Mężczyźni... Nasi CUDOWNI mężczyźni :)

Kocham dosłownie za wszystko. Za to jak za mną chodzi i mnie ciągle łaskocze albo z całej siły całuje i mówi "no ja już nie wiem jak mam ci okazywać tą miłość w końcu żebra Ci połamię ",
za to jak raz na jakiś czas napisze mi smsa z rana kiedy siedzę w pracy przy porannej kawie,
za to że jak zawsze wraca do domu a ja już śpię to klęka koło łóżka i całuje mnie dopóki się nie przebudzę a jak już się przebudzę wygania mnie na swoją połowę;p,
za to że w taki uroczy sposób wymiguje się od obowiązków domowych,
za to że zawsze wygrywa w gry planszowe i tak się z tego cieszy,
i mogłabym tak wymieniać przez cały dzień

Jak każdy dużo ma wad
Czasem ogromną wadą wydaje mi się to , że tak dużo gada a czasem odbieram to jako zaletę.
Ogólnie jest stworzeniem dosyć leniwym, nie lubi sprzątać i z reguły nie zauważa bałaganu.
Rozrzuca skarpetki po pokoju ale ja ich nie zbieram ) leżą dopóki ich nie wyniesie do kosza na bieliznę traktuję je już jak dywan
Wadą jest to , że uwielbia grać w jakieś głupie gierki i czasem jak się przebudzam w nocy to jest już widno a on dalej gra jest też dosyć nerwowy ale to dopiero jak go zdenerwuje

pewnie, że trzeba chwalić! Jeśli ciągle będziemy wmawiały mężczyzną jacy są beznadziejni, w końcu w to uwierzą i znajdą sobie kogoś, kto nie będzie tak o Nich myślał..

Świetne słowa Czytaj to sobie ilekroć w waszym związku będzie się działo coś złego.. Pomoże

Kocham mojego faceta, bo zawsze ma mi coś miłego do powiedzenia; bo znosi wszystkie moje fochy i napady szału ze spokojem kamiennego głazu; za to, że cały czas tuczy mnie przynosząc mi coś słodkiego ; za to, że jest świetny w łóżku; za umięśnione ramiona, w których się zawsze mogę schować; za to, że kompletnie nie umie gotować i przypaliłby nawet wodę; za ciągłe szczypanie i klepanie mnie po tyłku, które doprowadza mnie czasami do szału; za to, że mi ciągle dokucza; za futerko na klacie i nawet za to, że mnie szczypie i ściąga mi majtki jak śpię albo je wiesza na lampie żebym nie mogła dosięgnąć. Kocham go nawet za to, że potrafi zadzwonić w środku nocy i się niewinnie zapytać czy śpię. No i oczywiście za to, że zawsze mogę na niego liczyć i zawsze potrafi mi poprawić humor i że nigdy się nie nudzimy ze sobą.

O, jak to miło sobie tak poczytać Czytam i uczę się. Serio, nie żaruję !

... to wszystko tak na trzeźwo

Prawie jakby słuchała kilka lat temu mojej przyjaciółki, która związała się ze swoim nauczycielem z LO o ~20 lat starszym. Na początku były też takie "ach i och" w jej odczuciu był ideałem, a potem (po ~2 latach) klapki z oczu spadły i zaczęła widzieć jak wygląda jej relacja z "dziadkiem".

Jest takie powiedzonko, że kocha się nie za coś, lecz pomimo czegoś - ja bym tego nie odwracała.
Ostatnio pani psycholog mi powiedziała, że jest to podręcznikowy przykład jak faceci - owijają sobie wokół paluszka swoją wybrankę-służącą, a ona niczym piesek, jeszcze merda ogonkiem ze szczęścia (no może nie tymi słowami, ale sens zachowałam).

Życzę ci, byś po 10-20 latach z nim, też pisała jak bardzo go kochasz, za możliwość sprzątania po nim, gotowania dla niego, prania, prasowania dla niego, zarabiania na dom, by on mógł się relaksować.

