sex-randki

Ja nie chcesz tak żyć, to zmień to. Akurat to jest bardzo proste do zmiany.

Zwróć uwagę, że śledząc Ojca i sprawdzając, robisz dokładnie to samo, co On. On wchodzi na strony, których Ty nie lubisz i Ty robisz coś, o czym wiesz, że On by Ci miał za złe.

Dzieci, które znają szczegóły życia intymnego i erotycznego swoich rodziców muszą zacząć ich nienawidzić. Nienawiść szkodzi i jemu i Tobie. Nie dość, że szkodzi Tobie, to jeszcze w to wciągasz siostrę. Gdybyś tego nie robiła, to Ojciec by niszczył tylko siebie, ale Ty zarazę rozwlekasz po całym domu. Zamierzasz zniszczyć życie Ojcu, ale przy okazji zniszczysz życie sobie i swojej siostrze, bo obraz Ojca przeniesiecie na swoich przyszłych partnerów.

Dlatego jest zasada, że o cudzych grzechach się w pewnych wypadkach milczy, a takim przypadkiem jest właśnie wiedza o sferze intymnej (dlatego ta sfera się tak nazywa). Można o tym mówić, gdy się wie, co z tym zrobić. Ale Ty nie wiesz i raczej nie jesteś Osobą, która może wiedzieć.

Jak chcesz sobie pomóc to najprostszym sposobem jest przestać się tym zajmować, przestać się bawić w detektywa, bo to Ci szkodzi.  Cała sprawa najpewniej wynika z jakiejś choroby w relacji Ojca z Matką. W relacji są zawsze dwie strony (pokolenie korzystające z Internetu ma zwyczaj widzieć tylko jedną stronę, bo na ekranie monitora mamy wirtualny obraz tylko jednej strony, dopiero czytanie książek uzmysławia prawdę, że każda kartka ma dwie strony). Pokolenie urodzone po roku 1990 (są na ten temat badania) ma zwyczaj bardzo jednostronnego postrzegania zjawisk, nie postrzega rzeczywistości przestrzennie, ani czasoprzestrzennie (jako procesów), ale płasko i dwuwymiarowo.

Patologia to jest zjawisko, którego źródłem jest cierpienie. Potrafisz zlokalizować miejsce, w którym to cierpienie wypływa? Tylko niszcząc przyczynę możesz zniszczyć skutek. Jak tego nie zrobisz, to zamiast zniszczyć skutek, zniszczysz Człowieka. I tak naprawdę w Twoim poście są już słowa świadczące o chęci doprowadzenia do tego.

Przy okazji zniszczysz jest kilka Osób, zniszczysz swoją rodzinę i zniszczysz swoje życie. Może nawet już to zrobiłaś, bo już zrealizowałaś pewną przyczynę, która wyda straszne owoce za jakiś czas w Twoich życiowych decyzjach i reakcjach emocjonalnych, postawie wobec zjawiska i wobec Mężczyzn.

o matko, ale kupa radosci i typowy samczy punkt widzenia - niech se chlopina uzywa, skoro go swedzi, a Ty corus do garow, do balii i daj Panu Ojcu spokojnie pornografie w domu uprawiac.

Ja Ci moge szybko zlokalizowac to miejsce, z ktorego wyplywa cierpienie Pana Ojca, jakies 10 cm ponizej paska od spodni. Tam go nosi i tam cierpi, bo zona sie przezyla i teraz, skoro taka podaz na rynku i to prawie darmo, to czemu nie skorzystac i nie dac poszalec swojemu Tomciowi Paluszkowi? Zwlaszcza, ze morde rozedrze a Wy sie go boicie i on se moze co se chce, w zasadzie na kant mu mozecie naskoczyc. Tak sie przynajmniej czuje.

Ja Cie dziewczyno swietnie rozumiem i jakby moj ojciec, prawie jawnie i za wiedza wspoldomownikow cos takiego pod wlasnym dachem uskutecznial, to hardware mialby na podzespoly w oka mgnieniu na wlasnym pustym lbie rozbity. I moglby drzec sie ile wlezie. Sa granice milosci i szacunku a takze slepego posluszenstwa wobec rodzicow.

Chce sobie podupczyc? To dyskretnie i poza domem. A najlepiej niech zbierze fraki i od razu do burdelu sie przeniesie.

