Partner przyjął dom po rodzicach - nie chcę

Ogólnie nie jest w porządku, gdy w związku jedna osoba podejmuje sama decyzje.
Tak nie może być. To oznacza brak szacunku, olewanie. To sugeruje, że powinniście po prostu szczerze pogadać.

Skoro nie Twoja, to powiedz mu, że się tam nie przeprowadzisz. I tyle.
Pracujesz? Masz możliwość wynajęcia mieszkania dla siebie i dziecka?
Może to go ruszy.

Teściowie też przepisali dom na mojego męża i mieszkamy z nimi.
Miała to być sytuacja przejściowa, ale teraz sama nie wiem...
Szukamy mieszkania, bo nam obojgu nie widzi się życie z rodzicami.

Hm. A Tobie o co chodzi tak naprawdę?
Nie chcesz domu, bo nie chcesz się w przyszłości chorymi teściami opiekować, czy co?

Opieka jak opieka, z tym należy się liczyć. Tylko o podejmowanie takich decyzji beze mnie.

Z jednej strony nie dziwie się autorce ,partner nawet nie zapytał jej o zdanie , ja bym się czuła olana . Ale z drugiej strony postąpił słusznie . To są jego rodzice. Ja podchodzę do takiego wniosku , skoro rodzic zajmował się nami jak byliśmy mali itp. to teraz czas zrobić to samo kiedy są starzy i schorowani . Ja postąpiłam tak. Kupiłam dom i zabrałam chorego tatę do siebie.  Bo to mój ojciec i nie wyobrażam sobie gdyby miałby być sam , tymbardziej ,że w wielu rzeczach trzeba mu pomóc. Do tego kupno domu było dyktowane nie tylko tym,że więcej miejsca ze względu na to ,że mamy dwójkę dzieci ,ale też ojcem . Chciałam mieć go przy sobie ,właśnie z powodu choroby.
Twój partner nie ułożył twojego życia , on podjął ludzką decyzję.  Fakt ,że mógł z tobą to obgadać ,ale i tak by postąpił jak postąpił , bo tak się zachowuje normalny dorosły człowiek.
Iceni ma rację , ma wyrzucić swoich rodziców na śmieci , bo się już '' zużyli''? No przepraszam...

podjął decyzję beze mnie, za to mam pretensje, o takie rzeczy sie pyta wczesniej.

nibynic - troszkę popieram przedmówczynie. Rozumiem, że opiekę bierzesz pod uwagę, tylko o "samodzielność" decyzji chodzi.
Spróbuj na to spojrzeć z innej strony. Nie macie ślubu, zatem nie istnieje u Was małżeńska wspólnota majątkowa. Każdy samodzielnie zarządza majątkiem własnym i ma prawo podejmować niezależne decyzje, co do rozporządzenia darowanym/kupionym mieniem. Druga strona może te decyzje jedynie popierać, lub nie. Twój partner mógł, choć nie musiał spytać Cię o zdanie, ale obojętne jakie by nie było, ciężar decyzji leży po jego stronie. Trochę to nieładnie ujął, mówiąc "nie twoja sprawa", ale powiedział prawdę.

Tak mi się pomyślało, że Twój miły ma następujący plan - uzyskać prawo do domu rodziców, sprzedać go, następnie kupić lub zbudować dom dla Was i rodziców. Jak dla mnie - sensowne rozumowanie, z korzyścią dla wszystkich.

Związek dwojga ludzi polega na wzajemnym zaufaniu.Nie można też podejmować samemu ważnych decyzji. Rzeczą normalną jest, że trzeba na starość zaopiekować rodzicami,ale to nie znaczy żeby o tym wcześniej nie porozmawiać .Opieka nad rodzicami nie zawsze musi wiązać się z wspólnym mieszkaniem.

Ignorancja i olewatorstwo. Nic więcej.
To znaczy że ja także będę podejmowała życiowe decyzje bez niego. Trudno, ale...
i powiem wam dziewczyny, ale mając powiedzmy 45-50lat może wcale nie zgodzę się definitywnie na obecność kogoś "trzeciego" i co wtedy? rozejście?

No dobrze. A jak Ty byś widziała rozwiązanie sytuacji? Jak sobie wspólną przyszłość wyobrażasz, bo schorowanych rodziców przyzwoitymi sposobami nie da się z tła usunąć. I kwestie finansowe są tu drugorzędne. A jeśli nie stać na pielęgniarkę, to sorry, ale  opieka spada na Was. Będzie ciężko, ale widzisz pozostawienie ich samym sobie? Bo ja nie.

