Obżarstwo moim piekłem...

Martyn poczytaj na temat jedzenia kompulsywnego , moim zdaniem to zaburzenie ciebie dotknęło.

Może macie racje, dziękuje. Poczytam o tym i może zgłosze się do specjalisty

Martyn_222,
w jakich chwilach, w które dni zdarzają Ci się takie napady wilczego głodu?
Co wtedy czujesz - smutek, złość, zmęczenie? Nudzisz się, czy raczej jesteś przemęczona, przepracowana?
Ktoś jest wtedy z Tobą w domu, czy raczej jesteś sama?
Masz zwyczaj robić to raczej rano czy wieczorem, w dzień powszedni czy w weekend?

W jakie dni takie napady się NIE zdarzają? Co takiego dzieje się wtedy w Twoim życiu, co sprawia, że nie decydujesz się na objadanie? Co mogłoby się wydarzyć (wyjście z domu, sport, rozmowa?), żeby ochota na "ucztę" była mniejsza, żebyś z nią wygrała?

Martyn_222,
problemy jeszcze z okresu dzieciństwa, z domu rodzinnego, w relacjach z bliskimi i równieśnikami oraz traumy takie, jak na przykład wypadek często są przyczyną zaburzeń odżywiania. Odkrycie tej zależności nie jest "usprawiedliwianiem się".
Aby znaleźć rozwiązanie dla problemu, najpierw trzeba znaleźć i zrozumieć jego przyczyny.

Martyn_222,
z pewnością radzenie sobie z problemem - choćby problemem przejściowym, czy wydającym się "nie aż tak poważnym" - jest łatwiejsze, kiedy ma się wsparcie. Może być to wsparcie psychologiczne.
Nie sugeruję, że psychoterapia jest koniecznym czy też najlepszym rozwiązaniem. Myślę, że warto jednak zdecydować się na choćby kilka konsultacji, aby rozpoznać, czy problem może rozwijać się w przyszłości np. w kierunku poważnych zaburzeń odżywiania.

Może dobrym rozwiązaniem, które ci pomoże jest zajęcie umysłu czymś, co odciagnie Twoją uwagę od jedzenia... ja proponuje sport... doskonale wpływa na nasze samopoczucie...jeśli lubisz ruch na świeżym powietrzu wybierz jazdę na rowerze, a jeśli wolisz na przykład ćwiczenia z domą, to ćwicz choćby z piłką rehabilitacyjną... zobaczysz różnicę.

Dokładnie sport: bieganie, basen, na początek jeżeli nie masz kondycji to szybszy marsz - zobaczysz o ile lepiej będziesz się czuł.
A co do pojadania polecam coś niskokalorycznego, czasami tak jest, że człowiek musi coś zjeść warto wtedy pochrupać marchewkę (między głównymi posiłkami), jak ja byłam na bezrobociu, siedziałam w domu, to łapałam się na tym, że jak nie miałam czym się zająć to sobie pojadałam, chociaż wcale nie byłam głodna, a w boczki szło Jednak szybko się ogarnęłam, jak znów chciałam iść do lodówki, a nie odczuwałam głodu, łapałam się najczęściej za gumy do żucia (prawie jak palacz, który chce zerwać z nałogiem ). Pomogło, oprócz tego każdego wieczoru bieganie, później zaczęłam chodzić na siłownię, a dzisiaj jestem już trochę uzależniona od aktywności Nawet po 12h pracy, lecę chociaż na 15 minut na bieżnię

A co do stanu zdrowia, nie zwlekaj, zrób sobie podstawowe badania, zobaczysz co się dzieje.