Brak stałego partnera , powód? Może mam wymagania z kosmosu?!

a rudy to nie człowiek ?

Oczywiście że człowiek,ale rudy facet ,raczej nie w moim typie.
Po prostu.

Tak chodziło mi o związek, ale żeby ten związek z kims stworzyc, trzeba znalesc odpowiednią dla siebie osobę.

Nie oczekuje kwiatów,ale jak najbardziej je dostaje.
Ja się z tobą nie zgadzam, po co mam się starac dla obcej osoby , do której nic jeszcze nie czuje, i nie wiem czy z nią będę?
Ja wole zeby wszystko działo się stopniowo, zaczenie mi zależec ,zakocham się..to i starania będą.

Mogę napisac do faceta, albo zadzownic.. ale jeżeli to on proponuje spotkanie, to wypadałoby się odezwac..przeciez ja nie będę żebrac o uwagę

Może i wizerunek zimnej królewny, ale mi raczej to nie przeszkadza zbytnio.

Ja bardzo lubię isc do kina albo do kawriarni..lub dostac kwiatka.
Można isc na spacer , posiedziec na ławce, ale jak jest ciepno i słonecznie, a nie późną wiosną ,czy zimną.
No i tez non stop siedziec przed domem i krążyc wokół bloku , to bym nie chciała raczej.

Wytłumacze Ci to..
1. Nie ma takiej sytuacji że ja odpisuje drugiej osobie ,po jednym dniu. Mam jako taki szacunek do ludzi.
2. Ja bardzo chciałam isc na spokanie, nawet mu to powiedziałam.!. ale facet mnie olewał ewidentnie ,więc narzucac sie nie będę. ~

Ty chyba zartujesz? Wcale nie masz szacunku do innych ludzi! Zachowujesz sie jak jasnie wielmozna hrabinia, co moze laskawie zgodzi sie na przyjecie kwiatow albo na zaproszenie do kina, za ktora trzeba latac i plaszcz na kaluzy rokladac. Ja sie wcale nie dziwie, ze odpychasz mezczyzn, bo po prostu jestes niegrzeczna. Faceci to nie Twoi sludzy. To ludzie jak Ty, ktorzy maja uczucia.

Jak chcesz sie z kims spotkac to daj mu o tym znac, bez podejscia, ze robisz mu wielka laske.

Jak Ty piszesz 'chumor' przez ch, a jesteś studentką i sama wytmagasz 'wykształciucha' to nie dziwię się, że jesteś sama.;)
Poza tym spójrz na siebie. Często takie kobiety jak Ty nie należą do najbardziej urodziwych i same nie mają czym zaimponowac komuś, nic dobrego nie reprezentują.

Nie pocieszę Cię - wśród moich znajomych, takie paniusie jak Ty  to zrzędliwe, stare panny!;)

Co z tego, skoro wnętrze Ci gnije?

To po co pisałaś ten post, skoro opinia innych Cie nie interesuje?
Zyje dalej w nieświadomości, tylko potem nie płacz, ze jesteś sama ;-).

Aha, jak na "wykształconą" studentkę, sporo byków robisz.

Nie włazić w dupsko, tylko być osoba uprzejma, okazywać szacunek i dać tez coś z siebie, a nie tylko wymagać!
Nie rozumiesz, ze żaden facet nie będzie zainteresowany dziewczyna, której po prostu nie zależy?

