Czy nie wie, że uczyłam się Go na pamięć przez tak długi czas?

Moja droga, Moim zdaniem facet nie zasługuje na uczucie jakim go obdarzyłaś... Od samego początku takie zrywanie, wracanie jest bardzo dziecinne... Dajcie sobie zas, jeśli on twierdzi, że Cię nie kocha to nie można nic n siłe... może jeśli dasz mu trochę czasu, trochę swobody to zrozumie , że coś do Ciebie czuje?? A nawet jeśli nadal będzie twierdził,że Cie nie kocha to tobie będzie łatwiej to przyjąć?? Nie narzucaj sie mu, serce nie sługa .

Nikogo nie można zmusić do miłości. Widocznie dla niego ta szkolna znajomość nie okazała się tak ważna jak dla Ciebie. Przynajmniej nadal chce być Twoim przyjacielem. Doceń to, ale do niczego nie przymuszaj. 

Kochana,zgadzam sie z niteczka i reszta Dziewczynek...pokaz mu ze masz sile,nie rob tak zeby widzial jak placzesz...dasz rade:)

On chyba na prawdę Cię nie kocha. Albo nie dojrzał jeszcze do poważnego związku. Pokazuje to rozstawaniem się i wracaniem do siebie co chwilę. Chciał się rozstać, bo wyjeżdżał na miesiąc? Jeny, mój chłopak wyjechał na rok i jakoś nawet pół słówkiem nie wspomniał o rozstaniu na ten czas. Do tego ja wyjechałam pół roku przed nim na studia z Torunia do Gdańska, a on jeszcze zanim było wiadomo, że się dostałam mówił, że przeprowadzi się do mnie do Gdańska i śmiał się, że mu uciekam i musi mnie gonić.
Widzisz w takim zachowaniu, jakie prezentuje Twój były miłość? Albo dojrzałość i odpowiedzialność? Zrywać z byle jakiego powodu? Dobrze, że nie zrywał w piątek, bo chciał iść w weekend na imprezę, a w poniedziałek nie przepraszał i nie chciał wracać.

Zastanów się nad tym związkiem. Chcesz takiego? Czy lepszy byłby taki, jak mój, jaki opisałam?

Podzielam zdanie dziewczyn. Daj mu spokój. Jeśli naprawdę Cię kocha i jest to tylko nie dojrzałość do związku to prędzej czy później to zrozumiej. Jeśli to drugie, to lepiej, że rozstaliście się teraz niż za kilka lat.

Zresztą faceci lubią zdobywać, więc jak go olejesz może prędzej go oświeci

Jeeej.... wszystkim bardzo dziękuję za odpowiedzi
teraz jeszcze bardziej wierzę w to, że uda mi się jemu nie narzucać..
dzisiaj umówiłam się z koleżanką.. wróciłam właśnie.. i lżej mi jakoś... a do tego dzisiaj 28.. minąłby rok i 10 miesięcy ciężko.. ale pierwszy dzień mam za sobą.. jutro czeka mnie kilka domowych spraw więc mam nadzieję że uda mi się o nim nie myśleć.. nie napisać do niego.. ^^
a co do tej Naszej "Przyjaźni" to fakt że jednak mu zależy.. tzn sam powiedział że zależy mu na tym żebym normalnie żyła.. że mogę na niego liczyć.. i nawet sam zapytał się adwokatki o sprawę mojego taty.. co się da zrobić żebyśmy z Mamą miały lżej.. kompletnie mnie zaskoczył tym.. wynika z tego że jednak się martwi.. ale z drugiej strony ja się wkurzałam że on z byłą się przyjaźni... dziwna sytuacja ale nie wypomniał mi tego...

hej,uwazam ze powinnas...wtedy dasz mu do zrozumienia ze jestes silna i nic Cie nie zlamie...oczywiscie nie wykorzystuj tej obraczki do spotkania,nie nagabuj itd nie bedzie sie chcial spotkac,to trudno pow ze wyrzucisz ja! niech se nie mysli dran jeden! ;)pozdrawiam :*

