Czy miłość może wygasnąć z tak błahego powodu?

Twoim problemem są słabe zarobki - a nie facet.
Poszukaj lepszej pracy, rozwijaj się.. i przestań oglądać na faceta.
Czasy się zmieniły - sama jesteś kowalem swojego losu.

Dziwi mnie trochę taka odpowiedź. Może nie dodałam, że to mój chłopak przez długi czas był bezrobotny. I do tej pory to ja nas utrzymywałam. Niestety, ciężko jest utrzymać dwie dorosłe osoby(pomimo, że nie zarabiam najniższej krajowej). Dodatkowo przez źle podjętą decyzję finansową mojego chłopaka parę lat mamy teraz z głowy. Pracę mogłabym zmienić gdybym zarabiała najniższą krajową. Czyli gdy będę w ciąży i na macierzyńskim to też mam sama na siebie zarabiać? Pytam się, bo może faktycznie sama jestem mało zaradna.

Dziękuję Baziula. Właśnie tego się boję. Alfaalfa napisała, że sama jestem kowalem swego losu. Jednak patrząc na to wszystko z boku myślę, że chyba nie była to do końca sprawiedliwa ocena, bo nie jest tak, że jestem leny iwa i słabo zarabiam. Ale to w sumie mój problem. Problemem jest jednak to, że boję się, że z czasem nie dam rady sama udzwignąć problemów finansowych rodziny. Teraz jesteśmy tylko ja i on. Ale co będzie gdy pojawi się dziecko. Sama nie wiem co myśleć.

powiedz ile to czasu już ?
jak było na początku ?
czy kiedykolwiek on dokładał więcej do domowego budżetu ?
jak to wyglądało od początku do teraz ?

Ogień, podejrzewam, że ponad pół roku napewno. Wiem, że w Polsce to może i nie jest tragiczny okres czasu, ale utrzymanie dwóch osób z jednej pensji plus opłacenie jego samochodu, którym mnie wozi co prawda, jest kosztowne. Czy się dokładał. Kiedyś gdy nie pracowałam blisko 3 tygodnie owszem zapłacił za rachunki i mieszkanie i jedzenie (choć i tak 1/3 pieniędzy, które miał była moja). Jeśli chodzi o dokładanie do domowego budżetu to nie wiem czy mogę policzyć to, że kiedyś przez chyba 3 miesiące zarobił więcej niż ja i za te nadwyżki kupił sobie samochód (licząc jego samochód, którym ja i tak nie jeżdzę nigdy, ale nie mam mu tego za złe, bo przecież podrzuci mnie czasami do pracy). Nie wiem czy mogę to dodać, ale też widząc naszą sytuację finansową postanowił sobie kupić jakaś tam techniczną nowość, za którą ma zapłacić 500zł( wziął to na raty nawet nie dyskutując o tym). Na moje pytanie skąd wziać na to kasę odpowiedział, że jakoś się skombinuje (w podtekście, ze to ja zarobię, nie on). Trochę mnie to dobiło.

BabaOsiadła tak właśnie jest.

Przykro mi to pisać, ale Twój chłopak najwidoczniej z premedytacją na Tobie pasożytuje. Przemęczać się zbytnio nie musi, jak mu wpadnie trochę grosza, to wydaje na swoje przyjemności, zobowiązuje się na długie miesiące do spłacania rat za jakieś bzdurki bez konsultacji z Tobą (a zapewne za Twoje pieniądze - to już jest bezczelność!), a Ty go ubierzesz, opierzesz, nakarmisz i do cyca utulisz. Czy dobrze zrozumiałam, że tą "źle podjętą decyzją finansową" wpędził Was w długi?

Moja rada: nigdy nie matkuj mężczyźnie. Nie utrzymuj go, nie dawaj mu pieniędzy. W ten sposób go kastrujesz. Postaw mu ultimatum. Inaczej on nigdy się nie zmieni (bo po co miałby się wysilać, skoro mu tak dobrze?). To, co on wyprawia, zakrawa moim zdaniem na kompletne chamstwo (życie na czyjś koszt, całkowita nieodpowiedzialność, a do tego jeszcze bezczelne uwagi w stylu: "jesteś materialistką", "i co ciągle tak zrzędzisz, nudna babo, przecież wszystko jest w porządku").

