Jak wspominacie swój pierwszy raz? Temat głównie o emocjach (!)

Ja przez lata żyłam w przeświadczeniu, że pierwszy raz na pewno będzie wyjątkowy i magiczny, długo szukałam "tego właściwego", z którym to zrobię. Byłam pewna, że właśnie takiego znalazłam, ale niestety on nie potraktował tego tak jak się spodziewałam. Pocałował mnie trochę, nawet nie rozebrał całej, ledwo się zorientowałam kiedy "to" nastąpiło. Dla niego to była czysto techniczna sprawa i siłą rzeczy taka stała się też dla mnie. Przykro mi, że dość długo czekałam z seksem, żeby trafić na właściwego, a okazało się, że to było TYLKO takie kilkuminutowe hop-siup. Wniosek: albo nie powinnam trzymać cnoty jak nie wiadomo jakiego skarbu (czyli opcja ostatnia: pierwszy raz jest przereklamowany), albo po prostu trafiłam na palanta.

Wiesz, mi się wydaje, że to też zależy od charakteru faceta. Mężczyzna niekoniecznie musi mieć duże doświadczenie, ale jeśli rozumie (a przynajmniej stara się zrozumieć) potrzeby kobiety i zależy mu na tym, żeby ją uszczęśliwić, to pierwszy raz siłą rzeczy musi być niezapomniany. Mój pierwszy miał przede mną 8 kobiet i głupio zdałam się na to - pomyślałam, że skoro jest dość doświadczony, to doskonale wie jak zrobić to tak, żebym pamiętała tę chwilę długo. I to była wielka głupota. Generalnie był kiepski w łóżku, bo był największym egoistą, jakiego znam. Do tego leniwym i egocentrycznym. Przez niego na jakiś czas w ogóle odechciało mi się seksu, utwierdził mnie w przekonaniu, że seks jest przereklamowany. No i dość szybko się rozstaliśmy. Także ja wychodzę z założenia, że facet, który zapewnia kobiecie piękny pierwszy raz, jest po prostu dobrym facetem, nie tylko w łóżku, ale generalnie w związku i w życiu. Szkoda, że ja na takiego nie trafiłam i zarazem cieszy mnie, że chociaż Ty, zagubiona, trafiłaś. Mam nadzieję, że właśnie przy nim się zestarzejesz.

Ja jestem z tych, co pamiętają swój "pierwszy raz" jak przez mgłę. Nie było przyjemnie, bo bolało jak nie wiem, normalnie jedyny taki ból w życiu. I nie dlatego, że nie byłam gotowa fizycznie czy psychicznie, bo już wcześniej poznawaliśmy swoje ciała, wyszło później, że kobiety w naszej rodzinie "tak mają".

Ale ogólnie wspominam to dobrze, bo ja też czekałam na "tego jedynego", chociaż oczekiwałam czegoś więcej. Nie orgazmu czy jakichś fajerwerków, ale innych emocji właśnie. Nie byłam rozanielona, ale wręcz czułam się nieswojo, szczególnie że etykietka "dziewica" nadal tkwiła w mojej głowie i czułam się dziwnie próbując ją zmienić na "nie-dziewica".

Mój był... Hm, w zasadzie nie jestem do końca pewna jak to opisać. Wiem, że TO się stało, ale po wszystkim nie byłam nawet pewna czy nadal jestem dziewicą czy nie. Haha, myslę, że nie wynikało to ze słabych umiejętności partnera. Po prostu alkohol zrobił swoje, tak sadzę. Stalo się to w tym tygodniu. Z moim byłym chłopakiem. Nie planujemy powrotów, przyjaźnimy się. Po rostaniu cierpialam, ale nie przesadnie. Kiedy zobaczył jak nagle stalam się pewna siebie - myślę, że to go zaciekawilo. Bedąc z nim w łóżku starałam się pokazać od jak najlepszej strony, więc moje doświadczenia podczas pierwszego razu stały się naprawde duże. Już wczesniej mielismy zbliżenia, ale przyznam, że mój pierwszy raz, na który czekałam od długiego czasu - zawsze pewna, że będzie wspaniały. Zawsze dumna z siebie, ze tysiąc innych, młodszych dziewczyn ma to już za soba. Aż nagle, przychodzi jednak dzień, kiedy chęć na seks ma większe znaczenie, niż nasze romantyczne oczekiwania. Dziewczyny, ja wiem. Seks to coś jedynego w swoim rodzaju, wspanialego, blabla. Ale nie żyjmy tak przywiązane do staromodnych przekonań. Trudno, stało się to się stało. A w zasadzie nie trudno, bo mimo pewnie u większości bólu - przyznajmy, to naprawdę podniecające.

