Byłam z Kamilem 3 lata. Jednak 2 miesiące temu się rozstaliśmy... (nie mogliśmy już się ze sobą dogadać, ciągle się kłóciliśmy). Od tego czasu nie mam z nim żadnego kontaktu, nie wiem co się z nim dzieje. Żeby szybko zapomnieć usunęłam wszelkie sms-y od niego, e-maile, zdjęcia. Chodzę na imprezy z przyjaciółmi, spotykam się z facetami, naprawdę robię wszystko żeby zapomnieć o Kamilu ale...nic nie pomaga. Ciągle o nim myślę, ciekawi mnie czy on też czasami o mnie myśli, co robi w tej chwili itd. On był moją pierwszą miłością, tylko jego tak pokochałam jak nikogo innego. Na świecie tylu dobrych facetów a ja dalej kocham się w kretynie 
Żaden nie może mi go zastąpić, z żadnym tak dobrze się nie dogaduję jak z nim, a co najgorsze wiem,że do siebie nie wrócimy. Proszę pomóżcie, co zrobić żeby przestać go kochać ? Nie daję już sobie z tym wszystkim rady...
Podobne tematy
Przeczekac.
- WitchQueen
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Przeczekać to jest dobra metoda. Ale nie przeczekuj zamykając się w czterech ścianach. Dla mnie takim remedium na tęsknotę za facetem, z którym związek nie miał przyszłości były niezobowiązujące flirty. Nic tak nie pomaga jak odkrycie, że jednak są na świecie inni godni uwagi faceci. Potem, randkując jak szalona poznałam mojego obecnego partnera i stwierdziłam, że jednak nie wiedziałam co mówię, gdy uważałam, że nikogo nie pokocham bardziej niż tego, za którym tęskniłam. Tylko się nie śpiesz, nie pakuj w nic na siłę w nadziei, że będzie dobrze. Zacznij wychodzić z założenia, że jest mnóstwo mężczyzn, których warto poznać. Bycie singlem to jest doskonały czas żeby się na całego wyszaleć i zrobić wszystko na co ma się ochotę, bo nikt Cię nie ogranicza. Zwłaszcza po długim związku. Żaden poznany facet nie będzie Kamilem, pogódź się z tym. Może za to okazać się inny, lecz pod wieloma względami fajniejszy.
Wierz mi to minie- poznasz innego mężczyznę i będziesz związek z nim wspominać ze śmiechem. Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.Czas leczy rany.
Przede wszystkim przestań go tak idealizować .. w końcu gdyby był taki cudowny to nadal bylibyście razem. Jedynym środkiem jest czas.... choć ten niestety płynie powoli.
Jestem w identycznej sytuacji jak Ty..
ja się rozstałam z narzeczonym po 2 latach,spora róznica wieku,ale dłuzej nie moglam znosić upokorzeń.no cóż chyba najlepszy bedzie zcas,ale w tym czasie można oszaleć,rozum mówi daj sobie spokój,a serce co innego..niesttey taka jest prawda,musisz być silna ,jak ja sobie o nim pomyślę i tęsknie to staram sie myślic o najgorszych rzeczach i przykrościach jakie mi sprawił,to też pomaga sama wypracowąłam taką metodę:)sama sobie tłumacze,ze zwiazek był niesmaczny dla mnie,wierze ze dasz rade pozdrawiam!!buzka
ja juz 2 lata nie moge zapomniec
Ja prawdopodobnie kochałam przez prawie 20 lat, międzyczasie był nieudany związek dziecko z innym, dodam że go rzuciłam za to samo co teraz, a ojciec mojego dziecka był chyba tzw plastrem.Zjawił
się w sierpniu, na początku super, potem już gorzej. On znika ,nie odzywa się potem jest ok, raz mnie rzucił , zaraz się zeszliśmy, potem jego tata dostał udaru więc go wspierałam, znosiłam nastroje, aż
pewnego dnia po jednej z trudnych sytuacji dzwonie do niego rano, pytam czy ma juz dobry humor on ze ok i ze bardzo przeprasza za swoje zachowanie i mieliśmy się zobaczyć wieczorem jak
odprowadzi siostrę, zadzwonił jeszcze dwa razy i cisza. Nie odpowiadał na smsy, nie odbierał tel, rozkleiłam się, pojechałam do koleżanki, pogadałam, uświadomiłam sobie że odkąd z nim jestem jestem ciągle niespokojna, wieczna huśtawka, postanowiłam dość.
