Zawodniczka z numerem 3?

Rób to na co masz ochotę -- przecież ślubu jeszcze nie bierzesz z nim? Inni Ci doradzą, abyś uciekała, a być może on jest fajnym gościem, z którym spędzisz resztę życia. Faktycznie możesz się potem ciągle bać, że Cię zdradzi, ale gdyby nie było takich przygód na początku to byś się nie bała -- to tylko pozorne bezpieczeństwo.

"pokazał się z dobrej strony, trzyma poziom i walczy się o mnie"

Nawalczył się chłopina o Ciebie, że nie ma co. Przegadał z Tobą 1 (słownie: jeden) wieczór "bezdotykowo" - droga krzyżowa normalnie. Cóż za opanowanie i wyrzeczenie z jego strony - chociaż skoro wymagania niewysokie to i wkład własny znaczny nie będzie...

"ludzie zawsze prowadzili takie relacje i nie ma w tym nic dziwnego, bo moralność jest subiektywna".

Jak chcesz, to się z nim wiąż, tylko uważaj, żebyś za jakiś czas nie przekonała się na własnej skórze, jak to z tą subiektywną moralnością bywa.

dokładnie nie ma co spotykać się  z facetem,który nie potrafi jednej kobiecie powiedzieć ,że odchodzi i poszukać szczęścia
gdzie indziej ,tylko chce dwie "sroki" za przeproszeniem trzymać za ogon

(1) -- no to jak nie chcesz się z nim przespać to nie śpij; higiena akurat nie jest dobrym wytłumaczeniem, bo może być prostytutka z cytologią dwa, a może być wierna mężatka z taką cytologią, że trzeba leczyć; mówiąc rób na co masz ochotę miałem na myśli, że jak chcesz z nim iść do kina to idź, a jak chcesz iść na spacer to idź, jak na kawę to idź, jak do łóżka to też idź; poznasz go, zobaczysz co za typ -- przecież młoda jesteś to musisz poznać wielu facetów zanim staniesz na ślubnym kobiercu

(2) możesz trafić na prawiczka, który chodzi do kościoła i jest grzeczniutki, nie ma zwichrowanej moralności a za 15 lat okaże się, że chodził na dziwki z odlotów, bo się za młodu nie wyżył; zatem jeśli chłopak spotyka się z inną dziewczyną, a do tego ma z nią problemy, to nie przeszkoda, żeby z Tobą się też spotykał -- jak się zaangażuje w jeden związek, to automatycznie osłabi drugi, nie sądzisz?

Tak -- jestem takim twardzielem, który potrafił jednej, którą znał wiele lat powiedzieć w cztery oczy "już nigdy więcej się nie zobaczymy", aby być uczciwym... Kto wie czy nie był to błąd życia, bo zamiast poznać je obie musiałem wybierać, a przecież spotykanie się z koleżankami to nic grzesznego.

Mnie, podobnie jak Vinngę, też uderzyło to zdanie.
Skoro ma takie podejście, to jest to zły prognostyk na przyszłość.
Chyba, że druga strona także prezentuje podobny. Wtedy się dogadają.

Faceci tak traktuja dziewczyny. tak przynajmniej wynika z moego przysłuchiwania się rozmowom różnych mężczyzn. mimo ze nigdy nie chciałam na tej półce się znaleźć i rani mnie ten sposób patrzenia, nie spotykam innego podejscia. oni nawet jeśli nie otwarcie, to polslowkami przyznaja sie do oceniania i porownywania kobiet. taka juz jest leksyka: mowi sie nawet, ze mamy "cos do zaoferowania" i ta, ktora ma wiecej, wygrywa.
słowo "wybór" też jest nieuniknione, powiedziałam żeby się zdecydował, co chce zrobić i nie dało się tego inaczej ubrac w słowa.

teraz mam dylemat, co zrobić? nie odzywa się w ogole, a co mam zrobic gdyby jednak znienacka postanowił się odezwac? co sie powinno robic w takich sytuacjach?

a jesli on rzeczywiście potrzebuje czasu na przemyślenie, chcial zerwac z ta dziewczyną a ja wszystko zepsulam zbyt wczesnie stawiajac przed nim to ultimatum? a co, jeśli nie miał złych intencji?mam mętlik w głowie, zaczynam siebie obwiniać może jak sie jedzie do faceta po krotkiej znajomosci nawet bez seksu to on automatycznie traci szacunek i dlatego nie pisze? a co sie stanie, jesli napisze ze z nia zerwal dla mnie?

prosze, nie zbywajcie tych pytań zdaniami w stylu: "a, pieprzysz glupoty, juz Ci powiedzieliśmy, i kropka". odpowiedzcie na chociaz kilka z nich. chcę się uspokoić i wrocic do normalnego funkcjonowania, bo widzicie, ze z moim myśleniem tez do konca normalnie nie jest.

mam chcociaz nadzieje ze zachowalam sie dobrze.