Sytuacja materialna a związek

Jeśli brać po uwagę jedynie materialny aspekt - to rzeczywiście nieciekawie.
Jeśli jednak chodzi o uczucia - to bywa że mają się nijak do finansów Nie wybiera się miłości - ona nas dopada i czasem nie ma odwrotu.. trzeba sobie z tym poradzić albo się rozejść. Podobno jednak razem łatwiej przejść przez życie.

hahaha śmiechu warte, kursy za darmo nie są, więc to durna rada
jestem w opisywanej sytuacji i nie planuję dzieci bo po prostu nie mamy na to warunków finansowych

W chwili obecnej jestem na darmowym kursie z UE. Po drugie będąc we dwoje znacznie łatwiej jest zaoszczędzić kasę na przyszłość. Po trzecie - czy lepiej jest narzekać czy walczyć o lepszą pracę?
Nie twierdzę, że jest łatwo, bo nie zarabiam kokosów, ale radę sobie daję.

dokladnie. sa kursy z UE, wystarczy tylko chciec... a warunki finansowe ZAWSZE idzie jakos polepszyc, wystarczy tylko pomyslec i dzialac a nie siedziec z zalozeniem, ze mnie nie stac i co ja z tym zrobie..

Pomyślcie 27 i 25 lat i zarabiają po ok. 1600 zł...pokolenia moich rodziców to w wieku 20 lat stawiało domy i to jakie, a byli tylko po zawodówce w większości! A tych dwoje( jest ich większość) kiedy się dorobi czegokolwiek? Gdzie mają pracować jak firmy jedna za drugą upadają. Aż nóż się w kieszeni otwiera.

Ktoś napisał powyżej,że nie chce mieć dzieci bo jest taka i taka sytuacja w kraju. Nie osłabiajcie mnie! CHcecie pozwolić żeby opuściło Was być może  największe szczęście jakiego można w życiu doświadczyć? To jaki jest sens tego życia? I nie opowiadajcie, że po prostu nie chcecie skazywać swojego dziecka na życie w biedzie.

Tekst postu został edytowany ze względu na naruszenie regulaminu forum.

wlasnie wrocilam ze szkoly po odebraniu corki, dokladnie taka sama gadka byla w szkole miedzy matkami, wiekszosc biadowala ze w polsce to koniec swiata...
a ja nie rozumiem, jedno z mezem po paru latach sobie uswiadomilismy NIE MASZ WYJSCIA JAK TO PRZETRWAC!
gdy myslelismy o posiadaniu dzieci zupelnie nie myslelismy w ten sposob czy nam kasy starczy, bo jaki wybor? musialo starczyc, chcielismy dzieci!
i skonczcie mi bajki opowiadac, wystarczy zrezygnowac z czegos na rzecz czegos.
prosty rachunek
maz zarabial 2500zl+pogodzinach(300-800zl miesiecznie)
mamy na utrzymaniu 2 auta(jedno 3.0pojemnosci)
mam 2 dzieci(corka w wieku szkolnym)
ja niepracuje
wynajmujemy mieszkanie
maz pali(okolo 300-350zl miesiecznie)

przy tych kosztach odkladalismy 200-500zl miesiecznie
rok temu maz byl w UE przez siedem miesiecy gdzie po oplaceniu dzialalnosci i utrzymywaniu tu rodziny i tam siebie odlozylismy przez ten czas okolo 7tys euro
wiec nie oslabiajcie mnie ze sie nie da!!
jak jest sie razem mozna gory przenosic!
jestesmy mlodzi, mamy 26-28lat nikt z rodziny nam nie pomaga a my walczymy bo mamy komu! chcemy postawic dom zebysmy mieli swoje miejsce na ziemi.

jesli sie chce to wszytsko jest mozliwe!

szczescia??
a ja mysle ze zaparcia i duzego wkladu pracy.
jesli ja teraz slysze od mlodych ze ponizej 2000zl to on do pracy nei pujdzie to mi slabo!
mysmy zaczynali jak maz zarabial 1500zl i mielismy dziecko i radzilismy sobie!
trzeba chciec, owszem maz nie pracuje 8h i potem nie lerzy na lozku i nie biadoli ze nic nie ma...
jak byl w polsce to pracowal po 15h bo wzial zycie we wlasne rece a nie tylko gadac jak to jest zle

A ci młodzi, którzy pracują na umowie zlecenie, albo na czarno za max najniższą krajową? Ledwo wystarcza im na życie, a o studiach nie mają co marzyć z taką pensją. Samą pracowitością, bez odrobiny szczęścia tak dużo nie zdziałają.

Ciągle piszesz, że mąż pracował, mąż zarabiał, a Ty?

Trudny temat, i niestety bardzo aktualny...
Na pewno nie można założyć rąk i czekać, aż manna spadnie z nieba. Może wyjazd zagranicę na kilka miesięcy? Może przekwalifikowanie się? Opcji jest wiele, zależnie od konkretnej sytuacji.
U mnie ja zarabiam więcej, mam pracę, w której się rozwijam i która mnie pasjonuje. Mój chłopak ma trudności z odnalezieniem się na rynku pracy, ale próbuje. Na razie nie zdecydowałabym się na dziecko (mówię o świadomej decyzji - gdybym zaszła w ciążę, i tak bym się cieszyła!), ale planujemy je w przyszłości. Wiemy po prostu, że to nie czas, ale staramy się, żeby wszystko szło w tym kierunku.

Tak szczerze, to nie chce mi sie wierzyć, że za około 3000 zł jesteście w stanie utrzymać 4 osobową rodzinę, przy wynajmowaniu mieszkania i dwóch samochodach.
I jeszcze odkładaliście 500 zł co miesiąc!

Ciekawa jestem bardzo jakim cudem!!
Sprzedaj mi patent!

Nie jestem złośliwa, tylko na prawdę to się kupy nie trzyma!

To czas najwyższy uwierzyć. Ludzie z dużo mniejsza pensja, mieszkający na stancji utrzymują się. Heh... Muszą się utrzymać, bo innego wyjścia nie ma.
U nas były gorsze, były lepsze miesiące. Ale w chwili obecnej gdybyśmy mieli 3 tys miesięcznie cieszyłabym się jak nikt inny. Nie dość że jakoś żylibyśmy to jeszcze powoli długi spłacalibyśmy.

Ktoś kto żyje dostatnio i ma pomoc od rodziny nie zrozumie, że na prawdę za marne grosze można się utrzymać. Ciężko jest czasem strasznie, ale nie ma rzeczy niemożliwych