Przeglądając forum, można się natchnąć na mnóstwo różnych postaw - wypowiadają się ludzie, którzy nie mają żadnych problemów z rozmową (głównie z partnerem) o seksie, strefach intymnych ciała i wszystkim z tym związanym. Ale jest też dużo wypowiedzi (głównie kobiet), które mają z tym straszny problem. Zaczynam tę dyskusję, bo sama, z osoby wychowanej w rodzinie, w której seks był tematem tabu i która kiedyś nie potrafiła się zupełnie otworzyć, powoli staję się coraz bardziej otwarta na tego typu tematy. Jednak, jakby to ująć...nie leży to w mojej naturze i nadal czuję się tym trochę skrępowana. Chciałabym, żebyście napisali, jak wy wyzbyliście się tego problemu. Wiem, że prawdopodobnie w ogromnej mierze zależy to od charakteru, wychowania itd, ale może macie jakieś porady, jak trochę wyluzować i nie bać się o tym mówić...
Podobne tematy
Po prostu zacząć mówić, a z czasem stanie się to łatwiejsze.
Myślę, że po prostu trzeba często poruszać ten temat. Najlepiej w ramach podtekstów czy - tak na początek. Z czasem staje się to łatwiejsze i naturalniejsze. Dobrze działa też gra w "penisa" - kto najgłośniej krzyknie "penis" w miejscu publicznym, ale to już hardkor, głównie po 3 piwie ;] Pomysł zaczerpnięty z jakiejś komedii romantycznej.
Tak, ja w ogóle myślę, że dobrym ćwiczeniem jest gadanie o tym z przyjaciółmi. Z nimi jest łatwiej, czasem pociągną za język, a stopniowo ułatwia to też otworzenie się przed partnerem.
Po prostu zacząć mówić, a z czasem stanie się to łatwiejsze.
Doskonała rada.
Najlepiej jak najczęściej rozmawiać o tym. Z czasem coraz łatwiej.
Myślę, że po prostu trzeba często poruszać ten temat. Najlepiej w ramach podtekstów czy - tak na początek. Z czasem staje się to łatwiejsze i naturalniejsze. Dobrze działa też gra w "penisa" - kto najgłośniej krzyknie "penis" w miejscu publicznym, ale to już hardkor, głównie po 3 piwie ;] Pomysł zaczerpnięty z jakiejś komedii romantycznej.
Ooo, ale to tylko dla kobiet jest bezpieczna zabawa. ![]()
N4VV zawsze możesz krzyczeć wagina
Ogólnie to można temat potraktować pół żartem pół serio wówczas jakoś łatwej mówi się na te trudniejsze tematy, nie tylko seks.
Czasem warto podczas rozmowy przyznać, że temat jest dla nas krępujący, nazwany diabeł nie jest już taki straszny
A tak naprawdę praktyka czyni mistrza ![]()
8 2013-08-17 18:48:18 Ostatnio edytowany przez JustynaPiatkowska (2013-08-17 18:49:13)
Jula22,
często największym problemem jest to, jakich słów, jakich nazw używać na sprawy związane z seksem i erotyką, aby nasza wypowiedź nie zabrzmiała zbyt sztucznie, dziwacznie lub wulgarnie. Pomóc może czytanie gazet, artykułów internetowych, książek lub poradników seksuologicznych. Po pierwsze - zwiększa się wiedza na tematy seksualne. Po drugie - tworzymy swój własny seksualny słownik, ulubione seksualne słowa, których można używać w rozmowie z przyjaciółmi lub z partnerem.
Można wybierać nie tylko pozycje naukowe, ale też bardziej frywolną prasę kobiecę lub opowiadania erotyczne.
Zaczynam tę dyskusję, bo sama, z osoby wychowanej w rodzinie, w której seks był tematem tabu i która kiedyś nie potrafiła się zupełnie otworzyć, powoli staję się coraz bardziej otwarta na tego typu tematy. Jednak, jakby to ująć...nie leży to w mojej naturze i nadal czuję się tym trochę skrępowana.
Najlepiej to co chcesz powiedzieć najpierw napisac tu na forum. Potem łatwiej będzie Tobie to powiedzieć.
Przede wszystkim musisz nauczyć się wymawiać słowa "penis" i "cipcia", albo jakieś inne -- musisz mieć swój słownik. Potem będzie z górki.
A po co rozmawiac o tym ?
A po co rozmawiac o tym ?
Po to, żeby jak najlepiej się poznać też od fizycznej strony, nie mieć między sobą tematów tabu, znać swoje potrzeby, mieć z tego przyjemność (bo seks to bardzo przyjemny temat), uwalniać wszystkie swoje emocje, otworzyć się...
Uważam, że są lepsze sposoby na poznawanie dobrze swojej fizycznej strony.
Widzę różnice między robieniem z czegoś tabu, a nie posiadaniem ochoty na rozmowy o seksie i ciele.
Przyjemność w seksie, też nie musi być wynikiem rozmawiania.