Jak narazie ja od 3 lat jestem wyłącznie na Jego utrzymaniu.. To co robię, robię z własnej woli.. w weekendy, gdy mój X nie pracuje, gotujemy i sprzątamy wspólnie.. w tygodniu owszem sprzątam sama, ale w obiedzie pomaga zawsze.. Nie mam problemu ze sprzątnięciem po Nim ubrań, bo uważam, że skoro on haruje całe noce jak wół by utrzymać cały dom i dziecko, to korona mi z głowy nie spadnie gdy się odrobinę pomęczę. Dziękuję za szczere słowa, doceniam, naprawdę. ale uważam, że takie posty piszą jedynie osoby, którym się poprostu w życiu nie udało.. To że jeden facet wykorzystuje kobietę, nie oznacza że każdy taki jest.. Pozdrawiam.

Rozumiem U Nas dziecko pojawi się za miesiąc.. miejmy nadzieje, że zmieni ono Nasze życie ale na jeszcze lepsze.. bo jak narazie przez trzy lata wspólnego zycia nie zawiodłam się ani razu..

a mnie to przeraża co piszecie...
bo przecież jak on jest taki super, to ja moge sie poświęcic i brudne gacie do kosza wrzucić.. bo po co mam mu kołki na głowie ciosac,, będzie nie miło, a mnie to zajmie dziesięć minut.... i po sprawie... i dalej będzie miło..
przeraża mnie to
przeraża, bo piszecie o PIERDOŁACH - takich jak skarpetki - a to znaczy, że są dla was WAŻNE, a to znaczy, że z czasem, jak nogi mu zaczną na starość śmierdzieć, a wam się węch nie przytępi starczo... zacznie to być PROBLEM

przeraża mnie to, bo ja nie oczekuje, że ktos podniesie moje brudne gacie z podłogi - ja jestem za nie odpowiedzialna - świadcza o mnie i mojej kulturze osobistej i kulturze społęcznej wobec innych domowników
ja nie mam w interesie bardziej niz mój mąż, żeby pralka była włączona - to nasz wspólny interes -chyba, że on ma ochotę chodzić w używanych, smierdzacych gaciach i przepoconej koszulce...
mój maz nie jest takim cudownym facetem, który POMAGA mi, w MOICH obowiązkach.... ale super gośc, który czasami obiad zrobi.. a zawsze doceni, on odkurza a ja ścieram kurze... cudowny i super, bo przecież mógłby tego nie robić i wtedy MUSIAŁABYM sama....

dziewczyny- nie dajcie się wpuścić w maliny - życie to nie KOMPROMISY - to nie układ - ja zrezygnuję z czegoś, wtedy ty zrezygnujesz z czegoś - i tak dojdziemy do porozumienia
'życie toi konfrontacja dla WIN/WIN. tworzymy wspólną płąszczycnę - bo każdy z nas ma w tymz wiązku wygrywać

i nie wpuszczajcie się w maliny powinności, obowiązkó
moja koleżanka zawsze mówiła - jakby bozia uważała, że kobieta jest stworzona do prasowania i mycia garów, to zamiast jednej reki miałaby że;lazko, a zamiast drugiej gabke do mycia naczyń

i coś w tym jest...

dlaczego pytasz czy go wykorzystuję? Nie znasz ani mojej sytuacji zyciowej, ani Jego, więc nie powinnaś w ten sposób pisać. Skoro On pracuje i zarabia na Dom, ponieważ ja CHWILOWO nie mam jak, to rzeczą normalną jest, że ja jako osoba która spędza dużo czasu w domu, więcej w tym domu robię.

a co do tej korony.. To jest poprostu METAFORA ;]

wątek ten ałożony był z myślą o kobietach, które mają do powiedzenia coś miłego o swoim mężczyźnie, zamiast ciągle użalać się nad sobą,bądź nad tym jaki to ten facet zły.. Prosiłabym nie zbaczać z tematu. To nie miejsce na dyskusję czy robię źle czy dobrze, zajmując się domem. Każdy ma swoją własną wizję życia we dwoje.