Skoro na samym początku dajesz facetowi odczuć, ze Ci nie zależy (bez znaczenia, czy masz w planach coś poważniejszego, czy nie), to go nie motywujesz do starania się, wręcz przeciwnie. Pokazujesz mu swoim zachowaniem, ze Ci wisi - efekt: koleś daje sobie spokój.

nie musisz zaraz "wchodzić facetowi w dupsko" - nie wszystko jest białe i czarne.. wystarczy wykazać odrobinę więcej zainteresowania. Jak pierwsza napiszesz sms'a albo zadzwonisz, albo zaproponujesz jakiś pomysł na wieczór to ci korona z głowy nie spadnie, a przynajmniej nie będziesz odbierana jako zimna laska.
Ale coś mi się wydaje, żeś jeszcze młoda nie odbieraj krytyki jako atak na swoją osobę, bo krytyka bywa konstruktywna. Ludzie dobrze ci radzą, a ty się rzucasz jak jakaś pchła na łańcuchu Ja bynajmniej nie zamierzam popierać twojej "paniusiowatej" postawy, ale też widzę, że szkoda strzępić na ciebie język, boś trochę zbyt butna Poczekaj kilka lat, może znajdziesz swojego królewicza, albo zmienisz nastawienie, jak cię życie trochę zweryfikuje

żeby facet się starał, to i Ty go musisz najpierw zainteresować, a jak będziesz zachowywać się jakbyś robiła łaskę, że może do Ciebie napisać lub zaproponować spotkanie, to do końca życia będziesz sama. mężczyźni mają oczy i uciekają jak zorientują się jaka jesteś naprawdę.

Natashaa, poprawiłam trochę Twój post, żeby było widać, kto jest autorem danych słów

Zaczynasz gadać jak człowiek. Tyle, że stary i zgorzkniały człowiek...
Jeśli przejechałaś się na jednym ekstremalnym podejściu (włażeniu facetowi w cztery litery) to nie znaczy, że masz przechodzić do drugiego ekstremalnego podejścia (kiedy on koło Ciebie skakać). Między tymi dwoma postawami jest jeszcze cała masa różnorodnych zachowań i postaw. I tego powinnaś się nauczyć.

Podstawowym błędem Twoim (i wielu innych kobiet zresztą) jest poznawanie mężczyzn ze ścisłym ukierunkowaniem na związek. To powoduje dużą sztuczność. A gdybyś tak, poznając nowego faceta, nie nastawiała się na nic? Gdybyś podchodziła do niego jak do potencjalnego kolegi? Z każdej nowej znajomości może coś wyniknąć. Możesz poznać fajnego kumpla do poważnych rozmów, innego do spacerów, jeszcze inny może się okazać doskonałym kompanem do realizacji Twoich zainteresowań. Któryś z nich może okazać się kandydatem na partnera, ale nie musi. Podchodzenie do nowej znajomości bez konkretnego nastawienia daje dużo swobody. Przecież możesz zaproponować koledze wyjście do kina na film, który koniecznie chcesz zobaczyć? Możesz zaproponować spacer w momencie, kiedy wściekle Ci się nudzi? Możesz napisać do chłopaka pierwsza, bo Ci akurat smutno i chcesz pogadać? Do mało znanego kandydata na męża raczej trudno się tak spontanicznie odezwać...

Zbytnia otwartość na ludzi nie kończy się niczyim skrzywdzeniem. Skrzywdzeniem może skończyć się tylko zbyt duża ilość oczekiwań którejś ze stron, o których druga strona nie ma zielonego pojęcia. Otwartość to przecież nie jest zakochiwanie się we wszystkim, co zwróci na Ciebie uwagę. Otwartość to tylko większy przekaz emocji. Różnych.

Nie czytałam wszystkich wpisów ale ogólnie uważam, że podejście autorki postu do tematu jest jak dla mnie normalne. Natashaa21 nie masz zbytnich wymagań, ani też nie zachowujesz się jakoś bardzo dziwnie.

Po pierwsze faceci zrobili się coraz bardziej leniwy, zagubieni, sami nie wiedzą czego chcą. Oczekują, że to kobieta ich zdobędzie. Dla nich coraz częściej wielkim wyczynem jest zaproponować spotkanie. I na tym ich starania się kończą.

