Moja dziewczyna wstydzi się mojej córki przed swoją rodzina

Próbowałem z nią rozmawiać, ale za każdym razem zbywa mnie i nie chce o tym mówić ( albo najczęstsza odp. ze powie). A gdy ja ją proszę staram się jej wytłumaczyć ze pragnę z nią stworzyć ciepły dom normalny. Rozumiem ze mogła na początku się bać albo wstydzić powiedzieć, ale prawie po dwóch latach. I nie umiem do niej w żaden sposób dotrzeć. Nawet by spokojnie o tym porozmawiać

Ale, o czym to świadczy gdzie tu zdrowe normalne myślenie i podejście do tego. To jest dziecko jak można się wstydzić. Nie umiem tego pojąć

Popieram Anhedonię!!!!! Jeśli się kocha , to kocha się wszystko, co do tego kogoś należy, albo przynajmniej traktuje się z szacunkiem. Dziwne zachowanie Twojej dziewczyny:(

Dla mnie to wygląda tak jakby nie tyle wstydziła się Twojej córki - co samej siebie.
Wstydzi się przyznać przed swoją rodziną że (w jej mniemaniu) zawiodła ich oczekiwania.. To siedzi w jej głowie. Przekonaj ją (lub w końcu sam powiedz) - bo może się okazać że, tak jak napisałeś "strach ma wielkie oczy" a tak naprawdę jej rodzina ucieszy się z powiększenia rodziny o małą istotkę Dwa lata to wystarczająco długo - nie rozumiem dlaczego zwleka. Im szybciej oczyścicie sytuację tym lepiej dla Was wszystkich - zwłaszcza dla małej.

Kocham moją córkę najmocniej na świecie i wiem ze kocham kobietę, z którą jestem
Wiem ze wszystko by się zmieniło gdyby miała inne podejście do córki chciałbym by ją odbierała ze szkoły, gdy ja nie mogę by była z nią w domu sama, bo chce, gdy ja musze wyjść... by córka miała u nas drugi dom.
Kobieta, z którą jestem jest młodsza o dwa lata a ja mam 32.
Jest surowa dla małej i czasem dobrze, bo wiadomo nie chce by była ciele mele, ale w zwracaniu się do córki widzę taka obojętność.
Gdy mi wytyka moje złe metody wychowawcze to proszę ja by mi pomagała i na moim proszeniu się kończy a wysłuchać jak ja źle córkę wychowuje musze
Chciałbym by kobieta, którą kocham stworzyła ze mną ciepły drugi dom dla córki.
Nie umiem do niej dotrzeć, choć bardzo chce

Marcin, chcesz powiedzieć że Ona nie lubi Twojej córki i jest wobec niej oschła?? nie chce jej odbierać ze szkoły i zostać z nią sama?? nie buduje z nią bliskości aby mała miała w niej oparcie??
To nie jest normalne.

Nie zastanawiałeś się z kim się wiążesz?
Pewnie jest młoda i ładna co?? i nic poza tym nie jest ważne.. eh robisz krzywdę małej.

Marcin - a ile lat ma twoja córka? Co z jej mamą? A może on się boi macierzyństwa.. albo że to ona będzie musiała się nią głównie zajmować..

Gdy ja poproszę odbierze małą ze szkoły czy zostanie, ale tylko, dlatego bo ja poprosiłem sama z siebie nie zaproponuje chodź musze powiedzieć ze zdarzają się sytuacje dobre takie jak ze pomyśli o małej i jej coś kupi ze czasem sama powie ze mam wolne i mała może spać u nas, ale rzadkie to sa sytuacje

No i oto chodzi fragola_369 prawdziwa natka musi spotykać się z córką i być dla niej matką, a inna sprawa to że jak ma matkę to dziwne że matka nie dostała praw do córki no chyba że matka to ćpunka, bądź osoba chora psychicznie.
A jelsi dostała to tym bardziej ona ma wychowywać córkę i ty a nie twoja dziewczyna.

