To ja. Mam już trochę lat ale mało doświadczenia z kobietami. Najpierw tkwiłem w kompleksach,
a potem większość czasu, energii oraz uczuć poświęciłem na zabieganie o kobiety, które teraz
z perspektywy czasu wiem, że nie traktowały mnie poważnie i nie miałem u nich wielkich szans.
Pojawiały się oczywiście również kobiety, które były zainteresowane czymś więcej ale ponieważ
ja wtedy byłem zazwyczaj zauroczony kim innym spotykałem się skutecznuie trzymając dystans (eh,
chyba weszło mi to w krew).
I teraz nagle kiedy mam czystą głowę parę miesięcy temu zupełnie przypadkowo poznałem bardzo
fajna dziewczynę. Od początku nam się dobrze rozmawiało. Spotkaliśmy się parę razy potem (kawa,
kino) - niezbyt często bo ona dużo przebywała w innym mieście. Właściwie to ona zrobiła więcej
w kierunku tych spotkań i gdy mi napisała pod koniec listopada, że spotyka się z kimś innym bo
myślała, że traktuję naszą znajomość tylko na zasadzie przyjaźni to pretensję mogłem mieć tylko
do siebie.
Teraz wygląda, że sytuacja się zmieniła bo dostałą pracę w moim mieście. Spotkaliśmy się z jej
inicjatywy. Nie pytałem o tamto, nie chciałem psuć miłej rozmowy, nie wiedziałem jak. Wstępnie
umówilismy się na kolejne spotkanie, a ja dalej jestem niezdecydowany. Nie mam nic tej dziewczynie
do zarzucenia: jest ładna, miła, dobrze nam się rozmawia, mamy dużo wspólnych tematów i zainteresowań.
To bardziej chodzi o mnie - nie mam pomysłu jak to zacząć, boję się, że przez to, że nie byłem
w powążnym związku to jednak po jakimś czasie ją rozczaruję, że nie jestem takim jakiego mnie postrzega.
Nie potrafię się jakoś temu poświęcić i zaangażować, nie mam tak, że po kolejnym spotkaniu chcę się zaraz
znowu spotkać. Kilku dniowe przerwy są dla mnie Ok. Nie piszę do niej nic przez ten czas. Teraz to w ogóle
się stresuję, że powinienem coś zrobić. Z drugiej strony nie chę tego znowu spieprzyć, znowu jej stracić.
Myślę nad tym żeby jej powiedzieć, że nie chcę być jej kolegą, że chciałbym być dla niej kimś więcej ale,
że potrzebuję jeszcze trochę czasu - nie wiem czy to jest dobry pomysł ?
A co jeśli nie będę potrafił się zaangażować jednak ?
To bez sensu, że byłem zauroczony jaimiś dziewczynami, u któych nie miałem szans, a teraz jak poznałem
kogoś fajnego to w ogóle nie potrafię działać z sercem 
Podobne tematy
Może to jednak nie ta dziewczyna? Realna, w sumie dostępna, atrakcyjna zatem logicznie patrząc czego chcieć więcej, czyli rozumowo uważasz, że biorąc pod uwage te wymienione cechy to powinienieś coś do niej czuć, zaangażować się, przynajmniej tak uważasz. Jednak skoro serce nie chce drgnąć to może zwyczajnie, po prostu to jednak nie ta. Nie ten czas....?
No i sytuacja rozwinęła się tak, że się zaangażowałem. Teraz już tęsknię miedzy spotkaniami i myślę o niej często.
Ma to swoje minusy bo tylko się męczę, plus jest taki, że byłbym chyba gotowy na coś więcej ale nie wiem czy ona
jeszcze jest. W sumie minęło trochę czasu - ma nową pracę, nowych znajomych choć w sumie udało nam się
ostatnio spotkać 3 razy w ciągu tygodnia mimo, że od początku roku podkreślała, że do końca lutego praktycznie
nie ma na nic czasu ale udało nam się spotkać bo akurat coś się dział u nas w mieście. Dowiedziałem się mimochodem, ze jej znajomi nie chodzą na takie wydarzenia albo szkoda im kasy. Gdzieś tam też wspomniała, że mamy podobne poglądy.
Zaczęła trochę rozmawiać o związkach bo było akurat w okolicach walentynek. Wpomniała o epizodzie z tym chłopakiem,
że jednak młodszy to w sumie nie to i w ogóle to nie mieli wspólnych zainteresowań. Wyciągnęła ze mnie, że podobnie jak
ona nie byłem w poważnym związdku. Na kolejnym spotkaniu też jakos ten temat wrócił z jej strony. Powiedziała coś co
mnie trochę ukłuło, ze co raz bardziej zaczyna wątpić, że ułoży sobie z kimś życie ale zaraz oczywiście podkreśliła, że jest
silną kobietą i świetnie sobie radzi sama ale myślę, że to jest takie trochę jednak nadrabianie miną, a ukłuło bo poczułem
jak bardzo spieprzyłem to wszystko wcześniej nic nie robiąc. Zastanawiam się w ogóle czy skoro ona tak mówi to czy nie
są to czasem jakieś aluzje ale może to ja chcę znaleźć jakiś punkt zaczepienia - chciałbym w sumie już zrobić coming out
i powiedzieć jej, że jednak coś do niej czuję. Jakieś próby pocałunku to jednak nie dla mnie, nie chcę też już tracić czasu
na jakieś niejasne zachowania.
