Moja smutna historia...

Paweł

Z doświadczenia wiem, że pakowanie się w związki zaraz po rozstaniu to nie najlepszy pomysł. Nie wiem jak to działa ale zazwyczaj wtedy człowiek pakuje się albo w to samo "g" albo w skrajnie różne, ale też "g". Dlatego lepiej odczekaj jakiś czas ..nie wiem przynajmniej pół roku, miej czas na analizę czemu nie wyszło, bo zazwyczaj wychodzi tak, że popełniamy te same błędy, taka analiza da Tobie szanse na identyfikowanie tych błędów i więcej ich nie popełnienie.

Hej Paweł.;)
Cieszę się, że napisałeś tutaj nam o tym i że nie chcesz już dalej dusić tego w sobie.
Po pierwsze to zgadzam się z moimi przedmówcami, że nie powinieneś jej za nic przepraszać! To ona powinna przeprosić Ciebie, bo Cię wykorzystywała! Byłeś jej tylko potrzebny do znalezienia pracy i mieszkania, potem znalazła sobie innego i nawet nie zastanowiła się jaką Ci tym krzywdę może zrobić! Ona się martwiła o tamtego, że jest słaby psychicznie?! A Ty to co z żelaza jesteś?! Zainteresowała się w ogóle tym, że Tobie zrobiła krzywdę?! I tekst: "jeżeli sobie coś zrobi to będzie Twoja wina" mnie powalił! Człowieku jaka Twoja wina?! To tylko i wyłącznie jej wina i nie możesz myśleć inaczej! A tak na marginesie to ja nie wierzę, że ona o niego się martwiła, tylko miała nadzieję, że będziesz chciał to odkręcić bo będziesz miał poczucie winy za tamtego kolesia.
Po drugie: przestań tyle palić! Zamiast tego zrób coś dla siebie, zacznij robić to co lubisz, co zawsze chciał byś zrobić i zadbaj o siebie. Po trzecie: pamiętaj, że Ty zasługujesz na szczęście i nie myśl inaczej. Ja z całego serca Ci życzę szczęścia i proszę zostań z nami, pisz co Cię boli, jak sobie radzisz.;)
Jak będziesz chciał napisać do niej, to napisz tu. Pamiętaj, że odkąd tu napisałeś- sam już z tym nie jesteś.
Trzymaj się mocno kochany i pisz tu jak najwięcej!;);)

Mądrych ludzi to i dobrze posłuchać.Dobrze że napisałem to wszstko zanim sie do niej odezwałem bo bardzo mnie korciło i szczerze mówiąc dalej korci.Wiadomo trzezwo na to patrząc sytuacja wydaję się oczywista i ja sobie zdaje z tego sprawę.Liczę się z tym że z mojej strony też mogło być coś nie tak i nie wymiguje się,trzeba pamiętać że kij ma zawsze 2 końce.Ale w tym przypadku jest to dla mnie nie zrozumiałe,dlaczego?a to dlatego że ostatnie 4 tygodnie,czas kiedy się nie widzieliśmy a utrzymywaliśmy kontakt smsowy i telefoniczny były bardzo dziwne.Jej na mnie niby zależało,pisała do mnie cały czas,jak byłem zajęty i sie nie odzywałem wypytywała że dlaczego do niej nie piszę.Mało tego podczas jednej z rozmów na gg w końcu przyznała mi się że spotykała sie kilka razy jak to nazywała z kolegą i tylko dlatego że chciała mu pomóc bo ma problemy z narkotykami.Dziwne to dla mnie było bo gdyby chodziło o samą pomoc to wiedział bym i ja o tym no bo co tutaj ukrywać.Po tej rozmowie powiedziałem do niej że straciłem zaufanie i że nie wiem co dalej będzie.Ona sprawiała wrażenie że zależy jej.Praktycznie do ostatniej chwili aż zobaczyłem ich razem.Nie wiem jak to odbierać,wydaje mi się że mogło być tak że ona wahała się między mną a nim,nie wiedziała czy z nim wyjdzie więc trzymała mnie w rezerwie.Czyli na moje nieszczęście powtórka z rozrywki.Bardzo mnie to przybiło i przybija nadal,nie wiem co mam ze sobą zrobić bo absolutnie brak mi chęci na cokolwiek bo wciąż mimo wszystko myślę o niej...zastanawiam się nad wizytą u psychiatry,może wesprę się lekami,sam już nie wiem.Czas tak wolno płynie,zbliżają się święta a ja wróciłem do punktu wyjścia z przed roku

