Pracoholik-uciekać jak najdalej?

Olafasola

Proponuej szczera rozmowe o tym o ja czuje i jak sie czuje kiedy jestem tak traktowana.
Odmowa rozmowy na temat dotyczacy zwiazku jest rodzajem przemocy psychicznej.
Nikt nie ma prawa wyładowywac sie na  mnie ,ze robie cos inaczej jakby dana osoba chciała.Mam prawo wybierac blat nawet 5 godzin .Jesli partnerowi to nie pasuje moze spokojnie o tym powiedziec ,a nie wpedzac mnie w poczucie winy.
A czy to pracoholizm ? no nie wiem,dla mnie raczej nie.Dla mnie facet ma jakis  inny problem.Ale jak nie powie to nikt tego nie zgadnie.

Bardziej bym sie martwila tym, ze on krzyczy zamiast racjonalnie gadac niz tym rzekomym pracoholizmem.

Moj facet zasuwa w kancelarii od 8 do czasem 8 wieczorem, dokumenty do domu przynosi, o klientach gada, wylaczyc sie nie potrafi, ale gdy mu mowie, ze moze bysmy troche czasu razem spedzili, to ustala kiedy mamy wolne okienko i razem negocjujemy, zamiast wrzeszczec na siebie. Podniesiony glos jest skutkiem stresu, byciem  zagonionym w rog. Moze Twoj partner czuje sie takim wolem roboczym, ktory nigdy sobie nie moze odpuscic, i zazdrosci Ci wolnego czasu?

Pracoholizm pracoholizmem, ale tu jest problem, że On nie ma czasu dla Ciebie.

Co do remontu, z własnego doświadczenia wiem, że nie jest to łatwa przeprawa zwłaszcza jak się pracuje. Mój mąż też potrafił być wredny i wiele kłótni było w czasie remontu. Bo jemu się nie chciało, a ja miałam pretensje że robi byle jak.Dlatego teraz powiedziałam, że już nigdy nie będzie robił nic sam. Dla zdrowia psychicznego wolę wydać więcej.

Mój mąż tez się zatraca w pracy. O niczym innym  nie mówi (ale jak ma mówić jak na inne rzeczy brak mu już czasu). Z tym że czasem mnie wysłucha i stara się. Raz spisaliśmy umowę, że w piątki ma kończyć o 16:00 i co drugi weekend ma mieć wolne. Chociaż tyle.

Nieraz się kłócimy na tle jego pracy, ale dochodzimy do kompromisu.

Jak u Ciebie rozmowa nie skutkuje to jestem tego samego zdania co Teo.

Też to przerabiałam . zawsze wtedy pytałam czy telefon mu przeszkadza, bo jak tak to ja mu mogę bardzo szybko pomóc pozbyć się problemu.

Ale powiem Ci, że rzeczywiście może być spowodowane nawałem pracy (zwłaszcza jeśli kiedyś tak nie było).  Tylko, że on sam musi zrozumieć, że musi zacząć oddzielać pracę o domu. Ustalić godzinę kiedy odkłada pracę na bok. Świat się nie zawali.

Takie zachowania swiadcza o przemocy.To jest jego problem ,ze sobie nie radzi ze  swoimi emocjami.
Chyba wiedział ,ze studiujesz? Wielu ludzi pracuje po kilkanascie godzin dziennie i nie robia z tego takich jazd.J
a zastanowiłabym sie czy mnie odpowiada znoszenie humorów i rezygnowanie ze swoich potrzeb(np telefony) ze wzgledu na humory mojego faceta.? Takie zycie to masakra jakas...

Widzisz, większość facetów mówi co myśli i mówi prawdę. To, że my przypisujemy do tego teorie i analizujemy, bagatelizujemy i puszczamy mimo uszu to nasz problem. On powiedział wprost, że jemu było dobrze samemu. Czy tak strasznie go usidliłaś? No na siłę go nie usidlałaś więc i on miał w tym swój wkład, ale dlatego, że pewnie było mu tak wygodnie. Zauważyłam pewien schemat, facet mówi, ze czegoś nie chce, ale my nie słuchamy tylko go ciagniemy. Ponieważ jest to stworzenie wygodne daje się ciągnąć i idzie, ale potem nie dziwmy się, że efekty są inne niż sobie wyobrażałyśmy.

Może w latach 60 mężczyźni bili a potem w 80 pili a teraz zapracowali się a my kobiety musimy milczeć jak zawsze bo przecież nam  nie wypada histeryzować. Nie wiem czy wy kobitki macie taki problem, ale jak ja opowiadam o moim pracoholiku to jedyne co słyszę od mężczyzn to ciesz się a nie narzekasz. Od kobiet natomiast porozmawiaj z nim(a mi już się niedobrze robi od tych rozmów). Myślę, że jak każda żona holika w każdej postaci jesteśmy skazane na siebie. Jak tu faceta kochać gdy on zapomina dlaczego jest z tobą i na co mu jesteś potrzebna. Wiesz przed nami kupno mieszkania i ztego co tu przeczytałam to jestem przerażona jeśli to tak wygląda to ja nie wiem po co nam mieszkanie, koszmar...