Strasznie chcę go poznać bliżej!!

Mam wrażenie ,że mu się narzucam:P W tym cały problem:P Ale za każdym razem jak komunikuje,że dajemy sobie spokój to on tłumaczy ,że to przez to,że nie lubi się poznawać przez internet itp...
Czy to zauroczenie? Hmmm...Wkręciłam się trochę , to na pewno... Chciałabym go jako człowieka poznać, sama uczę angielskiego i jestem ciekawa jaki on jest...

Bardzo chciałabym się z nim spotkać w środę... Ale tak na luzie, pogadać , zobaczyć go... Tylko właśnie problem w tym narzucaniu się... Nie wiem co robić

Napisz mu szczerze co czujesz: że choć nic o nim nie wiesz, bardzo Ci się podoba i że chcesz go przelecieć.. bo niestety nie widzę w Twoim poście choćby Cienia zainteresowania nim jako osobą.. bardziej ekscytuje Cię sama "zdobycz" i zdobywanie nieznanego - niż to jakim On jest człowiekiem..

alfaalfa: Pisałam ,że interesuje mnie jakim jest człowiekiem:) Że też uczę angielskiego, że fascynuje mnie to jak on jednocześnie pracuje z dziećmi i gra taką ciężką muzykę...I,że z wyglądu jest przeciętny. Czytałaś w ogóle?

Obawiam się,że nie napisze... a środa tuż tuż - później nie będę miała czasu:(

Można coś jeszcze zrobić?:(

Dzięki dzięki:)
Ale wiesz, zależało mi na tym żeby się jutro spotkać, wolny dzień mam, potem będzie młyn:(

Nie wiem czy pisać dzisiaj z zapytaniem o neutralne piwo jutro czy nie pisać czy co:(
Cholera, jak już nawiązałam z nim jakiś kontakt to chciałabym trzymać i nie puszczać aż się coś konkretnego nie okaże:P

Po pierwsze przestań być natrętna.
Po drugie przestań się niepotrzebnie nakręcać.
A reszta sama się ułoży

moim zdaniem nie pisz. A może on jutro, jak będzie siedział sam w domu, uświadomi sobie, że mógłby teraz być z Tobą na piwie i postanowi sam zagadać Trochę cierpliwości. A jak już się nie odezwie to trudno, jego strata

Lexpar, to samo mi napisał. Dlatego tak cholernie chciałabym się z nim spotkać póki nawiązaliśmy jakiś kontakt...

Dac mu upragniony święty spokój.

Powtarzam: dać mu spokój.
Jak się odezwie sam, to super.

Chociażby po to, żeby się z Toba umówić w realu. Nie rozumiesz? Skoro się nie odzywa, to mu NIE ZALEŻY.
Facet, który chce się spotkać, z reguły pisze/dzwoni i się umawia. Jeśli tego nie robi, to NIE JEST ZAINTERESOWANY.

Sytuacja wygląda następująco:
Nie wytrzymałam, napisałam do niego w środę.
Że mam wolne dwa wieczory, że dla mnie to już te umówione wakacje ,że możemy się spotkać ,ale jeśli nie chce to dam mu już spokój.
No i odpisał,że do piątku musi zrobić stronę internetową do projektu edukacyjnego, że siedzi nad tym bez przerwy bo pracy ma full. Że wolałby się ze mną gdzieś przejść,ale mam dać znać jak znowu będę w domu, on będzie miał więcej czasu to się zobaczymy.
Napisałam,że do poniedziałku wieczorem jestem w domu.
Zaproponował spotkanie w niedziele, jak pogoda dopisze, spacer, coś. Zgodziłam się i napisałam,że dogadam się jak on się z tą pracą upora. Wszystko było dogadane 'wstępnie'.
Przyszła niedziela, pogoda super.
Nie odezwał się niestety, trochę na fb był ,ale nie napisał nic jak ja byłam i wiadomości też żadnej nie zostawił.
Nie ma już teraz dla mnie znaczenia czy on zapomniał, był zajęty czy nie chciał po prostu. Nie znoszę ludzi , którzy robią taki podchody a nie potrafią kogoś spławić otwarcie. Jeżeli coś mu wypadło to uważam ,że mimo wszystko wypada się chyba odezwać i wytłumaczyć co?
Myślałam,że skoro ma 26 lat i pracuje jako nauczyciel to będzie chociaż na tyle w porządku ,że będziemy mogli grać w otwarte karty. Ma jakiś specyficzny sposób na mówienie komuś 'spadaj'.
Nie odezwę się już do niego i wiem,że on też nie napisze.

