MAM OCHOTĘ KRZYCZEĆ!!!!

W takich chwilak wątpi się w istnienie Boga.To obca kobieta...ja widziałam jak umiera moja Mama.Jak odchodzi w niewyobrażalnym cierpieniu, odarta z godności (bo mimo najszczerszych chęci fizjologii nie dało się opanować), bezradna i przerażona.Umierałą w domu , w swoim łóżku więc nie jak bezimienny n-ty pacjent  jakiegoś odziału.Chociaż tyle.

To był najlepszy Człowiek jakiego znałam, wspaniała Matka, który miał ciężkie , usiane róznymi traumami życie.Nie dość tego taką okropną śmierc, poprzedzoną morzem cierpienia.

Koleżanka mojej córki Karolina miała 13 lat. Grzeczna blondyneczka z usmiechem na twarzy. Przeszła dużo. Widziała jak umiera jej starsza siostra. Rok od postawienia diagnozy, rok strachu i nadziei. Choroba ją pokonała, nie dała szans na dorastanie, młodość, na życie. To jednak nie dość. Okrutny los chciał więcej. Po trzech latach ojciec wyszedł do pracy we wrześniową sobotę. Jechał z kolegami. Zaczął umierać w samochodzie. Młody zdrowy człowiek. Karetka nie zdążyła. I tak nie miał żadnych szans. Tętniak. Zostały dwie. Matka i córka. Żyły dla siebie bo tylko one sobie zostały. To było za mało, tyle losowi było nie dość. W rok po śmierci ojca, zachorowała Karolina. Diagnoza - białaczka, bardzo złośliwa, 1% szans na wyzdrowienie. Walczyła do końca. Na dwa tygodnie przed śmiercią, odwiedziłyśmy ją w szpitalu. Radość, że widzi szkolną koleżankę i smutek, bo miała świadomość że widzi ją ostatni raz.
Po odwiedzinach, moja córka powiedziala - mamo gdzie jest Bóg? Nie wiedziałam co mam jej powiedzieć. Karolina zmarła 3 marca, dzis miałaby 26 lat. Została matka, z bólem z rozdzierającą serce tęsknotą. Została sama. Kiedyś powiedziała mi stojąc nad grobem samobójcy - są chwile, że mam ochotę na to samo, ale boję się że po czymś takim się z nimi nie spotkam.
Kila lat temu wyszła za mąż - los bywa przewrotny - za swoją pierwszą miłość, za wdowca, ojca dwóch synów.
Odżyła. Zapełniła w sercu pustkę. Tylko szklą jej się oczy,gdy pyta o moją córkę.

Twój post przypomniał mi smutną historię tej rodziny. Gdy zmarła Karolina, też pytałam  - Boże gdzie jesteś??

Kiedyś przeczytałam taki cytat ks. Twardowskiego:

"Wie­rzyć - to znaczy na­wet nie py­tać, jak długo jeszcze ma­my iść po ciem­ku."

Rozumiem twój ból, dla wrażliwych osób takie ludzkie cierpienia i sytuacje bardzo wpływają na psychikę. Ja też tak mam.
Kiedyś właśnie bardzo często zadawałam sobie pytanie: dlaczego?
I raz ksiądz mi powiedział takie zdanie (dokładnie nie przytoczę ale sens zachowany): "Chcesz zrozumieć Boga i jego działania, kroki, decyzje tylko że musisz zrozumieć, my ludzie nie jesteśmy w stanie pojąć w pełni, tu na ziemi jego Mądrości, celu różnych zdarzeń.
Dlaczego chcesz pojąć niemożliwe? Nie zastanawiaj się nad tym, tylko rób co w twojej mocy, aby dzielić się miłością z ludźmi, mnożyć pokój i radość."
Osobiście myślę również, że ludzie cierpiąc na ziemi, poprzez swój ból przyczyniają się do zbawienia po śmierci. Była taka święta mistyczka, która miała łaskę zobaczenia i znalezienia się przez pewien czas w czyśćcu, miała przekazać ludziom to co tam widziała. I powiedziała, że wolałaby na ziemi przechodzić najgorsze męki niż spędzić więcej niż godzinę (tyle tam była) w czyśćcu.
Cierpienie w którym widzi się sens nie jest tak bolesne, przynajmniej psychicznie.
Szatan przysparza ludziom cierpień na różne sposoby a Bóg pragnie je obrócić w dobro dla danego człowieka czy innych ludzi. Czasem nie może zbyt wiele zrobić, jeśli nie ma go w sercu człowieka. Nie ma jak obronić go przed złem.
Czasem też doświadcza, jeśli człowiek nie rozumie czegoś albo nie widzi problemu w swoim życiu, drogi jaką obrał.