Dziękuje za te wszystkie miłe słowa.Nikogo co prawda nie znam osobiście i to wszystko to tylko słowa pisane ale bardzo wiele  to człowiekowi daje.Będę starał się pisać jak najwięcej bo to naprawdę pomaga.I chyba faktycznie zrezygnuje z tych przeprosin,wydaje mi się że powinienem to zrobić max 2 dni po całej sytuacji a teraz zobaczyła by tylko to że jestem w kiepskim stanie.Wydaje mi się że moim dużym problemem jest to że za bardzo ufam ludziom i za bardzo chcę im pomagać.Ale uważam że skoro jestem z kimś w związku to takie są nie pisane zasady a żeby jeden drugiego wspierał jak się da.Kilka razy w ciągu ostatnich tygodni rozmawiałem z nią i mówiłem że jeżeli masz kogoś,albo moja osoba Ci nie odpowiada to mi powiedz,odejdę,zrobimy to w pokojowy sposób i sprawa zostanie zamknięta.Ja to rozumiem że ludzie schodzą się i rozchodzą to ludzka sprawa.Ona za każdym razie ze nie absolutnie,nikogo nie ma i jest wszystko okej,tylko ona miała kryzys przez prace itd.Była jeszcze jedna taka rozmowa kiedy siedziałem na przeciwko niej,patrząc prosto głęboko w oczy zapytałem czy jest jeszcze ktoś,bez mrugnięcia i zastanowienia odpowiedziała że nie.Po takich sytuacjach jest trudno pozbierać się i zafuać komu kolwiek.Bo to pokazuje jacy ludzie być potrafią,kłamstwo w takiej sytuacji przychodzi bez żadnego problemu.

jesli chcesz ja ukarac pschicznie, to nie smsuj, nie dzwon, nie kontaktuj sie na gg..cicho sza....bedziesz patrzyl jak ona bedzie sie miotac, albo odpusci i wyjdzie cale szydlo z worka ..co to za czlowiek...a latwowiernosc i ufnosc w ludzi , to domena dobrych ludzi i mlodych , bo przeciez nie mozna zakladac , ze kazdy czlowiek to   QRWA....

Racja,może szukam najzywczajniej pretekstu do tego aby się do niej odezwać.Ciągła walka z samym sobą,chociaż po napisaniu tutaj tego co mnie spotkało jest mi lżej i póki co wybijam sobie z głowy pomysł z kontaktem.Wiem i tak że takie myśli będą do mnie wracać przez długi czas.Jest mi ciężko chociażby dlatego że od początku naszej znajomości brak kontaktu był max 2 dni i to kiedy było wszystko okej.teraz wiadomo człowiek myśli co ona robi,gdzie jest i tak dalej.Wiem o tym doskonale że nie wszyscy ludzie są zli i nie można tak z góry zakładać i mierzyć wszystkich jednakową miarą,niestety po takim incydencie ciężko się będzie przebić.Wiedziała co wcześniej przechodziłem,w jakiej byłem sytuacji.Mówiła że więcej mnie to nie spotka,że jeżeli nam się nie ułozy to rozejdziemy się po ludzku a tutaj taka niespodzianka.Moja duża wina też w tym jest,mianowicie taka że podeszłem do tego zbyt naiwnie,rzuciłem się na głęboką wode nie zostawiając odrobiny trzezwego umysłu.Wiem że niektóre osoby  czytające moje wypowiedzi się zirytują i pomyślą co za mięczak,chłopie wez się w garść itd.Zdaje sobie z tego sprawę,powtarzam w myślach to non stop,niestety nie jest to takie proste.Rozum swoją drogą,serce swoją...

Postaram się ograniczyc do minimum:) Muszę się jakoś podnieść,tym bardziej że mam poważne obowiązki.Póki co jest trochę lepiej za co bardzo Wam dziękuje

To prawda,tylko problemem jest znalezienie takiej kobiety.Nie jest to oczywiście nie niemożliwe ale bardzo trudne,na początku każdy jest przeważnie super i trudno jest wyczuc faktyczne intencje danej osoby.Co prawda nie szukam teraz kobiety bo moja sytuacja jest chyba zbyt gorąca,z drugiej strony dobrze by było mieć kogoś przy boku zwłaszcza że moja była jest sobie z innym w tej chwili i napewno nie ma żadnych zmartwień,Gdyby jej na mnie zależało nie zrobiła by mi takiego świństwa:(