Po calym tym elaboracie, glownie w kwestii intensywnosci kawy, pozwole sobie zadac proste acz zmuszajace do refleksji pytanie - widzac swoja matke zabawiajaca sie wirtualnie (a  moze nie tylko) z kolejnym playboyem pod Twoja obecnosc, tudziez Twojego ojca (ktore bylby swiadom praktyk mamusi acz niewiele moglby w tej kwestii zdialac poza dlawieniem w sobie) przyznalbys jej z pewnoscia pelne prawa do realizacji swoich ..no wlasnie czego? Terapi zwiazkowej, fantazji, zachcianek, widzimisie, chuci, zadzy..dopisz co chcesz.

Pewnie jeszcze herbatki bys swiezej zaparzyl, zeby sobie nie przerywala.

Swoja partnerke tez potraktowalbys z podobna doza tolerancji w podobnych okolicznosciach? Widocznie biedaczka cierpi skoro musi sobie znalezc ulge na stronach z panami w XXXl rozmiarze..nie koniecznie koszulki. Niech sobie troszke pogoogluje, powymienia fotki, poczatuje, moze nawet pospotyka - grunt, zeby nikomu przykrosci jakims wypominaniem nie zrobic. No patrz, ze ja az taka wyrozumiala nie potrafie byc, nawet wobec tych, co mnie ponoc mieli wychowywac i wychowac na prawego czlowieka.

Nie moj drogi, corka ma prawo w takiej sytuacji wtracic sie i wyrazic dezaprobate, bo to co ojciec tam wyczynia obraza i rani jej matke. Tyle, ze sukinkotowi to zwisa i ma ich zdanie w najglebszym rowie marianskim.

Animus, nie sądzę , że jej to jakąś straszną radochę sprawia.Wiesz, większość dzieciaków i dorosłych osób NIE CHCE wiedzieć o życiu seksualnym rodziców.A co bardziej normalni o życiu seksualnym innych ludzi.
Ale takie postępowanie ojca zmusza do kontroli.Prawdę mówiąc chyba powiedziałabym wszystko matce.
Pomijasz jeszcze jeden ważny aspekt - pieniądze.Jeśli ktoś okrada dla swoich perwersji rodzinę to jest zwykłym łosiem.
Pornografia uzależnia.Szczególnie facetów, któzy nie mają partnerek, albo mają takie "zużyte i opatrzone".
Trzeba mieć albo odrobinę delikatności i robić takie rzeczy dyskretnie, by nie wiedzaiły dzieci.Albo jeszcze lepiej mieć odwagęi odejść.

Nie bardzo rozumiem stanowiska Animus w tej kwestii. Ja sama przeżyłam coś podobnego jak autorka wątku ale już wtedy nie mieszkałam z rodzicami. Poprosiłam ojca o skorzystanie z komputera, a wtedy był zupełnym laikiem komputerowym, więc dał mi komputer zalogowany do różnych serwisów i programów. Powiem szczerze, że wolałabym chyba nie wiedzieć ale to co tam w sumie przez zupełny przypadek przeczytałam zjeżyło mi włos na głowie.

Powiedziałam matce o wszystkim i była tego świadomo. To był jej wybór, że to tolerowała. Mogła odejść ale nie potrafiła.

Za wcześnie wprowadzać dzieci w świat seksu ?? Ja się dowiedziałam o wybrykach mojego ojca będąc dorosłą osobą mającą swoją własną rodzinę. Nie powiem żeby bolało mnie to mniej. W szczególności, że mój ojciec też wiecznie twierdził, że nie ma pieniędzy ale na panienki jakoś miał.

Gdy mój ojciec dowiedział się, że mój brat i ja wiemy oraz, że powiedzieliśmy matce po prostu zaczął się bardziej ukrywać. To co znaleźliśmy po jego śmierci przerosło nasze najśmielsze oczekiwania. Naprawdę ja nie moge mieć szacunku do takiej osoby, która wiele wymaga od innych, a sama uważa się za świętą. Mój ojciec też był agresywnym despotą. To bardzo odbija się na psychice.

