bez tego mezczyzny to dla mnie cierpienie a maz moglby wyjechac na koniec swiata i nawet bym nie zapłakala, straszne to jest. Wybacz mi Boże...

wiesz Kochana,rozumiem jestes osoba wierzaca itd ale to Ty musisz byc szczesliwa!! przeciez w kazdej religii chodzi o milosc...zranisz swego meza,ale takie jest zycie...nie ty pierwsza i nie Ty ostatnia chcesz odejsc od meza bo kochasz innego...

czy moge zapytac ile masz lat?

hmm...przepraszam ze tak napisze ale dla Ciebie jest wazniejsze byc osoba wierzaca i byc nieszczesliwa czy byc osoba kochajaca i szczesliwa chociaz troszke nie w zgodzie z przykazaniami?? bo w tych czasach na prawde rzadko sie spotkac osobe ktora ponad soje dobro ma wiare.

wiem ze sie odwraca zawsze wszytsko.ale kurdeee,musisz sama zdecydowac co dla Ciebie jest najlepsze.

Nie ma mowy o żadnych terapiach, mój mąż uważa że trzeba próbować stosunku na chama, mocno, raz dwa żebym przestała się bać; to człowiek nie do rozmowy a terapie i lekarze? On uważa, że"chyba trzeba być nienormalnym" by pójść w takie miejsce. Co do drugiego faceta-ten jest gotów odejść od rodziny ale ja nie chcę mieć jego familii na sumieniu, więc jak mówiłam-sytuacja krytyczna.

A jednak niestety nie zmyślona a ja już jestem w  ciężkiej depresji i jeśli komuś się wydaje, że tak łatwo wybrnąć z takiej sytuacji to życzę by sam to przeszedł i wtedy porozmawiamy....

zgadzam sie z przedmowczynia.

Przeczytałam to wszystko i jestem w lekkim szoku,jak można wyjść za mąż niby z miłości a póżniej nie kochać się z własnym mężem??? A to,że mąż jest nerwowy to może właśnie z tego powodu,że jest nie zaspokojony i tak się właśnie dzieje.Nie wiem ale ta cała historia jest dla mnie trochę dziwna,wiązać się z kimś tylko po to by spędzać czas tylko obok siebie.Przecież sex cementuje nasz związek,skoro jesteś osobą wierzącą to juz jest grzechem to,że nie spełniasz swoich obowiązków małżeńskich,nie sądzisz???
A rozbijać czyjeś małżeństwo nie wiem czy to dobry pomysł postaw się na miejscu tej żony,którą mąż chce dla ciebie zostawić.

Może macie rację, to chory związek, być razem a nie kochać się a jednoczesnie kochać jakoś duchowo bo nawet jak się rozstajemy to mąż zaraz dzwoni, mówi że tęskni, w ogóle oboje chodzimy bardzo przybici, on pracuje daleko, widujemy się tylko  w wekendy ale może to i lepiej bo każda noc to dla mnie wymyślanie jakichś powodów by się nie kochać-nie zgraliśmy się ,to nienormalne wiem ale pytam dlaczego? Przed ślubem cieszyłam się na zbliżenia, planowałam je a potem coś się stało i choć oboje jesteśmy zdrowymi, młodymi ludźmi to pytam-co jest nie tak i już ama tego nie pojmuję:( Czy to możliwe, że tak się pomyliłam wybierając go na męża, że teraz podświadomie moje ciało i psychika go odrzucają? Każdy pragnie miłości, czas tyka a człowiek żyje w pustce, zawieszeniu, nie chcąc zranić innych a nawet nie mogąc....

Nie mam niechęci do męża, kocham go ale dlaczego nie mogę z nim odbyć pełnego stosunku, nie wiem. Może to strach przed bólem a nie mężem? Kiedyś próbowaliśmy i tak przeraźliwie mnie bolało, że myślałam iż odejdę z tego świata, od tej pory tylko oral, więc to jest jakby niechęć przed pełnym stosunkiem.