seksualny problem

Co to jest "prawdziwa miłość"?
Co jest miłością nieprawdziwą?
W ogóle, co to jest miłość?

Masz sieczkę w głowie.

wiesz to co zrobilas w sumie nie jest niczym zlym bo to nasza natura,potrzebujemy pieszczot i bluskosci,kazdy na swoj sposob i uwiez mi,ze nie to bylo przyczyna tego ze Cie zostawil. Wydaje mi sie,ze moze nie dorusl do zwiazku badz nie czerpal przyjemnosci z seksu z Toba,tez tak sie zdarza i to absolutnie nie jest Twoja wina,a to co powiedzial bylo tylko glupim usprawiedliwieniem by nie mowic prawdy. Olej i nie martw sie. Jeszcze pokochasz kogos z wzajemnoscia i naprawde nie musisz o przeszlosci mowic facetowi:) im mniej wiedza tym sa zdrowsi:). Jestes mloda wiec glowka do gory:)

Obawiam się, że zamiast prawdziwych wartości moralnych masz w głowie makaron. Prawdopodobnie tego nie zrozumiesz co napiszę:

* seks jest dobry, seks oralny wspaniały, seks to coś co ludzie mogą sobie nawzajem dać, aby być szczęśliwymi, być blisko siebie
* jak dziewczyna uprawiała seks, to znaczy że wtedy była szczęśliwa, bo to nie był gwałt

A zobacz jaki lament leje się z twojego maila -- "szmata", "wina", "depresja". Musisz zmienić swoje myślenie.

Dziewczyno, chyba jednak powinnaś się delikatnie ogarnąć... zeszmacić się można, jak kobieta daje byle gdzie, z byle kim i byle jak. W Twoim przypadku można ewentualnie mówić o źle ulokowanych uczuciach. Faceci - jeden jak i drugi - to chłopcy szukający swojej panienki lub może ukochanej, którzy jeszcze nie myślą w kategoriach budowania realnego związku. Trafili na panienkę, która w dobrej wierze pozwoliła im oddać kawałek swego ciała, po czym stwierdzili, że to nie to, czego szukali i poszli w diabły. Sądzę, że to nie Ty jesteś temu winna - przynajmniej w kontekście historii widzianej Twoimi oczyma.

Na przyszłość pomyśl o tym, by nie angażować się zbyt szybko całym ciałem lub jego kawałkiem w takie związki. Nie daj sobie wmówić, że musisz dawać komuś dowód miłości i nigdzie nie jest powiedziane, że po tygodniu czy dwóch musisz wylądować z facetem w łóżku lub z głową w jego rozporku.

A co on tu miał do wybaczania????? Łaskawca....:(:(:(:(:( Sama zrobiłaś z siebie winną opowiadając mu o tym z żalem i winą wypisaną na twarzy. Masz nauczkę na przyszłość. W Twojej głowie urodził się pomysł "zeszmacenia" i taką też się sprzedałaś w nowym związku - zupełnie niepotrzebnie.

Następnym razem jak poznasz faceta, to ciesz się każdą chwilą z nim spędzoną, rób wszystko byś w jego oczach była tą, dla której jest w stanie zrobić wszystko, a seks odłóż do czasu w którym poczujesz, że facet faktycznie coś do Ciebie czuje, a każda chwila, którą spędzi razem z Tobą będzie tym o czym zawsze marzył. Głowa do góry masz jeszcze wiele czasu byposzukać tego, na którego warto tyle czekać. Są tacy na tym świecie - może i mało, ale są....

Dziewczyna ma zaniżoną samoocenę, ponieważ dwóch facetów olało ją po tym, jak zaspokoiła ich seksualnie (oralnie bądź przez współżycie). Dziewczyna ta wcześniej nie była w żadnym związku i nie miała pojęcia o seksie. Czy Wy, kobiety, na jej miejscu nie czułybyście się wykorzystane i potraktowane jak szmaty?

Droga autorko. Pierwsza sytuacja z seksem oralnym wynikła z nadmiaru alkoholu i braku hamulców. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby kolega zachował się jak facet, a nie traktował Cię jak ścierę. Wykorzystał Cię. Nie Twoja wina, że tak do tego podszedł. To on zachował się jak szmata - nie Ty. Męska szmata bez krzty honoru, którymi gardzę.

Byłaś niedoświadczona, to bardzo Tobą wstrząsnęło. Do tego stopnia, że musiałaś to w końcu z siebie wyrzucić. Zwierzyłaś się komuś, kogo pokochałaś, jak sądziłaś, ze wzajemnością.
Mężczyzna ten powiedział, że nie jest to dla niego żaden problem (nie powinnaś go za nic wtedy przepraszać, a on nie miał Ci nic do wybaczenia, ponieważ nie dopuściłaś się zdrady), jego zadaniem było Cię wesprzeć do tego stopnia, byś o tym niemiłym incydencie zapomniała.

Z czasem było między Wami coraz lepiej, po kilkunastu miesiącach postanowiłaś mu się oddać. Uprawiałaś z nim seks, seks z miłości, a on po dwóch tygodniach uznał, że jednak przeszkadza mu to, z czego mu się zwierzyłaś (choć wcześniej zarzekał, że jest ok), po czym Cię zostawił. Jest kolejną męską szmatą na Twojej drodze i nie masz pojęcia, jak bardzo Ci współczuję tego, że akurat na takie egzemplarze trafiałaś.

Wiedz jednak, że nie w Tobie leży wina. Poznałaś niewłaściwych facetów, facetów bez honoru.

Nie jesteś szmatą, to oni nią są.

