Jednorazowy seks. Czy warto?

A jak Ci się w tym związku układa? Wygląda na jakiś kryzys... Chcesz spędzić z nim resztę życia czy jest inaczej?

A ja po przeczytaniu Twojego postu i po oszacowaniu na jego podstawie pewnego szczątkowego obrazu Twojej osobowości ma do Ciebie takie pytanie: Czym dla Ciebie jest ślub?

Wiele dziewczyn tak ma jak Ty... jak wyjdziesz za mąż to się to nasili. I nic na to nie poradzisz. Innymi słowy -- popęd Cię ciśnie, a Ty albo temu ulegniesz, albo się będziesz opierać. Czyli musisz walczyć ze swoją naturą.

Sam seks z inną to zdrada! W moim mniemaniu oczywiście, nie potrzeba mi jakiejś emocjonalnej więzi aby uznać zdradę. Pożądanie innej to zdrada.

Heh no wiesz mogłeś jemu dać taką radę, gdyby to nie wyszło wtedy pewnie do tej pory bylibyśmy razem Fakt źle wybrał, wspólna znajoma to nie jest materiał na kochankę, choćby jednorazową
Tak racja,może łatwo ukryć, tylko ja bym tak nie potrafiła, miałabym mega wyrzuty i w ogóle. Co innego jeśli dla kogoś to nie problem. A wystarczy przecież, że ktoś Cię gdzieś zobaczy, coś wypaplasz na imprezie i takie rzeczy wychodzą.

szczerze? zastanów się jakbyś się poczuła gdyby Twój partner chciał sprawdzić jak to jest z inną. I właśnie nie dlatego że się Wam nie układa tylko po prostu z czystej ciekawości.

Ja w głowie mam jedno. Nigdy mojego nie zdradzę, bo nie chcę zrobić krzywdy jemu, jak również sobie zniszczyć związku i życia.

Zostaw go. Jeśli rozważasz taką akcję po prostu jesteś złą osobą. Zakończ związek i szalej sobie do woli.

Slyszalam kiedys takie powiedzenie,  ze glupcem nie jest ten/ta ktory/a zdradza ale ten ktory sie do tego przyznaje...

???

I o to chodzi! W moim odczuciu to związek jest bardziej z przyzwyczajenia niż miłości. Być może partner snuje poważniejsze plany, bo tak wypada, a autorka wątku stara się z tego wyplątać. Gdyby to były prawdziwe uczucia to nie byłoby tej ciekawości. Po prostu z osobą do której się coś czuję można robić więcej niż tylko mechaniczny seks, więc do tego nie ciągnie.

Moim zdaniem to najlepiej byłoby się rozstać i testować więcej niż jeden raz

Straszne!

Jak chciał seksu z inną to powinien iść do prostytutki. Wtedy pewnie nie wyszłoby nigdy. Ze znajomymi mogą pojawić się emocje, więc szkoda sobie komplikować życie.

Zgadzam się z Tobą. W moim przekonaniu to też nie jest normalne. Jak komuś partner nie odpowiada choćby seksualnie to powinien z niego zrezygnować po kilku tygodniach, a maksymalnie miesiącach i szukać tego co chce gdzie indziej, ale ludzie nie mają odwagi. Tkwią po kilka lat w związku z kimś do kogo się tylko przyzwyczaili, lata lecą, więc po pewnym czasie trudno odejść i stąd takie głupie pomysły jak seks z inną z ciekawości. Co gorsza ludzie brną w takie relacje do momentu w którym trudno to odkręcić, bo pojawiają się np.: dzieci, wspólny kredyt i inne sprawy.

Pomysł dobry, ale motywy już nie. Pomyśl jak się poczujesz, kiedy on za kilka lat zrobi to pierwszy. Pewnie będziesz żałować, ale czasu już nie cofniesz...

W ogóle jeśli ktoś jeszcze nie ogarnia, to chciałbym tylko wskazać, tak dla porządku, że autorka się pyta mniej więcej o to, czy warto "jednorazowo" zdradzić swojego partnera

Nie przesadzajmy, nie mówmy od razu ,że jest złą osobą. Nie wiemy póki co, co kieruję Autorką, skąd u niej takie myśli. Samo myślenie o zdradzeniu zdradą jeszcze chyba (?) nie jest, może to czysto teoretyczne rozważania? Może Autorka chce się po prostu dowiedzieć, ile partnerów seksualnych miał ktoś z forumowiczów przed ślubem, czy tylko jednego, czy więcej, czy to ma jakieś znaczenie dla związku.