Jeszcze edit do gosiek:
Właśnie, wierzysz ale w takich momentach tracisz wiarę.
Gdy jest dobrze, w życiu ci się powodzi to łatwo jest wierzyć. Prawdziwy sprawdzian wiary zaczyna się, gdy dzieje się źle.
Wtedy można zobaczyć na czym się wiarę zbudowało i czy jest prawdziwa. Bóg mnie często tak sprawdza i pokazuje mi moje braki.

BARDZO WSZYSTKIM DZIEKUJE ZE TU JESTESCIE,WSZYSCY MACIE RACJE ,KAZDA HISTORIA TU TAJ MA JAKIS SEN,NIESIE JAKIES NOWE DOSWIADCZENIA ...

Tak daria1968 to prawda co piszesz,w takich momentach zycia można zobaczyc ile ludzi jest wrazilwych na ciepienie i ból,na zycie...

Masz czterdzieści lat, a zachowujesz się jak dziecko. Powinnaś wiedzieć, że życie nie wygląda tak, jak jest przedstawione w telewizji. Rzeczywistość jest zupełnie inna, na ziemi jest wiele zła i powinnaś się z tym pogodzić. Zdecydowałaś się pokazać swoje współczucie na forum, czym na tę chwilę pomogłaś tej kobiecie? Niczym. Zamiast pisać o tym na forum powinnaś się wziąć w garść, poznać ją i poświęcić jej jak najwięcej swojego czasu, to jej na pewno pomoże.

Wysuwasz pochopne wnioski, że Bóg nie istnieje, bo pozwolił doświadczyć czegoś tak okrutnego dobrej kobiecie. Sama napisałaś, że na oczy tej kobiety nie widziałaś, skąd wiesz jaką ma za sobą przyszłość? Równie dobrze mogła molestować dzieci, mordować, znęcać się nad zwierzętami czy okradać innych. Zastanów się trochę.

Zacznij od siebie, a nie innych oceniasz. Nadal będziesz kontynuować swoje żale na forum, zamiast faktycznie jej pomóc? Wybierz się do hospicjum, dotrzymaj towarzystwa umierającym ludziom, Twój Bóg na pewno nie zdoła im pomóc.

Nie oceniam nikogo ,nie do mnie to należy,stwierdzam fakt a to ci innego.Nie chce z Tobą tu rozmawiać ,w ogóle nie mam ochoty na tłumaczenie się Tobie .Na pisałam  tu swoja historie bo czułam to co czułam ,potrzebowałam tego ,potrzebowałam wyrzucić krzyk z siebie,tak samo jak inne tu osoby,po tego potrzebują osoby które cos czują,które nie są obojętne na ludzi,na ich cierpienia ale i tez na ludzkie szczęście o którym też można tu pisać jeśli czuje się taką potrzebę.... Dzis znowu myślę wracając do mojej historii ,dziś znowu jest mi smutno.... u Moniki był dziś ksiądz................................................:(

Według Twojej oceny, tylko szuje i wyrzutki dotykają choroby Tego Świata? Przyszło mi poznać, wiele nieuleczalnie chorych dzieci, których jedyną winą jest to, że urodziły się chore. Nie zdążyły, kraść, molestować, zabijać. Według Twojej oceny za co ta kara?
Nie Tobie oceniać, stpoień wrażliwości autorki, ani jej wkład w pomoc umierającym.
To jest forum. Pisać na nim wolno każdemu.
Swoim postem gosiek 123, nikogo nie obraziła.
Ty starasz się obrazić ją, tylko za to że jest wrażliwa.
Po co pluć jadem?

DOKŁADNIE TAK,NIKT NIKOGO  NIE ZMUSZA TU BYĆ,PISAĆ I CZYTAĆ WIĘC NIE WIEM CO TU ROBISZ??????????????

Rozumiem że ludzie wierzą w boga bo potrzebują opium bo samemu trudno pojąć rzeczywistość która. jest daleka ideału.
Ale nie rozumiem jak można wierzyć w konkretnego boga i praktykować konkretną religię.
Może jestem z kosmosu ale widzę to jako dziecinadę oraz brak dojrzałości.
Jak się pogodzimy z tym że my ani żadna siła niema wpływu na zło tego świata to może staniemy się aktywniejsi, ludzkość postara się naprawić ten świat a nie godzić się na wojny czy amoralne działania koncernów farmaceutycznych.

MONIKA ZMARŁA DZIŚ W NOCY W BOLU I CIERPIENIU..............TERAZ ODPOCZNIE .................:(   ,34 lata co te zycie jest warte??????????.....

Zanim ugruntowałam swoją wiarę poszukiwałam sensu. Poszukiwałam odczucia, że Bóg naprawdę istnieje.
I znalazłam je w każdej niesamowitej roślinie wyjątkowej na swój sposób, podziwiając góry, szumiący las w zachodzącym słońcu, w małych robaczkach trudzących się niosąc listek, w zwierzętach, podczas nauki biologii w domu i szkole, gdy do dzisiaj jestem pod wrażeniem jak wszystkie układy ze sobą współgrają, jak najmniejsze struktury są tak skomplikowane a jednocześnie idealnie się dopasowują.
A co najważniejsze znalazłam Boga w ludziach.
Wiatru nie widzisz, ale go czujesz, gdy wieje.
Boga także nie widzisz, ale to nie znaczy, że Go nie ma. Gdy otwierasz na niego serce, w końcu może dać ci się odczuć.