No tak to jest prawda.Nauczka jest dla mnie taka że muszę następnym razem więcej obserwować,trzymać większy dystans zanim się w coś zaangażuje na poważnie.Prędko to nie nastąpi napewno tak więc muszę bardziej się skupić na walce z samym sobą obecnie.Póki co przegrywam,cały dzień jakoś wytrzymałem ale nie dawno w końcu napisałem wiadomość do niej z przeprosinami.Przeprosiłem jedynie za słowa które wypowiedziałem tego dnia,a że nigdy takich słów w jej stronę nie użyłem to gryzło mnie to.Oddzwoniła i powiedziała mi że mnie przeprasza za to że wogóle jest,nie wiem jak to odbierać ale nie wnikam bo sama to wszystko nakręciła.Zapytałem jeszcze dlaczego zrobiła to wszystko w taki sposób,nie mówiąc mi o niczym pomimo tego że pytałem i podejrzenia miałem.Nie była mi stanie odpowiedzieć i powiedziała że nie odpowie.Na tym skończyła się cała rozmowa.Czy jestem zadowolony?nie wiem sam,utwierdziłem sie jedynie w przekonaniu że coś musi być z nią nie tak.

Dlatego własnie przeprosiłem za to bo sam tak uważam że to brak klasy.Byłem pod wpływem silnych emocji ale to mnie nie tłumaczy tak naprawdę.Na przyszłośc nie zachowam się w tak gówniarski sposób.Z resztą mam nadzieję że więcej już nigdy nie będe w takiej sytuacji,czego sobie bardzo życzę.

Współczuję ci. Takie sprawy zawsze bolą i trzeba CZASU żeby się poukładać. Za pierwszym razem po prostu zgubiła was rutyna związku. Oczywiście zrobiła kur..... Powinna odejść i dopiero.
Drugi przypadek, to młody pasożyt. Typowa hiena. Takim na czole powinno się wypalać piętno, żeby ją faceci omijali z daleka. Daj sobie Paweł spokój. Milcz, nie odzywaj się, ignoruj jej ewentualne odzywki. Pomęczysz się ale przejdzie.
Zawsze radzę, Zajmij się wieczorami sportem. Pomaga I daj sobie czas zanim znowu będziesz chciał być z kimś.

Witajcie
Nie chcę ponownie się w to pakować i staram się patrzeć tak trzezwo jak tylko się da.Póki co niestety jeszcze jestem rozbity,i pewnie gdyby chciała powrotu to bym sie na to zgodził...Ale takiej opcji nie będzie napewno bo jest z innym tak więc nie biorę tego pod uwagę.Myśli w dalszym ciągu męczą niestety.A po wczorajszej krótkiej rozmowie napisała do mnie jeszcze 3 smsy(oczywiście z bramki internetowej,widocznie bała sie że jak ze swojego numeru napisze to polecę do gościa się pochwalić że pisze do mnie.Ale taki nie jestem i nie będe wariata z siebie robił,z czasem sam zobaczy co to za figura)Wracając do smsów,najpierw napisała że chciała by cofnąć czas,nie wiem jak to rozumieć ale chyba chodziło jej o to że mogła wcześniej mi powiedzieć o jej nowej miłośći,potem jeszcze krótko i zwięźle słowo przepraszam,a na koniec napisała że zasługuje na wyjątkową osobę a ona nie była według mnie do końca szczera.Ja po tych smsach też jej odpisywałem,ale tak neutralnie bez żadnych konkretów i chciałem jedynie aby mi napisała dlaczego.Poszedłem spać a w snach zaczeła nawiedzać mnie ona,i tak przebudzę się,zasnę i znowu sen z jej udziałem.Obudziłem się rano jeszcze taki zaspany i nieprzytomny i napisałem(wiem że nie potrzebnie ale napisałem...) że chciałbym z nią normalnie porozmawiać przez telefon i dowiedzieć się dlaczego dokładnie zrobiła to wszystko w taki podły sposób.Chodziło mi o taką prostą najzwyklejszą i szczerą do bólu rozmowe.Na koniec dodałem że jeżeli nie ma zamiaru sie tłumaczyć to niech napiszę krótkiego smsa żebym nie dzwonił i nie pisał.Po 2 godzinach oddzwoniła i powiedziała że w tej chwili nie może rozmawiać bo coś tam coś tam i że porozmawiamy normalnie wieczorem.Na chwilę obecną do rozmowy jeszcze nie doszło a ja siędzę jak na szpilkach i chyba teraz żałuje że wznowiłem kontakt.Jak znam życie to pewnie nie zadzwoni ale to chyba będzie nawet i lepsze bo tak sobie pomyślałem ze i tak pozamiatane.Wytrzymałem wcześniej 5 dni,teraz jeżeli sie odezwię to wróce zapewne do punku wyjścia.Podsumowując mój chaotyczny wpis to nie wiem co dalej sobie myśleć.Oczywiście nie liczę na nic dobrego i nawet nie chcę,przynajmniej tak mi się wydaję.Nawet ten sam brak kontaktu to dla mnie trudna sprawa bo od jej poznania nigdy nie było przerwy większej niż 2 dni,same głupie przyzwyczajenia skutecznie utrudniają mi całą sprawę.