Może i racja , wtedy nie wyszłoby nigdy, a ja żyłam bym do końca życia w błogiej nieświadomości. A tak to znajoma zaszła w ciążę , a były luby dorobił się potomka. I skomplikował sobie życie. Fakt z prostytutką mogłoby być inaczej... A z resztą inna sytuacja, bo przecież on miał inne przede mną, więc chyba stały związek i seks z jedną osobą to za mało?

I tu ja się zgadzam. Stąd właśnie się biorą takie sytuacje. Czyli dopasowanie seksualne jest bardzo ważne. Wychodzi z tego, że w moim życiu seksualnym coś było nie tak.

Zdecydowanie lepiej przed ślubem niz po. O dziwo myslę że to Ci bardziej pomoże  niż zaszkodzi. Tylko skąd sobie weźmiesz tego partnera? Z agencji? Dasz radę?

A ja myślę, że to będzie cios w plecy dla jej faceta i jeśli raz zdradzi to zrobi to znowu niezależnie od tego czy wezmą ten ślub czy też nie.
Jeśli ma ochotę na seks z innym to jak może być pewną, że chce spędzić całe życie z jednym?

Autorko, pomyśl nim będziesz odpowiedzialna za spartolone życie drugiej osoby. Pal licho z twoim- zrobisz to na własne życzenie, ale nie oszukuj kogoś, kto na to nie zasługuje.

Wydaje mi się, ze jakbyś miała udane życie seksualne ze swoim partnerem to nie siedziały by w twojej głowie takie pomysły .Jeśli zle Ci z nim to odejdz od niego !! Nie ma różnicy czy zdradzisz swojego mężczyznę przed czy po ślubie -zdrada to zdrada ! Zapamiętaj !

Cześć może powinnaś rozstać sie ze swoim partnerem spełnić swoje ciekawostki i żądze.Bo jeśli teraz go zdradzisz a on sie dowie to sie rozstaniecie a przecież nie o to ci chyba chodzi?Myślac o swoich przyjemnościach pomyśl o wspólnych konsekwencjach waszych reakcji. Pozatym możesz sie rozczarować innym ,albo tak się zatopić ze nie bedziesz chciała widzieć bolu drugiej osoby
Pozdrawiam

Tak,wydaje mi sie,że z nim spedze reszte zycia.

Jak juz bym sie zdecydowala o bylby to ktos kogo znam. A czy dam rade? Wlasnie nie wiem... Nie umiem sobie wyobrazic zbytnio tego,ze spotykam sie z kims i po prostu robimy to.

No z moim kolega,a nie wspolnym. Nie,moj partner nie wie. To chyba normalne.... Czy go kocham to nie wiem,jestesmy razem i bedziemy. Nie wierze w wielkie milosci,zawsze wszystko przemija i zostaje tylko przywiazanie.

Jesteś z nim, bo jesteś, nie z uczucia. Może boisz się samotności, bo w tym związku jest Ci wygodnie. Powiem tak - jeśli facet Cię kocha, ranisz go. Proponuję odejść i dać sobie szansę na poznanie prawdziwej miłości, przy której myśli o seksie z innym ze zwykłej ciekawości będą śmiechu wartym wspomnieniem.

Dałeś mi zagwozdkę
Ale tak podejrzewam, że skoro żona jest taka zamknięta na te sprawy, to nie stało się w ciągu roku, tylko od początku jakiś problem wisiał w powietrzu, facet mógł go olewać, bo przecież się kochają, i seks przecież nie jest najważniejszy. Facet przechodzi kryzys wieku średniego i potrzebuje więcej rozrywki, zaś żona zajmuje się domem, dziećmi pracą, i ma inne priorytety niż mąż w danym momencie. Mąż powinien wziąć żonę na romantyczny weekand i nad tym popracować. Romantyczność, kolacja , kominek to musiałoby w kobiecie rozbudzić pożądanie na nowo!! Jeśli facet zacznie szukać tego gdzieś poza małżeństwem nie starając się niczego z tym zrobić, prędzej czy później może stracić tą kochającą żonę, trójkę dzieci.
To oczywiście tak pół żartem pół serio. A tak naprawdę to jest ciężka sytuacja,wychodzi też, że facet nie ma ochoty na jednorazowy wyskok a musiałby go/je powtarzać kilkakrotnie w ciągu miesiące jeśli żona jest jak w opisie   z resztą nijak ma się do tematu. Bo przecież Autorka jest młoda, nie ma dzieci itd. Chyba się znudziła związkiem monogamicznym, i szuka atrakcji. Tylko chyba nie tam gdzie trzeba.

mam nadzieję, że to nie serio... tak jak napisał Kenobi - zdecydowanie nie to wyzwala pożądanie, co najwyżej przywiązanie. A jeśli to mąż zasuwa przy domu i dzieciach i mimo tego ma ochotę na żonę? I mimo pozostałych priorytetów, nadal żona jest głównym albo jednym z głównych? To chyba pięknie, że ma na nią ochotę mimo upływu czasu, urodzonych dzieci i szarej codzienności. A dlaczego - zamiast on brać ją na romantyczny weekend przy kominku - to nie ona weźmie go na równie romantyczny weekend, podczas którego nie będą wychodzić z łóżka? Denerwują mnie takie wpisy.