Co do otwierania się i uwalniania emocji tego rzecz jasna nie rozumiem.
Jeśli tak bardzo tego potrzebujesz to po prostu rozmawiaj, jeśli nie lubisz tego , a chcesz się zmuszać bo uważasz, że to cuda działa no to jak dla mnie nie ma sensu.
14 2013-08-18 22:24:01 Ostatnio edytowany przez Jula22 (2013-08-18 22:25:21)
Nie napisałam, że tego nie lubię, tylko, że trochę mnie to krępuje, jednak coraz bardziej się otwieram i sprawia mi to przyjemność. Moim zdaniem bez zwalczenia oporów do mówienia wprost, co nam się podoba i pytania, co podoba się partnerowi, seks nigdy nie będzie tak wspaniały jak może być, gdy wszystko wiemy o swoich potrzebach, ciałach itd. Oczywiście, nic na siłę, jednak, tak jak napisałam, moja nieśmiałość do tego typu tematów wynika nie z charakteru, ale z wychowania - o takich rzeczach się u mnie w domu nie mówiło. I uważam, że takie wychowanie nie jest najlepsze, bo kiedy zaczynałam swoją przygodę z seksem, byłam do tego stopnia zamknięta, że nie potrafiłam odpowiedzieć na pytanie w stylu "Lubisz jak to robię?" inaczej niż tylko "tak".
Brak ochoty na rozmawianie o seksie wynika właśnie z tego, że wydaje nam się on tematem tabu i nie jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że można o tym normalnie rozmawiać. Moim zdaniem, powinniśmy od małego uczyć się mówić o swoim ciele (na początku), a stopniowo i o sferze seksualnej. To wiele ułatwia i pomaga uniknąć całej masy problemów, kompleksów i niedomówień.
W moim domu seks i nagość nie były żadnym tabu.
A jednak ja czegoś takiego nie lubię. Moja mama mówi, że jestem pruderyjna w rozmowie, jak stara dewota.
Nie lubię dzielić się sekretami swego ciała i opowiadać o tym partnerowi, bo to akurat nic nie daje zwykle, poza tym, że on ciągle później powtarza to co powiedziałam i nudzi mnie to (mówie tu o kilku przypadkach, a nie o jednym facecie)
Mówię 'nie rób tego' jak coś mi się nie podoba.
Mój mąż odebrał wychowanie jak Ty i wcale nic nie mówi. No ale przecież może robić, więc po co tu cokolwiek mówić.
W moim domu seks i nagość nie były żadnym tabu.
A jednak ja czegoś takiego nie lubię. Moja mama mówi, że jestem pruderyjna w rozmowie, jak stara dewota.
Nie lubię dzielić się sekretami swego ciała i opowiadać o tym partnerowi, bo to akurat nic nie daje zwykle, poza tym, że on ciągle później powtarza to co powiedziałam i nudzi mnie to (mówie tu o kilku przypadkach, a nie o jednym facecie)
Mówię 'nie rób tego' jak coś mi się nie podoba.
Mój mąż odebrał wychowanie jak Ty i wcale nic nie mówi. No ale przecież może robić, więc po co tu cokolwiek mówić.
Ze swoimi pierwszymi partnerami nigdy nie odczuwałam takiej przyjemności, jak z facetem, z którym zaczęliśmy wprost mówić, co nam się podoba, a co nie. "Po co tu cokolwiek mówić?" To skąd twój mąż wie, co robić, co najbardziej cię kręci? "Nie lubię dzielić się sekretami swojego ciała" - ok, skoro nie lubisz, to nikt nie każe ci tego robić. Ja chciałabym z facetem, z którym spędzę resztę życia, znać się na wylot, znać swoje ciała dogłębnie. To bardzo ważny element udanego związku.
A skąd wie, jak jeździć na rowerze? No chyba nie z książki, ani nie z tego, że ktoś mu o tym opowiadał.
To jak z samochodem, im dłużej swój samochód masz tym lepiej wiesz na co go stać, jak nim jeździć , co oznaczają pewne odgłosy i tak dalej.
I nie wyczytało się tego z instrukcji obsługi.
Mój mąż mnie zna, widzi, słyszy. Widzi moje miny, moje reakcje. On znalazł na mnie miejsca i sposoby ich dotykania, o których ja nie myślałam.
Bez żadnych słów. Tylko przez używanie zmysłów.
Jeśli coś mi się nie podoba, albo mnie drażni co raczej się nie zdarza to mówię.
Może większa przyjemność polega na tym, że z nim czujesz się bliżej emocjonalnie niż z innymi?
trzeba probowac rozmawiac.. u mnie na poczatku bylo tak, ze zaczelismy pisac ze soba rozne smsy o tresci erotycznej. teraz potrafimy normalnie ze soba rozmawiac o wszystkim co jest zwiazane z sexem. mysle ze te sms'y na poczatku pomogly mi sie otworzyc przed Nim bardziej i temat sexu juZ nie byl taki straszny ![]()