wybryki męża

Hmm...właściwie to masz dwie drogi...albo odejdziesz, dostaniesz alimenty na dzieci dasz rade...albo postawisz ultimatum zostaje, ale Ty nie pijesz...niestety często tak jest, ze alkohol zmienia ludzi

tylko widzisz, u nas jest tak, że on potrafi długo nie pic, albo pic bardzo często.niepokoje się, bo sama jestem córką alkoholika.znam wszystkie symptomy, schematy i mechanizmy zachowań alkoholika.kiedys rozmawiałam o tym z terapeutką i ona stwierdziła że powinnam troche odpuścić, że przesadzam czasem.może i tak jest.bywam przewrazliwiona na tym punkcie.jestem też wybuchowa.nie chodzi o to, by go tłumaczyć.zastanawiałam się nad separacją.może by się ogarnął wtedy.tylko pewnie z finansami bedzie zle, bo do tej pory oddawał cała wypłate i ja zarządzałam domowym budżetem, a tak juz pewnie nie byłoby w przypadku separacji.i znów dochodzę do finansów (niestety).nie jestem w stanie utrzymac nas sama, nawet z alimentami.nie mam gdzie isc, wynajmujemy mieszkanie.
jest jeszcze coś o czym nie napisałam.wstydzę sie tego strasznie, ale go uderzyłam w twarz.nie jestem z tego dumna.stąd ta cała szarpanina, sporo w tym mojej winy.wyprowadził mnie z równowagi.zaśmiał sie szyderczo kiedy go zapytałam czy obchodzi go los swojego dziecka małego.nie wytrzymałam.on nie umie rozmawiac szczerze.zamiast powiedziec co czuje, atakuje mnie słownie.zwala na mnie wine,smieje sie, kpi.doprowadza mnie to do szału.a na koniec wychodzi i tak na to, że to moja wina

Jak wypitego walnelas to nic dziwnego, ze go ponioslo.
Piszesz ze wiesz wszystko o alkoholizmie, a robisz takie rzeczy... dziwne.

Jak on Cie denerwuje to odwroc sie na piecie i odejdz az emocje opadna, przekonasz sie jaki fajny efekt osiagniesz.
Co do seperacji to jestem pewna, ze bedzie zapijal smutki, znajda sie pocieszyciele itd.
Przemysl dobrze wszystko.

No to prawdopodobnie jego zachowania będą się powtarzać, bo on nie widzi w sobie problemu. Ja bym na Twoim miejscu poważnie pomyślała o odejściu...

Odejdź od niego to jedyne rozwiązanie. Ja też jestem córką alkoholika więc cię rozumiem. Dobrze wiesz że następnym razem on cię może po prostu pobić i tu moje pytanie: na jak daleko dasz mu się posunąć? Złóż pozew o rozwód i niech płaci alimenty na dzieci. On nie przestanie pić bo z tego nie da się wyleczyć jeżeli sam nie zechce... Nie masz rodziny lub przyjaciół którzy by ci pomogli? Odejdź od niego i to natychmiast!!!! Tu chodzi o Twoje i bezpieczeństwo Twoich dzieci.

wydrukowałam sobie wczoraj pozew o separację.widział go i stwierdził ,że się zgadza.totalna zlewka, zero emocji.kompletnie nic.a ja głupia liczyłam, że może się ogarnie...

CHCIAŁAM GO SPROWOKOWAĆ TYM POZWEM DO SZCZEREJ ROZMOWY.I NIE UDAŁO MI SIĘ. NIE JEST TAK, ŻE UDERZYŁAM GO SPECJALNIE, ŻBY SPRAWDZIĆ CZY ODDA. PUSCIŁY MI NERWY, CHOĆ TO MNIE NIE TŁUMACZY-NIE POWINNAM BYŁA TAK ROBIĆ I JUŻ. FAKTYCZNIE POTRZEBA MI DYSTANSU, SPOJRZENIA KOGOS Z BOKU.PO TEN WPIS BYŁ ROBIONY MIEDZY INNYMI

Spróbujcie jeszcze terapii.

nie krzyczałam.nie zwróciłam uwagi na to czy pisze dużymi, czy małymi literami.nie ma to dla mnie większego znaczenia. nie uwazam by propozycja pójscia do psychologa byla obrazliwa.juz kiedys do niego chodziłam.

Moim zdaniem sprawa jest przykra, ciezka i smutna... ale prosta.
Albo on przestanie pic ( niektorzy nie moga pic, bo im wodka na zly nerw uderza), albo odejdziesz od niego, tak naprawde i z wszystkiomi konsekwencjami.

Jesli bedzie Cie chcial, przestanie pic i postara sie o Ciebie.
Jesli tego nie zrobi to ma Cie gdzies i nie ma co przedluzac ten koszmar