Pojechałam do niego na drugi dzień,nie było go więc mu wywaliłam wszystko w smsie i naprawdę poczułam się lepiej.Było dobrze, do dzisiaj gdy zadzwoniła jego siostra z Anglii żeby mi powiedzieć co z ich ojcem i mimochodem wspomniała ze on idzie dzisiaj na grilla, no to mnie wzięło i dzisiaj mi ciężko.
Wiem że dobrze zrobiłam, wiem tez że n mnie kocha na swój egoistyczny sposób, ta jego ambiwalentność postępowania była nie do zniesienia, z jednej strony odpowiedzialny, troskliwy,zawsze
dostępny o każdej porze dnia i nocy, aż nagle przychodził moment że cisza nawet dwa dni bo albo spotkał kumpla i popił i to ciągłe wybaczanie z mojej strony.
Dzisiaj mi źle, bardzo źle, chciałabym żeby zadzwonił jak popije......ale jestem głupia. Nie chce już z nim być ale tęsknie.
- malacialem_duzasercem
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Byłam z Kamilem 3 lata. Jednak 2 miesiące temu się rozstaliśmy... (nie mogliśmy już się ze sobą dogadać, ciągle się kłóciliśmy). Od tego czasu nie mam z nim żadnego kontaktu, nie wiem co się z nim dzieje. Żeby szybko zapomnieć usunęłam wszelkie sms-y od niego, e-maile, zdjęcia. Chodzę na imprezy z przyjaciółmi, spotykam się z facetami, naprawdę robię wszystko żeby zapomnieć o Kamilu ale...nic nie pomaga. Ciągle o nim myślę, ciekawi mnie czy on też czasami o mnie myśli, co robi w tej chwili itd. On był moją pierwszą miłością, tylko jego tak pokochałam jak nikogo innego. Na świecie tylu dobrych facetów a ja dalej kocham się w kretynie
Plusy jakie zrobiłaś: zerwałaś kontakt i to się liczy, czyli chcesz sobie samej pomóc, odcinając się od niego i to jest dobra rzecz. Spotykasz się ludźmi - też bardzo dobra rzecz.
Minus: a teraz zaprzeczenie samemu sobie... ciągle o nim myślisz... czyli nie chcesz sobie pomóc?
Moja pierwsza miłość 4 lata, zero kontaktu i minęło, chciałam zapomnieć i zapomniałam (wiadomo nigdy się do końca nie zapomina, ale na tyle aby nie płakać i nie cierpieć).
Druga miłość ta poważna i myślałam że to TEN, 3 lata, mija 3 miesiąc od rozstania.
Plusy jakie zrobiłam? - zerwałam kontakt, spotykam się z innymi i przyjaciółmi, chodzę na imprezy i pilnuję obowiązków pracy i studiów.
Minusy jakie robiłam (wcześniej) - pisałam, dzwoniłam do niego. Ale dałam sobie spokój. Kolejny minus - myślenie o nim. Też dałam sobie już spokój.
Jeśli zaliczysz te dwie rzeczy, uwierz mi zaczniesz żyć swoim życiem.
Nie rozpamiętuj, nie analizuj, nie wspominaj i nie myśl. Daj sobie spokój i pomyśl o sobie, zadbaj o siebie a uwierz mi, że jeśli pogodzisz się z samą sobą to inni będą to widzieć. Będą czuć Twoją "świeżość", a nie "tęskniącą" Ciebie. Wtedy niespodziewanie spotkasz tego jedynego.
Wiadomo pierwsza miłość zawsze boli, w sumie każde rozstanie boli, ale miej świadomość ile jeszcze o wiele wspanialszych chwil przeżyjesz z innym w życiu.
