Magister magistrowi równy?

Jeżeli jest to kierunek studiów, po którym trzeba mieć naprawdę super wiedzę - to taki olewacz będzie miał problem. Ale jest mnóstwo kierunków, po których coś się umie, coś nie, a dopiero w pracy człowiek się uczy...

Jest też wielu studentów, którzy wcześnie zaczynają wyrabiać doświadczenie w zawodzie. Czasem ciężko im pogodzić naukę z pracą.
Pamiętam, gdy podjęłam pracę w czasie studiów. Nie było łatwo. Czasami musiała wystarczyć najniższa z zaliczających ocen. Czasami dopiero poprawka zaliczyła przedmiot. Dzięki temu zbierałam jednak bardzo cenne doświadczenie, które ułatwiło zdobycie kolejnej pracy. Podczas, gdy wiele znajomych z pięknymi ocenami z przedmiotów, miało ogromny problem z wsiąknięciem w rynek pracy.
W tym kontekście, magister magistrowi nierówny

Pewnie, że lepiej mieć doświadczenie i niższe oceny, niż same 5 a wiedzy praktycznej zero
Ja mam kolegę, który naprawdę przez całe 6 lat studiów (bo dwa kierunki) nie zrobił sam żadnego projektu, zawsze prosił się o ściągi, bo nawet własnych nie zrobił, ledwo zaliczał sesję, kupił pracę magisterską za 1200 zł, obronił się na 3 i ta dam - magister! A rozmawiając z nim na temat administracji, jaką skończył - nie ma o tym pojęcia.

Trochę jest to denerwujące, że są osoby naprawdę zdolne, które się starają i tytułowo są na takim samym poziomie wykształcenia jak wspomniany kolega...

A studenci medycyny, to niech się uczą cały czas jednak

Indeks nie, ale dyplom na pewno, a na dyplomie jest ocena, która jest wypadkową średniej z indeksu, z pracy i z obrony.

Nemezys, nie wiem czy dobrze się zrozumiałyśmy, ale mi także chodziło i o to, że ktoś może sobie przez całe studia bimbać, zdawać poprawki, za to na koniec napisze (lub nawet kupi) wzorcową pracę, jeden raz solidnie nauczy się do obrony i tę końcową ocenę ma całkiem nieźle podciągniętą do góry.

Olinka - dokładnie, też o to mi chodziło Ocena za studia może mieć 3, a za obronę 5 i już średnia z całości jest 4: wtedy wydaje się, że całkiem nieźle musiała sobie osoba radzić na studiach, skoro ma przeciętne 4

Kosmiczny nick - pamiętam, że coś wspominałeś na ten temat w innym wątku No i miałeś rację, ale po to jest netkafejka o pomocy przy pisaniu prac, aby z niej korzystać i zadawać nawet banalne pytania.

No właśnie - pracodawca głupi nie jest, bo wie, że jedna 5 ze studiów drugiej nie jest równa. Dlatego to jeszcze bardziej irytuje. Jednak np. większość osób ode mnie z roku ma marne doświadczenie w zawodzie (ja jedynie co to praktyki i kursy dodatkowe), ale oceny w miarę OK. A jest grupa osób właśnie takich, która "kupuje tytuł", i pewnie na koniec zdobędą takie same oceny, z doświadczeniem podobnie kicha, czyli wystartujemy na równo, tylko z inną wiedzą.

Najbardziej zdumiewa mnie to, że niektóre uczelnie oferują kierunki na uzupełniające studia magisterskie bez różnic programowych. I to jest wg mnie ogromny błąd z ich strony. Bo na taki kierunek mogą zapisać się nawet ci, którzy nigdy nie mieli styczności z takim lub pokrewnym kierunkiem. A później niektórzy wykładowcy (przynajmniej na początku takich studiów) na szybko - w ramach przypomnienia - omawiają dany temat, myśląc, że wszyscy już go znają a jak ktoś czegoś nie rozumie, to się bardzo dziwią mówiąc, że przecież to są już studia magisterskie i powinno się już takie rzeczy wiedzieć np. ze studiów I stopnia.