Nigdy bym nie pomyślała ,że takim problemem będzie znalezienie faceta ,który będzie miał na tyle odwagi cywilnej żeby powiedzieć wprost spadaj albo - tak, jestem zainteresowany.

Wiem,że pewnie Waszym zdaniem źle zrobiłam,że go tak nękałam. Nie żałuję tego, bo on pisał tak jakby był zainteresowany (chociażby:  'wolałbym przejść się gdzieś z Tobą' itp itd. - wiem,może chciał być miły ,ale pisać tego nie musiał) .Ostatnio jak napisałam,że ok, rozumiem ,że nie może, że damy sobie już spokój to on odp ,że mam dać znać jak znowu będę w domu to się spotkamy bo on będzie miał czas... Za każdym razem jak dochodziłam do wniosku ,że może lepiej sobie damy spokój bo to nie wypali, on się przed tym bronił, tłumaczył. Paradoksalne , bo mało gadaliśmy a spotkania jeszcze nie było..
Miałam złudne nadzieję,że wreszcie będę miała do czynienia z jakimś w miarę poważnym facetem...Yhhh...no cóż.

Ale bardzo Wam dziękuję za każdą odpowiedź.:) Chociaż Wy nigdy nie zawodzicie!

Wielkie dzięki:)
Nie wiem o co mu chodziło i dlaczego po prostu od samego początku mnie nie olał ale też nie żałuje ,że go nie poznałam:P Myślałam ,że jest dojrzały albo chociaż zachowuje się jak dorosły facet ,ale myliłam się i automatycznie moje zainteresowanie nim zmalało:)

Może sprawiłam wrażenie jakiejś niezrównoważonej i bał się odmówić Nie mam pojęcia Chciałabym mu jeszcze dać do zrozumienia ,że kiepski ma patent na spławianie:) ale sobie podaruje bo nie ma co się wdawać z nim w dyskusje:P Chociaż bardzo chętnie zakończyłabym jakoś ten mój 'życiowy epizod' . Powiedziała mu dzięki, było miło , nic z tego, nie znamy się u usunęła ze znajomych:D

Zależało mi żeby go poznać, bo właśnie , nie wiedzieć czemu, ubzdurałam sobie ,że może on jako nauczyciel, 26-letni , będzie potrafił zachować się jak na dorosłego faceta przystało. Bo takie 'dziecinady' mi się już dawno 'przejadły'.

Wiesz, nie każdy dobrze odbiera takie odważne zachowanie, zagadywanie, chęć poznania. Może i byłam trochę nachalna ale nie żałuję chociażby z tego względu ,że teraz już wiem jaki jest. A gdybym nie napisała w tą środę to pewnie by mnie męczyło do teraz:)

Ostro go nie podrywałam. Po prostu wyszłam z inicjatywą, chciałam się poznać. On udawał,że też chciał:D

Wiem,że moja sytuacja jest zupełnie standardowa:D ale ja już tak jakoś mam ,że lubię jak wszystko jest jasne. Lubię zakończyć coś definitywnie,żeby nie było niedomówień. Ale w tym przypadku nie chce mi się nawet z nim rozmawiać.

