Ostatnio nie daje rady. Chce mi się płakać. Nie chcę już dłużej żyć. W szkole jest coraz gorzej jestem już tym wszystkim zmęczona. Mam dosyć już szkoły tam jest po porostu beznadziejnie. Wciąż tylko te sprawdziany kartkówki, ale nie tylko to jest najgorsze. Około 5 lat temu straciłam swojego chrzestnego popełnij samobójstwo. Bardzo mi go brakuje dopiero teraz zrozumiałam jak bardzo mi go brakuje. Miałam też wujka czyli jego brata ale on też się bardzo zmienił i się ożenił. Tak bardzo brakuje mi osoby której mogłam bym zaufać. A jeśli chodzi o moich rodziców nie są razem. Mój ojciec odwiedza mnie co jakiś czas może co tydzień dwa tygodnie nie poświęca mi czasu tyle ile bym chciała. Moja mama wciąż pracuje aby spłacić kredyt do wieczora. Dokładnie to widzimy się około 5 godziny dziennie. Ja z mamą mieszkamy razem z dziatkami niedługo mamy się przeprowadzić. Nie mam się nikomu wyżalić potrzebuje pomocy. Nie wiem jak tak dalej można żyć
Proszę o odpowiedz Kasia
Podobne tematy
- dawidj90
- Net-facet
- Nieaktywny
W życiu zdarzają się chwilę, gdy tracimy wszystkie siły... Nigdy nie można się poddawać! Ja dokładnie rok temu przeżyłem pewne piekło na własne życzenie, myślałem że nic już nigdy nie będzie ok, nie znajdę pracy i jestem beznadziejny. Dokładnie rok później, dzisiaj, mam pracę z której jestem zadowolony i żyje mi się coraz lepiej. Co prawda porzuciła mnie narzeczona ale dzięki pomocy (również z tego forum) staję na nogach.
Szkołę każdy z nas przechodził... ja rzucałem książkami, chciałem rezygnować, przenosić się, myślałem że nie ogarnę tego natłoku nauki, bałem się matury (jako pierwszy rocznik pisałem matematykę). Zacisnąłem poślady, zdałem szkołę, z matury jestem bardziej niż zadowolony.
Musisz być dzielna, wiem, że łatwo to mówić... Jeśli pisanie tutaj Ci pomaga, to pisz!
Pozdrawiam Dawid.
- nniinnaa0
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Właśnie przechodzę przez to samo co Ty . Jeden głupi wybryk ,z którym sobie nie mogę poradzić.Próbuje zawzięcie ,ale nie udaje mi się. Mimo wszystko myślę ,że życie jest zbyt krótkie ,aby się wszystkim przejmować i obarczać non stop problemami.Weź się w garść ! Dasz radę.Czas leczy rany wystarczy być troszkę cierpliwym. 