Najpierw podziękuję Ehdi za wpis. Wiele on mówi o "odkryciach", także pośmiertnych. Gdyby takowych nie było, to by nie powstał film pt "8 mm". Co charakterystyczne, to właśnie tolerancja Matki. A szacunek do Ojca i Matki jest częścią szacunku do siebie. Miałaś szczęście, że byłaś dorosła, więc to nie miało wpływu na Twoje życie.

W tym wątku to "przypadkowe wdepnięcie" będzie miało wpływ. Czasami ma to wpływ paradoksalny i ambiwalentny: albo to spowoduje fobię i odrzucenie oraz podejrzliwość wobec Mężczyzn u Córki, albo wręcz odwrotnie - przyzwolenie i zaakceptowanie pornografii. Ponieważ Córki są dwie, a napisała jedna, więc wcale nie jest powiedziane, że obie poniosą skutki takie same.

Mussuka, słusznie zauważyłaś, że wdepnęła przypadkowo, ale to, co zrobiła później, to już przypadkiem nie było. I tu się zaczyna cała sprawa.

Cały czas zwracam uwagę na destruktywne emocje, które znalazły swój wyraz w pierwszym poście i to właśnie one są niebezpieczne dla tych Osób, które je przeżywają, a mniej dla tych, którzy je powodują.

Despota tak samo może sobie nie radzić z pewnymi swoimi emocjami jak Osoba uległa i łagodna. Zachowania mogą być odmienne, ale nieradzenie wspólne.

Mój Ojciec umiał sobie wybrać Żonę. Sąsiedzi nie szczędzili Jej przestróg, donosów, które się nie potwierdzały, dlatego wiem, jak działają wszelkie donosy i życzliwość ludzka.

Nie musiałaby oglądać pornosów, wystarczyłoby, aby poczytała to forum, a byłaby wystarczająco zalękniona i udręczona. Jak się ktoś babrze w fekaliach, to musi mieć do tego odporność i ochronę. Pracownicy opieki społecznej są taką grupą ryzyka i przez kontakt z Osobami cierpiącymi popadają nieraz w depresję. Znam takie przypadki.

A moja osobista postawa, bo tego dotyczy pytanie. Od studiów zajmowałem się takimi właśnie przypadkami. Nauczyłem się jednej zasady: nie roznosić smrodu, więc jak ktoś wejdzie w łajno, to nie krzyczy, nie łazi po dywanie, ale na jednej nóżce pod rynnę i umyć, odkazić i wyperfumować. Rzadko kiedy trzeba od razu nogę ucinać.

W praktyce to oznacza spokojną rozmowę z Osobą uzależnioną. Ta postawa bezwzględnie mi się sprawdziła w kilku przypadkach bardzo trudnych i kilku łatwiejszych. Nie chodzi o piętnowanie, ale o załatwienie problemu. Kiedyś zastosowałem za zgodą pewnej Pani Dyrektor eksperymentalny sposób ograniczenia palenia papierosów przez chłopców w pewnym ośrodku. Naraziłem się na niezrozumienie u pewnych wychowawców, ale eksperyment się udał i Pani Dyrektor była nieco zaskoczona jego prostotą i skutecznością.

Zasadą grup terapeutycznych jest, aby nie mówić o ludzkich problemach poza grupą. To jest ta sama zasada działania. Wszelkie roznoszenie wiadomości daje tylko negatywne skutki.

A gdyby to Wasza Matka"... (cytat z Kociniaka z komedii), i gdyby to moja własna, to bym porozmawiał z Nią, wysłuchał, powiedział co widzę. Nie mam nigdy zwyczaju oceniać, a tym bardziej potępiać, bo wiem, że to powoduje izolację, tworzy podziemie, powoduje cierpienie i tylko utrudnia leczenie.

Problem w tym, że nie jestem dzieckiem i nie jestem Córką, a Kobiety mają przeważnie zwyczaj robienia większych problemów z mniejszych. To aż nadto widoczne jest na tym forum.

Chętnie dopełnię obraz, jeśli nie jest on wystarczająco jasny.

Mussuka, czy ja tak mało zrozumiale napisałem, czy tak intencjonalnie czytasz.

Nie sądzę. Nie jestem adwokatem, ani sędzią. Napisałem o moim doświadczeniu. Tylko spokojna rozmowa, bo niespokojna zawsze wywoła upiory i despotyzm.