Tu na forum można czytać wypowiedzi facetów jak oni się starają o swoje sympatie. Jak próbują dziewczynę do siebie przekonać, zachęcić, starają się. To jest fajne. Ale osobiście w rzeczywistości bardzo rzadko spotykam się ze starającym się, zabiegającym facetem.
Nie wiem, czy fajni faceci wygineli, czy ja przyciągam jakiś dziwych.

Moje doświadczenia to faceci co proponują spotkanie dwa razy w miesiącu. To faceci co piszą sms raz na tydzień. To faceci, którym chyba tylko w ich głowach wydaje się, że się starają. I tacy faceci jeszcze potrafią mieć pretensje, że to kobieta za mało się stara.

W przeciwieństwie do autroki postu ja sama wysyłam sms-y bo zwyczajnie jestem niecierpliwa i też lubę mieć z kimś kontakt. Oczywiście z umiarkowaną częstotliwością. Nie proponuję spotakania facetowi dopóki nie zauważę z jego strony faktycznego zainteresowania. Nie lubię się narzucać.

To jest moja teoria na temat dzisiejszych relacji damsko-męskich! Nie wiem na ile słuszna. Sami się do tego odnieście.
Uważam, że problem polega na tym, że dzisiaj faceci chyba proponują spotkania dziewczyną na zasadzie bo jest ladna, bo dobrze by było się z kimś umówić i tak naprawdę brak im zainteresowania dlatego nie potrafią go kobiecie okazać. Gdyż jak mają okazać zainteresowanie kiedy w rzeczywistości sami nie wiedzą czego chcą od danej dziewczyny. (Może chcą być docenieni, zauważeni, chcą przekonać się, że są fajni, podbudować swoje ego, chcą być lubiani). Zatem zdobywanie, staranie się z ich strony już zupełnie odpada. I taki facet jak zauważy, że dziewczyna się stara, okazuje mu sympatie to ich podmudowuje, to sprawia im przyjemność. Dlatego taki facet, który nie wie czego chce jak zauważy staranie kobiety to dopiero wtedy jest w stanie coś tam z siebie wykrzesać. Czyli podoba im się to, że się podobają co wcale nie przekada się na faktyczne zainteresowanie daną panną. Czyli taka relacja damsko-męska kwitnie dopóki kobieta się stara. Kiedy nagle kobieta zmęczona odpuszcza sobie staranie okazuje się, że z jego strony nic nie ma. On też sobie odpuszcza. Gdyż zwyczajnie jemu nie zalełało na niej.

Inaczej wygląda sytuacja kiedy facet naprawdę jest zainteresowany bo np. bardzo mu się dzieczyna podoba, uważa ją za ciekawą, fajną, spontaniczną. Jest nią jakoś zafascynowany, zauroczony. Wówczas taki facet się stara i wie czego chce w momencie kiedy proponuje spotkanie. Wie on, że mu zależy.

Dlatego uważam, że pozwolenie na to aby facet przejął inicjatywę na początku znajomości pokazuje jego faktyczne motywacje, pokazuje jego stopień zainteresowania. A skoro to facet jako pierwszy wychodzi do dziewczyny to powienien wiedzieć co nim kieruje.

Dlatego oczekiwanie kobiet, że to faceci w początkowej fazie znajomości wykazują większą inicjatywę, starają się, próbują kobietę sobą zainteresować jest jak najbardziej normalnym oczekiwaniem.

Natashaa21 myślę jedynie, że powinnaś może bardziej być uśmiechnięta, ciepła wobec facetów. Bardziej wyluzowana, spontaniczna w relacjach. Nie zachowywać się jak lodowa królewna robiąca kasting na rycerza i traktująca wszystko ze śmiertelną powagą. Działająca szytwo w obrębie narzuconych przez siebie zasad randkowania itp. Potraktuj te spotkania jak przygodę, może nie znajdziesz od razu miłości ale fajnych znajomych.

