Witam z mężem żyjemy kilka dobrych lat ale zacznę od początku kilka lat temu Marcin mój obecny mąż rywalizował z Pawłem moim ex o moje względny wiem że to staroświeckie ale było super.
Bo oni do siebie nie naskakiwali ale równocześnie się przyjaźnili było pełne szaleństwo jedyne moje dobre chwile w tym całym zasQQnym mym życiu
Niestety Paweł dość szybko, około 7 miesięcy po ślubie wpadł w alkoholizm z powodu śmierci swojej matki bo mocno to przeżył, no i się zaczęło bicie i poniżanie on taki był to wiedziałam od początku ze alkohol na niego źle wiedziałam a bez niego był super facetem.
Później było coraz gorzej i gorzej aż w końcu uciekłam błagał na kolanach bym wróciła z początku nie chciałam więc wzięłam rozwód z jego winy poszedł na to.
Trwało to szybko bo nie było dzieci i była intercyza.
{Po rozwodzie wróciłam do niego by ratować nasz związek powoli wychodził z alkoholu już się cieszyłam wrócił seks, myśleliśmy o dzieciach a tu wrócił teść no i rozpił go
i znów był horror i to zwielokrotniony.
Znów walczyliśmy z odejściem ale się stawiał, w końcu Marcin miał dostał delirium tremens gdzie prawie mnie udusił więc uciekłam niestety byłam już w ciąży a nie miałam pieniędzy ani wsparcia bo jestem z rodziny zastępczej.
Wiec pierwsze co pomyślałam to to że zadzwonię do niego i powiem że to koniec i tak zrobiłam. Gdy wreszcie otrzeźwiał oddzwonił i powiedział że spodziewał się tego i sam wie że to koniec i rozumie mnie że teraz pomoże mu siostra.
oczywiście nie podałam go do sądu bo po co to był stan szaleństwa i rozumiem go chyba każda osoba dla którego były coś znaczy tak by postąpiła a może nawet by została ale po tym wydarzeniu moja psychika zupełnie padła.
Dzień później wpadłam do Pawła i powiedziałam o wszystkim też o tym że nie mam jak żyć, niestety nie powiedziałam mu o dziecku, chciałam seksu chciałam by myślał ze to jego dziecko i się udało.
Niestety po 2 latach odkryłam że on jest bezpłodny, bo nie mógł mieć drugiego dziecka, a chcieliśmy mieć dwójkę dzieci, serce mi biło jak szalone nie wiedziałam co zrobić więc znów go oszukałam że to ja jestem bezpłodna bo szczęśliwie się składało że miałam endometriozę tylko że łagodnie to przeszłam ale on tego nie wiedział bo w tym czasie był bardzo zapracowany, więc łyknął kłamstwo.
Teraz boję się że to się wyda a nie powiedziałam mu o dziecku bo wiedziałam że wcześniej bujał się w mojej koleżance ale nie chciał jej ze względu na bagaż w postaci nie swoich dzieci.
Bardzo się kochamy ale boję się że to nie wystarczy i jak on się o tym dowie, a wie że na pewno go nie zdradziłam bo specjalnie cały czas byłam z nim, to mnie rzuci a najgorsze jest to że dziecko zostanie bez ojca i bez środków do życia a ja go kocham i nigdy bym go nie zdradziła.
Co robić pomocy
Podobne tematy
No to naważyłaś piwa... Czy Ty masz jakiekolwiek szanse na stanięcie na własnych nogach? Bo moim zdaniem powinnaś mu powiedzieć, ale jesli to oznacza, że on może Cię rzucić i zostawić bez środków do życia to rozumiem zagwostkę. Z drugiej strony ukrywanie czegos takiego przez całe życie względem nie tylko jego, ale tez dziecka (ono tez ma prawo wiedzieć kto jest jego biologicznym ojcem) jest super nieuczciwe. On kocha Twojego dzieciaka?
Nie kumam czemu kobiety tak łatwo decydują się na bycie zależnymi od partnerów, a potem się dzieja takie historie...
On go bardzo kocha ja nie chciałam by dziecko wychowywało się bez ojca bo sama wiem co to jest 
Nie chciałam by dziecko przechodziło to co ja bądź co gorsza trafiło tam gdzie ja, to chyba jest jakaś klątwa czy zła karma
A myslisz, że jak mu powiesz to Was zostawi? Czy Ty pracujesz czy siedzisz w domu z dzieckiem?