Agresja jest mitem. Ten gatunek tak ma, jak większość innych gatunków. Agresja czemuś służy. Gdyby niczemu nie służyła, to by wyginęła jak dinozaury. Agresję można wywoływać, albo nie wywoływać. Większość ludzi wywołuje agresję, bo nie wie, jak jej nie wywoływać. Zachowania agresywne nie ograniczają się do krzyku. Milczenie może być także formą agresji. Polecam lekturę "Kryminologii " Brunona Hołysta, jest świetny rozdział o agresji. Kobiety także są agresywne, ale formy ich agresji są bardziej wyrafinowane. Autorka postu dała wyraz swojej agresji. Ma pomysły Dziewczyna i zrealizuje je pewnie z pomysłowością właściwą Kobietom.

Nic nie pisałem o udawaniu. Kieruję się zasadą minimalizowania strat. Żaden dobry strateg nie zna innej. Kobiety rzadko rozwiązują problemy strategicznie. Dlatego maksymalizują straty. Roi się na forum od takich właśnie sugestii.

Nie używam kategorii winy, bo zawsze jest ona dla mnie poznawczo jałowa, niewiele mówi o przyczynach, więc nie wskazuje dróg rozwiązania problemu. Fiksuje umysł i ogranicza. Kategoria winy jest szkodliwa w rozpoznaniu i terapii. Jest dobra dla teologów, którzy chcą straszyć piekłem po śmierci, a wpędzają ludzi do piekła doczesnego, w którym się męczą aż do śmierci.

Nie mam zwyczaju bawić się w Pana Boga, więc nie sądzę, nie oceniam, i za Hipokratesem powtarzam PRIMUM NON NOCERE. Od siebie dodam: nikomu, bo nikt na to nie zasługuje. A jak ktoś nie wierzy, to niech poczyta najnowsze odkrycia psychologów na temat, skąd się biorą zachowania aspołeczne.

Bardzo mnie pocieszyłaś, zwłaszcza w kwestii szkodliwości. Moje poglądy powinny być szkodliwe, szczególnie dla tych, co używają pojęć nie znając ich znaczeń, pozostając na potocznym rozumieniu, bez sięgnięcia do literatury przedmiotu.

Zapewniam Cię, że rozmawiałem z psychopatami wiele razy, z psychopatkami także.

Tyle że w przypadku Mężczyzn spotykane są raczej typy:

- impulsywne,
- sadystyczno - masochistyczne,
- epileptoidalne.

A w przypadku Kobiet psychopatia przybiera postać:

- histeryczną,
- psychasteniczną,
- obsesyjną,
- urojeniową.

(Dokonałem tego podziału umownie, dla wyrazistości. W rzeczywistości wszystkie wymienione typy występują niezależnie od płci)

Ten wątek to dobre miejsce na tę charakterystykę. Jak pisze Antoni Kępiński: "[...] psychopatów nie brak na świecie, tylko nazywa się ich dziś inaczej. W psychiatrii istnieją mody na pewne określenia i modne niegdyś określenie "psychopatia" lub "neurastenia" zastępuje się dziś często pojęciem "przewlekłej nerwicy", "nerwicy charakteru", "dystonii wegetatywnej", "utrwalonych zmian osobowości", "niedojrzałości emocjonalnej" itp.

"Charakterystyczną cechą odróżniająca psychopatię od innych cierpień psychicznych jest utrwalenie, niezmienność. "

Ileż tu na tym forum deklaracji przynależności do tej grupy, naznaczonych schematami postrzegania i twierdzeniami o niezmienności ludzkich zachowań. Ileż cierpień z powodu niezmienności swoich zachowań. Wiedza filmowa czyni z psychopatów seryjnych morderców, ale to zaledwie wycinek całego bogactwa tego zjawiska, bo zabijać można także przez udręczenie, urojenia, histerie, izolację od otoczenia, zazdrość, a nie tylko przez znęcanie się, niewrażliwość, impulsywność, kompulsywność, czy lepkość.

Co więcej, u każdego człowieka można wyodrębnić pewne skłonności do zachowań psychopatycznych, które nie tworzą postaci klinicznej. Wszelkie problemy w relacjach z drugim człowiekiem noszą znamiona takich zachowań.