Ale, gdyby była sama, mogłaby wynajmować coś mniejszego i tym samym płacić niższe rachunki. O ile dobrze mniemam, że Autorka i jej partner wynajmują mieszkanie (a chyba tak, skoro grozi im niedługo spanie pod mostem).

miałam pisać wywód, ale BabaOsiadła napisała to co ja chciałam.
poza tym byłoby autorkę stać na tusz i inne rzeczy nie zamieniając od razu mieszkania na mniejsze..
jedzenie dla jednej osoby na miesiąc sporo kosztuje.. nie mówiąc o chemii i tak dalej....

Dziękuję wszystkim za porady. Tak wiem alfaalfa, że nie powinno się zostawiać partnera gdy mu nie wychodzi, ale to nie jest też młody chłopak tylko ma 35 lat...W sumie to chyba do tej pory przez tyle lat jakoś mu się tak nie wiedzie. Dlatego też się boję, że gdyby zdarzyło się dziecko to on może nas nie utrzymać. I boję się tego, że jak mi by coś z pracą nie poszło to już wogóle polegniemy i się nie podniesiemy. Z tym, że to jest pozostawione mi. Sama to niosę bez niego, bo on się nie martwi...

Artemida, sądzisz, że może być aż tak źle? Przecież teraz jest naprawdę do rany przyłóż chłopakiem...

Nie mialam czasu przeczytac innych komenatrzy , jak napisze tak :
Mialam IDENTYCZNA sytuacje, chlopak pol rok bez pracy itd... i wiesz co , mialam go juz dosc, zupelnie byl w moich oczach tylko ciezarem...
Przyszedl dzien, znalazl prace - wstydze sie swoich wczesniejszych mysli, Zyskal w moich oczach jeszcze lepszy obraz niz jaki o nim mialam.
Myslalam o rozstaniu - ale powstrzymywalo mnie to ze ma wspanialy charakter, taki jak ten Twoj ale byl dla mnie nieudacznikiem w pewnym sensie.
Stwierdzilam ze szkoda taka milosc stracic przez chwilowy kryzys. I nie zaluje, a sama sie wstydze za swoje mysli.

teraz sie zaglebilam w temat, powiedz on ma teraz jakiekolwiek zrodlo dochodu ? czy siedzi w domu i totalnie nic nie robi ?

Moze,facet musi zarabiac,miec kase a nie siedzien na utrzyzmaniu zony,dziewczyny,my mamy do tego prawo,chociaz lepiej zarabiac ale oni sa facetami i to ich obowiazek.Ja jestem materialistka i llicza sie dla mnei faceci ktorzy zarabiaja i maja kase i mowie to im wprost.Mam to gdzies co inni mysla na ten temat.Kazda kobieta ma takie podejscie ale glosno sie nie przyzna bo sie bedzie bala.

każdemu może przydarzyć się utrata pracy itp. ale jeżeli ktoś pasożytuje na kimś i zarobione pieniądze przeznacza tylko na siebie, to coś jest nie tak. Ja z moim mężem dorabialiśmy się razem, od zera. Nie opływamy w luksusy, ale finansowo jest ok. Wiem jak ciężko było, gdy nie było nas stać na coś ekstra, albo na wynajem mieszkania. Wiem, jakie może to rodzić konflikty i nieporozumienia. Jak problem z kasą może ochłodzić stosunki partnerskie. Ale ważne jest, aby OBIE strony starały się o stabilizacje finansową. Facet, który bierze pieniądze od kobiety i pozwala sobie na to, żeby ona go utrzymywała, kosztem swoich potrzeb to zwykły truteń i biorąc przykład z natury- powinien być wyeliminowany z domostwa Nigdy bym sobie nie życzyła mieć takiego faceta, leniucha, który dla siebie kupuje zabawki, a z kobiety robi smolucha. Jakoś dziwnie się troszczy o Ciebie ten Twój facet.

Aneta93. Bez pieniedzy sie nie da żyć, przeżyć. A ta dziewczyna ma swojego partnera utrzymywać, moze jeszcez zajmowac sie domem i urodzic dzieci,  i do tego łądnie wygladac i przytulic do cyca itp.
No wybacz. Miłość miłością ale życie realne jest cięzkie i bez pieniedzy sie nie da funkcjonowac.

matijeszcze! Facet nie będzie rodzić dzieci, więc musi (musi!!!!) pracować. Co on robi całymi dniami? Powinien szukać pracy...

