Ciekawa rozmowa o zdradzie z psychologiem

Do stracenia ma sferę wrażliwości, którą "zabetonowuje" dokonując zdrady. Adrian, powinieneś być świadomy jednego prostego faktu, skoro byłeś moderatorem portalu, na którym takie tematy były poruszane - patologia sama nie znika. Ona się odkłada w psychice każdego człowieka i gdy pojawi się czynnik będący zapalnikiem, to wychodzi na światło dzienne i nie jest już wtedy tak kolorowo i przyjemnie. Zapytaj dowolną prostytutkę po latach pracy czy to nie wywiera ( wywarło ) na jej psychice piętna. Nawet, jeśli ta prostytutka weszła w tą profesję całkowicie z własnej woli, ponieważ chciała lepszego materialnie życia. Problemy moralno-psychologiczne same z siebie nie znikają. One mogą być przysypane przez teraźniejszy tryb życia, który odwraca uwagę od tzw. rozwoju emocjonalnego, ale gwarantuję Ci, że wszystkie one wypełzną w odpowiednim czasie z głębin psychiki. Dokładnie tak samo dzieje się ze zdradą. Pozornie zdradzający czuje się lepiej, ponieważ dokonał aktu zemsty ( lub jeśli nie jest to w odwecie, to może czuć się lepiej, ponieważ przeżył przygodę ). Ale to nie znaczy, że w sferze podświadomości ten fakt nie został zarejestrowany i nie zacznie ciążyć za jakiś czas. Wręcz przeciwnie - z każdym miesiącem zaczyna ciążyć niczym plecak pełen kamieni, którego ciężar sukcesywnie się zwiększa. Po wielu latach jedyną drogą wyzwolenia się od tego jest terapia. Po prostu terapia. Żadne lżejsze półśrodki lub środki nie sprawią, że ten problem zostanie definitywnie rozwiązany. Ci dojrzalsi i z pewnym doświadczeniem życiowym ludzie wiedzą, że konsekwencje mogą wyjść po bardzo długim czasie i zaszkodzić bardzo. Dlatego nie bawią się w gierki pod tytułem "oko za oko" w tak delikatnej sferze. Takie jest moje zdanie.

Zdrada, to szczególne doświadczenie w życiu człowieka.
Nie bez powodu porównuje sie ją do śmierci blisikiej osoby.

I takie same są etapy, ktore następują po niej...
Niedowierzanie, zaprzeczenie, bunt i pogodzenie sie z rzeczywistością.
Ale czy jest tu miejsce na wybaczenie?
Być moze...chociaz ja tak do końca, nie jestem tego pewna.
Nie było mi dane wypróbować, czy jest to możliwe. Bo mój były mąż wolał odejsc.
Nie potrafię powiedzieć, ze mu wybaczyłam, bo to by znaczyło, że nie mam do niego żalu....
Żal pozostał...mimo wszystko. Chociaż próbuje sobie ulozyc zycie od nowa, mam kogoś, na kim mi zalezy, to nie potrafię na myśl o krzywdzie, jaką wyrzadził i mnie i mojemu  dziecku  powiedzieć....spoko, tak bywa, takie jest życie....nie da sie....to zbyt duży kaliber krzywdy.

Bagsiu (przepraszam, że tak familiarnie:) Adrian przyznał w jakimś tam poście, że jego wybranka cierpi na nimfomanię. On to akceptuje i wybacza. Jego wola i prawo. On jest ponad to. My szaraki nigdy tego nie pojmiemy, ale gdzie nam do Adriana. Ciekawym tylko, czy stosuje zasadę Hammurabiego w swoim "związku"?

Wybaczylam kolego , on jest sam , ja jestem sama .............Nie wrocil do kochanki , co mnie dziwi , po rzucil na szale dobre malzenstwo  dla innej kobiety , ktora tez olal........
Tak to dla mnie wyglada

.............ALE JA MAM SWOJA DUME i bardziej unioslam sie honorem , bo moze gydbym miala 20 kg nadwagi , bez pracy i bez sukcesow w zyciu , pewnie bym tkwila w tym malzenstwie oszukujac siebie sama.....
Nie zdradzilam nigdy meza , baa nawet slowem , nie flirtowalam , rozwijalam sie , kochalam go , szlalam za nim .
Moze dlatego zostanie bylo dla mnie nie do przyjecia .

sorki , niemam pl . klawiatury:)

Tylko że kobity mają silniejsza wolę, i przywiązanie dlatego polecam to jedynie jak już psiałem zdradzonym kobietom.
Ponieważ to zdradzający faceci mają największą skłonność do zdradzania i to im się należy vive versa, Każda z moich koleżanek która została zdradzona przez męża dała mu szansę i każda jak dotąd
zawiodła się, prędzej czy później ponownie zdradził ją a jak za moją namową chciała odejść potrafił by bardzo agresywny później gdy już się udało jeszcze bezczelnie ją stalkował i wypominał że szybko znalazła nowego był wkurzony że ona ona bez niego śmie być  szczęśliwa.
Za to patrząc w drugą stronę moje rady były odwrotne ponieważ my faceci i duma ci co za moją namową zdecydowali się wybaczyć po 1.5 roku nie zostali zdradzeni choć nadal cierpią i co śmieszne trudniej sobie z tym radzą niż kobiety które były nie raz wielokrotnie zdradzane.
Ty nie widzisz jednej rzeczy że kobiety najczęściej wybaczają pierwszy raz i bez vice versa to może się nigdy nie skończyć a tak zdradzacz pokarze swoją prawdziwą twarz albo się przebudzi cokolwiek zrobi wyjdzie to jej na korzyść.
A cnotliwość zostawmy kościołowi.
A jak chcesz nieprawdę pomóc bo dawałeś mi przykład męskiego vice versa to tym co chcą swoim żoną wybaczyć zniechęcaj do vice versa ponieważ to właśnie większość mężczyzn stosuje tą zasadę.
Wynika to z następującej różnicy kobiety może i są lepsze w intrygach ale jeśli chodzi już o dokonanie samej zemsty to wymiękają chcą jedynie by wszyscy wiedzieli jaki jest on zły za to mężczyźni zemstę traktują serio i chcą by partnerka wiedziała co oni przeżywają.
Z resztą podejście do zdrady jest też inne faceci chcą wiedzieć, kobiety wolą żyć w błogiej nieświadomości a winą za zdradę obarczają najczęściej nic nie winne ich kochanki.
A że kobiety sobie z tym lepiej radzą to faceci i tak po vive versa często nie mogą wybaczyć i proszą o rozwód z obustronna winą bądź bez orzekania o winie.
I jeszcze raz podkreślam ta rada jest dla kobiet, ponieważ zdradzający facet myśli jak drapieżnik dobrze to definiował doom w tematach gdy zdradzał mąż.
Kobiety złość zamykają w sobie walczą z nią chcą naprawić takiego faceta a taki facet najczęściej widzi że może więcej, potrafi jeszcze zablokować witryny w których ona mogła by prosić o rady.
Takie jak ten serwis, spam czy forum spam