Ehdi, zejdź na Ziemię. Są tam miejsca zwane bibliotekami. Zajrzyj i sprawdź to, co tu piszę. Może odkryjesz źródła masochizmu i przestaniesz psychopatów szukać tylko wśród sadystów. Bo psychopatia to utrwalony schemat cierpienia nieobowiązkowego, ostatnio nazywany toksycznością, czyli zdolnością do zatruwania kontaktów z innymi ludźmi swoimi cierpieniami.

to są sprawy Twoich rodziców, jak matka jest na tyle głupia, ze chce być z kimś kto ją zdradza to jest jej problem. Natomiast to co Ty do niego czujesz możesz mu wykrzyczeć prosto w twarz, jeżeli Ci od tego ma ulżyć.  Nie wiem jak mamy Ci pomóc bo nie wiem czego tak naprawdę chcesz. Jak nie chcesz mieszkać z ojcem to się wyprowadź, jak nie masz gdzie to mieszkaj z nim ale go ignoruj, możesz też być złośliwa, jeżeli tak wolisz. Ja osobiscie na każdym kroku bym mu robiła awantury, nie ma masła w domu, krzyczałabym mu nad uchem że znowu na jakieś dziwki wydał kasę itp. Ale ja jestem podła zołza

Domniemana głupota Matki zależy od hierarchii wartości:  pozycja bezpieczeństwa (przynajmniej wg Maslowa) daje podstawę potrzebie miłości i przynależności. Podejście odwrotne jest próbą stawiania piramidy na wierzchołku, co może się okazać zadaniem niewykonalnym. Pewnie, że uczucia można wykrzyczeć, ale wtedy wiadomo od razu, że nie są to uczucia wyższe, tylko niższe. Każdy krok człowieka zbliża lub oddala od celu i zależy to od zastosowanych środków do celu. Tadeusz Kotarbiński zauważył, że niektórzy ludzie mają zwyczaj stosować środki nieadekwatnych do  celu i wtedy osiągają zupełnie inne cele, nie wyłączając cel więziennych i cel w zakładach psychiatrycznych, gdzie krzyczeć można sobie do woli, a awantura znajduje stosowne zrozumienie. Czasami nie widzi się związku obecności masła i obecności Ojca w domu do momentu, aż braknie jednego i drugiego. Wtedy domniemana głupota Matki staje się Jej mądrością, a własna "mądrość" zajmuje miejsce głupoty.

"Repetitio ist mater studiorum."

Wyjeżdżasz z tą znajomością Brunona Hołysta w taki sposób, że za chwilę powołasz się na znajomość z Adamem Małyszem i będzie tu chciała robić za mistrzynię Wielkiej Krokwi.

Dziwne, jak to niektóre Kobiety wierzą w "wiedzę wlaną". Ale ok, może nie potrzebujesz sprawdzać, bo nie masz zwyczaju "wyżywać się zawodowo", ani pamiętać, bo studiowałaś nie dla wiedzy, a dla dyplomu. Rozumiem. Książki Brunona Hołysta mają dużo więcej stron niż dyplom magistra psychologii, a osobista znajomość z ich zawartością jest mniej ważna niż tytuł z dyplomu.

Ciekawe jest to, że jak Ty nie zauważysz mojej odpowiedzi, to jej nie ma, a jak ja nie zauważę Twojego pytania, bo odpowiadam na inne, to pytanie niezauważone staje się najważniejszym pytaniem życiowym. Już odrabiam zaległość i odpowiadam twierdząco.

Tak. Podam dwa powody: jeden archaiczny,  a drugi kliniczny.

Powód archaiczny jest taki, że od ponad trzech tysięcy lat obowiązuje zasada "Czcij Ojca i Matkę swoją, abyś długo żył i dobrze ci się powodziło na Ziemi" (napisałem z dużej, żebyś miała planetę). Obowiązywanie tej zasady można prześledzić w historii i biografiach ludzi lub sprawdzić osobiście. Ja widzę pozytywny wpływ szacunku do "dawców chromosomów" na pomyślność w życiu. Może w takim wyrosłem środowisku. Przyjmę do wiadomości, jeśli masz inne doświadczenie osobiste.

