ciezki los

Pewnie po tym co napisze zaraz znajdzie sie osoba ktora stwierdzi ze to moja wina i ja jestem najgorszy ale sprubuje. urodzil nam sie syn, wspanialy syn lecz niepelnosprawny, ma juz 4 latka. na poczatku bylo pieknie kolorowo kochajaca rodzina wspolne spacery lecz syn byl coraz wiekszy i coraz wiecej potrzebowal gdy mial rok musialem pracowac na 2 etaty lacznie pracowalem ponad 300h w miesiacu.Sila rzeczy nie potrafilem pomoc zonie tak jak na poczatku przychodzilem z pracy okrotnie zmeczony...od tamtego momntu zauwazylem ze zona mniej sie zajmuje dzieckiem...mialem wrazenie ze mogla by dac z siebe wiecej lecz tego nie robi...ciagle dziecko wedrowalo do tesciowej...czasami bylo tak ze pojechala zona do swojej matki zostawila tam syna i pzyjechala do domu..ja wchodzac do domu i pytajac sie gdzie syn powiedziala ze rodzice chcieli zeby zostal...wszystko by bylo wporzadku gdyby nie fakt ze ta sytuacja powtarzala sie pare razy w miesiacu. czasami byl tam tydzien czasami 3 dni...nie wiedzialem co sie dzieje...najwiekszym problemem bylo to ze syn potrzebowal rehabilitacji...i przewaznie to ja musialem jezdzic...zona miala wytlumaczenie ze ona chodzi z nim do szpitali...to jest fakt lecz ciezko mi bardzo bylo gdy przychodzilem po 20 godzinach w pracy o6 rana a o 7.30 isc na rehabilitacje gdzie na 10 musialem isc juz do pracy...bardzo chcialem pomoc lecz w pewnym momencie nie wytrzymywalem fizycznie...przezz to byly zawsze klotnie ze nie zajmuje sie dzieckiem lecz powiedzcie mi jak ja sie mam nim zajac skoro pracuje? moja zona nie pracuje siedzi w domu ma zajmowac sie tylko dzieckiem, ja wiem ze to trudna sytuacja dla matki gdy inne dzieci w wieku 2-3 lat siedza biegaja jedza normalnie a nasz syn tylko leze...wiem ze to bardzo trudne lecz nie rozumie tego wszystiego...niedawno mialem wypadek miesiac czasu siedzialem z synem zone wyslalem na wakacje zeby odpoczela, pojechala do rodziny nad morze, szczerze mowiac...to moj pierwszy raz gdy zostalem z synem tak dlugo i calkiem sam ale wiecie co? to byl moj najpiekniejszy miesiac w zyciu. i nie wazne ze syn nie chodzi nie mowi dla mnie wazne bylo to ze moge sie do niego przytulic, wazne bylo to ze moge z nim cwiczyc, wazne bylo to, ze gdy rano tylko sie odezwalem,otwiera oczka spogladal na mnie delikatnie sie usmiechajac majac w oczach 3 slowa kocham Cie Tatusiu.wiedzialem ze nigdy mi tego nie powie lecz ja czulem w mym sercu ze to wlasnie mowi...nie wiem moze gdybym spedzil z nim sam na sam a moja zona by pracowala tak jak ja rok albo 2 mialbym inne podejscie lecz wiem ze to byl najpieniejszy czas cieszyl mnie jego kazdy postep kazdy usmiech to bylo dla mnie wazne i dalej jest. Od jakiegos czasu calkowicie nam sie nie uklada z zona... znalazlem smsy dziwne...nie stwierdzaly jednak one ze mnie zradzila...po rozmowie z nia powiedziala ze potrzebowala z kims pogadac wyzalic sie ze ja nie sluchalem...zarzekala sie rowniez ze nigdy by mnie nie zdradzila ze sprobuje to naprawic ze nie bedzie tak robic...jednak mecza mnie 2 sprawy...czy napewno nie poszla z kims do lozka? i czy napewno nie dawalem jej poczucia bezpieczenstwa oraz wsparcia?ciagle mnie to meczy...probuje byc taki jak wczesniej lecz nie wiem czy potrafie...dziekuje za wysluchanie mnie...Andrzej