mój chłopak mnie okłamał

Szczerze mówiąc wcale się nie dziwię Twojemu chłopakowi, że Cię oszukał. Oplotłaś się wokół niego jak bluszcz, nie pozwalając mu na jakiekolwiek własne życie - co znaczy po prostu, że go nie szanujesz. Naturalną reakcją było u niego poszukiwanie utraconej wolności, a najprościej mógł ją odnaleźć poprzez kłamstwo. Dziwię się jedynie, że zamiast odejść od Ciebie, woli marnować energię na kłamstwa. Ja bym nie wytrzymała chyba tygodnia z osobą, która zabrania mi się spotykać z innymi ludźmi i oczekuje, że wszędzie będę ją ze sobą zabierać.

ja Go rozumiem że chciał sie z nimi spotkac.. ale  skoro wiedział ze tego nie toleruje mogł to zrobić razem ze mną- ja tak robiłam kiedy jemu przeszkadzało to ze gdzies wyszłam. umiałam dla niego to zmienić.  okłamał mnie raz(przynajmniej o tylu wiem) a nie potrafię mu wybaczyć. ja bym nigdy nie zrobiła nic przeciw Niemu. po prostu umówiłabym sie z koelzankami i z Nim.

Tutaj nikt za CIebie nie zdecyduje, czy powinnaś wybaczyć, czy nie. Sama musisz do tego dojść. Jeśli nie potrafisz, zostaw go , jeśli potrafisz , bądź z nim. Moim zdaniem to on tak naprawde nic nie zrobił. Chciał sobie wyjść i nie kłócić sie z TObą . KOleś też potrzebuje troche wolnego czasu bez Ciebie. Zrozum to.

o to chodiz ze sie nie naucze tego tolerować.;////i tego nie zmienie chcoiaz bym chciała i to juz wiem. nie mówie ze sie nie spotykam z kolezankami bez chłopaka bo tak nie jest.  i do niego tez koledzy przychodza wiec tu nie am problemu. chodzi mi o takie wypady..  moim zdaniem nie powinien tego robić skoro jak twierdzi kocha mnie nad życie.

Słodko11 i magda, proszę, byście nie dodawały postów jeden pod drugim, tylko używały opcji "Edytuj" gdy chcecie coś dopisać.

Magdo, ja po części rozumiem i Ciebie, i Twojego chłopaka. Ciebie, bo czujesz się oszukana, a jego, bo coś go do tego kłamstwa doprowadziło. Jak sama piszesz - wiele niedobrego już sobie wzajemnie zafundowaliście i teraz rzeczywiście będzie ciężko to odkręcić, ale nie jest to niemożliwe. Kluczem do tego jest praca nad sobą samym - to nieprawda, że Ty nie umiesz tego zmienić, po prostu jest to trudne. Ale choćbym nie wiem jak się starała, nie potrafię zrozumieć, co takiego złego jest w wyjściu do kina z kolegami, bez dziewczyny. Ty jesteś po prostu chorobliwie zazdrosna o wszystko, co zabiera Ci uwagę Twojego chłopaka i niestety - to jest Twój problem, z którym musisz poradzić sobie sama. W przeciwnym razie nawet jeśli z tym chłopakiem Ci nie wyjdzie, każdy Twój następny związek też będzie tak wyglądał.

Czy Ty rzeczywiście go tak bardzo kochasz? Myśle, że gdybyś bardzo kochała wybaczyłabyś mu . Ty chyba powinnaś się wybrać do psychologa, bo zabardzo wyolbrzymiasz pewne sprawy. Idealne związki , są tylko w filmach , a żeby być razem trzeba umieć sobie wybaczyć  i pójść na kompromis. Inaczej związek niema sensu.

Dla niego zrezygnowałaś ze wszystkiego? A kto Ci kazał rezygnować? Pewnie olałaś koleżanki, żeby spędzać więcej czasu z chłopakiem a od biedaka żądasz tego samego.