Powód kliniczny: dziękuję za potraktowanie Ojca jako "dawcy komórek", bo to mi uświadomiło, że prokreacja jest rodzajem przeszczepu, a niechęć do Ojca może być tą siłą, która decyduje o przyjęciu przeszczepu. W praktyce medycznej wiadomo, że po przeszczepie różnych organów akceptacja tego faktu decyduje o powodzeniu operacji. W ten sposób szacunek dla "dawcy komórek" przenosi się na szacunek do samego siebie i taka sama zależność istnieje pomiędzy akceptacją Ojca i akceptacją siebie.

Ehdi, uczyć się można wszędzie, można też nie uczyć się nigdzie, więc nauka nie tyle zależy od miejsca, co od motywacji i postawy wobec wiedzy.

Znowu to samo czytam kolejny raz. Argument (święty) jestem świetnie wykształcona (nie do zagięcia w żadnym calu omawianej materii), ale to co wiem (dzięki świetnemu wykształceniu) ma się nijak do tego czym się kieruję (czyli życia). Rodzi się pytanie? Po co marnujesz czas na tych studiach? Skoro wg Ciebie kompletnie nic z tego nie masz, poza świętym argumentem do pochwalenia się i pewnie dla papieru do szuflady.

Nirvanka87, to nie chodzi o to, co czytałaś i co studiujesz. Chodzi o to, ile z tych treści potrafisz powiązać z praktyką. I o tym poniżej.

Och, ten romantyzm, narobił spustoszenia w polskim narodzie. "Gwałt niech się gwałtem odciska..." I co z tego? Tylko odciski.

Tkwisz jeszcze w okresie sprzed narodzin Chrystusa. Kodeks Hammurabiego zalecał "oko za oko". Potem przyszedł przełom i "chlebem za kamień", ale jeszcze Fryderyk Nietzsche kwestionował skuteczność tej metody. Jednak Jezusowi udawało się leczyć dobrym słowem i chlebem na przykład tak źle rokujący przypadek jak Maria Magdalena. Chcieli ją ukamienować, zgodnie z prawem Mojżeszowym, Jezus ich powstrzymał wypisywaniem ich własnych grzechów na piasku, może pisał daty, kiedy poszczególni osobnicy z tłumu byli jej klientami. Znany to mechanizm. (Tu mam w pamięci pewien cytat, ale , niestety, nie mogę znaleźć książki). Gdyby zwyczaj kamienowania dotrwał do dziś, to byś pewnie jeździła z miasta do miasta, żeby sobie kamienować kolejne ofiary.

Jesteś zwolenniczką leczenie dżumy cholerą, a agresji przemocą. Nie nowość. I nie nowość, że takie metody leczenie przymnażają dolegliwości. Bardzo ładnie opisałaś przyczynę tego pomnażania dolegliwości. Przy okazji, dokonałaś dość poważnego samooskarżenia (co zauważył Adamajkis w poście powyżej).

Sama lektura książek wcale nie jest jeszcze gwarancją zrozumienia treści. Istnieje bardzo ścisły związek między wiedzą, a jakością postrzegania zjawisk, tak, że - paradoksalnie - człowiek nie widzi tego, czego nie wie. I tak powstają właśnie przesądy i błędne idee, błędne mniemania. Nauka tego stanu wcale aż tak bardzo nie poprawiła. Tu podam cytat z dzieła człowieka, który przypłacił życiem swoją odkrywczość:

"Filozofia zapisana jest w tej ogromnej księdze, którą mamy stale otwartą przed naszymi oczami: myślę o wszechświecie. Ale nie można jej zrozumieć, jeśli się wpierw nie nauczy rozumieć języka i odróżnić liter, jakimi została zapisana. Zapisana zaś została w języku matematyki" (Galileo Galilei, Dialog o dwóch najważniejszych układach świata, ptolemeuszowym i kopernikowym, PWN, Warszawa 1952, s. XII)

Przez tyle wieków ludzkość patrzyła w niebo, ale dopiero w XX wieku wiedzieliśmy na co patrzymy. Patrzymy na człowieka i nadal nie znamy języka, który by mógł opisać tę rzeczywistość.