Ja to zawsze mówię - o tego jednego mniej do tego jedynego 
:) głowa do góry!
Byłam z Kamilem 3 lata. Jednak 2 miesiące temu się rozstaliśmy... (nie mogliśmy już się ze sobą dogadać, ciągle się kłóciliśmy). Od tego czasu nie mam z nim żadnego kontaktu, nie wiem co się z nim dzieje. Żeby szybko zapomnieć usunęłam wszelkie sms-y od niego, e-maile, zdjęcia. Chodzę na imprezy z przyjaciółmi, spotykam się z facetami, naprawdę robię wszystko żeby zapomnieć o Kamilu ale...nic nie pomaga. Ciągle o nim myślę, ciekawi mnie czy on też czasami o mnie myśli, co robi w tej chwili itd. On był moją pierwszą miłością, tylko jego tak pokochałam jak nikogo innego. Na świecie tylu dobrych facetów a ja dalej kocham się w kretynie
hEJ MAM "tak samo jak ty" maakra jakaś tylko, że jaj już jestem 7 miesiecy po rozstaniu i wiesz, co ? robiłem to samo na siłę imprezy, spotkania z różnym dziewczynami ale jakoś bez większego celu, nic mnie nie cieszyło bo w głowie siedzi moja dawna miłość ;/ i sam nie wiem co ci poradzić !!!!!! Bo każdy z nas jest inny, prawda, znam siebie i wiem że będę to długo przeżywał chyba że poznam i pokocham kogoś lepszego? TYLKO PYTANE CZY JEST TAKA OSOBA? gdyż moją ex postawiła wysoką poprzeczkę..... (uczuciowo) więc PEWNIE CZAS........... będzie najlepszym lekarswem...
powodzenia !!
Zapomnicie 
Tez przez to przechodziłam , nie było łatwo ale dało rade . Oczywiscie trwało to długo .
Nie sadziłam ze da sie z tego wyleczyc ale dało i jestem z tego dumna. Musicie oczywiscie zerwac kontakt mimo iz jest to ciezkie, ale kazde kontaktowanie sie jest jeszcze gorsze. Nie radzilabym sie na sile z kims spotykac bo nowo poznana osobe porównuje sie do poprzedniej . Wyjscia ze znajomymi gdzies tez pomaga. Najlepsze jest jednak zajecie ,praca, szkoła czy cos innego .. Bez tego mozna zwariowac ..
Kazdy i tak musi wycierpieć swoje i nie da sie nagle przestac kochac . Czas leczy rany
Przygarnij kotka, psa lub inne zwierzątko i przelej całą miłość na niego. Ty odetchniesz , a zwierzątko odwzajemni Twoje uczucie ze zdwojoną siłą. Powodzenia. Uśmiechnij się.
ty jestes w lepszej sytuacji ode mnie, bo wychodzisz z domu, spotykasz sie ze znajomymi, chlopakami. nie jest z toba tak zle. a ze masz chwile slabosci i myslisz to jest normalne.
ja calymi dniami siedze w domu i juz mysle, ze chyba wpadne niedlugo w depresje. nie chce sie z nikim widziec, bo bylam z narzeczonym 6 lat i nie mam zamiaru opowiadac dlaczego nam nie wyszlo (zdradzal mnie). nie mam ochoty spotykac sie z facetami, bo wiem ze zaden nie bedzie nim. zazdroszcze ci, ze sobie tak swietnie radzisz. naprawde. mozesz byc z siebie dumna. pozdrawiam
Przygarnij kotka, psa lub inne zwierzątko i przelej całą miłość na niego. Ty odetchniesz , a zwierzątko odwzajemni Twoje uczucie ze zdwojoną siłą. Powodzenia. Uśmiechnij się.
Ooo tak. Pies jest chyba najlepszym lekiem na cale zlo. Ale jesli dana osoba nie czuje sie w roli opiekuna nad zwierzeciem, niech nie ryzykuje. Bo zwierze tez ma swoje uczucia