pierwszy raz mój i jego :)

Wybierzcie odpowiednie miejsce i czas by nikt wam nie przeszkadzał, ale najważniejsze pomyślcie o zabezpieczeniu.

Po pierwsze zabezpieczenie, po drugie miejsce, w którym czujecie się dobrze i bezpiecznie, jakieś ekstrema typu namiot radze sobie darować, najlepsze na początek jest własne łóżko. Nie stawiaj przed sobą oczekiwań, nie myśl jak zaspokajać partnera, nie ma po co dokładać sobie stresu, do i tak już stresowej sytuacji. A seks ma tyle możliwości, że przy nim to co robiłaś do tej pory może się wydać nudne bądź zwyczajne. Fajerwerki będą, nie koniecznie za pierwszym razem, nie nastawiaj się na nie. Jest to pierwszy raz was obojga, a czasem facet, który jeszcze nie współżył ma bardzo szybki wytrysk a całość trwa minutę, dwie, trzy. Trzeba przymknąć na to oko, partner musi nabrać trochę odporności zanim będzie w stanie wytrzymać dłużej Jedna z moich koleżanek próbowała kilka razy, zanim udało im się ten pierwszy raz, że tak brzydko powiem, zaliczyć.
Spotkałam się też z opinią, że nie wskazana jest długa gra wstępna, ze względu na ukrwienie się tkanek w okolicy pochwy, w tym błony dziewiczej, podobno w takiej sytuacji może być więcej, krwi i większy ból. Czasem też za pierwszym razem zadbać o dodatkowe nawilżenie w postaci żelu, koniecznie przeznaczonego do tego celu, stosowanie czegoś innego może uszkadzać prezerwatywę.

Dla mnie jakby coś miało wyznaczony termin i było czymś co robię po raz pierwszy to w miarę zbliżania się terminu stres jakiś by narastał. Osobiście odeszłabym od ustalania konkretnej daty, ale to wasza decyzja

Błony nie przerwiesz tamponem, gimnastyka też jej nie uszkodzi, to rzadkie przypadki, co do pettingu zależy jak to wyglądało, czasem się trochę rozciągnie a nie pęknie. Zresztą różnie to bywa, u niektórych jest dużo krwi u innych prawie wcale.

Szczere i otwarte relacje są bardzo ważne i to moim zdaniem coś co w dużej ilości związków kuleje.

Jeszcze, że tak się zapytam, wiecie jak się "obsługuje" prezerwatywę, niby proste to ja drut, ale słyszałam kilka zabawnych historii odnośnie pierwszych razów z tym zabezpieczeniem w roli głównej. Po paru latach to bohaterowie tych opowieści mieli z tego niezły ubaw ale wówczas stanowiło to dla nich dodatkowy stres.

To ja nie mam nic więcej do powiedzenia Powodzenia

To znaczy..... ja uważam, że ten pierwszy raz będzie niewypałem Bo będzie zupełnie inny od tego, jaki sobie wyobrażasz, ot tyle
Facet pewnie skończy zanim wejdzie (normalne), Ty nie będziesz miała orgazmu (normalne) i uznasz, że magii to to w tym nie było (normalne)
Im więcej czekania tym więcej rozczarowania, dlatego moja rada jest następująca:
potraktujcie to - oboje - jak operację rozdziewiczenia Ciebie, by później, za każdym razem było lepiej

ps. jeśli użyjecie gumki, proponuję wyposażyć się i w pigułkę "po" (na receptę, zatem warto zawczasu) na wszelki wypadek, gdyby gumka pękła co niewprawionemu partnerowi może się zdarzyć.

nie chce tego traktowac jako "operacje rozdziewiczenia mnie" to okropne, w naszym życiu erotycznym jest tyle delikatności, zmysłowości, uczucia, zaufania, nie chce tego traktowac w ten sposób. Nawet jeśli to potrwa tylko chwile to chce zeby było fajnie, a nie jako "coś co trzeba zrobić" bardzo długo czekałam z tym pierwszym razem, chociaz mialam tez innych chłopaków których kochałam, to zawsze jednak wiedzialam ze warto czekać, nie raz miałam na to ochote, ale zdrowy rozsądek trzymał mnie w ryzach, też nigdy nie natrafiłam na chłopaka który by mi to proponował, albo naciskał, może dlatego ze jestem bardzo władcza i sie bali Wiec czuje ogromną swobodę i spokój. Jak to się stanie to dopiero się dowiem jak to jest, czy rzeczywiście porażka, czy moze nie do końca a może będzie wspaniale bo sie bardzo kochamy i nie mamy przed sobą żadnych tajemnic. Zobaczymy

Dopiero jak nabierzesz doświadczenia to zobaczysz o jaką porażkę i o jaki niewypał nam chodzi, bo to wbrew pozorom nie są negatywne pojęcia.

