Czy warto ciągnąć ten związek dalej? Czy ze mną jest coś nie tak?

1. jeśli zadajesz takie pytanie na forum to pierwsze co mi się nasuwa to NIE, nie ciągnąć.
2. jeśli w związku ludzie się szarpią, są separacje to raczej nie będzie dobrze - doświadczenie moje i z mojego otoczenia. Takie związki prędzej czy później i tak się rozpadają.
3. jeśli w związku nie ma zaufania to nie ma sensu.

Ja bym tego nie ciągnęła po prostu Jesteś młoda, nie ma sensu się męczyć. Pocierpisz trochę, odkochasz się

Z tego co opisujesz, nie wygląda to zbyt dobrze.. Nawet bym powiedziała że bardzo źle .. Trudno jest zakończyć związek z kimś kogo na prawdę kochamy sama przez to przeszłam i najlepszym sposobem jest na zapomnienie o drugiej osobie nowa osoba choć nie mówię że to będzie łatwe .
Pzdr .

blue_iris było już wiele takich rozmów gdzie prosiłam go o to aby mnie szanował, żeby nieraz ugryzł się w język, żebym była dla niego nr 1 .. ale on uważa że jestem dla niego na pierwszym miejscu -zawsze tak jest i bedzie.. ale kolegów zna od małego .. i że dziewczyna odejdzie a kumple zawsze pozostaną .. ale on jedno mówi drugie robi .. wiem o tym ale co ja poradze że tak mi mimo wszystko na nim zależy .. kiedyś byłam silna a on tak mnie owinął że wiem że sobie nie poradzę ... jesli nie widze się z nim to albo siedze w domu albo jestem w pracy ..(3 razy w tyg i do tego niania więc nic specjalnego bo póki co nic innego znaleźć nie mogę .. ). Więc bedę się czuła niezwykle samotna bo nawet nie za bardzo mam z kim wyjść.. wyzwiska? Szczerze już się do nich trochę "przyzwyczaiłam" chodź wiem że to chore .. ale on nie potrafi się wstrzymać podczas "furii" .. nie kontroluje się .. co prawda nigdy na mnie ręki nie podniósł ale czasem słowa bolą bardziej .. a do tego jestem nazbyt wrażliwa co by nie było to zaraz wybucham płaczem .. i sił już nie mam .. w domu też nie mam za wesoło bo jestem gnębiona przez ojca jako najstarsza, też cięzko sobie mi z tym poradzić ale jednak po 20 latach już przestałam "słuchać" i brać do siebie tego co słysze od ojca jak jest nietrzeźwy.. ale jednak poza domem czuje że jestem - słaba .. Wiec strasznie boję się tego skończyć .. Bo raz jest w miarę dobrze a zaraz już mam dość tego że wgl jestem ..

Otóż to:)

TakaOtoJa ja potrafię zrozumieć, że kumpli się zna od małego i są ważni i że dziewczyna jest, a potem może jej nie być, jednak uwierz, że dla miłości można pogodzić i spotkania z kumplami i spotkania z dziewczyną. Gdyby mu na Tobie bardzo zależało to by sobie tak organizował czas, że miałby czas i dla nich i dla Ciebie. Ale to jednak Ty jesteś z nim w związku i to Ty powinnaś być na 1 miejscu. Kumple też na pewno mają swoje dziewczyny albo będą mieć i powinni to zrozumieć.

Wyzwiska? Kurcze no! Wszystko można zrozumieć, ale Ty się dziewczyno musisz sama szanować! Ja wiem, że w złości się mówi dużo rzeczy, których się potem żałuje, ale osoba, która kocha się tak nie zachowuje, zawsze potrafi się jakoś pohamować. Czy Ty potrafiłabyś rzucić do niego jakimś wyzwiskiem w złości? Mniemam, że nie, bo go kochasz.

I poradzisz sobie bez niego;) Ile to ja razy myślałam, że sobie nie poradzę bez faceta, że życie bez niego nie ma sensu i że on był całym moim światem. I co? Minął jakiś czas, nie mówię, że krótki, ale żyję dalej i nie jest źle;) Uwierz w siebie! I jak facet Ci powiedział "że jeszcze będę pisać do niego z proźbą o spotkania itp itd." to ja bym zrobiła wszystko, żeby mu udowodnić, że jednak się myli! Jak pokażesz, że jesteś silna to może wreszcie sobie uświadomi co traci, a jeśli sobie nie uświadomi to dupek z niego i nie warto sobie nim głowy zawracać, tylko znaleźć sobie kogoś kto na Ciebie zasługuje i kto Cię będzie kochał z całego serca:) Tego Ci życzę:)

takie związki nie mają szans na przetrwanie. prędzej czy później źle się to dla ciebie skończy i tylko od ciebie zależy ile będziesz się jeszcze męczyła. jesteś wrażliwą i dobrą dziewczyną, on na ciebie nie zasługuje. jesteś młoda i na pewno czeka cię jeszcze coś lepszego, pozdrawiam

To zależy od kontekstu i jak często to się zdarza, itd. Mile to na pewno nie jest. Jest to tez na pewno przemoc slowna. A opinie mogą być rozne. Kwestia jest taka na ile Ty tego nie akceptujesz.

Wypraszam sobie i zwracam uwagę ze Ktos kto wymaga kultury sam taka kulture powinien sobą przedstawiać inaczej nazywa się to hipokryzja. Bowiem przypisywanie komus czegos w domu z jakiejś wypowiedzi, sugerując to, jest po prostu, moim zdaniem, zwykłym chamstwem droga przedmówczyni.

Być może w pewnym stopniu się do tego 'jakoś' przyzwyczaiłam ...bo takie zachowanie trwa juz ok 1,5 roku.. jak nie więcej .. Ale w końcu powiedziałam dość i zaczęłam się zastanawiać czy to tak powinno być .. Najgorsze jest to że potrafi być 'normalny' wręcz idealny ale wystarczy iskra, jakaś bzdeta o którą się pokłócimy i już on nie kontroluje tego co z jego ust leci..
W końcu usiadłam i zadałam sobie pytanie czy to zdarza się tylko u mnie w związku czy to normalne.
Ale chyba doszłam do wniosku że nie. Do tego czytając wasze wypowiedzi chyba tkwię w toksycznym związku ... 
Czasem zastanawiam się czy może jest chory ? Ale chyba nie mogę tak tłumaczyć jego zachowania..