Osoby , które wpływają na związek

Nie powinnaś zajmować się regulacją stosunków z matką partnera. To jest jego działka. Z nim powinnaś porozmawiac i wytłumaczyć w czym rzecz. On ma problem skutecznie rozwiązać.

@N4VV - z jednej strony się zgodzę. Każdy powinien dbać o dobrą opinię partnera u swoich rodziców, jednak nie można też izolować się od rodziców partnera i zostawiać wszystkiego na jego barkach. To jak Cię postrzegają zależy głównie od Ciebie i tego co sobą reprezentujesz. Jeśli różnica wieku nie jest duża, to nie masz czym się przejmować. Z czasem zaakceptują ten fakt. Gorzej jeśli różnica jednak między wami jest nie tylko pod względem wieku, ale także charakterów, podejścia do życia... to zawsze w ich oczach może wyglądać źle. Postaraj się pokazać im, że Twój partner przy Tobie "nie zginie", że nie knujesz niczego, a przede wszystkim nie wdawaj się w żadne konflikty, czy też nie zwracaj uwagi jego rodzicom.

Różnica wieku wynosi 4 lata. Mnie i mojemu chłopakowi zupełnie to nie przeszkadza. Chcemy być po prostu szczęśliwi. Jednak są pewne przeszkody. Mieszkamy ponad 200 km od siebie. Ale to nie jest problem. Chodzi o to ,że jego mama nie chce , żebym przyjechała do niego w odwiedziny , mimo tego ,że wcześniej nie miała nic przeciwko. Nie wiem zupełnie co się stało z czego to wynika. Pozostaje jeszcze problem z moimi rodzicami , którzy w ogóle nie akceptują naszej znajomości , nie wspominając o związku , nawet nic o tym nie wiedzą. Moja mama zawsze mnie pyta po co mi ta znajomość , cały czas się o to czepia. Natomiast mój tata trzyma stronę mamy. Moi rodzice są uprzedzeni , tak po prostu , nie wiadomo  z czego może to wynikać. Będę dopisywać co jakiś czas w czym tkwi problem i spróbuję po kolei wyjaśnić.

A ile macie lat?
Bo mi się jawi 15-latek i 19-latka.
Wtedy tak bardzo się rodzicom nie dziwię.....

No cóż... taka różnica wieku w tym wieku jest troszkę przeszkadzająca, zwłaszcza, że "Młody" nadal licealista... Właściwie to też się nie dziwie jego rodzicom... Twoim? I tak i nie, ale wszystko zależy od tego jaki jest chłopak i jaka jesteś Ty. Któreś na pewno musi "dobijać" do któregoś, pytanie tylko, które z Was? Czy on jest dojrzały jak na swój wiek, czy Ty dziecinna jak na swój?

A jak ta "wspaniała" dygresja miałaby pomóc Autorce?

Osobiście wychodzę z założenia, że rodzice nie mają głosu decydowania w sprawaw dot. związków dzieci. W większości wypadków nic dobrego z ich wtrącania się nie wynika. (Z tym, że dotyczy to dorosłych dzieci, co w tym przypadku nie zachodzi.)

Miałem osobiście do czynienia z dwoma przypadkami:

1. Różnica wieku 1 rok - stosunki z rodzicami partnerki toksyczne.
2. Różnica wieku 16 lat - stosunki z rodzicami partnerki wzorowe.

Czy w pierwszym przypadku reprezentowałem sobą coś innego niż w drugim?
Czy w drugim przypadku różnica wieku stanowiła jakikolwiek problem?

Trudno sie zgodzić z prezentowanymi tezami, ale jak napisałem, nie dotyczy to niniejszego przypadku w sposób bezpośredni. Tymniemniej sądzę, że razcej matka partnera autorki jest osobą toksyczną, niż sama autorka daje powody do ingerencji w jej relację.

Z jakiej konkretnie przyczyny miał by to być dla niej problem?

17 - letni facet w dzisiejszych czasach to jeszcze dziecko, a poza tym dziewczyny i tak szybciej dojrzewają emocjonalnie,  Rodzice zwyczajnie się boją żebyście sobie nie zepsuli za wcześnie życie np. przez ciążę wiadomo jak jest hormony buzują, a w młodym wieku człowiek inaczej patrzy w przyszłość.

Twoje zdanie już poznaliśmy.
Teraz chcielibyśmy poznać, z jakich przemyśleń ono wynika.
Jakie konkretne zagrożenia niesie taki związek?
Może czegoś pożytecznego się wszyscy od Ciebie nauczą.
Może widzisz sprawy, których inni nie widzą.
Pytam więc: jaka jest konkretna przyczyna?
Chyba potrafisz uzasadnić swoje zdanie argumentacją odmienną od "BO TAK"?