Natashaa, jest roznica pomiedzy byciem grzeczna, przyjemna osoba, a wchodzeniem komus w cztery litery. Nikt Ci nie mowi, ze masz byc jakas ulegla, latajaca za facetem lalunia. Dziewczyny Ci tu pisza po prostu o tym bys zachowywala sie naturalnie, uprzejmie, z szacunkiem dla innych ludzi. Nie dziwie sie, ze albo mezczyzni Cie splawiaja na poczatku ( kto chce byc traktowany jak jakis karakon?), albo trafiasz na playboyow, ktorym imponuje zdobywanie ale nie sa zainteresowani zwiazkiem. Naprawde, troche spusc z tonu. Czasy rycerzy na bialym koniu sie juz dawno skonczyly.

Gordon ona napisała, że ma być schludny więc  nie wiem po co podajesz przykład kogoś brudnego.

Nie masz wielkich wymagań, ale raczej kiepskie podejście.
Chociaż gdyby facet mi proponował spotkanie, a później już nie mówił o tym to bym go olała też.
Bo po co za nim latać?
I uważam , że chodzenie do kina i dawanie kwiatów (lub cukierków) jest bardzo miłe i potrzebne i nie jest to nic wielkiego.
Z tym, że nie tylko facet musi się starać.

Interesuje mnie wiek Autorki i ewentualne "byłe" związki. Inne ma się podejście do randkowania w wieku 20, inne 25 a inne w wieku 30 lat. Kluczowe jest doświadczenie w temacie.

Nie sądzę, aby wymóg w miarę wyglądającego, inteligentnego i czystego factea był jakiś wygórowany. Również uważam, że generalnie to facet powinien adorować, a kobieta - być adorowaną. Oczywiście na adoracje odpowiada się zainteresowaniem, ale też bez przesady. I tutaj znowu wchodzi - doświadczenie.

Kwiaty, kino i kawiarnia? To jest NORMALNE. Ogarnięty facet powinien na jakieś pierwsze randki przyjść z wiechciem albo przynajmniej z jakimś badylkiem solo. Czy to go poniża? Nie sądzę. A wprowadza miłą atmosferę i można zacząć "taniec godowy".

Myślę, że Autorka popadła ze skrajności w skrajność - najpierw "za dużo", teraz "przymalo". Jak wypośrodkuje, powinna spotkać faceta swoich marzeń.

Nooo to ja już wiem skąd sie biorą te wszystkie panny pt.: "Zostańmy przyjaciółmi", albo "Traktuję Cię jak przyjaciela, nic więcej"
Ze skrajności w skrajność. Materiał na kumpla, a partnera to zupełnie inna bajka. Problemem jest rozbieżność oczekiwań obu stron. Kiedy właśnie kobieta chce coś więcej, a facet nie i odwrotnie, chłopak chce czegoś więcej, a dziewczyna tylko przyjaźń. To, że poznajemy człowieka i budujemy z nim relacje z ukierunkowaniem na związek jest właśnie czymś naturalnym wg mnie oczywiście. Bo ja nie chodzę po ulicy i nie szukam przyjaciół w ten sposób, że ide i szufladkuję... a ten będzie dobrym kumplem, a ten będzie dobry do poważnych rozmów, ooo a ten będzie dobrym partnerem. Nie. Jak widzę fajną, sympatyczną dziewczynę (w moim przypadku) to dążę do czegoś więcej. Dążę do czegoś więcej i nie na zasadzie, że najpierw przyjaźń potem związek, od razu dążę do docelowego efektu. Chcę tę dziewczynę zainteresować sobą jako materiał na chłopaka, nie na kumpla. I nie uważam, żeby to było coś złego.