Od razu Ci powiem, że fakt iż chce Cię gdzieś zabrać, może jeszcze NIC nie oznaczać. Mój też tak chciał robić. A to na wesele jego kuzyna (nawet powiedział ze przedstawi mnie jako swoja dziewczyne) a to wakacje ze znajomymi. Na nic się nie zgodziłam. Ty też tak zrób. Bo jeśli pojedziesz itd, to On będzie wiedział, że nie musi z Tobą być żeby z Tobą przebywać

Ps. On też będzie tym sposobem sprawdzał jak się czujesz, czy masz doła itd.

Hmm... jakąś godz temu napisał sms-a.. napisał że jedzie do pracy że w przyszłym tygodniu pojedziemy z tym zegarkiem.. tak myślę że chyba dam mu go i niech pojedzie sam.. jak cos to powiem ze zle sie czuje i nie mam sily jechac.. z jednej strony tesknie juz i chcialabym sie do niego przytulić a z drugiej strony boję się że mogę się zwyczajnie przy nim rozkleić... więc chyba wolałabym narazie nie ryzykować.. bo jestem teraz nastawiona że dam radę.. jednak jego widok mógłby zachwiać moją równowagę ( co już nie raz się zdarzyło.. ulegałam )
Jejku.. a 23 sierpnia mam urodziny... wcześniej były plany że na nich będzie bo mój chłopak.. a teraz? sama nie wiem.. się zobaczy jak sprawy się potoczą.. ( ta impreza rodzinna.. bez znajomych )
ktoś mi powiedział.. że w pewnym sensie trzyma przyslowiowe 2 sroki za ogon.. bo chce się trzymac mnie i wolności. ( tak jak też napisała Kennedy ) ... dziwne..
ale narazie tłumaczyłam sobie że się troszkę pogubił.. teraz zaczynam dopuszczać do siebie myśl że z tego już może nic nie być.. bo po co się żreć w jakimś związku.. lepiej ugodowo.. zostać przyjaciółmi... ;]

niebieska, trochę nie rozumiem tego, co robisz. Wygląda mi to na karmienie się nadziejami. Twój były robi, co chce i jak chce, dyktuje Ci warunki, które Cię ranią, w nosie ma Twoje uczucia, gdy on Cię odrzuca, a Ty mu na to pozwalasz.
Tęsknisz i dlatego jesteś niekonsekwentna? Jeżeli ktoś Cię rani, nie pozwól sobie na to, a nie okazujesz wdzięczność za to, że on teraz bawi się Twoimi uczuciami.
I nie wiem, na ile szczere jest Twoje "lepiej zostać przyjaciółmi", bo tęsknota i chęć przytulenia się w tą przyjaźń już nie wpisują. I takie pół-bycie w związku, byle kogoś mieć, choćby miał się i nazywać kumplem to nigdy nie będzie nic więcej niż pół-szczęście...

Yvette - też masz trochę racji... ciężko się nawet przed samym sobą przyznać do takich wniosków... ;/
zresztą wszystkie macie po trochu rację..
slepa jestem.. tak Go Kocham.. rzeczywiście on robi ze mną co chce.. często jestem zbyt słaba żeby mu odmówić .. :[

Niestety w takich sytuacjach najlepszym wyjściem jest całkowicie się odciąć. Niebieska, nie wierzę, że sama nie jesteś w stanie zabrać zegarka do naprawy.. Nie wmawiaj sobie, że on Tobie jest potrzebny - bo nie jest. Oczywiście związki są ważne w życiu ale bardzo często zaczyna nam się wydawać, że bez nich znikniemy, że samotność oznacza koniec wszystkiego - a to nie prawda.
Udowadniaj sobie każdego dnia, każdą nawet prostą czynnością, że możesz funkcjonować sama. Że potrafisz zająć się sobą i swoim życiem. To da ci niezbędną siłę do przetrwania najgorszych nawet chwil.