Kwestia rodziców według mnie rozwiązana.
Ogólnie uważam, że temat nie ten - Tobie nie chodzi o to, że nie chcesz domu. Ty nie chcesz bagażu w postaci chorych teściów.
Niestety, rozczaruję Cię, nie masz nic do gadania w temacie, to są rodzice Twojego męża i on jak widać, postanowił się nimi opiekować. Co zresztą jest normalne.

Nie wiem, dlaczego niektórzy tak wychwalają ideę posiadania domu. Przecież koszty utrzymania są ogromne. To czasem nóż w plecy, a nie manna z nieba. Za 3 tyś miesięcznie nie utrzymacie dużego domu. Nie ma bata.

Nie uważam, żeby Twój mąż kogoś poświęcał.
Wyolbrzymiasz, bo Ci się to nie podoba.

Gdyby to Twoi rodzice byli chorzy, zostawiłabyś ich? Pomyśl przez chwilę. Mniej egoistycznie.

nie pytałam, to taki temat wywołujący kłotnie.

nibynic, ale tak na poważnie: jakie Ty widzisz inne rozwiązanie sytuacji? Jego rodzice są chorzy, chyba się na złość Tobie nie rozchorowali. Skoro nie są w stanie sobie poradzić bez opieki, to co, zostawić ich samych sobie? Jasne, że każdy by wolał mieć swoje mieszkanie i teściów tylko w odwiedziny, ale gdyby rodzice mojego chłopaka byli w takiej sytuacji i ktoś by się musiał nimi zająć, to bym się nie zastanawiała, czy mi wygodnie, czy nie. To jest taki ludzki odruch, by bliskim pomagać. Wiem, że oni też by mi w razie czego pomogli. Jedyna rzecz, która mnie tu dziwi, to fakt, że reszta rodzeństwa Twojego męża zdaje się nie interesować losem swoich rodziców. Jeśli Wam ciężko finansowo to może się z jego rodzeństwem ugadajcie, żeby też wspierali finansowo rodziców?

tutaj chyba został zle opisany temat wątku
ogólnie słaby ten pierwszy wpis, bez składu i ładu
ale  ztego co wyczytałam z niego i postów poniżej wnioskuje że tobie nie pasuje obowiązek zaopiekowania sie teściami?
ale DOM PO NICH  byś chciała?
wkurzają mnie tacy egoisci, osoby bez serca myslące tylko konsumpcyjnie i nic nie dające od siebie
ja uważam ze rozmowa to podstawa, więc jesli on nie zaczał pierwszy to ty zacznij!!!
zapytaj wprost , powiedz czego się obawiasz..
dowiesz sie u źródła i nie bedziesz musiała szaleć po necie w poszukiwaniu wsparcia i pomocy..

chciałam wziąc kredyt, nigdy nie chciałam domu po nich...położenie(wieś daleka) i wygląd, 3 piece kaflowe, brak gazu...mam dalej wymieniać?

niech i tak będzie.
na razie spadam w ogóle z forum, chyba nic mądrzejszego nie usłyszę.

Dziewczyna uważa ze teście to problem. Ja w swoim domu mam piece kaflowe w każdym pomieszczeniu i uwierz nie zamienilabym tego na piec centralny ale byc moze dlatego ze nigdy takich wygód nie mialam i sama pochodzę ze wsi. Znam parę dziewczyn z miasta i nie wiadomo co sobie myślą o ludziach ze wsi - ktoś wspomnial ze 3 tys to za Malo żeby mieszkac w domu rodzinnym. Ok. Ale rownież Malo jak sie mieszka w wynajmowanym mieszkaniu - kaucja, czynsz, gaz, woda, swiatlo, smieci w większych miastach jest to kwota mowie o 2 pokojach, lazienka i kuchnia koszt okolo 1500 zl miesięcznie. Sporo. Ja sama uwazam ze trzeba pomoc tesciom, to są rodzice partnera. Kurcze no. A co przekladasz na to ze dzieciom mniej kasy studia itp. Wiedze ze teraz kazdy przeklada życie tylko na kase. Powiem tak przyjdzie moment w życiu Waszym, oby nie ale los plata figle, bedziecie chorzy i jaki dacie przyklad dzieciom tak sie przelozy ma Was, na starość. Jestes wpatrzona w siebie i swój idealny dom w bloku ewentualnie w pałacu.