Nikt Ci nie każe tworzyć związku po 3 spotkaniach jak spotykasz się z jakimś chłopakiem te 3 razy czy tam więcej i utrzymujecie ze sobą kontakt i podoba Ci się ten chłopak to zrób coś w tym kierunku żeby widział że też jesteś nim zainteresowana bo jak będziesz czekać aż się sam odezwie nic nie dasz od siebie to przestanie się odzywać mnie np denerwuje jak ja tylko pisze do dziewczyny która mi się podoba i jak po pewnym czasie widzę że jej wcale się nie chce odezwać nawet napisać głupiego smsa to zrywam kontakt i tyle co będę się produkował na siłę i marnował czas pisząc do kogoś kto ma mnie w tyłku?

Witam was

Od tamtej pory ...gdy założyłam swój wątek. Postanowiłam że posłucham waszych rad i trochę przystopuje ze swoim zachowaniem.:)
No i cóż, spotykałam się przez jakiś czas..z pewnym facetem . I znowu wyszła z tego klapa :(dosłownie ,nie wiem może ja robię cały czas coś źle, może mam taki charakter ,nie do zmiany. Ale już mam dosc tej całej sytuacji.

Otóż. Jeżeli chodziło o niego, to nie miałam się czego czepic, był całkiem przystojny,po studiach .. ze stałą pracą . Ogólnie wszystko na +.
No ale, problemem było brak czasu..widywaliśmy się żadko, jeżeli chodzi o kontakt telefoniczny czy sieciowy ,też nie zbyt często rozmawialiśmy.
Tłumaczył się pracą, nauką , obowiązkami.. gdy wyjechał , na koncert .. który trwał cały tydzień.
Napisałam do niego sms, co słychac u niego ..jak tam jego wyjazd, czy mu się podoba.itp
Odpowiedzi nie otrzymałam;>... stwierdziłam ` ok,może nie ma czasu,odpisze później.
Nie odpisał.. -_-

Stwierdziłam ,że jak będzie chciał to się odezwie. .. no i odezwał się po swoim przyjeździe. Przeprosił ,powiedział że nie miał dostępu ..do internetu ,nie wziął telefonu.. bardzo dużo o mnie myślał podczas tego wyjazdu .
Nie obraziłam się, zrozumiałam wszystko.

Kolejna sytuacja, piszę do niego wiadomosc, czy ma ochote się zobaczyc ,wieczorem? On mówi ,nie mogę ..pilnuje swoją siostrzenice..bo siostra wyjechała na obóz..szwagier pracuje do późna, co prawda będę wolny o 18 ..ale wtedy to ja juz będę senny i zmęczony.
Pomyślałam ok, nie ma sprawy.
Napisałam..to moze w takim razie jutro?
Nie odpisał. -_-

Przez cały tydzień nie odzywał się do mnie, ja juz myślałam że odwidziała mu się znajomosc .. i mnie zlał.. nagle z nikąd odzywa się do mnie..pyta się co u mnie, jak lecą wakacje? itp.;O

Żeby było jasne, ja rozumiem że jest zajęty.. ale odpisanie na sms..to zaledwie 2 minuty.. chociaż mógł ,zadzwonic ,spytac się co słychac.. a on nic zupełnie. Nie musieliśmy się widywac przez ten czas.. ale raczej jakiegoś kontaktu bym chciała.

Myślałam nad związkiem między nami,no ale nie wyobrażam sobie że w pewnej sytuacji będę go potrzebowała ,a on mi wyleci sorry nie ma czasu.
Wyjedzie na jakieś szkolenie .. i nie będzie się ze mną wcale kontaktował..bo brak czasu .

On często pilnuje dzieci swoich starszych sióstr. dla mnie to jest super, bo widac pomocny, pracowity facet. No ale on to robi cały czas.. a nie od czasu do czasu. ;/

co wy myślicie na ten temat?

Natashaa21 z Twojego opisu "związku" z przykrością muszę zauważyć, że tu nie ma żadnego związku. Twoja relacja z tym chłopakiem to zwykłe koleżeństwo, gdzie wymieniacie sobie uprzejmości od czasu do czasu zapytując co u każdego z Was słychać.