Wiesz trudno powiedziec mi jest co masz zrobic. Jesli czujesz ze maz moze Cie zostawic za to to tego mu nie mow. Jesli Cie Kocha naprawde to powinien zrozumiec.
niestety często tak bywa , że kłamstwo ma krótkie nogi aby w twoim przypadku tak nie było , bo wątpie aby Paweł zrozumiał dlaczego tak postapiłaś a nie inaczej pozostaje Ci czekać i nie wychylać się za bardzo czyli nie brnij w dalsze kłamstwa
Czy biologiczny ojciec dziecka wie, że to jest jego dziecko?
Zycie z takim ciężarem nie jest łatwe, ze świadomością, że oszukało się kogoś, kogo się kocha , no i ze to w końcu może się wydać. Ale jest światełko, chociaż tez smutne, twój mąż nie może mieć dzieci, cieszyć się nie ma z czego, ale w twojej sytuacji, to jest jakieś wsparcie. Na twoim miejscu poszłabym do dobrego psychologa, rozważyłabym z nim jak ewentualnie poinformować męża, żeby nie zrobić mu większej krzywdy i rozważyć, czy on nie popłynie, czy nie ma takich skłonności.
Albo brnąć w to, że sama nie wiedziałaś, choć to już wyższa szkoła jazdy i nie każda to potrafi, chyba, że dla dobra związku i rodziny.Najlepiej porozmawiać z psychologiem.
8 2013-10-11 23:12:37 Ostatnio edytowany przez Natusia84 (2013-10-11 23:26:55)
Biologiczny ojciec nie chce dziecka on wszystko rozumie wie że nie nadaje się na ojca, teraz mieszka z siostrą uważa że alkoholikiem będzie już całe życie, smutne to ale według niego prawdziwe, facet rozumie mnie i całą sytuację, nie jest egoistą.
Ale mój jak już wspominałam nie chciał mojej koleżanki ponieważ miała bagaż dzieci tak to bym jemu powiedziała bez wahania bo ufała bym swojemu mężowi tylko ten fakt zadecydował że kłamałam.
A jeśli chodzi o miłość do dziecka to jest bardzo mocna ale boję się ze tra miłość może u niego przerodzić się w równie silną nienawiść
Ciężki zgryz... Wg mnie jest tak: jeśli Ty i Twoje dziecko jesteście od niego uzależnieni finansowo to ja bm się bała mu cokolwiek powiedzieć ze względu na możliwą (i całkiem niestety usprawiedliwioną) reakcję. Z kolei życie w tego typu kłamstwie dla mnie osobiście byłoby nie do zniesienia. Ja w Twoim wypadku postarałabym się powoli uniezależnić finansowo, znaleźć pracę, przestać wisieć na mężu i powiedzieć mu o tym, kiedy będę wiedzieć, że jego ewentualne trzaśnięcie drzwiami nie oznacza ekonomicznej katastrofy. Może to brzmi wrednie i egoistycznie, ale pomysł lądowania na bruku z dzieckiem, kiedy na alimenty od biologicznego taty nie ma raczej co liczyć nie jest dobrym pomysłem. Z trzeciej strony nie znam faceta, on może by się na Ciebie słusznie wkurzył, ale opanował emocje na tyle, żeby jednak Was na ulice nie wykopać. Ty go znasz najlepiej...
Biologiczny ojciec nie chce dziecka on wszystko rozumie wie że nie nadaje się na ojca, teraz mieszka z siostrą uważa że alkoholikiem będzie już całe życie, smutne to ale według niego prawdziwe, facet rozumie mnie i całą sytuację, nie jest egoistą.
Ale mój jak już wspominałam nie chciał mojej koleżanki ponieważ miała bagaż dzieci
A jeśli chodzi o miłość do dziecka to jest bardzo mocna ale boję się ze tra miłość może u niego przerodzić się w równie silną nienawiść
Tylko jeszcze wtedy nie wiedział, że jest bezpłodny. Ponadto, jeśli wychowywał dziecko od urodzenia, nie moze się odkochać od razu, ale może doznać szoku, dlatego moim zdaniem, należy skonsultować się z psychologiem zanim podejmiesz jakąś decyzję.