Marcinie, jeżeli Twoja ukochana, przez dwa lata, nie powiedziała swoim najbliższym, że jesteś rozwodnikiem i masz dziecko, to nie myśli o Waszym związku poważnie.
Nie jest małym dzieckiem, które boi się rodziców, gdy coś przeskrobie.
To nie jej wina, że zakochała się w rozwodniku.
RODZICE TEŻ LUDZIE. ZROZUMIEJĄ!
Przecież małą wychowuje na co dzień jej mama, więc Wy, zabierali byście ją, gdy była by taka "potrzeba", lub po prostu, aby dziecko pobyło też u Taty, nie tylko z mamą.
Twoja dziewczyna nie była by nawet "macochą", bo mała ma swoją mamę, była by tylko żoną lub partnerką Taty.
To nie na niej, spoczywał by trud wychowania, ale z chwilą pobytu małej u Was, miała by prawo, zwrócić uwagę, gdyby uznała, że zachowanie dziecka, jest niestosowne.
Córka, podzieli Wasz związek, to jest pewne.
Bo Ty, kochasz ją bezgranicznie.
Zawsze będzie Twoim NUMBER ONE

Anhedonia, z całym szacunkiem, wydaje mi się, że nieco przesadzasz. Żeby było jasne, mówię tu tylko o traktowaniu córki przez partnerkę. Nie widzę tam nic naprawdę złego. Autor wątku nie pisał (chyba że nie doczytałam), że jest jakaś niedobra dla córki, tylko że traktuje ją nie jak matka powinna, a autor chyba tego by chciał. Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, ale córka mieszka z matką, więc skoro te kontakty nie są codzienne, to wg mnie nie partnerka nie musi ustawiać się w pozycji drugiej matki na zastępstwa, byle tych kontaktów w żaden sposób nie utrudniała, a tego nie zauważyłam. Mam wrażenie, że autor chciałby, żeby jego partnerka kochała jego córkę czy zachowywała się w stosunku do niej tak jak on, a to raczej nie będzie możliwe - choćby dlatego, że nie jest jej dzieckiem, dziecko ma matkę i nie mieszka z autorem i jego partnerką na stałe. Jak dla mnie, o ile partnerka zachowuje się poprawnie, nie ogranicza w żaden sposób kontaktów, jest w porządku.
Btw, dlaczego jeśli chodzi o dziecko, to narzuca się często partnerkom branie autora z całym dobrodziejstwem inwentarza i kochanie tegoż, a jeśli partnerka nie ma nic do dziecka, ale też nie rozpływa się nad nim, jest już zła, nieczuła itd., natomiast jeśli chodzi np. o rodziców, to wszędzie pojawiają się zdania, że związek się tworzy z facetem, a nie z jego rodziną? Wiem, że jest ta różnica, że ojciec dzieckiem się musi zająć, ale przecież w tym wypadku to robi, partnerka tego nie utrudnia, tylko po prostu sama nie szaleje na punkcie dziecka i nie można tego od niej wymagać...

Co do tego, że nie powiedziała rodzinie - zupełnie inna sprawa, trochę dziwne, że 30-letnia kobieta obawia się reakcji rodziców...

sorry, ale ja nie widzę powodów, dla których twoja dziewczyna miałaby matkować twojej córce... taka prawda... ona ma matkę, więc po co jej kolejna mamusia... zdecydowałeś się na patchworkowy model rodziny, to chyba wiedziałeś, z czym to się wiąże... przyszło ci w ogóle do głowy, że może twoja dziewczyna nie chce się emocjonalnie angażować, żeby którego pięknego dnia nie usłyszeć od twojej pociechy "odp*eprz się, nie jesteś moją matką!"... nie chce powiedzieć swoim rodzicom, to trudno... nie masz prawa jej tego narzucać, bo to jej decyzja. Na moje oko, ona się wstydzi tego, że zakochała się w rozwodniku. Tak bywa, serce nie wybiera. Z jakiego powodu ma mówić o tym swoim rodzicom, skoro tylko ze sobą się spotykacie, czy tam mieszkacie (a ona nie mieszka na stałe z wami). Oświadczysz się jej, to może im powie. No chyba, że ty nie zamierzasz się jej oświadczać, albo nie zamierzasz mieć z nią dzieci, bo w końcu już jedno masz. Nie widzisz tego? Nie widzisz, że ona może się właśnie tego bać, że powiesz jej "po co wam dzieci, skoro macie już córkę"

dla mnie paranoja, oczekiwać od partnerki, że pokocha nie swoje dziecko, jakby było własne

ktoś wyżej nazwał twoją dziewczynę macochą... ona nie jest żadną macochą, dziecko ma matkę, a ona jest jedynie jego kochanką, konkubiną... zacznijcie dostrzegać różnice i konsekwencje jakie stąd płyną