Myslę, że on traktuje Cię tylko jak koleżankę i wcale nie jest zainteresowany związkiem i to nie tylko nie jest zainteresowany związkiem z Tobą, tylko w ogóle nie jest zainteresowany związkiem.

Na Twoim miejscu też traktowałabym go jak kolegę i zupełnie go sobie odpuściła (w sensie emocjonalnym). Jeśli go lubisz możesz utrzymywać z nim znajomość i tyle.

Właśnie,podobnie uważam .:)
Teraz dowiedziałam się  że ,pisał do naszej wspólnej znajomej..która nas razem zapoznała. Pytał się jej co się stało ,że się nie odzywam ..itp . Jakby sam nie mógłł sie do mnie odezwac ,i spytac o co chodzi -_-  wyjaśnic sprawę.Aż w końcu stwerdził ,że to i tak sensu nie miało. Niech spada na drzewo

Przeczytałam cały temat, bo i mnie dotyczy, i powiem wam, że parę rzeczy wzięłam sobie do serca i przemyślenia. Co prawda, mam mniejsze wymagania niż autorka (ja tam rudzielców bym brała niektórzy są cudowni, zwłaszcza z kręconymi włosami), ale rzeczywiście mam problem z zaangażowaniem się. Może nie jestem aż taka jak autorka, że oczekuję, że to mężczyzna zrobi pierwszy krok, zapyta, czy coś robię popołudniu żeby się spotkać, bo ja sama często sama zadzwonię czy napiszę - ale mam jakiś taki wewnętrzny sprzeciw przed proponowaniem kolejnej randki, zwłaszcza gdy pierwsza została przeze mnie zainicjowana. Ale w ogóle mam jakiś z tym problem. Tzn. może tak: po powrocie do mieszkania wysyłam takiemu smsa, że dotarłam do domu i dziękuję za miły wieczór. Oni zawsze odpisują, że też się świetnie bawili i do zobaczenia wkrótce. No a potem cisza. Czyli, że co? Powinnam dalej proponować spotkania? Bez względu na to, czy poprzednie inicjowali oni, czy ja?

To nie tak, że mam nie wiadomo, jakie oczekiwania. Ale przyznaję z ręką na sercu, mam problem z przełamaniem takiej jakiejś bariery międzyludzkiej, żeby się przed kimś otworzyć. Mogę udawać, że tak jest, np. na imprezach, gdzie potrafię rozmawiać z kilkunastoma nowo poznanymi osobami o wszystkim i o niczym - przysłowiowej dupie Maryni - ale żeby naprawdę się przed kimś otworzyć, potrzebuję czasu i długiego przebywania z kimś i pod tym względem doskonale rozumiem autorkę. Raz w życiu jeden jedyny naprawdę zaangażowałam się emocjonalnie w relację z mężczyzną, z którym spędzałam bardzo dużo czasu przez kilka miesięcy. Gdy nasz "projekt" się zakończył, ani ja nie potrafiłam odnaleźć w tej sytuacji, ani najwyraźniej on. Więc utrzymywaliśmy dalej tę znajomość, mimo że już nie musieliśmy. Trwało to jeszcze kolejnych kilka miesięcy, które były dla mnie kompletną huśtawką emocjonalną. Ten mężczyzna był kompletnie nie w moim typie (totalnie, ale to totalnie ani z wyglądu, ani z wykształcenia ;p a przede wszystkim 16 lat starszy), a mimo to nie potrafiłam się od niego uwolnić, aż w końcu drastycznie zerwałam naszą znajomość. Uznałam, że to dłużej trwać nie może. Mimo, że chyba naprawdę go kochałam, ale nie mogłam z nim być w związku, zwłaszcza, że lada moment miałam skończyć liceum i iść na studia do innego miasta. W każdym razie chociaż bolało, on nie chciał się z tym pogodzić, a ja nawet do dzisiaj myślę o nim z sentymentem, zrobiłam, co zrobiłam, licząc że znajdę kogoś innego (przede wszystkim młodszego). No ale nie znalazłam

Czyli mówicie, że mamy dzwonić, pisać i się niczym nie przejmować? Krótko mówiąc, mamy zarywać, zamiast być wyrywanymi? Przyznam szczerze, że chłopcy w gimnazjum, czy w liceum byli bardziej aktywni, niż mężczyźni wydawać by się mogło dojrzali. No ale może to kwestia naszych czasów.