Wszystko, co czytasz w pedagogice i psychologii, a także socjologii i innych naukach społecznych, to są tylko hipotezy i koncepcje. Nie znajdziesz tam ani jednej teorii. To są trzy poziomy konstrukcji w nauce: hipoteza, koncepcja, teoria. Teoria jest najwyższym stadium i dopiero teoria pozwala przewidywać zjawiska i efekty działań, a nie tylko opisywać, kodyfikować. Potocznie wszystkie nauki określa się mianem "teorie", ale to jest nadużycie. Nie we wszystkich naukach znajdziemy teorie.

Dlatego w matematyce są wzory, a w pedagogice litery. I całe szczęście. Nie miałabyś pracy jako pedagog, gdyby było inaczej. Wiemy o człowieku dużo, ale ciągle nie tyle, aby stosować algorytmy. Ciągle musimy jeszcze stosować rozwiązania heurystyczne, czyli bawimy się w detektywów, którzy odtwarzają przebieg wydarzeń ze śladów i motywów, bawimy się w lekarzy, którzy próbują usunąć przyczynę, aby znikł skutek.

Tymczasem Ty, zamiast zszyć rozwaloną tętnicę chcesz ją zatkać ćwiekiem, zamiast leczyć ból głowy chcesz wkręcić palec w imadło i spowodować większy ból, dla odwrócenia uwagi. Zrewiduj swoje metody, zanim doprowadzisz do nieszczęść. Pewnie już pracujesz, więc kilka ćwieków wbiłaś i imadełko kieszonkowe ze sobą nosisz.

A teraz wróćmy do tego konkretnego przypadku. Dlaczego Ojciec Autorki wątku tak postępuje? Jaka jest przyczyna i co mu to daje? Wiemy, że jest despotą, więc typem impulsywny, łatwo go pobudzić, ale pewnie i łatwo uspokoić. Jaki jest związek agresji ze sferą seksualną? Seks redukuje stres. Pewnie by sobie go redukował legalnie, bo ma Żonę, ale z jakiś powodów sięga po pornografię. Tu pojawia się hipoteza, że legalnie najprawdopodobniej nie może i sięgnął po źródła nielegalne redukcji stresu.

A teraz pytanie: jak mu się zablokuje to nielegalne źródło redukcji, to będzie bardziej agresywny i porywczy, czy mniej? Najprawdopodobniej Matka wie, że będzie bardziej nie do zniesienia i dlatego milczy. A Córeczka tego nie wie i próbuje Mu odebrać źródło redukcji napięć. Nie wie, bidulka, że działa przeciwko sobie, bo pierwszą konsekwencją będzie awantura, a później Ojciec zastosuje przemoc albo go szlag trafi i zostaną z długami. Właściwie, powinno to Córeczki nie obchodzić, bo to nie Jej sprawa, ale nie, Ona ma misję, krucjatę dziecięcą zorganizuje w celu obrony grobu.

Tymczasem, zagrożenie jest dość realne.  Najlepiej pokazuje go pewien żydowski dowcip.

Do lekarza przyszedł Mąż z Żoną. Najpierw On wszedł do lekarza i lekarz stwierdził wysoki poziom stresu, więc powiedział pacjentowi, ze chce porozmawiać z jego Żoną. Żona weszła, a lekarz zaczął Jej wyjaśniać:

- Stan Pani Męża jest poważny. Jest bardzo zestresowany, ale na szczęście jest pewien prosty sposób, żeby to zmienić: jak najwięcej seksu pod każdą postacią, klasycznie, oralnie i jak tylko się da, dopieszczać ile się da, bo jak nie,  no to Pani Mąż umrze dość szybko.

Para wróciła do domu i Mąż pyta się Żony, co Jej lekarz powiedział:

- Lekarz mi powiedział, że Ty szybko umrzesz.

Na tym może skończę ten post i mam nadzieję, że Autorka tego wątku go jeszcze czyta. Cały Jej problem polega na tym, że ma temperament po Ojcu, a nie po Matce.

Pewnie, że napisałaś: dla papierka. I to jest właśnie nieszczęście tego kraju: w rządzie papierkowi specjaliści, w gminach papierkowi specjaliści, w szpitalach papierkowi specjaliści, w opiece społecznej papierkowi specjaliści, a fachowca jak na lekarstwo. Z Ehdi sobie podajcie ręce.

Całkiem jak w WC: bez papierka nie ma co siadać do roboty.