Zdaje sobie sprawę,że zarówno wiek jak i zawód nie mają znaczenia. Ale wydawał się poważnym facetem i dlatego chyba poleciałam stereotypami i tak wyszło

Dla mnie istotne jest ,że nie żałuję Że nie czuje żebym się zachowała jak idiotka ,bo wydaje mi się ,że było neutralnie. A to,że pare razy się odezwałam pierwsza,że napisałam mu,że mnie intryguje,że chciałabym go poznać ,że w środę zaproponowałam spotkanie - nic nadzwyczajnego i nienormalnego:)

Napisał. Że zamulił w weekend ,że pił ,że miał kaca ,że nie ogarniał itp . Ale chyba specjalnie się do winy nie poczuwał , bo napisał,że umawiał się ze mną tylko wstępnie,a nie konkretnie.Pojawiło się tylko 'I'm sorry'.
Napisał,że długo jest singlem i taki ma tryb życia ,że od 4 lat nikogo nie miał i tak już się przyzwyczaił ,że nie ma spotkań i randek .Weekendy są intensywne.
Jak zaproponowałam ,że sobie darujemy to napisał,że nie chce,bo możemy tego potem żałować.
Zadeklarował,że odezwie się jak już zaplanuje konkretne spotkanie,datę i miejsce. Dodał ,że jeśli nie zaproponuje spotkania, to znaczy ,że się zakochał bo to jedyna opcja ,która mogłaby go od tego odwieść.... potem coś tam wtrącił ,że kobiety go raniły itp.
Napisał,że czasem nie jest słowny a szczery zawsze.
Ja już pierwsza się nie odezwę. Zniechęcił mnie do siebie i teraz nie wiem co dalej, nie wiem jak reagować.

Angelika! Nie rób już nic. Ty już zrobiłaś wszystko co mogłaś. Jeśli on taki cwaniak jest, to niech będzie singlem do 98 roku życia. Jedynie nie pal mostów za sobą, nie zatrzaskuj drzwi mu przed nosem. Ty powiedziałaś "ja jestem na TAK", a on jak ten prawiczek sam nie wie czego chce. Teraz jego kolej.

No to niech się chłopak teraz stara... Widzisz co osiągnęłaś? Teraz on się o Ciebie musi starać.

Jednym słowem, nie okazał się takim jakim sobie go wyobrażałaś. U mnie to ostatnio standard
Mam już tego czasami dosyć. Dlaczego niektórzy ludzie nie są szczerzy i nie stawiają sprawy od razu jasno tylko dają jakieś znaki, nadzieję. W ogóle nie myślą o tej drugiej osobie. Nie przejmuj się nim. Teraz to on powinien się postarać, nie Ty

W wieku 19 lat też taki byłem, ale nie dlatego, że się bałem. Problemem było wychowanie, reguły społeczne, pomieszanie tego co dobre i co złe -- tego nie rozróżniałem w ogóle. Pewnie teraz też mam "parę śrubek w głowie luźnych"... każdy ma.

O jakim związku mówisz?

no żadnego związku nie było. popisać to jedno a relacja to caaałkiem inna sprawa.

Wkurza mnie tylko to ,że on powiedział,że się odezwie, że zaproponuje konkretnego spotkanie. I od poniedziałku nie gadaliśmy.
Ja siedzę i czekam , żyjąc oczywiście w międzyczasie swoim życiem:) Ale nie widzi mi się takie cos,bo możliwe ,że jemu się za miesiąc przypomni i już wtedy dupa:P

Piszesz , że masz za sobą dwa ciężkie związki. Na Twoim miejscu zastanowiłabym czy warto pakować się w znajomość, która od początku jest jakaś taka niejasna..i z mojego doświadczenia facet , który mówi byłem sam tak długo, muszę się przestawić itd jest niedojrzały kompletnie do związku. Serio Serio:)  To głupoty, jak ktoś chcę, zależy mu, to się stara. Takie teksty to denne wymówki, żeby jednocześnie nie stracić opcji,ale też się za bardzo nie wysilać. Raczej na Twoim miejscu bym odpuściła i czekała na kogoś kto będzie Ciebie zdobywał:)

Doskonale to rozumiem bo niestety to znam:P dlatego z doświadczenia doradzam uciekać póki jeszcze się nie spotkaliście , nie zauroczyłaś się itd powodzenia:)