No widzisz - wystarczy wyciągnąć wnioski z powyższego.

yoghurt007

Synka jeszcze nie miałam okazji wychowywać. Ale gdybym miała syna to mam nadzieję, że nie popełnię błędu wielu wcześniejszych kobiet robiąc z niego mamisynka, wyręczając go we wszystkim nawet w dorosłym życiu.

Ja nie twierdzę, że kobieta nie ma wykazywać inicjatywy, jednak często w dzisiejszych czasach jak facet ma wykazać inicjatywę to jest obrazony. W ogóle często faceci mają postawę jakby nieznosili kobiet, no ale, że lubią seks to siłą rzeczy ich do nas ciągnie. A w rozmowach miedzy kolegami wychodzi z nich cały szowinizm.

W związku oczekuje partnersta i wzajemnego szacunku, aby traktować się nawzajem równie poważnie, cenić siebie, szanować swoje granice itp. Nie jestem feministką, jestem kobietę, która lubi kiedy mężczyzna widzi we mnie kobietę.

Zresztą podobno naturą mężczyzny jest zdobywać, wykazywać się, być bohaterem zatem nie uważam abyśmy oczekiwały od facetów zachowań, które byłby wbrew ich naturze. Wciaż wiele kobiet marzy o silnym ramieniu mezczyzny, o zdecydowanym, odpowiedzialnym, troskliwym, który poskromi siedzącą w nas złośnicę

N4VV
Tylko, że niewielu jest mężczyzn chcących się zaangażować, którym zależałoby na stałym związku. Najczęściej jednak faceci twierdzą, że im zależy, że nas lubią, tylko jakoś w czynach tego nie widać.

Albo ich "zalezy mi" oznacza zupełnie coś innego niż dla kobiety.

Może też zwyczajnie jeszcze nie trafiłam na tego odpowiedniego...

Ja nie walczyłam, ani z pewnością nie moje babcie, ani ich matki. Szczerze? Wolałabym być utrzymywana przez męża i móc w spokoju zająć się domem i wychowywaniem dzieci, bo w obecnych czasach jest to niemożliwe ;/ Nawet gdybym chciała, to wiem, że nie mogę sobie pozwolić na dziecko przez najblizsze 8 lat, bo niby z czego miałabym opłacić opiekunkę, albo przedszkole, zakładając, że w ogóle by było w nim miejsce. I co? Miałabym być weekendową mamusią, która w ciągu tygodnia przeczyta tylko bajkę na dobranoc? Mówię o najbardziej optymistycznej wersji, że wcześniej będę miała umowę o pracę, a nie głupie zlecenia za parę groszy.

Feministki to dla mnie głośne babsztyle, skrzywdzone przez los ;/ Dużo gadają, biegają po studiach telewizyjnych, a g*wno robią ;/

Ani mnie niczym nie zaskoczyła. Lepszy taki układ niż kłamanie, że oczekuje się czegoś więcej. Widać dziewczyna lubi seks. Poszaleje, poszaleje i jej się znudzi. Bo to zawsze się nudzi po jakimś czasie, gdyż jedyne co się zmienia to twarz. Seks jest raz lepszy, raz gorszy, ale nie bywa ekscytujący, że głowa eksploduje. Ot jedynie dobra zabawa i nic więcej....

paulina20 ja spotkałam tylko tych niefajnych... Najwyraźniej takich przyciągam, o zgrozo! Stąd taki mój obraz mężczyzn, bo takich zazwyczaj widzę, spotykam.