Nie wiem ale dla mnie to jest proste i wiem ,ze jesli na spotkaniu serce mocniej mi bije ,stresuje sie ,wrecz delikatnie poce ,a po spotkaniu wracam do domu z usmiechem na ustach i nie moge sie doczekac kolejnego ,pisze smsy ,bo interesuje mnie co ta osoba sie dzieje to chyba tak powinno wygladac ,a nie ,ze Ty nie wiesz ,zastanawiasz sie ,rozwazasz i wcale za nia nie tesknisz......to nie wiem czy to jest " to " .Chociaz mysle sobie ,ze moze nie kazdy musi przezywac zauroczenie ta wlasciwa osoba jak erupcje wulkanu ( ja tak chyba mam 
) moze da sie tak na chlodno ,rozsadnie 
tak jak Ty wlasnie
Niestety wszystko wygląda na to, że zostałem kolegą
Ze zrobieniem jakiegoś odważniejszego kroku postanowiłem poczekać na jakąś lepszą okazję i tak dociągneliśmy do dnia kobiet.
Zaprosiłem ją na kolację, przyniosłem prezent i na koniec próbowałem pocałować ale nadstawiła tylko policzek.
Kurcze, kiedy dała się zaprosić z tej okazji to byłem pewien, że to randka bo widzieliśmy sie 3 dni wcześniej ale jednak sprawiała wrażenie zaskoczonej.
I od tego czasu się już nie widzieliśmy. Ona zawsze jak jej nie pasował termin to proponowała jakąś alternatywę - teraz też mi przedstawiła cały swój grafik do po świąt jako dowód, że nie ma czasu - jest to dosyć towarzyska osoba. O częśći tych wydarzeń wiedziałem wcześniej więc tak na 90% jestem pewien, że to prawda ale z drugiej strony raczej słabo to wygląda. Raczej nie wygląda żeby jej zależało. Czas nie działa tutaj na korzyść. Ja czuje, że znowu zamykam się w sobie.
Miałem nadzieję, że jesli dziewczyna kiedyś tam w ogóle brała mnie pod uwagę to jednak uda mi się to nastawienie odzyskać ale może to było tylko moje złudzenie - moze od początku niczego nie oczekiwała. Mam teraz dużo czasu na myślenie.
Właściwie to teraz jestem trochę w sytuacji bez wyjścia. Jeśli będę czekał na jej krok albo ja coś zaproponuje i nie nawiąże do ostatniego spotkania to jakbym zrobił krok wstecz. Z drugiej strony nie czuję żeby teraz był klimat na jakieś szczere wyznania.
Nie wiem czy mogę coś jeszcze zrobić ?
- WitchQueen
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Bo ty za dużo myślisz, a za mało robisz. Ja też nie zawsze miałam jakieś nie wiadomo jakie wybuchy emocji przy poznaniu kogoś, kto mi się podoba. Czasem musiałam miesiąc albo dłużej być w związku żeby się upewnić, że to jest to. Jakbyś wcześniej zaczął bardziej dawać do zrozumienia tej dziewczynie, że Ci zależy i chcesz być kimś więcej to może byś teraz wiedział na czym stoisz. Są przecież dwie opcje albo powie tak, albo powie nie. Ty się zastanawiasz w nieskończoność, czy to jest to, a przecież możesz nigdy nie być pewien. W ogóle ja się nie dziwię, że ona Cię bardziej jak kumpla traktuje, bo jakby do mnie facet pisał sporadycznie i nie dawał jakichś konkretnych znaków, że chce czegoś więcej, to też bym myślała, że to po prostu kolega. Większość kobiet woli odważnych facetów, którzy zdobywają. Może to niesprawiedliwe wobec tych bardziej zdystansowanych i nieśmiałych, ale tak niestety jest.
podzielam zdanie WitchQueen. pewnie czas spowodowal, ze dziewczyna sie zdystansowala. niestety, my kobiety czesto w momencie kiedy przez dlugi czas nie mamy zadnego znaku od faceta dystansujemy sie do niego. sama osobiscie tak mam. miales duzo znakow od niej, ze jest zainteresowana, jednak nie wykorzystales tego, ciagle analizujac, zamiast dzialac tak jakbys w ten sposob mial sie z nia od razu zenic. pewnie dziewczyna odpuscila, ale dopoki z nia normalnie i szczerze nie porozmawiasz to sie nie dowiesz co jest tak naprawde grane..
Ja właśnie nie rozumiem dlaczego nie można sie najpierw pospotykac bez zadnych deklaracji,
zaprzyjaźnić sie (dla mnie to podstawa żeby czuć się z kimś swobodnie), poznać sie lepiej
i dopiero wtedy decydować na związek.
Ale mniejsza o to bo i tak wiem, ze schrzaniłem bo wykazywałem za mało inicjatywy
i zainteresowania na pierwszym etapie znajomości. Dlatego po odnowieniu kontaktu
starałem się tego błędu nie powtórzyć. Starałem się wychodzić z inicjatywą i wymyślać
ciekawe spotkania, a nie odważyłem się na nic więcej bo skoro już tyle czasu zwlekałem
to chciałem żeby jednak było trochę romantycznie dlatego doczekałem do tego Dnia Kobiet.
Hmm, ktoś kiedyś powiedział, że kobiety widzą starania faceta więc wydaje mi się, że
powinna zauważyć, że teraz zachowuję się trochę inaczej dlatego jestem trochę sceptycznie
jednak nastawiony do rozmowy bo przecież w tych kwestiach nikogo się do niczego nie zmusi.
Po prostu miałem nadzieję, że jeśli ktoś był kiedyś kimś zainteresowany to można jakoś
to zainteresowanie odzyskać ale chyba mi nie wychodzi jednak.