jan
włąsnie o to mi chodzi
skarpetki są niewazne
jesli mój maż zostawiłby skarpety na środku sypialni powiedziałabym pewnie:
hej, człowieku, skarpety rzucone na środek pokoju wyglądają niechlujnie i kojarzą mi się z brudem.
i tyle
jego decyzja, co z tym zrobi

ale ja przeciez nie będe zbierac jego skarpet.. to by było... niegodne, w stosunku do niego....
tak samo, jak poniżej mojej godności byłoby, gdyby on moje brudne, zuzyte rajstopy zbierał spod łozka.. brrr

przeciez fakt sprzątania skarpet, lub nie... nie świadczy ani o nim, ani o tym jak go WYCHOWAŁA matka!
poza tym, ja nie jestem od wychowywania go
'nie jestem od wprowadzania zasad i reguł
'jestem od wspólnego zycia z nim

a propos - wiecie ile czasu trwało, zanim nauczyłam tego mojego meża?
wywodzącego się własnie z takiej rodziny "wojny domowej"
matka wykorzystuje argumenty, o których mówi jan oporny
a ojciec z kolei umiejętnie zaniża poczucie wartości swojej zony, żeby czuła się nic nie warta i od niego zalezna
kazdy uzywa swoich włąsnych broni
seksu, pedantyzmu, grania na poczuciu winy i kompleksach....
i do tego mówj mąż, oceniający się przez pryzmat startego kurzu z kontaktu...
i nie rozumiejący... że ja nie będe skakać na bacznośc, żeby męzulek był zadowolony i nie będe mówić mu, co ma robic, żeby pokazac mu, że mam włądze....

to jest cięzko wytłumaczyć
'ale wpadamy w takie dziwne scenariusze

mój facet, mój skarb, jest taki uroczy, cudowny i ja z miłości się poświęcę dla niego i zadbam o niego

a on sie mną zaopiekuję, pochwali, pogłaska po główce i doceni....

a potem, po latach.. ona mówi, zdradził mnie, jak mógł, rozwalił rodzine, a przeciez byłam idealną zoną, matką, kochanką, poświęciłam się dla niego, dla dzieci, jestem taka, jak chciał, żebym była, a on się zakochał w innej, brzydszej, głubszej..... a ja dbałam o dom, o niego, o dzieci....

dla mniezwiązek to partnerstwo
]dbamy o siebie, bo sie kochamy
ale nie poświęcamy sie w imię miłości
nie rezygnujemy z siebie
nie spełniamy czyichś oczekiwań
prziecież kochamy się- tacy jacy jestesmy
moja miłośc do męża nie pozwala mi go zmieniać - bo to byłoby nieuczciwe, albo moja miłośc nie byłaby prawdziwa
jesli on mnie kocha, to przecież nie może zmieniac mojego kolorun włosów i sposobu układania ciuchów w szafie
a propos - moim ciuchów w mojej szafie
ja do jego ciuchów naprawde nic nie mam.. ani ich nie nosze, ani nie wybieram

To się ponoć wynosi z domu. Berne ma teorię gier, skryptów i transakcje, Willi pisze o koluzji. Mając świadomość zachodzących w nas procesów możemy wychodzić problemom na przeciw, zamiast bezwiednie i bezrefleksyjnie w koło wojtek odgrywać te same scenariusze z których nie wynika nic oprócz nerwów, frustracji, prowokować się nawzajem.

Tak jak gdzieś kiedyś wspomniałem trzeba czasem wyjść z siebie i stanąć obok zamiast się nakręcać. Nie jest to łatwe, mało komu się chce, a czasem wygląda to wręcz tak, jakby myślenie bolało. Popatrz tutaj, prostą ironię trudno dostrzec, a za to jest okazja żeby się napiąć, komuś przyłoić i mieć swoje pięć minut. I to jest właśnie to o czym tu piszemy, ponoć nie na temat

Spokojnych Świąt życzy zajączek