Ja jednak znam taki przypadek, w którym pracodawca zażyczył sobie od osoby okazania - już nie pamiętam czy indeksu czy też suplementu do dyplomu; w każdym razie chciał sprawdzić oceny z poszczególnych przedmiotów.

Olinka: z CV miałem na myśli czy jest schludnie napisane - nie był to czynnik determinujący, po prostu dawało jakiś tam ogląd kandydata. Uprzedzę już, że nie osądzam nikogo po wyglądzie itd.
Osobowość, predyspozycje i cała reszta, która wymieniłaś - nie wspominałem o tym, bo to chyba oczywista oczywistość.
Odnośnie wakacji. Wiesz jak jest teraz, jeden czy jedna z drugim skończy szkołę, w wakacje bądź innym okresie podczas studiów, nie podnosiła swoich kwalifikacji/umiejętności/wiedzy (bo po co?), przyjdzie na rozmowę i mówi, że za 1,8k netto pracować nie będzie, bo to za mało - jeśli ktoś jest tego 'warty', to nie ma przeciwwskazań to większego wynagrodzenia

Nie mówię, żeby tych bez kursów skreślać od razu, ale gdybym stanął przed wyborem między dwójką kandydatów i nie miałbym możliwości zatrudnienia obu na okres próbny (np. 1-3 miesiące), to bardziej skłaniałbym się ku temu z praktykami/stażem/inną pracą w wakacje. To wszystko przy założeniu, że ten 'leniuch' nie jest geniuszem w swojej dziedzinie

To jasne,że magister magistrowi nie równy!!! Istnieją uczelnie produkujące magistrów dla picu, za pieniądze.... Nauka na poziomie prawie że zerowym, prace mgr oddawane dzień przed obroną. Zenada!

Dla mnie wyznacznikiem tego jakim ktoś jest magistrem (czy w ogóle studentem) jest właśnie to czy uczęszczał na Koło Naukowe, czy też nie i oczywiście czy nie był członkiem widmo tego Koła Ja na inż. miałam problemy z nauką. Jestem perfekcjonistką i do nauki podchodziłam przez długi czas jak w LO, czyli masę czasu poświęcałam na naukę, wszystko miałam obkute na tip top, ale niestety nie szło to w parze z ocenami. Mieszkam w mieście, gdzie studiuję i niestety miałam ograniczony dostęp do akademikowych "pytań z zeszłego roku". Mimo, że miałam dużą wiedzę często dostawałam gorsze oceny bo akurat nie wbiłam się w szczegółowe pytanie, lub (czego nienawidziłam) w pytania testowe. A z nauką wszystkiego się nie wyrabiałam. Inni z gotowcami uczyli się tylko tego, na wykłady nie chodzili więc można się domyśleć jaką wiedzę wynieśli z tych zajęć. Mnie oczywiście jeden temat bardziej interesował, a inny mniej, ale zawsze starałam się mięć choć podstawową wiedzę z całej dziedziny.
Nie mniej jednak na mgr (nie pracowałam zarobkowo przez ten czas, więc mogłam sobie na to pozwolić) zapisałam się do Koła Naukowego i przez 1,5 roku zrobiłam to czego większość nie zrobiła przez 5 lat studiowania. Wreszcie nie byłam traktowana jak kosmita i mogłam pogadać z ludźmi o temacie studiów. Niestety większość moich znajomych, którzy na Koło nie chodzili byli na tych studiach bo byli. Nie interesowało ich to o czym się uczyli. A w Kole? Super ludzie, super badania, Konferencje. Dopiero dzięki temu rozwinęłam skrzydła. Skończyłam studia ze średnią 4,7 i sporym dorobkiem naukowym jak na 1,5 roku pracy w Kole. Chcę zostać na doktoracie i dalej to ciągnąć. Myślę, że po to właściwie powinny być studia. "Moda" zniszczyła trochę edukację na wyższym szczeblu, ale nie można zapominać, że wśród tych "wykształciuchów" są osoby ambitne, oczytane, które chcą dla nauki coś zrobić, zostawić swoją małą cegiełkę. Mam swoje wady - strasznie denerwuję się na Konferencjach i innych występach publicznych, ale naprawdę mam łeb na karku i oddaję się temu nad czym pracuję, nie robię nic po łebkach.

