Sukces ma wielu ojców,a porażka jest sierotą

Na pewno historia każdej rodziny jest inna. To, ze rodzice tak "udanie" wychowali syna, mogło oznaczać, że miał on nieco inne cechy charakteru powiedzmy był bardziej ułożony, mniej czasu trzeba mu było poświęcać.
Córka z kolei najprawdopodobniej potrzebowała więcej uwagi, być może w przeciwieństwie do syna (tu tylko dywaguję) była indywidualistką, która obrała swoją własną drogę, bo nie znalazła w rodzicach autorytetów.
Często się dzieje tak, ze po narodzeniu młodszego dziecka (w tym przypadku syna) starsze (córka)zostaje odepchnięte na dalszy plan i na zawsze tam pozostaje...

Ja osobiście uważam, że za wychowaniem, nieważne jakim stoją BEZPOŚREDNIO rodzice. A to, że się do porażki nie przyznają; a kto by się przyznał?

Czyli popatrz; syna też traktują niewłaściwie skoro każą mu pomagać siostrze (wierzę, ze nie jest to przymus czy groźba, ale pewnie szantaże emocjonalne).

Otóż to. Jeśli im to odpowiada, niech z tym zostaną. Sami.
Syn nie powinien brać odpowiedzialności za dorosłą (starszą od niego!) kobietę, bo z pewnością ma swoje problemy i sprawy na głowie.
I liczy się tu WĘDKA a nie RYBA.

Ostatnio dość dużo oglądałam dokumentów o przestępcach. M.in. o przewalonym życiu Aleksandry Gietner, wykonawczyni głównej roli w sławetnym niegdyś filmie "Cześć Tereska"; pierwsze problemy z policją miała w wieku 8 lat, "Jest laureatką najważniejszej nagrody dla młodych aktorów Young Artist Award (Nagroda Młodych Artystów) 2002 dla najlepszej aktorki zagranicznej na Festiwalu filmowym w Hollywood[3]. Ostatecznie Aleksandra Gietner popadła w konflikt z prawem i od 2004 roku przebywa w Zakładzie Karnym" (Wikipedia).

Gdy oglądałam ten dokument, jej matka stale powtarzała, że nie wie, czemu tak się stało, że Ola jest w więzieniu, że ona chciała dla niej dobrze....... przy okazji była historia życia jej matki: z ojcem Oli nie żyła, związała się z drugim facetem, z którym zaszła w ciążę i oczkiem w jej głowie jest właśnie ta młodsza córka (o czym Ola wspomina w wywiadzie). Ojczym jej nie trawił (Oli) i gdy się rozpanoszył w domu na dobre, kazał się nie pokazywać na oczy, to znaczy, miała być na zewnątrz, przed blokiem zanim matka nie wróci. Więc ta dziewczyna całe dzieciństwo spędziła na osiedlu, mało bywając w domu. Tam poznała "stosowne" grupy rówieśnicze.....
Matka stwierdziła, że nooo nie odeszła od tego faceta, bo miała z nim dziecko i "chciała jakoś żyć". Zatem żyła, zapominając o pierwszej córce, którą określiła jako "trudną do kochania".

Co się tyczy innych kryminalistów: ani jeden nie powiedział, że odczuł miłość czy zainteresowanie rodziców. Rodzice mieliby pewnie inne zdanie.

strzała, wizja twojego wychowania i dorosłych decyzji pochdozi rodem z "Siłaczki". spójrz racjonalniej - jesli ktoś wywodzi się z rodziny, która go krzywdziła, nie kochała, odpychała, albo nie stawiała żadnych wymagań, to ta osoba nagle nie obudzi się w dniu swojej osiemnastki i nie stwierdzi, że od dziś jej życie stanie się lepsze a ona zrobi wszystko, żeby nie skończyć tak jak rodzice.
Dojrzalość emocjonalna takich osób jest inna, ich potrzeba miłości i bliskości również, dlatego często młode dziewczyny szybko zostają matkami, bo ktoś ich wreszcie "pokochał", krótko po urodzeniu dziecka okazuje się, że jednak nie "pokochał", często tkwi się w takich związkach, powielając nieszczęście, brak miłości, historia się zamyka ...