Mój pierwszy raz był z dzisiejszej perspektywy jedną z najpiękniejszych kart mojego życia. Czekałem na ten wieczór do dziewiętnastu lat życia. Byłem po trosze podekscytowany,podstresowany,ciekawy,przerażony.Domyślałem się że seks jest wspaniałym przeżyciem. Potrzebowałem tylko zasmakować tego z żywym człowiekiem.Kobieta ta w moim sercu jest bardzo wysoko. Często myślę o niej.Zastanawiam się czy wszystko u niej w porządku , czy zdrowa , czy szczęśliwa.. Chciałbym choć przez chwilę zobaczyć ją , nawet z daleka.

Udało mi się załatwić dostęp do sypialni w prawdziwym królewskim zamku .
Wkoło paliły się świece, a my z moją późniejszą żoną uczyliśmy się siebie .
Po wszystkim przegoniła nas kustoszka .
Znajomi kręcący się po zamku dziwili się, dlaczego jestem taki radosny, a moja Pani była bardzo poważna, choć zadowolona .

moj pierwszy raz pamietam jak przez mgle...
ciekawe momenty zostaly mi w pamieci
wiem ze przyszlam do niego z rana (pol roku bylismy razem a wczesniej 3 lata w jednej klasie-od zawsze w sobie zakochani)
on jeszcze byl w poscieli...ta posciel pamietam dokladnie, rozowa:) i jakos poszlo, nie pamietam bolu, wiem ze cieszylismy sie bardzo a pozniej poszlismy na spotkanie ze znajomymi jakby nigdy nic:)
mimo ze z nim nie jestem to byl to chlopak ktorego znam doskonale, ktory byl dla mnie bliski wiec fajnie ze nie byl to jakis koles po alkoholu czy jakis dupek ktory tylko wydaje sie fajny.

Zadałam pytanie, więc samej też wypadałoby się wypowiedzieć .

Swój pierwszy raz pamiętam dosyć mgliście i nie mam do niego jakiegoś specjalnego sentymentu. Wyszło spontanicznie, po prostu stało się i tyle. Bez krwi, bez bólu, z odpowiednim mężczyzną, ale bez specjalnych uniesień, wielkiej oprawy, niesamowitych przeżyć. Prawdę mówiąc nie miał jakiegoś większego znaczenia, nie przygotowywałam się do tej chwili w żaden szczególny sposób, nie dorabiałam i wciąż nie dorabiam ideologii, że oto wydarzyło się coś wielkiego, co będę wspominać do grobowej deski .

W tamtym czasie przede wszystkim zależało mi, aby zrobić to z właściwym mężczyzną i choć znaliśmy się bardzo krótko, to wiedziałam, że to jest właśnie ten. Nie zawiodłam się.

Ja to miałem tych "pierwszych razów" w sumie kilka. Tyle że te pierwsze były zupełnie nieudane bo byłem zestresowany albo kobieta była nieodpowiednia bo też nie wiedziała co zrobić dalej w takiej sytuacji( choć nie była dziewicą a inna wręcz bardzo doświadczona).
Nie mogłem utrzymać wzwodu z tego stresu. Dziewczyny mają tu łatwiej o wiele.
Ale w końcu z trzecia kobieta już sporo później w końcu się udało i było naprawdę fajnie. Ona tez już nie była dziewicą (nie wiedziała że jestem tak naprawdę wciąż prawiczkiem) i może przez to mój pierwszy udany sex to już była długa zabawa i kilka powtórzeń
Dla mnie było bardzo dobrze a i Jej musiało być całkiem nieźle bo długo o tym jeszcze pisaliśmy. Byliśmy potem z sobą chyba jeszcze ok roku. Tyle że trochę na odległość i w końcu się rozstaliśmy. Nie wiem co teraz u Niej ale nadal mam do Niej pewną słabość i pozytywnie Ją wspominam.
Zabawne było za to że zrobiliśmy to w wieczór 1Listopada a więc Dzień Zmarłych Strasznie romantyczna data
Nie uważam aby pierwszy raz zaważył na moim późniejszym życiu erotycznym w jakiś znaczący sposób.