A on? No cóż. Jeżeli jednak kocha to cię znajdzie - nawet jak wyłączysz telefon albo zmienisz numer. Póki co widać, że on wybiera najprostsze rozwiązania. Chcesz się na to godzić?

Hmm.. przestałam się odzywać.. to trzeci dzień jak do niego nie napisałam.. i przyznam że jest mi lepiej.. on napisał ale ja nic nie odpisałam... zaczynam się przyzwyczajać do myśli że nic z tego nie wyjdzie.. bo co z tego jak będę się nakręcać że on jednak mnie kocha.. jak i tak on mi powie że nadal mnie nie kocha.. wtedy to się załamę.. a mam już dość niepewności, nerw, płaczu... muszę teraz pomyśleć o sobie.. a co on zrobi to coraz mniej mnie obchodzi.. skrzywdził mnie..  i chyba nie potrafię już mu ufać.. zawsze będę się bała że tak znów zrobi.. lepiej być z innym, zacząć na nowo. z czystą karta i nadzieją że będe szczęśliwa )
Dziekuje Kobietki ) :*:*

Cieszę się bardzo, że udaje Ci się przez krótki czas nie odzywać, mam nadzieję, że będziesz na tyle silna i wytrwasz w swoim postanowieniu. Bardzo spodobała mi sie Twoja postawa  jeśli chodzi o zegarek Przecież może jechać sam , po co masz sie narażać na niepotrzebne stresy Wiem, że pewnie chciałabyś się do niego przytulić albo pobyć z nim troszkę.. Masz bardzo silną wolę co mnie bardzo cieszy Mam nadzieję, że Dasz sobie radę. Powodzenia życzę i wytrwałości

"skromnie" powiem : jestem z siebie dumna :]
ale to też dzięki Wam znalazłam tą siłę.. znowu wyszło że mama miała rację.. gdybym posłuchała jej kilka miesięcy wcześniej nie byłoby takiego problemu.. ale z drugiej strony może musiałam dostać po tyłku żeby dojść do pewnych wniosków.. i mieć siłę . nie bać się samotności.. zresztą nie jestem samotna tylko sama.. wiem że będzie mi brakować jego czułości.. ale co mi po kilku dobrych chwilach ? jak przez cały czas myślał tylko o sobie.. teraz zaczynam na nowo odnowiłam stare kontakty z dziewczynami ( bo przez niego je pozrywałam ) . jutro wypad na miasto .. bez myślenia o nim ) jeszcze miesiąc wakacji .. muszę go dobrze wykorzystać a nie tak jak przez ostatni - mazać się .. głupia byłam

Zakochana... ale nie żałuję tych pierwszych  z nim miesięcy cieszę się że były.. teraz mam już jakieś doświadczenie.. teraz już nie będę angażować się od razu..
i też myślę, że najgorsze mam za sobą... pierwszy dzień to jakaś masakra... ciągłe spoglądanie na telefon czy już napisał .. :[
Czuję że jestem silna, że dam radę .. ostatnie kilka miesięcy "związku" z nim to ciągłe nerwy i płacz... a ja tak nie chce.. ;]
i ciesze się że dziewczyny nie odwróciły się ode mnie.. od września zajmę się nauką więc nie będę miała czasu na myślenie o nim..
jeszcze tylko oddam mu obrączkę.. tylko zastanawiam się czy wysłać pocztą.. czy poprosić za jakieś 2 tyg żeby do mnie przyjechał.. ale napewno nie teraz..

on wraca za jakis tydzien... do tego czasu mam zamiar sie do niego nie odzywac chocby nie wiadomo co zrobil ... takie moje postanowienie na poczatke )
obraczka jest z inna bizuteria i codziennie sie na nia natykam... zaczela mi przeszkadzac.. ale moze ja schowam gdzies gdzie tak czesto nie zagladam )