Ja uważam że skoro autor pisze że chce czasem wziąść córkę na noc, itp tzn.że ma swoją mamę z którą mieszka.. i nie dziwie się parterce że nie jak dla Ciebie mało aangażuje... córka nie jest już wcale taka "mała" skoro do szkoł chodzi.. ma też pewnie swoje zdanie, rozmawiałeś z nią? Po co chcesz jej stworzyć drugi dom? Chcesz żeby miała tu mamusie i tam mamusie? To tylko namiesza jej w głowie.. twoje dziewczyna MOŻE ale NIE MUSI ci pomagać przy córce, ona ma matkę i ojca.. wchodząc w nowy związek musiałeś wiedzieć że nie każda kobieta będzie naskakiwać córce tylko dlatego że jej rodzicie się rozeszli.. nie jesteście razem więc wy musicie się nią zająć... a skoro partnerka nie chce, to nie.. to jej wola.. na spotkania z córką przecież nie musisz brać partnerki... powtórze jeszcze raz to jest TWOJE dziecko.. on nie koniecznie musi je pokochać ja swoje.. nie każda kobieta ma instynkt..

A co do rodziców twojej dziewczyny.. ona jest dorosła i nie musi im mówić że masz lub nie masz dziecka.. co ich to obchodzi.. oni żyć z tobą nie będą.. uważam że ona po prostu niechce, bo i po co..

Chętnie też się dowiem.
Jeśli dziecko ma matkę z którą mieszka a autor odwiedza ją tylko od czasu do czasu - to diametralnie zmienia sytuację.

Wnioski : Mała napewno mieszka z mamą, bo autor wspomniał że czasem u nich bywa, wiadomo też że dziecko ma więcej niż 7 lat bo chodzi do szkoły,czyli już nie jest maleństwem i można z nią porozmawiać, podział opieki hmm pewnie jest z mamą a do taty czasem przychodzi i tyle... a ten chciałby jej zapewnić u siebie drugą mamę - swoją partnerke..

marchewa91.. w sumie pomyślałam o tym samym.. że może on liczy że będą a la dziadkami? Wspólnę niedzielne obiadki.. on dziewczyna, jej rodzice i jego córka.. - trochę to by było chore jeśli mu na tym zależy tylko i wyłącznie..

Coś w tym jest.. może dziewczyna nie jest ciebie jeszcze taka pewna na 100% by od razu swoim rodzicom przedstawiać całą twoją historię życia.. zastanów się, ona ma prawo nie chcieć się zajmować twoją córką.. może spedzać z wami czas ale nie zmusisz jej by ją pokochała, by się nią zajmowała czy cokolwiek.. od tego ma swoich rodziców. Wiele kwestii przemilczałeś nie wiem dlaczego, może dlatego że nie chcesz nam o wszystkim powiedzieć..

Moja pierwsza myśl jak czytałam Twój post.. że to ty wychowujesz córkę a twoja partnerka jej nie akceptuje i nie pomaga i oh ah jaka ona zła.. a wychodzi na to że sobie ubzdurałeś i ułożyłeś historię idealną która się ma nijak do życia..

Ale w takim razie autor ma szukać nie partnerki dla siebie, tylko mamusi nr 2 dla swojego dziecka? To dziecko ma już matkę, obecna partnerka nie utrudnia kontaktów z dzieckiem, tyle że nie uważa go za pępek świata i centrum swojego życia. No ale przecież to katastrofalne... od razu mi się przypominają wszyscy rodzice zapatrzeni w swoje dzieci tak bardzo, że wymagali tego od wszystkich innych. Chore.