No, tak. Też mi o to chodziło. Tylko zwróciłam uwagę na to, że studenci, którzy są członkami Koła są naprawdę wartościowi, to są ci "prawdziwi mgr". Przykładanie się do pracy też jest tego oznaką, jednak Koło pozwala naprawdę rozwinąć skrzydła, poszerza horyzonty, pozwala poznać to czego się uczymy w praktyce (tak było u mnie).

Popatrzcie co znalazłam przeglądając net:

Przykre I okazuje się, że Ci "słabsi", uczący się wedle zasady 3Z, będący na uczelni tylko na egzaminach i ćwiczeniach, zdający egzaminy na pytaniach "z zeszłego roku" są lepiej odbierani przez pracodawcę. Wychodzi, że liczy się papierek bez pokrycia oraz doświadczenie zawodowe. Bez sensu to wszystko. Po co w takim razie te studia?
Rozumiem to "właściwe" podejście. W idealnym świecie pewnie też chciałabym ogarniać wszystko: studia dzienne, pracę w zawodzie w pełnym wymiarze godzin, uczestnictwo w KN etc., by wyjść z uczelni z papierkami inż. i mgr oraz w pełni przygotowana do pracy zarobkowej i rozwijania zawrotnej kariery. Ale kiedy spać, poszukiwać mieszkania, wyjść za mąż, urodzić dzieci, zająć się rodziną, posprzątać, wyspać się? Słyszałam historię chłopaka, który na studiach odbył praktykę w GPW w Warszawie. Wymyślił jakiś program i Giełda pilnowała go aż do ukończenia przez niego studiów. Po ukończeniu studiów dostał od razu angaż. Powiedzmy sobie jednak, że takich ludzi jest garstka. A reszta musi jakoś sobie radzić i mogą być również produktywni - może nie wybitni, ale produktywni. Na wolnym rynku oczywiście każda kariera powinna wyglądać, jak kariera tego chłopaka, ale niestety nasze pokolenie nie ma doradców, nasi rodzice są pokoleniem PRL'u - dla nich ważny był konkretny fach w ręku, w jednej firmie pracowali po 30 lat, nasi nauczyciele nie potrafią doradzać, prowadzić. W szkołach nie ma doradztwa zawodowego. Nie odbywają się żadne testy predyspozycji zawodowych w konsekwencji ze szkół średnich wychodzą ludzie, którzy nie wiedzą nawet w czym mogliby być dobrzy.

Ludzie mylą studia ze szkołami zawodowymi. Nie biorą przy tym pod uwagę, że uczelnie kształcą w teorii, a mniej w praktyce. Takie czasy. I jeszcze te słowa krytyki odnoszące się do doktorantów, którzy to "pchają się na uczelnię". Niby co mamy robić? W końcu jesteśmy wykształceni do badań naukowych - prace inż., mgr są przecież pracami naukowymi, z którymi większość sobie nie radzi samodzielnie i ci ludzie powinni pomyśleć o technikach, zawodówkach. Natomiast Ci którzy radzą sobie z pracą naukową nie powinni być dyskryminowani i nie powinni wysłuchać jacy to są przebiegli i "boją się prawdziwej pracy". Jest więcej studentów więc logiczne, że i doktorantów przybywa. Nie rozumiem tego co się dzieje. Logiczne, że każdy młody człowiek, który nie wie co ma dalej robić ze sobą idzie tam gdzie reszta, a więc na studia - mimo, że nie ma zupełnie predyspozycji do tego.

Przepraszam, że dodałam element doktoratu, ale w pewien sposób też to się łączy z tematem wątku. Mój tok myślenia odnosi się raczej do kierunków technicznych, bo z humanistami mam niewielki kontakt. Choć np. menedżerami też nie powinna być przynajmniej połowa ludzi z którymi miałam kontakt - nie nadają się do tego, ale studia menedżerskie są w cenie i jest na nie popyt.

Tylko wydaje mi się, że Ci "synowie prawników" już idąc do liceum wiedzą, że później pójdą na studia prawnicze i nawet nie myślą o tym, by iść w innym kierunku...