Pierwszy, pierwszy?

Podobnie, jak Busiu- wspominam go, jakby przez mgłę. Może dlatego, że był to ból, zaczęłam krwawić i krwawiłam całą noc. Pozostawiona praktycznie sama sobie.

Czekałam na tą chwilę, a w sumie została ona potraktowana przez tamtego chłopaka, jak coś technicznego. Ot, byłam tylko kimś do "rozprucia".
Trwało to może 10 minut (wszystko). Dla mnie 10 minut ogromnego bólu, dla niego nic.
Po wszystkim on się odwrócił i zasnął, a ja nie mogłam. Następnego dnia napisał mi smsa, że to koniec.

Z perspektywy czasu, nie uznaję tego wieczoru za utratę cnoty.
Cnotę straciłam półtora roku później z moim chłopakiem.

I przeżycie było zgoła odmienne. Od tamtej pory polubiłam seks. Ale do pierwszego razu z moim chłopakiem seks kojarzył mi się z fizycznym bólem.

Ja swój pierwszy raz pamiętam dość dokładnie, choć niektóre szczegóły umknęły mojej uwadze. Wszystko wyszło raczej spontanicznie, nie planowaliśmy, że to właśnie w ten dzień będzie nasz pierwszy raz. Nie bardzo wiedziałam jak mam się zachowywać i co robić. Wcześniej nie byłam blisko z żadnym mężczyzną. Mój pierwszy raz nie był poprzedzony etapem pieszczot itd. W sumie z moim partnerem znałam się krótko, ale byłam zakochana.

Dobrze wspominam pierwszy raz. Nie było krwi i bólu, jakiejś szczególnej przyjemności też nie było, ale nie liczyłam na fajerwerki, zdawałam sobie sprawę, że nie będzie to seks życia Ważne, że był to odpowiedni facet, który potrafił sprawić, że poczułam się wyjątkowo. Po wszystkim nie odwrócił się tyłkiem i nie poszedł spać. Dalej się przytulaliśmy, rozmawialiśmy. Czułam jego bliskość (fizycznie i psychicznie).

Mimo wszytko nie uważam, że pierwszy raz jest najważniejszy w życiu. Nie nadaje mu aż takiego wielkiego znaczenia. Cieszę się jednak, że wszystko przebiegło tak a nie inaczej.

A wiec tak.. ja moj pierwszy raz wspominam nie najlepiej. poniewaz z chlopakiem znalam sie tydzien i w nastepny. tydzien bylismy razem czyli ledwo go znalam.. Ledwo dwa dni potem to zrobilismy. Pamietam to byl dzien wagarowicza, i byly strajki autobusow szkolnych to sie spotkalismy u mnie w domu, bylismy sami, zaczelo sie od pieszczot i zaczelismy sie dotykac, no i sie stalo.. Zabezpieczylismy sie!
Czulam jak sie denerwowal byl spiety i nie bardzo wiedzial co robic i ja tez, byl delikatny i troszczyl sie o mnie mowil ze jak mnie boli to przestanie i wgl, bol byl okropny ale nie skarzylam sie, wytrzymalam to, na koniec krawilam i mnie bolala pochwa czy pecherz, przez reszte dnia, oboje tego chcielismy.. bylo troche wpadek, powiedzielismy sobie ze musimy to powtorzyc ale bedziemy bardziej ostrozni itp. Aktualnie jestem z nim od 3tygodni ponad i sie nie spieszymy z drugim razem, wogole o tym nie gadamy bierzemy swoj czas,

Dla mnie strach. Bałam się tego jak zareaguje i czego będzie wymagał.
Tego wieczora kochaliśmy się trzy (może cztery razy). Aż chłopak miał dosyć. Było miło, jemu zależało by było dobrze bardziej niż mnie.
Z perspektywy czasu naprawdę się starał.

cholera nie pamiętam