To co robisz jest chore,nie lubię takiego postępowania u kobiet, i żaden normalny facet tego nie wytrzyma. Z reguły jak taką osaczającą dziewczynę chłop porzuci to jest ostatnim ch****jem, bo ona go tak kochała, zrobiłaby wszystko dla niego, a on ją zostawił dla piwa i kolegów.

Sama dusisz swój związek albo zmienisz postępowanie albo zostaniesz sama, nawet bez koleżanek. Czasem trzeba od siebie odpocząć, a nie patrzeć sobie w oczy i trzymać się za rączki.

Idz sie powies bo Cie oklamal  ...

Boze  .... masz14lat? Tak sie zachowujesz... dramatyzujesz tak jakby do tego kina poszedl z kolezanka a nie z kumplami... a dzieki Tobie w koncu do tego dojdzie...
Wyluzuj i daj mu normalnie zyc... zycie nie polega tylko na zwiazku...

Tak. Tylko robisz z tego problem conajmniej tego jakby Cie oklamal ze byl w domu a spotkal sie z kolezanka. Wy wzajemnie siebie wykonczycie i obydwoje albo bedziecie jeszcze gorzej sie traktowac albo sie znienawidzicie rozstaniecie i nie bedziecie w stanie sie zwiazac z nikim innym...

Nie masz pojecia co Ty mu dziewczyno tym wszystkim robisz... ja bylam w takim zwiazku jakis czas... tylko to ja bylam osoba w sytuacji Twojego chlopaka... minal ponad rok a ja nie umiem poczuc do nikogo czegokolwiek w obawie ze znow wejde w klatke zaborczosci... wiec mu szczerze wspolczuje

Wy sobie wzajemnie powinniście wybaczyć i dać szansę. Zmusiłaś go swoją postawą do kłamstwa. On Cię okłamał , a Ty mówisz , że widocznie wystarczająco Cię nie kochał.
No cóż , Ty też go nie kochasz tak jak twierdzisz skoro nie możesz zmienić nawet takiej rzeczy dla niego. I już z góry zakładasz, że się nie uda.
Albo sobie wzajemnie wybaczacie, oboje rozumiecie swoje błędy i ogarniacie razem sytuacje (a nie , że on Cię błaga o szansę i wyznaje miłość, a Ty jesteś wielce zraniona) która się zrobiła, albo lepiej się pożegnajcie bo nic z tego nie będzie.

Lekko dziwi mnie też, że takiego typu kłamstwa w takiej sprawie nie umiesz wybaczyć od kilku miesięcy, i to mężczyźnie, którego kochasz jak nigdy nikogo.
Ja nie cierpię kłamstwa również. Mój mąż za moimi plecami palił papierosy, papierosy doprowadzają mnie do szału (kilka osób zmarło mi na raka płuc) jak wyczułam to on mi wkręcał, że mi się wydaje , aż mój kolega musiał potwierdzić, że też czuje. Wkurzyłam się jak nie wiem , dwa dni się nie odzywałam innym głosem niż warczeniem. Ale fakt, że on wiedział jaka będzie moja reakcja więc nie dzielił sie swoją chwilą słabości ze mną i skłamał. Ale przecież, na Boga. Wybrałam być z nim i gdyby to miało rozwalić nasz związek to jaki ten związek miałby sens. Przecież to nie zdrada, nie kradzież, nic co miało mnie skrzywdzić w zamiarze.

Niestety nieprawda. Jakbyś go nie kochała to też by mogło Cię to zaboleć, z wielu innych powodów niż miłość.
I ponad trzy lata związku również nie musi świadczyć o miłości , moi dziadkowie razem są od 52 lat i się nie kochają i nie kochali.
Wiesz co to wielka miłość? To miłość , która może przeskoczyć wielkie przepaści również. W waszym związku nie ma wielkich problemów, to kłamstwo to błaha rzecz. A zmiana nastawienia to kwestia pracy nad sobą i może terapii. Skoro tego nie możesz zrobić, to po co upierasz się przy tym, że to wielka miłość?
Gdybym ja miała poglądy, które niszczą związek z mężczyzną którego kocham nad życie to bym zrobiła wszystko żeby to naprawić.
I w Twojej sytuacji 'poświęcanie czegoś dla dobra związku' to źle powiedziane, raczej 'poświęcanie czegoś dla mojej słabości i lęków'
Tak jakbym ja żądała od męża 'właź po schodach bo ja się boje windy, nie toleruje jeżdżenia windą' i chciała żeby właził na czternaste piętro schodami, kiedy go boli kolano, bo ja włażę schodami.