No bez przesady z tymi kwotami.Dom ok 200 mkw- prad, woda gaz maksymalnie 500zeta.Ogrzewanie od wrzesnia do kwietnia, powiedzmy 1200-1500 miesięcznie, wiosna i latem może ze dwie stówki, tyle tylko co na ciepłą wode.

no też się ostro zdziwiłam... u nas koszt 7 stówek miesięcznie...
sama jestem ciekawa skąd takie kwoty

A stąd, że niektórzy luksus lubią.
A przypomniało mi się jeszcze, że oni dużo za prąd płacą, bo mają w piwnicy 3 piece do wypalania wyrobów.

Tak, najlepiej popełnić samobójstwo ok. 60, w kopercie w szufladzie zostawiając ładna sumkę na pogrzeb, pomnik i korzystny testament w zestawie. Chłopie, ogarnij się, jesteś zapewne przed 30 i myślisz, że w zdrowiu i szczęściu będziesz żył wiecznie.
Szczęściem tych ludzi jest to, że mają dzieci, KILKORO dzieci, które mogą i z prawnego punktu widzenia muszą się nimi opiekować i łożyć na nich w razie niedostatku, ubóstwa. Opieka społeczna zgłasza takie sprawy do sądu, rodzina to pierwsza i najważniejsza instancja opieki nad bliskimi. Jeśli obawiacie się problemów finansowych, czas na rozmowę z rodzeństwem męża i określić, kto ile się dokłada. Niestety. Jeśli dom nie jest przepisany na męża, należy liczyć się z tym, że po śmierci rodziców trzeba będzie podzielić się schedą po równo- albo zostajecie i spłacacie resztę, albo sprzedajecie i dzielicie między sobą. Jeśli natomiast opiszą go na męża, to i tak zostanie do spłaty tzw. zachowek, wcale nie małe kwoty w zależności od wartości nieruchomości.Chyba że macie dobre stosunki między sobą w rodzinie, to ok, w innym wypadku szczerze ci współczuję, chociaż może bardziej Twojemu facetowi, bo wziął na barki spory cięzar. Ale w końcu - jest mężczyzną, prawda? Ja z mojego byłabym dumna, po przetrawieniu goryczy . Życie...Niektóre plany biorą w łeb, powstają inne.

Bardzo słuszne podsumowanie głupiego postu. W temacie autorki. Partner ma wręcz prawny obowiązek do opieki nad rodzicami w skrajnym przypadku nawet alimentacyjny. Oczywiście ten obowiązek rozkłada się solidarnie na wszystkie dzieci i mogłyby one np. zrzucać się na pielęgniarkę czy pomoc domową dla rodziców. Mogą też zgodzić się na rozwiązanie, że rodzice przepisują dom tylko na jedno dziecko pod warunkiem opieki, a pozostałe dzieci odstępują z tego tytułu od zachowku.
Czy to tylko jego sprawa? W zasadzie tak. Brutalnie, to rodziców ma się jednych, a partnerek można mieć wiele. Jedyne co powinien zrobić, to poinformować partnerkę o takiej sprawie. Pytać czy może? Nie.

Autorka jak na razie też marniutko zarabia. Emerytura, renta będzie niewiele większa od tej, którą pobierają teściowie. Starosc nibynic też kolorowa nie będzie. Domu nie ma, nawet takiego z piecami. Jej dziecko dopiero może narzekac!

Chcesz dom po rodzicach - zajmujesz się nimi. Nie ma nic za darmo.
Nie chcesz obciążac dzieci - zacznij zarabiac, gromadzic kapitał, będziesz miec godną emeryturę i możesz śpiewac: "wesołe jest życie staruszka".
Dzieci mają obowiązek wspierania rodziców, w tym alimentacyjny. A jak nie chcą "trzeciego" między sobą, niech zapłacą swoim rodzicom/teściom za dom spokojnej starości.

Nibynic chciałabym zobaczyc Twoją wypowiedź za kilkadziesiąt lat. Będziesz dokładnie na miejscu teściów.

Wyobraź sobie ze mam piece kaflowe w każdym pomieszczeniu, w lazience aby piecyk elektryczny i jakoś dajemy rade za 3 tys, kiedyś bylo nas 4 razem z siostra, teraz jestem ja, mama i tata. Niby kazdy swój grosz ma, jest troszke wiecej jak trzy tys ale wyobraź sobie ze kiedyś byl tylko tysiąc na 4 osoby, takie czasy i nie narzekaliśmy. W życiu bym nie zrezygnowała z pomocy moim rodzicom, dali mi życie wiec moim obowiazkiem i checia jest im pomoc, tak wygląda to.