brak ochoty na seks

Mam 20 lat, mój chłopak ma 21. Jesteśmy razem niecałe 2 lata. To mój pierwszy chłopak. Współżyć zaczęliśmy dość szybko, po jakiś 4 miesiącach od bycia razem. Początki współżycia były trudne. Mój chłopak nie mógł we mnie wejść. To nie tak, że tylko raz tak się zdarzyło. Nasze "próby" trwały ze 2 miesiące. Nie wiem czym to było spowodowane. Być może nie byłam jeszcze gotowa, bałam się. Później było wspaniale:) Często się kochaliśmy. Pieszczoty i inne rzeczy były zawsze jak się spotykaliśmy. Ale od jakiegoś czasu rzadko kiedy mam ochotę. Nie wiem czym to jest spowodowane. Trochę martwię się, że już nigdy nie będę miała ochoty. Mój chłopak zawsze jak się spotykamy chcę się kochać. Denerwuje mnie to, że nie możemy poleżeć godziny w łóżku tak normalnie, bez żadnych pieszczot. Denerwuje mnie to, że jak leżymy to mój chłopak ciągle się do mnie "dobiera". Po mimo tego, że mówię mu że nie mam ochoty i żeby to uszanował to on owszem powie: no dobrze, nie naciskam, ale po chwili znowu jest tak samo. Strasznie mnie to irytuje.
Prawdę mówiąc wolę poprzytulać się, spędzić jakoś aktywnie czas np. jeżdząc na rowerze czy spacerując niż kochać się. To nie jest tak, że on mnie nie pociąga. Pociąga, uwielbiam spędzać z nim czas, rozmawiać, wygłupiać się. Bardzo go kocham. Ciągle o nim myślę i tęsknie. Jak się kochamy to w trakcie jest ok, nie jest jakoś źle czy wspaniale jest po prostu ok. Czasami mi sie wydaje, że nie chcę się kochać, bo nie mam satysfakcji z tego. Nigdy nie miałam orgazmu, nawet przy seksie oralnym czy pieszczotach. W dodatku mój chłopak szybko dochodzi. Rozmawiałam z nim o tym. Powiedział, że będzie się starał. Ale jest tak jak było.
Czasami podczas seksu czuje obrzydzenie do siebie. To głupie, ale czuję sie jak dziwka. Robię to tylko po to,żeby mój chłopak doszedł i był zaspokojony, żeby położyć sie, poprzytulać i żeby on nie dobierał się do mnie. Nie mam żadnej przyjemności z seksu. Tzn w trakcie jest przyjemnie, ale po seksie mam takie mieszane uczucia, jakby nic się nie wydarzyło, myślę że jakbym poszła na spacer to miałabym większą satysfakcje. Też rozmawiałam z nim o tym. Podczas seksu potrafię patrzeć przez okno i być myślami zupełnie gdzieś indziej. Czasami płaczę po seksie, nie wiem dlaczego. Po prostu płaczę. To nie jest tak, że zawsze tak jest. Jak się długo nie widzimy, albo mój chłopak "nie dobiera się" do mnie , to wtedy ja inicjuje seks. I wtedy jest zupełnie inaczej. Zupełnie inna bajka. Po mimo tego, że i tak nie mam orgazmu, czuję satysfakcje.
Dodam, że masturbuję się(zaczełam w wieku mniej wiecej 14 lat), ogladam filmy pornograficzne, ale nie codziennie. Kiedyś parę razy w tygodniu, teraz pare razy w miesiącu. Kiedyś jak masturbowałam się to miałam naprawdę niezle ograzmy, teraz prawie nie odczuwalne. Dodam też że w wieku 17 lat jak dochodziłam to popuściłam mocz, mimo wizyty w toalecie. To jest strasznie wstydliwe. Aż głupio mi o tym pisać. Później masturbowałam sie tylko dlatego, żeby sprawdzić czy było to jednorazowe czy nie. Różnie  bywało. Myśle, że miało to wpływ na współżycie. Na początku strasznie pilnowałam się, żeby nie dochodzić. Bałam się, że "zsiusiam sie" w trakcie orgazmu. Wstyd mi o tym pisać.
Nie wiem co o tym myśleć. Czasami wydaje mi się, że ten mój problem jest błahy. Prawdę mówiąc nie wiem czego oczekuje od Was pisząc o tym, chyba po prostu chciałam się wygadać