A jeszcze wracają do powrotu,to wydaje mi się że ma on sens tylko wtedy kiedy naprawdę między ludzmi jest jakieś uczucie.W moim przypadku jest tak że ja Kocham ale ona juz napewno nie.Bo gdyby kochała to by się z drugim nie wiązała,kiedy człowiek kocha to nikt inny mu nie w głowie,z własnego doświadczenia to wiem.Rozumiem żebysmy sie rozstali,przez jakąś kłótnię,lub coś podobnego a ona tutaj znalazła sobie drugiego.Tak więc nawet jeśli wróciła by do mnie to z czasem zaraz znowu by ktoś się znalazł,akurat ten typ chyba tak ma...

człowieku/ wykasuj jej numer, a jak trzeba zmień swój/ poszukaj sposobu na chwilę spokoju i małymi kroczkami będziesz go doświadczał coraz więcej/ mówiąc o powrotach, szkoda czasu i zdrowia/ nowy rok, nowa nadzieja na nowe. nikt nie obiecywał, że będzie łatwo.

Współczuję. Zauważyłeś że jesteś dla niej marionetką, a mimo to świadomie lecisz jak ćma do ognia..

No właśnie chyba tak,jak wcześniej pisałem rozum mówi co innego a serce co innego...Człowiek odezwie się a potem sam na siebie jest zły że to zrobił.Muszę się jakoś zablokować i nie odzywać się bo wiem że każdy kontakt stawia mnie w punkcie zero.Najgorsze jest znalezienie tej motywacji do tego,kiedy człowiek jakoś się odbije to zaraz coś przypomni i spowrotem wpada w ten dół.

Czas staram sie jakoś wypełniać zajęciami,bo mam trochę na głowie.Problem tylko taki że słabo mi wszystko wychodzi bo w głowie burza,ale staram się staram:)

Witam
Dzisiejsza noc była delikatnie spokojniejsza,dłużej pospałem i nie budziłem sie co godzinę.Co prawda rewelacji nie ma,najgorszy jest ten brak apetytu.Wracając do tego co wczoraj pisałem że spodziewam się rozmowy z nią to tak jak przypuszczałem nie doszło do niej.Dostałem smsa że mnie przeprasza ale dzisiaj nie porozmawiamy bo nie jest w stanie z powodu jakiegoś małego wypadku i że odezwie się wkrótce.Ja zapytałem czy jest cała i dopisałem że nie smuszam jej do niczego i jak nie chce to rozmawiać wcale nie musimy.Zaraz odpisała że jest cała i że ona sama też chce porozmawiać ze mną bo wiele dla niej znaczę...Po tym odpisałem że chyba znaczyłem kiedyś a nie teraz i tak na tym się zakończyło.Dzisiaj mija tydzień od tego całego incydentu,mam nadzieję że następny będzie lższejszy...

Czy bym wrócił? Myślę że nie,zbyt wiele złego się stało w tak krótkim czasie,z resztą wydaje mi się że nawet jak byśmy się zeszli to prześladowała by mnie non stop ta myśl i pewnie do końca jej bym tego nie wybaczył.Jestem bardzo pamiętliwy tak więc trudno by było wymazać takie negatywne wspomnienia,do tego dochodzi kwestia zaufania.Odzyskać do kogoś zaufanie to bardzo trudna sprawa,tym bardziej do bliskiej sercu osoby,czasu też niestety cofnąć się nie da.A czy wyjdzie jej z obecnym partnerem?tego nie wiem ale cały ten incydent napewno i na ich zwiążku nakreślił grubą rysę a to sie w przyszłości może odbić.Jednym słowem tak to jest jak ktoś nie gra fair,żeby jak sie człowiek starał to za 2óch nie naskacze.Co do naszej rozmowy to ja się pierwszy nie odezwę teraz,jeżeli zalezy jej na rozmowie to sama sie odezwie,a jeżeli nie to nie,może to złe podejście ale wiem że jak zadzwonię to i tak albo nie odbierze albo powie że ma jakieś zajęcie.A ja znowu wyjdę na tego biedaka który tak z utęsknieniem wyczekuje tej rozmowy.

