Jak kiedyś...

W każdym związku są wzloty i upadki . Będąc ze sobą jakiś dłuższy czas nie ma co liczyć że będzie jak na początku . Życie to nie bajka. Ważne by umieć ze sobą rozmawiać . Ja zanim zamieszkałam z Moim partnerem też było kolorowo , po zamieszkaniu razem na początku też ale potem zaczęły się wspólne problemy , kłótnie . Ale jesteśmy ze sobą bo się kochamy . I jakoś trzeba ze sobą rozmawiać i wyjaśnić sobie pewne nie porozumienia . A nie uciekać od problemów do innego . Jeżeli kochasz swojego partnera to porozmawiaj z nim powiedz mu co czujesz i czego od niego oczekujesz. A jeżeli on Cię już nie kocha (bo też tak może być , po tym jak przeczytałam co napisałaś co do ciebie mówi ) to wart się rozstać niż się ranić na wzajem  . Każdy zasługuje na szczęście . A w związku gdzie są kłótnie których nie da się rozwiązać to według mnie taki związek nie ma szans przetrwać ( przynajmniej w szczerości i szacunku do siebie na wzajem ) . Życzę Ci żeby jakoś Wam się ułożyło. Nie podejmuj pochopnych decyzji bo jakach "dawna miłość" się pojawiła.

To miałam na myśli, mówiąc, że powinnaś się zastanowić. Od pierwszego postu mam wrażenie, że to, co cię trzyma to chęć bycia z związku z kimkolwiek za jakąkolwiek cenę. To nie tak. Związek sam w sobie nie przedstawia żadnej wartości. Lepiej być z nikim niż z kimkolwiek. Zastanów się więc w jak dużej mierze chodzi o twój lęk przed samotnością. Bo jeśli tylko to cię trzyma, jeśli ten związek nie wnosi nic pozytywnego do twojego życia, to pora się rozstać. Jeśli nic nie dały rozmowy, prośby i tłumaczenia... Jeśli czujesz, że zrobiłaś wszystko co było w twojej mocy... Pomyśl o tym w ten sposób - będąc z nim tylko dlatego, że nie chcesz być sama, odbierasz sobie szansę na znalezienie kogoś, z kim naprawdę byłabyś szczęśliwa. I nie podważaj swojej zdolności do bycia szczęsliwą bo nie jesteś szczęsliwa z jedną konkretną osobą.

A tak baj de łej, nigdy przenigdy nie zrywaj kontaktu z przyjaciólmi dla związku.

Kryzysy, owszem, zdarzają się. Ale to ty sama musisz wyznaczyć linię, która jasno ustala, do kiedy jest jeszcze kryzys, a gdzie zaczyna się najzwyczajnie nieudany związek bez szans na poprawę. Więc po raz kolejny - usiądź i się zastanów: czy po tych wszystkich kłotniach i bolesnych słowach jesteście w stanie odnosić się do siebie z szacunkiem? czy jesteście w ogóle w stanie przestać się ciągle kłócić? czy jesteś w stanie mu zaufać po kłamstwach, których ci naopowiadał czy też za każdym razem kiedy nie odbierze telefonu wieczorem w twojej głowie rozegra się pornos z nim w roli głównej? czy tak jak jest teraz, ci odpowiada? czego tak naprawdę chcesz i czy ten człowiek może ci to dać? Nikt nie odpowie ci na te pytania.

Każda sytuacja jest inna i nie miałam zamiaru posługiwać się własnym przykładem ale skoro pytasz.. Tak miałam podobnie, nawet bardzo podobnie. Dziś, ładnych kilka lat po rozstaniu, patrząc przez pryzmat innych, bardziej udanych związków, żałuję tylko tych lat kiedy "próbowałam" i nie mogę zrozumieć jak mogłam być tak ślepa i nie widzieć, że to nie miało żadnego sensu. Ale to rzecz jasna nie znaczy, że tak samo jest w twoim wypadku.

mandarynko na pewno będziesz szczęśliwsza sama niż z kimś takim . Życzę Ci szczęścia samej i powodzenia . Obyś znalazła kogoś na prawdę godnego zaufania .