Dlaczego chrześcijaństwo jest takie piękne? Co je odróżnia od innych?
Bo to jest religia miłości. W żadnej innej religii nie ma tak, żeby dany bóg/bóstwo/bogowie zstąpił tu na Ziemię, do ludzi miotających się między złem a dobrem, oddał swoje życie za każdego z osobna, umarł na krzyżu, uniżył się jako Bóg do ludzkiego poziomu, stał się taki jak my, był namacalnie ze swoim stworzeniem.
Wielu ludzi uważa, że wierzący to słabi ludzie. Mają swojego Boga, żeby jakoś przeżyć na tym świecie i mieć zapewnione szczęście po śmierci. Ja uważam, że tacy świadomi wierzący to muszą być mocnymi ludźmi.
Mamy przykazania, których przestrzegamy.
Obecnie na każdym kroku jesteśmy potępiani, wyśmiewani, porównywani z ciemnogrodem. Ciągłe sprawdziany nas jako świadków żywej wiary, ciągła walka ze złem, słabościami, ciągłe poszukiwanie Boga.
Szatan nas nieustannie chce zwieść, ciągłe pokusy, lęki, zsyłane wątpliwości.
Czasem to nie jest sielanka, nieustanne upadanie przez grzech a później próba powstawania.
Ale Miłość Boga jest większa niż to wszystko, bez tego trudu nie docenilibyśmy daru zbawienia, siły Miłości.

"Jak się pogodzimy z tym że my ani żadna siła niema wpływu na zło tego świata to może staniemy się aktywniejsi, ludzkość postara się naprawić ten świat a nie godzić się na wojny czy amoralne działania koncernów farmaceutycznych."

W tym zdaniu nie ma sensu. Skoro nie mamy wpływu na zło to jak możemy naprawić świat? Po co w takim razie ludzkość ma się starać? Jakoś nielogicznie dla mnie.

Otóż, mamy wpływ na zło tego świata.
Za każdym razem gdy komuś pomożesz bezinteresownie, okażesz współczucie, uśmiechniesz się do kogoś, dzielisz się dobrem i miłością do drugiego człowieka. To się rozsiewa a później przynosi owoce.
Nigdy nie miałaś tak, że przez jakąś sytuację coś się w Tobie zmieniło, Twoje życie stało się inne?
Ja tak miałam wiele razy, a gdy ktoś podzielił się ze mną swoją radością, wspierał mnie, pomógł choć nie musiał - w takich sytuacjach namacalnie wręcz czuję to dobro, bożą miłość. To piękne
Ostatnio miałam okazję pomóc pewnemu Panu na wózku inwalidzkim. Tej radości i szczęścia, że komuś mogłam okazać dobroć nie da się opisać. Znalazłam wtedy namiastkę Boga, wręcz czułam jak się do mnie uśmiecha przez tego staruszka.

Myślisz, że ludzie rodzą się źli? A inni rodzą się dobrzy?
Pomyśl, człowiek wychowany w miłości, bezpieczeństwie a człowiek żyjący w środowisku pełnym zła, przemocy. To nie ma wpływu? Jasne, że ma i kształtuje człowieka. I mam znajomych, którzy tak się zmienili nie do poznania. Znam takich, którzy ze złej drogi weszli na tą właściwą i normalnie to dla mnie mega świadectwo działania Boga, bo żaden człowiek nie byłby w stanie AŻ TAK zmienić wnętrza człowieka, obrócić je o 180 stopni. Oni też mi mówili, że to Bóg ich przemienił i oni to wiedzą.
Znów inni zmienili się w ta drugą stronę, bywa i tak niestety.

Bierzesz zło tego świata za całość. Postrzegasz je jako coś wielkiego, jakąś ogromną górę, stąd wydaje ci się, że nic nie da się zmienić. Spróbuj spojrzeć na nie jako na górę, ale złożoną z małych fragmentów. Usuwając jeden lekko drga, a może i nawet nie widać zmian. Usuwając kolejne zaczyna się zmniejszać. Zmieniasz coś? Tak.
Tylko wielu ludzi musi chcieć zmienić aby była ta zmiana mocno zauważalna. Dlatego warto zacząć od siebie i swojego otoczenia, środowiska. Dalej już pójdzie jak fala.

Ale się rozpisałam, z góry przepraszam za tak długi post.

I TAK TEŻ ZROBIŁAM.............

nie ma
zawsze tak jest
mendy umieraja na koncu