Trudna pierwsza milość

Witam... Chciałam was, osoby obiektywne poprosić o radę i pomoc. Jestem tutaj nowa. Mam 19 lat,od ponad półtorej roku jestem w pierwszym swoim związku. Od kiedy pamiętam moja miłością były konie. To byl mój styl życia i cały swiat dla mnie aż do moment kiedy go poznałam. Zabiegał o mnie, dzwonił, pytał co robie.. Na początku nie brałam tego do siebie, ponieważ... Były konie, a poza tym mialam wielu przyjaciół płci męskiej, którzy pomimo swojej atrakcyjności nie przykuli mojej uwagi. Jednakże z nim postanowiłam spróbować. Bylo to spowodowane ciekawością. No tak mój pierwszy związek.. Pomimo tego, że należałam do imprezowych dziewczyn on byl pierwszym z którym sie całowałam i kochałam... Jednakże miłość, przynajmniej dla mnie, przyszła stopniowo i bez tego nastoletniego zauroczenia. Miłość nasza jest, była? bardzo dojrzała.  Fakt. Byl czas na spontaniczność,namiętność i kłótnie. Jest?byl?moim przyjacielem i chłopakiem jednocześnie.Zawsze mnie przepraszał, nawet jeśli nie bylo jego winy to brał wszystko na siebie. Pozniej odcięłam sie od znajomych, dlatego że okazali sie banda ... No nie muszę kończyć. Z garstka pozostałych osób przyjaciół spotykam sie od święta, ale tylka z ta częścią damską, ponieważ za kolegów pan M robil awanture, kłótnie i nie raz straszył rozstaniem. Pomimo tego, że naprawde traktowałam ich jak ..przyjaciółki. (To jest oczywiście przenośnia.) pomyślałam wówczas dlaczego on ma prawo być zły za te kontakty kiedy on wciąż utrzymuje kontakt ze swoimi niedoszłymi dziewczynami? Powiedziałam mu to,ze to jest nie sprawiedliwie, po wielu klotniach przyznał mi rację.  Po około 7 miesiącach nastały 'sielskie lata',ze tak powiem. Bylo idealnie. Troskliwy, kochający, jeździł że mną nawet na treningi i nie przeszkadzało mu wydanie mnie w wersji stajennej. Pozniej, na początku klasy maturalnej zaczęły sie problemy. Ja starałamsie zeby bylo jak najlepiej. Odpuściłam konie. Zarywałam wiele nocy na naukę by za dnia z nim sie spotkac. On zaczął mowic i sugerować mi że jest za duzo mnie w jego zyciu, a on nie może nawet spotkac sie z kumplami. Przyznałam mu racje. Następnym problemem bylo to jak jego przyjaciel, z którym sie znają z piaskownicy zobaczyl że mam jego hasło na fejsa.  Nagadał mu,że to jest chore,że powinien mieć jakąś prywatność, a nie że ciagle go sprawdzam, ze pewnie czytam ich rozmowy. Kiedy mi do głowy to nawet nie przyszło. A wiecie co zrobił mój pan M? Przyznał mu racje, powiedzial, że tak nie powinno być i zmienił to hasło. Przecież tu nie chodzi o kontrolę, a o brak zaufania, a ponad to nie próbował mnie nawet obronić tylko biernie przyznał mu racje. To bylo bardzo przykre. Ostatnio w czasie klotni zaczął mną szarpać, krzyczeć na mnie, mowic że jestem siaka i owaka,że to jest zawsze moja wina, że on sie stara a ja jak zawsze muszę wszystko zje... Zepsuc, kiedy powodem do złości i jego klotni jest to, że np nie mam ochoty na seks. Nie potrafi nawet zrozumieć że przez naukę śpię nawet po 3-4 godzinny dziennie, że mam prawo być zmęczona, tylko od razu staje sie nerwowy. Zaczyna kłótnie ..  Widzimy sie teraz w zasadzie 3-4 razy w tygodniu. Zarówno on i ja mamy duzo nauki. On moze na mnie zawsze polegać, a ją na nim ... Ostatnio niekoniecznie,  a dlaczego? Bo jest zmęczony albo zajęty rozmowa z kolega o samochodach. Dzisiaj na przykład jest święto. Rozmawiałam z nim o godzinie 11, a pozniej cisza ... Dzwonię, pisze i nic ... Po 18 sie dopiero odezwał. Byłam na niego zla. Dlatego, że nie jestesmy ze sobą miesiąca, tylko dokladnie rok i 8mscy, wiec czy to takie złe, że chciałam z nim spędzić niedzielę wielkanocna? Przeciez mógł napisać głupiego smsa, co robi itd, a nie jak o tej 11 tak nagle urwał rozmowe na skype i zero odzewu nic. Powiedzial mi,  że to jest szczyt chamstwa, że nie jestem jedyną na świecie,że nie wszystko kręci sie wokół mnie i że on chce tez troche czasu spędzić że swoja rodzina ... Co wy o tym radzićicie? Ja już nic nim wiem. Przepraszam za chaos, lecz zbyt duzo myśli mam do przelania... A przez dłuższy okres czasu jedynie poduszka mnie wysłuchiwała...