Marioosh, po pierwsze ja bym się nie związała z osobą, z którą miałabym takie dysproporcje libido. Ja trochę tego nie czaję, ktoś się ze sobą wiąże pomimo tego, że w łóżku mu się średnio podoba, jakby seks nie był aż taki ważny, a potem nagle się okazuje, że jest aż tak ważny, żeby myśleć o zdradzie...
Ludzie, zdecydujcie się.

No ale zakładając nawet, że to się zmieniło dopiero po latach, to i tak rozmawiałabym o tym z partnerką, z nią szukała rozwiązania, wywaliła kawę na ławę i coś byśmy wymyśliły - albo jakąś terapię dla niej, albo oficjalne otwarcie związku na inne osoby, w ostateczności rozstanie.

PS.
Żeby nie być gołosłowną - znam parę jednostronnie otwartą: żona nie czuje potrzeby posiadania kochanka, ale mąż ma oficjalną kochankę. Żona wie, że ona jest, ale poza tym się sprawą nie interesuje, a on jest poza tym wspaniałym mężem. Kochanka z kolei nie oczekuje, że mąż od żony odejdzie, układ stricte seksualny jej w pełni odpowiada. Żeby było śmieszniej, kochanka jest starsza od żony. ;-) Układ funkcjonuje z powodzeniem ... nie wiem, ile lat, ale na pewno ponad 20.

Jeśli jest się z kimś kogo się kocha, to jak można pomyśleć wgl o seksie z innym?!
Dla mnie to jest nie do przyjęcia.

Halo halo czy związek z drugim człowiekiem nawet nieformalnym nie jest deklaracją wierności?? Można tak o tym pomyśleć, w takim razie co mi się przydarzyło, bo czuję się zdradzona...

Nastęnego faceta przywiążę łańcuchem do kaloryfera

Starać się trzeba przez cały związek.

Dlatego takie układy mnie nie interesują. Jakikolwiek związek/układ wymaga lojalności obu stron. Najlepiej szczegółowo omówionych zasad.

Masakra... Po tym wszystkim o czym tu mowa chyba nigdy nie wyjdę za mąż i nie stworzę normalnego związku

Dla mnie jest zjawiskiem jak najbardziej trwałym, nie wszyscy czują potrzebę przyrzekania miłości do końca życia przed Bogiem. W takim związku człowiek też liczy na wierność, bo wiążąc się z drugą osobą bierzemy jakąś odpowiedzialność za drugą osobę, a zdradzenie jej prowadzi zwykle do niemiłych incydentów.
I tak myślałam że mieszkając z facetem, w związku nieformalnym mam jakieś prawa. Nawet nie szczególne. Ale trochę szacunku , szczerości owszem.
Jak go przykuje tą kluczową częścią ciała to będzie dobrze, i nie będzie nawet miał możliwości szukania atrakcji na zewnątrz. Podoba mi się ten pomysł
Emocje emocjami, czasem nad nimi też trzeba panować. Mózg powinien być włączony 24 h
Obiecywał ,że nie zdradzi, że nie zrani, że zawsze, że do końca, że tylko ja. Już w to nie wierzę. Obietnica słowna jest nic nie warta, trzeba jej przestrzegać w czynach. Tak Kodeks Karny nie przewiduje sankcji , natomiast alimenty już tak - chociaż tyle. Będzie pamiętał do końca życia.

Nie no nie wierzę że ktoś może sądzić coś takiego... Myślisz że po rozstaniu nie ma żadnych konsekwencji? A co z uczuciami osób rozstających się, ranami na duszach, co z przepłakanymi nocami, co z całym koszmarem rozstania? Piszesz, jakbyś nigdy tego nie przeżył, lub traktował swoje dziewczyny/partnerki bardzo przedmiotowo. Często po rozstaniu trzeba sobie ułożyć życie na nowo, jakoś się pozbierać, to jest ogromny stres i przeżycie. Co z tego że nie ma formalnego rozwodu i że łatwiej się rozstać... Jak się kogoś kocha to emocje są te same. Oczywiście jak nie ma dzieci, wspólnego kredytu to wiele ułatwia. Ale nie można powiedzieć, że nie ma żadnych konsekwencji. SĄ. EMOCJONALNE. Ale żeby to przeżyć trzeba coś czuć, jak widać nie każdy to potrafi...