Z moim partnerem, czasem nabijam się z naszego pierwszego razu, chociaż dla żadnego z nas nie był to pierwszy,pierwszy, ale z perspektywy czasu oceniamy ten seks jako totalną klapę, ale klapę która na samo wspomnienie wywołuje "banana" na twarzy.

Ach no zapomniałam jakim jest się w wieku 19 lat dojrzałym
No to dobrze, ważne, to nie oczekiwać cudów.

Może to, co powiem z własnego doświadczenia, trochę unaoczni autorce tematu o co chodzi Catwoman i agnik :-)
Otóż, byłam dziewicą dość długo. Miałam wcześniej wielu chłopaków, rozrabialiśmy na milion sposobów, ale jakoś wiecznie czułam, że to nie są ci, z którymi chcę przeżyć pierwszy raz (w sensie klasycznego seksu). Wychodziłam z założenia, że to jest dla mnie tak intymna sprawa, że chcę to przeżyć z kimś, kogo będę pewna i z kim będę się czuła swobodnie. Poznałam świetnego chłopaka, mimo że przed nim miałam wielu innych, dopiero przy nim poczułam, że to "to", że to właśnie z nim chcę. Psychicznie przygotowywałam się do tego dość długo, rozmawialiśmy o tym, on rozumiał i mnie wspierał (mimo że przede mną spał z 8 kobietami). I mimo że byłam "dość doświadczona" w sprawach intymności i męskiej anatomii ( ), to cały czas upatrywałam w pierwszym prawdziwym stosunku czegoś szczególnego, zbliżenia innego rodzaju, takiego, który zapamiętam na zawsze i blablabla.. No i cóż, doszło do tej długo oczekiwanej i planowanej chwili i niestety czar prysł, stosunek potrwał zaledwie kilka minut. Nie dlatego, że on nie wytrzymał, bo był doświadczony, ale dlatego, że mi to zupełnie nie sprawiało przyjemności. Nie bolało, ale przyjemne też nie było. Takie "nijakie". Potem przez pewien czas w ogóle nie miałam ochoty na więcej, bo wydawało mi się, że zadowalanie siebie nawzajem innymi sposobami jest milion razy przyjemniejsze od stosunku. Dopiero po kilku miesiącach seks zaczął sprawiać mi przyjemność, a mojego pierwszego razu już prawie nie pamiętam. Gdybym wcześniej wiedziała, że to takie w zasadzie nic, to uwierz, nie czekałabym aż tyle na tego jedynego. Z którym zresztą i tak niedługo po się rozstałam.
Elizabeth19, możesz się denerwować naszymi opiniami na ten temat, ale niestety taka jest prawda, że pierwszy raz jest czynnością formalno-techniczną. Oczywiście jeśli tak świetnie rozumiecie swoje potrzeby i siebie nawzajem, to na pewno będzie to dla was i tak niesamowite przeżycie, ale jedynie pod kątem prawdziwego zbliżenia i intymności. Jeśli chodzi o kwestie przyjemności, fajerwerków nie będzie. Nie mamy na celu Cię "sprowadzać na ziemię" i dobijać, bo widzę, że strasznie się kochacie Tylko po prostu miej na uwadze to, co piszemy. Żebyś w jakikolwiek sposób nie poczuła się rozczarowana. Wszystko przyjdzie z czasem!

Mi stres zjadł chłopaka i pomimo tego, że przeleciałam wszystkie znane mi sposoby "URUCHOMIENIA" hydrauliki ta działała przez kilka minut a później krew odpływała i nici z penetracji... czy czegokolwiek. Z każdym kolejnym razem było dłużej i dłużej i dłużej aż pewnego dnia po prostu hamulce puściły i było okej.

Ale nie powiem, że nie byłam zawiedziona

Także oczywiście wiesz lepiej, że będzie magicznie i cudownie ale przyjmij nasze doświadczenia jako jakąś ewentualność - KTÓRA JEST CAŁKOWICIE NORMALNA. Jeżeli będzie idealnie - to tylko zazdrościć Jeżeli będzie tak jak mówimy - nie będziesz zaskoczona

internet zawiera wszystkie informacje których potrzebujesz.

"Zadaniem tabletki jest niedopuszczenie do zagnieżdżenia się w macicy zapłodnionej komórki jajowej. Pigułka zawiera dużą dawkę progestagenów, które wpływają na błonę śluzową macicy i nie pozwalają na zagnieżdżenie. Dochodzi do krwawienia i zapłodniona komórka usuwana jest z organizmu.