Wiadomość tygodnia: mój chłopak znalazł jakąś pracę dorywczą. Zarabia trochę mniej niż ja. Plus pracuje 5 dni w tygodni, ale jeden dzień z tych 5 tylko 4h. Za najniższą krajową. Cieszę się bardzo i widzę, że on jest zadowolony również. Mimo wszystko jakoś inaczej na niego patrzę teraz. To co zarabiamy teraz łącznie i tak rozejdzie się praktycznie na rachunki z tym, że kupię sobie może jakiś kosmetyk. Oczywiście pomijam fakt, że to coś co miało kosztować 500 zł będzie kosztowało 4 razy wiecej....

LeeBee właśnie tego się boję, że on ma 35 lat, a jeszcze w sumie nic w życiu nie osiągnął. Walczę ze swoim materializmem, ale nie chce całe życie biedować. To nie jest tak, że on jest zły. Gdy walczyłam z chorobą to naprawdę mnie wspierał. Pamięta o mnie w życiu codziennym, ale... Kornelia67 znam tą sytuację z autopsji. W moim domu też panuje bieda. I tata nie jest zaradny. Efektem tego np. pierwszy raz w życiu u fryzjera byłam mając 22 lata kiedy po opłaceniu wszystkiego co było potrzebne został mi jakiś grosz. Nawet nie bardzo było mnie stać na głupią farbę do włosów wcześniej. Ale z deszczu pod rynnę. Męczy mnie trochę takie życie, bo już 24 lata cały czas muszę oszczędzać, moje potrzeby są zawsze odkładane na bok...Chciałabym chociaż raz na 3 miesiące wyjść do kina albo do restauracji, ale nie zanosi się. Najgorsze jest to, że chłopak przez cały okres gdy się znamy zabrał mnie na "wyjście" tylko 2 razy...Sama nie wiem już co myśleć.

Aneta93 dziękuję, że tak piszesz. Zauważ jednak, że mój chłopak to w sumie "stary koń" już. Kiedy my się wspólnie czegoś dorobimy? Gdy będzie miał 70 lat, a ja 60?

Z tego wszystkiego jakaś depresja mnie łapie, a nie mogę sobie na nią pozwolić.
Coraz częściej jednak pojawiają się w mojej głowie myśli o rozstaniu. Wrrrr...

W związku ważne jest zarówno to, by samodzielnie móc sobie radzić, mieć niezależność, w tym finansową, jak i to, by partner był wsparciem i być wsparciem dla niego, by wspólnie rozwiązywać problemy. Zastanów się, w którym z tych składowych jest problem i postaraj się uczciwie podejść do sprawy, spojrzeć na nią obiektywnie i odpowiedz sobie na pytanie: co jest źle? co można z tym zrobić? czy mam na to wpływ? jakie są alternatywne rozwiązania? co jest dla mnie najistotniejsze? I podejmij decyzję, a wraz z nią kroki ku lepszemu. Nikt nic innego konstruktywnego Ci nie poradzi. To Ty musisz znaleźć źródło problemu i je zwalczyć.

Sytuacja finansowa bez zmian. Co do statusu związku to jesteśmy razem oficjalnie, ale ja ostatnio coraz częściej łapię się na tym, że chyba na poziomie podświadomości to skończyłam ten związek...Szkoda mi jednak przekreślić 2 lata związku...Jestem w kropce.

nic dziwnego że myślisz o końcu, bo jako kobieta zawiodłaś się na nim.
wiesz 2 lata to niedługo, ja przekreśliłam prawie 7.
dla swojego dobra.

No ja też jestem ciekawy. Facet musi dużo pracować. Takie życie. Nawet dwa etaty, albo etat + rozwój, albo etat + fucha. Co on robi całymi dniami? Ogląda TV? Uczy się? Masakra jakaś.

super że zauważasz to w czas. wiele kobiet widzi to dopiero po ślubie albo jak są dzieci, wtedy to dopiero jest masakra.
zawsze trzeba mieć oczy szeroko otwarte i z rozumem oceniać sytuację.
widać że stajesz na nogi jeśli chodzi o postrzeganie tego co się wokół Ciebie dzieje. i zaczynasz tym samym dbać o siebie i swoją przyszłość, tak trzymaj !