Powiedzmy to głośno, on poszedł do kina z kolegami. Nie do burdelu, nie na popijawę.
Nie powiedział Ci tego bo Ty nie tolerujesz wypadów z kolegami, do kina bez Ciebie.
Zobacz jak to brzmi. Powiedz to sobie głośno.
Nie powinien kłamać, ale nie dziwi mnie, że skłamał nie każdy jest tak silny by stawić czoła komuś kogo kocha. Już łatwiej się kłócić z kimś kogo się nie znosi.
I o co? O głupie kino.

Boze swiety i matko bosko kochano... trzymajcue mnie, bo pie*dolne baranka o sciane i zlitujcie sie w koncu....
CZY TY AUTORKO UMIESZ CZYTAC?
Po co tu piszesz  skoro WIESZ NAJLEPIEJ, skoro nie buerzesz zadnej rady do siebie? BO TY WIESZ NAJLEPIEJ. Idz wiec i go kochaj, niszcz chlopaka. I dalej rob z siebie skrzywdzona lusesite a zobaczymy co zrobisz jak Cie naprawde w czyms konkretnym oklamie.

Tak. Jest sens wybaczyc, bo to jest blahe. Nie ma sensu sie spinac o cos takiego i nie byc kobieta bluszcz. Dac wiecej swobody i jemu i sobie;)

dziękuję

Ja tu nic z tej "tragedii" nie rozumiem... Piszesz, że nie możesz chłopakowi tego co zrobił wybaczyć, a jednocześnie pytasz, czy warto mu wybaczyć. No to możesz, czy nie możesz mu wybaczyć? Zdecyduj się.

Moje zdanie? Tu nie ma nic do wybaczania, to Ty jesteś czepialska i chorobliwie zazdrosna. on ma prawo wyjść z kolegami na piwo, do kina, czy gdziekolwiek, a Ty nie masz nic do gadania, on nie musi mieć na to Twojej "zgody". Jak będziesz miała dzieci to je będziesz wychowywać i im zabraniać, dorosłemu chłopakowi się nie zabrania i nie stawia warunków. Miłość polega na tym, że się daną osobę akceptuje taką jaką jest. Zapomnij o jakichkolwiek "zmianach" specjalnie dla Ciebie, to tak nie działa. Jeśli Ci gość nie pasuje to pora się rozstać i znaleźć pantofla, który będzie robił wszystko idealnie tak jak Ty chcesz. Bo Ty go nie kochasz, Ty kochasz swoje własne wyobrażenie o nim, to kim by był, gdyby...

Trochę pokory + słowa agnika bierzesz głęboko do siebie i będzie git.

Tak, że wypad do kina skończy sie libacją i homoseksulanym grupowym seksem.

Wiesz kiedy będziesz miała pewność, że Cie nie okłamie? Gdy przestaniesz go tak kontrolować. Wtedy będzie wiedział, że może powiedzieć o wszystkim, bez ryzyka że znów "coś będzie się Tobie nie podobało", że znów "tego nie będziesz tolerować"...
Koniecznie musisz popracować nad sobą, swoja samooceną i tą chorobliwą zazdrością. Musisz poczuć sie pewna w związku, ale do tego potrzebne są szczere rozmowy, wspólne rozwiązywanie problemów, a już na pewno nie zabranianie sobie wzajemnie kontaktów z innymi. No i pomysł z wizyta u psychologa, na prawdę jest dobrym pomysłem. To żadna złośliwość, a jedynie konstruktywna rada. Psycholog pomoże zrozumieć niektóre rzeczy, jak ta że każdy człowiek potrzebuje "swojej prywatnej przestrzeni", nawet w związku.