Tego typu antykoncepcja [...] przez niektórych traktowana jest jako środek wczesnoporonny. Nie jest nim jednak, ponieważ mimo że działa już po zapłodnieniu, to jeszcze przed implantacją, którą uważa się za początek ciąży. Środki wczesnoporonne to takie, które działają już po implantacji, czyli usuwają istniejącą ciążę."

Pierwszy raz autorki i partnera. Co może być?
Hmm... Ciąża

I tego strzegłbym się jak ognia. Reszta już nie tak ważna.

hej. Szczerze z wlasnego doswiadczenia,moge powiedziec ze nie ma co sie umawiac na konkretny dzien itp. Sama z moim partnerem sie umowilismy na TEN dzien akurat jak dom mial byc pusty i tak nic z tego nie wyszlo. poniewaz wygladalo to w ten sposob ze nadszedl ten dzien mamy sie kochac i juz. Nie wyszlo   lecz kilka dni pozniej mielismy na siebie wieksza ochote i wtedy spontanicznie wszystko wyszlo i bylo ok. poprzednicy maja racje ze nie ma co nastawiac sie na fajerwerki. Teraz z biegiem czasu gdy dluzej sie znamy i dluzej sie kochamy czerpie radosc z takich zblizen,wczesniej tez owszem ale w mniejszym stopniu. Powodzenia i pamietaj ze czasem warto isc na spontanicznosc. Pozdrawiam.

Ja też nie umówiłam się a konkretny dzień z moim partnerem. Po prostu kiedyś w rozmowie stwierdziliśmy że jesteśmy gotowi i chcemy to zrobić. A potem jakoś "przypadkiem" miał przy sobie prezerwatywy jak nikogo nie było w domu, a ja byłam w bezpiecznym okresie. Nazwałam to zaplanowaną spontanicznością Wiemy, że chcemy i mniej więcej kiedy możemy więc jak wyjdzie to będzie dobrze. My też byliśmy ze sobą długo i znaliśmy swoje ciała, ale fajerwerków doznaniowych nie było (dopiero za trzecim razem było lepiej, a że kochaliśmy się trzy pod rząd.. ), a dwa pierwsze mnie bolały. Też uznaliśmy, że to sprawa niby czysto techniczna, ale ja to wspominam niesamowicie dobrze. Jak potem przytulaliśmy się i cieszyliśmy ryjki, że bliżej już być się nie da i w ogóle zawaliście, i o jejku ale super. Więc pierwszy raz może być udany. Ale lepiej jakby był spontaniczny (do tego pewnego stopnia, co by się zabezpieczyć), nie zdążycie się zestresować i nie powinno być problemów natury, że tak powiem, technicznej. Powodzenia!

Nie sądzilem Szanowne Panie, że dla kobiet utrata dziewictwa jest traktowana jako "sprawa techniczna", czy też "operacja rozdziewiczenia" A gdzie są w tym wszystkim uczucia, gdzie jest ta niewinność i czystość ofiarowana wybranemu partnerowi do tak wznioslego przeżycia, które ma miejsce tylko raz w życiu ? Ciekawe dlaczego pamięta się zawsze ten pierwszy raz, a nie pamięta się tego setnego, choć ten równie dobrze mógl być niewypalem. Pisanie o tym, że nie będzie fajerwerków wydaje się być trochę niestosowne, bo jakim cudem ta dziewica może liczyć konkretnie na coś, czego jeszcze nigdy nie przeżyla Moim zdaniem w tak niewątpliwie wznioslej chwili osoby uprawiające po raz pierwszy seks są zaabsorbowani zupelnie innymi przeżyciami, no chyba, że ktoś jest bez uczuć i robi to machinalnie. Nie należy zatem przez pryzmat doświadczenia deptać tego co czyste i niewinne, bo na tą rutynę przyjdzie jeszcze czas.

Do mnie nie przemawia ta cała wizja ofiarowania się? Co to jakiś rytuał?
Pamięta się bo jest to doświadczenie nowe, tak jak pisze Catwomen wiele jest nowych doświadczeń, które się pamięta, ale nie oznacza to, że nie pamięta się kolejnych, im jest ich więcej tym trudniej się pamięta, ale z tymi wyjątkowymi nie ma problemu.

I w tym jest cale sedno, przy tym pierwszym razie towarzyszy zawsze najwięcej emocji, przeżyć itp. doznań, które kodujemy w pamięci stalej/dlugiej, natomiast wszystkie kolejne, przechowywamy w pamięci krótkiej, które z czasem ulatują. Myślę również, że te pierwsze razy zasadniczo się różnią od siebie, bo co innego przeżywać je samemu, a co innego z kimś, tworząc tym samym wspólne przeżycia, a to już jest wyższy etap.

Każdy jest inny, toteż każdy ma inne podejście do wielu rzeczy. Wszystko zależy od stopnia wrażliwości, uczuciowości, romantyzmu i nastawienia.