Ci wszyscy fajni faceci, owszem wierzę, że istnieją. Jednak nie miałam z nimi przyjemności, stąd też myślenie o fajnym, pożądnym facecie bardziej jest dla mnie jak "marzenie o bohaterach książek i filmów romantycznych", a nie rzeczywistość. Moje doświadczenia nie potwierdzają tego po prostu. Jednak wiem, że najgorsze co można zrobić to uogólniać.

Dlatego wiem, że Ci poążdni też istnieją, fajni faceci. Tylko czemu tak trudno ich spotkać?

A jeśli nawet już się znajdą to zazwyczaj zajęci. Kto pierwszy, ten lepszy....!

Moze to wynika z tego, że mnie faceci nie podrywają na ulicach. Zazwyczaj poznawałam ich w necie, przypadkiem, i wtedy okazuje sie, że sa fajni. Na pewno nie cierpią na żadną z przypadłości, o której piszesz
A jeden - dla mnie - bardzo przypomina takiego "z bajki", ale to już zastosowałam prawo przyciągania ;P (Niestety, jedna rzecz nie wyszła, ale jest bardzo bliski ideału. Mojego, oczywiście, bo ludzie mają różne preferencje). Także wychodzi na to, ze tacy istnieją

Odwrotna zależność również ma miejsce. Koniecznym jest przyłożyć się do poszukania.

Ale co znaczy latał?
Proponujesz dziewczynie wyjście na piwo/kino mailem. Dostajesz odpowiedź niejednoznaczną. Próba doprecyzowania skutkuje odpowiedzią negatywną, ale z jakąś tam furtką, upoważniającą do drążenia (wiecenia dziury w brzuchu). Sorka, ale dla mnie procedura zakończona.

Nie rozumiem kretyńskich sytuacji, gdzie jedno nie napisze sms'a bo to drugie musi się "postarać", a drugie ma w dupie, bo pierwsze nie wyśle żadnego sygnału. Ludzie opamiętajcie się trochę! Czy to zaraz trzeba komuś wysyłać jakieś wygórowane propozycje, czy nie lepiej zacząć czasami rozmowę od "Hej, co słychać?"
Natasza - ty masz przeciętne wymagania, ale mam wrażenie, że masz "parcie na chłopa" i zabierasz się do tego od dupy strony. Ja też bym uciekła jakby mi facet "łaskawie odpisywał". To, że facet powinien się starać nie oznacza, że ty masz udawać, że masz w dupie. Jak ty udajesz, że masz to gdzieś, to dlaczego on ma się zainteresować?

Dziewczyny trochę też przesadzają. Zaproszenie do kina, albo przyniesienie kwiatka to nie jest nic wielkiego - nie musi to być obowiązkowy element randki, ale co to w sumie szkodzi żeby zainteresowany kobietą facet zaprosił ją do kina, albo przyniósł kwiatka? W ogóle mnie się zawsze wydawało że coś tak mało zobowiązującego jak kwiatek to jest idealna sprawa na początku znajomości. Nie jest drogi, a robi wrażenie.
Ja jakoś zawsze jak już jakiś facet się chciał ze mną umówić, to się zwyczajnie pytał, czy pójdziemy do kina, na kawę, do parku itd. albo pytał gdzie mam ochotę pójść. Przecież jak się jedno drugiego nie zapyta to do niczego nie dojdą. W naszej kulturze wciąż dość mocno jest przyjęte, że przynajmniej pierwsze spotkanie proponuje mężczyzna. Nie mówię, że tak musi być, bo równie dobrze spotkanie może przecież zaproponować kobieta. Ja ogólnie uważam, że teraz większość mężczyzn też trochę za słabo się stara, a kobiety zachowują się jakby były jedyne na świecie, a z takiego połączenia nic fajnego nie wychodzi.