Mariusz, masz córkę? Pomyśl, że spotyka się z facetem 7 lat, liczy na szczęśliwy związek i rodzinę. To jest tymczasowe i nietrwałe? Noc z inną Twojego przyszłego zięcia nie będzie zdradą, a relacja łącząca Twóją córkę z nim to zwyczajne gentelmans agreement? Chyba sam w to nie wierzysz?;)

Mileniutka, przywiązywania faceta do czegoś, za coś (w szczególności za miejsca kontuzjogenne - if you know what I mean ) nie polecam. Poza tym prawdą starą, jak świat jest to, że najkrótsza smycz zrywa się najszybciej.

Jakby pokombinować, to Kodeks Karny dałoby się zastosować

Boże, o czym jest ten temat, widzisz i nie grzmisz?!

OK, więc inny scenariusz. Twoja córka zaczęła spotykać się w wieku 17. lat z jakimś chłopakiem i tak sobie razem są. Nie oszukujmy się, niewiele osób w wieku 20 lat idzie na swoje. Więc tak ze sobą chodzą, czekając i dążąc do dorosłości oraz usamodzielnienia się. No i on robi skok w bok. Fajne?

Do czego zmierzam - jeśli związek nie jest związkiem otwartym, to jakakolwiek odskocznia od przyzwoitości jest dla mnie zdradą. Zdradą o mniejszym bądź większym stopniu nasilenia (czym innym będzie noc z innym, czym innym pocałunek, czym innym oglądanie z lubością itd.), ale wciąż zdradą.

Autorka tematu myślę albo ma chwilową słabość, która dobrze by było gdyby minęła przed podjęciem pochopnych kroków albo nie jest zakochana. Tyle ode mnie

Nie mogę się zgodzić

19 lat to wiek maturalny. Jakichkolwiek planów więc uczeń by nie miał (czy to podjęcie pracy, czy studia, czy mix) - samodzielny jeszcze nie jest. I o ile w wieku 22-23 lat można pokusić się o pierścionek za oszczędności, o tyle wcześnie, za pieniądze rodziców byłoby mi zwyczajnie wstyd oświadczyć się dziewczynie, z którą planowałbym utworzenie rodziny.
Poza tym, jak określisz więc sytuację, gdy para tych osób w wieku 19 lat planuje wspólną przyszłość, są odpowiedzialni i pewni uczucia, ale z wyżej wymienionych powodów czekają z dalszymi krokami?

No tak, ale z tego co pisałeś wcześniej wynika, że zdrada zaczyna się od ślubu, czy to kościelnego, czy państwowego. Czyli nawet narzeczeństwo, w żaden sposób prawnie nie chronione, to wg Ciebie dalej nie zdrada. Zapewniam, że z nielicznymi wyjątkami wynikającymi najczęściej z niepokalanego poczęcia - taka jest przynajmniej oficjalna wersja dla babci panny młodej) tak młodzi ludzie nie decydują się często na ślub.
Mocno naciągane wnioski

Temat trochę ewoluował w czasie.
Odnosząc się do poprzednich wypowiedzi zgadzam się z Pomocnikiemgargamela. Zdrada to zdrada, w związku nie powinno być miejsca na zdradę.

Zgadzam się, prawda jest też taka , że jak ktoś chce zdradzić to zrobi to, nie bacząc na jakiekolwiek przeszkody.

Poczekalnia Moim zdaniem takiego związku nie należy traktować śmiertelnie poważnie i będzie po problemie. Ktoś chciał spróbować jak to jest z inną czy z innym to spróbował i można to zaakceptować albo odejść bez dodawania zbędnej ideologii.

Nie ja to wymyśliłem, ale takie są fakty.

Zdrada nie, ale przewinienie wyższego kalibru W końcu ktoś w obecności świadków zadeklarował, że chce być z tą osobą przez resztę życia. Moim zdaniem czas na testowanie był wcześniej i po czymś takim lepiej się rozstać.

Ich wybór. W związkach nieformalnych nie ma nic niewłaściwego, ale trzeba się liczyć z konsekwencjami. Jak jest dobrze to dobrze, a jak nie to można z dnia na dzień odejść bez słowa.

Z prostytutką to nie zdrada. Czy na prawdę kobieta może być zazdrosna o prostytutkę?

Ze sztuczną pochwą też?

Jakby sama z nim to wyczyniała to nie musiałby szukać wrażeń u prostytutek