Facet na pewno poczuje się oszukany i zdradzony (nie chodzi o fizyczną zdradę, ale emocjonalną czyli jeszcze gorzej). I dziewczyna słusznie podejrzewa, że to może, choć oczywiście nie musi przerodzić się w ciężką nienawiść do niej i przez ekstrapolację także do dziecka. Ale tego się tak nie da zostawić, żyć nie tylko z wyrzutami sumienia, jak i w ciągłym strachu, że się wyda.
Moim zdaniem autorka powinna się wziąć za siebie, wziąć swoje życie w swoje ręce i przestać wisieć materialnie na mężu, a potem zobaczyć, czy on będzie w stanie jej wybaczyć.
Btw, tak w najgorszym wypadku: sąd czasem zasądza alimenty od ojca niebiologicznego, gdy spełnieone sa pewne wymogi, ale nie wiem jakie sa kryteria, wie ktoś?
Czy ktokolwiek z szanownych przedpiśców orientuje się kto jest kim? Znaczy kto jest alkoholikiem, a kto ojcem?
-->
...Niestety Paweł dość szybko, około 7 miesięcy po ślubie wpadł w alkoholizm
<--->
..w końcu Marcin miał dostał delirium tremens gdzie prawie mnie udusił więc uciekłam
...bo ja nie bardzo.
Czy ktokolwiek z szanownych przedpiśców orientuje się kto jest kim? Znaczy kto jest alkoholikiem, a kto ojcem?
-->
...Niestety Paweł dość szybko, około 7 miesięcy po ślubie wpadł w alkoholizm
<--->
..w końcu Marcin miał dostał delirium tremens gdzie prawie mnie udusił więc uciekłam
...bo ja nie bardzo.
Ja też się nie mogę połapać, ale myślałam że tylko ja 
N4VV napisał/a:Czy ktokolwiek z szanownych przedpiśców orientuje się kto jest kim? Znaczy kto jest alkoholikiem, a kto ojcem?
-->
...Niestety Paweł dość szybko, około 7 miesięcy po ślubie wpadł w alkoholizm
<--->
..w końcu Marcin miał dostał delirium tremens gdzie prawie mnie udusił więc uciekłam
...bo ja nie bardzo.
Ja też się nie mogę połapać, ale myślałam że tylko ja
Podpisuję się pod tym obiema rękoma i nogami:)
- Olinka
- Redaktor Naczelna Forum
- Nieaktywny
Bardzo proszę o zachowanie kultury wypowiedzi oraz trzymanie się głównego tematu wątku, bez osobistych wycieczek. Powyższy off-top usuwam. Każda kolejna próba odstępstwa od regulaminu będzie skutkować usunięciem posta oraz otrzymaniem ostrzeżenia. Mod. Olinka
czasami życie bywa tak pogmatwane że sami się w tym powoli gubimy.
- marchewa91
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ej, ale serio, kto jest kim, bo ja bym chciała pomóc, ale się pogubiłam kompletnie. Rozumiem to tak: autorka zakochała się w dwóch alkoholikach, w dodatku przyjaciołach. Gdy mąż zaczął ją bić, to od niego uciekła, ale wróciła, sypiała jednocześnie z jednym i drugim, zaszła w ciążę i się rozwiodła. Poszła do tego drugiego i wmówiła mu, że to jego dziecko?! Tak to było?
Ej, ale serio, kto jest kim, bo ja bym chciała pomóc, ale się pogubiłam kompletnie. Rozumiem to tak: autorka zakochała się w dwóch alkoholikach, w dodatku przyjaciołach. Gdy mąż zaczął ją bić, to od niego uciekła, ale wróciła, sypiała jednocześnie z jednym i drugim, zaszła w ciążę i się rozwiodła. Poszła do tego drugiego i wmówiła mu, że to jego dziecko?! Tak to było?
Na to wygląda.
- szakisz
- Net-facet
- Nieaktywny
Ja również nie mogę się połapać i postuluję, aby autorka edytowała swój post i uczyniła go bardziej logicznym. Jest to niezbędne do uzyskania pomocy.