Seks jest wspaniały, bliskość z drugą osobą cudowna, jednak, niestety, zdarza się, że inni nas w ten sposób wykorzystują.

Jeśli aż tak bardzo jest Ci z tym źle, zgłoś się do psychologa. Wytłumaczy Ci, że żadną ścierą nie jesteś, że powinnaś gardzić takimi mężczyznami, jak oni oraz ze wbrew pozorom dobrze, iż miałaś okazję ich poznać, bo może dzięki temu na przyszłość nie dasz się omotać byle komu.

Owszem, agnik, dziewczyna miała niskie poczucie własnej wartości, lecz sądzę, że gdyby trafiła na fajnego faceta (była w kilkunastomiesięcznym związku z kolesiem, który w ogóle na nią nie zasługiwał), samoocena dziewczyny poszłaby w górę.

Faceci najprawdopodobniej wyczuli to, że nie jest pewna siebie, o wszystko się obwinia i niejako uzależnia od nich i wykorzystali to.

Autorka musi zrozumieć, że wykorzystana została jej ufność, do której niestety miała pełne prawo. Nie jest winna. Niczemu.

madziag123 - jak to ktoś napisał - masz makaron w głowie. A ja od siebie dodam, że rozgotowany.

No ale patrz jaki łaskawca....wybaczył...aż mnie śmiech ogarnia....

Może wyda się to dziwne, ale mam wartości moralne. Tylko przez nie się tak przejmuje tym wszystkim co się stało. I tylko przez nie czuję się ze sobą źle. Złamałam je w imię tego jak to ujęłam "pragnienia bycia kochaną".. Jest mi z tym okropnie.

Lwica, dziękuję za dobre słowa.. Raczej bardziej zostalam tu zjechana, pewnie i słusznie.. Ale ja się naprawdę pogubiłam.. I teraz nie mało za to płacę.

tak, to prawda. Mam "sieczkę w głowie", "makaron", "rozgotowany makaron" i jak to jescze nazwaliście...
Pogubiłam się. nie do końca wiedziałam czego tak naprawdę chcę. Dziś też nie wiem. Wiem tyle, że Chcialbym być tylko szczęśliwa. Tylko tyle. Zapomnieć o tym co było choć po części.
Wiem, że od mojego chłopaka byłam w jakimś stopniu uzalezniona. nie wyobrażałam sobie zycia bez niego. Myślałam, ze tylko przy nim jestem coś warta. Durne myślenie. Faktycznie. Jak to agnik powiedział, ze gdyby nie moje poczucie wartości wtedy, do sytuacji by nie doszło. Jestem sobie winna. Żałuję. Czasu nie cofnę. Niestety. Moje poczucie własnej wartości na dzień dzisiejszy jest niskie. Tak, chodzę do psychologa, bo poprostu sobie nie radzę. Jednak nie czuje aby te wizyty coś dawały.

Trochę się boję o siebie na przyszłóśc. O swoje przyszłe związki. W głowie mam jakąś nienormalną powinność mówienie o tym co zdarzyło mi się w mojej przeszłości (wydaje mi się że facet ma prawo wybrać czy mnie taką akceptuje, z tym co zrobiłam, z moimi błędami) To dlatego powiedziałam o tym "incydencie" chłopakowi.. Czy to normalne?! Ile powinno się mówić facetowi, z którym powiedzmy wiąże sie przyszłość? I jeszcze jedno pytanie czy taka moja przeszłość byłaby do zaakceptowania przez faceta??

Sorki. Co mają wartości moralne do zrobienia loda? I skąd Ty te wartości wzięłaś (z kościoła)? Gdyby każda dziewczyna, która miała więcej jak jednego partnera uważała się za szmatę to nie byłoby prawie wcale przyzwoitych kobiet. Naucz się tego, że żadnemu partnerowi nie mówi się o swoich byłych i co się z nimi robiło,  przynajmniej nie na początku.
Nie szukaj chłopaka, który wartość kobiety ocenia po tym czy jest dziewicą.

tak, to prawda. Mam "sieczkę w głowie", "makaron", "rozgotowany makaron" i jak to jescze nazwaliście...
Pogubiłam się. nie do końca wiedziałam czego tak naprawdę chcę. Dziś też nie wiem. Wiem tyle, że Chcialbym być tylko szczęśliwa. Tylko tyle. Zapomnieć o tym co było choć po części.
Wiem, że od mojego chłopaka byłam w jakimś stopniu uzalezniona. nie wyobrażałam sobie zycia bez niego. Myślałam, ze tylko przy nim jestem coś warta. Durne myślenie. Faktycznie. Jak to agnik powiedział, ze gdyby nie moje poczucie wartości wtedy, do sytuacji by nie doszło. Jestem sobie winna. Żałuję. Czasu nie cofnę. Niestety. Moje poczucie własnej wartości na dzień dzisiejszy jest niskie. Tak, chodzę do psychologa, bo poprostu sobie nie radzę. Jednak nie czuje aby te wizyty coś dawały.

Trochę się boję o siebie na przyszłóśc. O swoje przyszłe związki. W głowie mam jakąś nienormalną powinność mówienie o tym co zdarzyło mi się w mojej przeszłości (wydaje mi się że facet ma prawo wybrać czy mnie taką akceptuje, z tym co zrobiłam, z moimi błędami) To dlatego powiedziałam o tym "incydencie" chłopakowi.. Czy to normalne?! Ile powinno się mówić facetowi, z którym powiedzmy wiąże sie przyszłość? I jeszcze jedno pytanie czy taka moja przeszłość byłaby do zaakceptowania przez faceta??