Oj skoczyć nie skoczę napewno bo to naprawdę nauczka dla mnie.Pytałem bo od dłuższego czasu coś mi nie grało,jednak taka nagła zmiana zachowania może zastanawiać człowieka.Ona mi wtedy wmawiała że to ze mną cos jest nie tak i jestem za bardzo podejrzliwy przez swój poprzedni związek.Wtedy tak sobie usiadłem,pomyślałem że faktycznie może to ze mną jest coś nie tak i sam sobie wmawiam i wyobrażam niestworzone rzeczy.Chciałem się mylić jednak los tak chciał i wszystko wyszło tak że zobaczyłem ich razem heh.Wiadomo że też by bolało gdyby mi normalnie powiedziała ale ona nie chciała tego zrobić bo wydaje mi się że trzymała mnie na zapas w razie gdyby jej nie wypaliło.Człowiek komuś ufa i potem tak to właśnie wychodzi,wcześniej dałbym za nią rękę uciąć i teraz już bym jej nie miał.Morał z tego taki że nigdy nie można do końca ufać drugiemu człowiekowi.

Tak tak,wiem doskonale o co chodzi:)Ja myślę że zaufam kiedyś komuś napewno z tym że tym razem będe bardziej miał na uwadze to że może coś nie wyjść ale to może kiedyś tam jak pojawi się ktoś na horyzoncie.Póki co jestem w bagnie,staram się jakoś funkcjonować w miarę jednocześnie czekając na rozmowę.

Chłopie i co mu da zemsta?! Ma się zniżać do jej poziomu?!
Ten facet już wie co to za baba, bo Paweł mu pisał kiedyś na fb, że była z nimi dwoma. Jeżeli on z nią nadal jest tzn, że lubi być rogaczem. Po co Paweł ma się mieszać w ten związek?!
On ma się odciąć. I wcale głupi nie jest. Przepraszać nie musiał, ale to zrobił by mieć czyste sumienie i szacun wielki mu za to!

Pisz o wszystkim o czy chcesz jeśli Ci to pomaga!;)
Moim zdaniem radzisz sobie świetnie jak na taką sytuację. Jest ciężko, bo to wszystko jest jeszcze bardzo świeże, a boli najbardziej fakt, że się człowiek zawiódł na osobie po której by się tego nigdy nie spodziewał. Całe szczęście, że związek trwał krótko.

Myszeczka, masz bardzo dobre podejscie do sytuacji Pawla i widac dobrze go wspierasz.
Mysle bardzo podobnie wiec napisze tylko, ze popieram

Pawel, Myszeczka dobrze prawi, trzymaj sie forum i pisz do nas chlopie

Kochana dziękuję. Staram się, ale dobrze by było gdyby inni też wspierali, bo tego mu teraz potrzeba.

Pewnie. Pomoc drugiemu człowiekowi pomaga nam najbardziej.;)

Zamiast "szukać w głowie" było wyjsć gdzieś z kolegami. Bo to rozpamiętywanie nic nie da! Czy sprawi że wróci? Nie,więc po co się tak katować.. Wiem,wiem że łatwo się mówi. Ale nie jestem na to obojętna,bo sama przechodzę przez to samo. Ale jak tylko przychodzi taka chwila, że usiądę i zaczynam myśleć to biorę do ręki książkę,zadzwonię do kogoś,próbuję oderwać myśli. A i apetyt mi już wraca.. Choć łatwo nie jest. I jak tam,dziś wyspany? bez koszmarów??:)

Alkohol jest o tyle niebezpieczny, że gdy się nauczysz uciekać w niego zamiast rozwiązywać problemy... Sam wiesz.

Ale czasem troszkę, na rozluźnienie - może pomóc.

Pawełku myśl sobie w ten sposób, że dużo lepiej jest, że z nią nie jesteś. Widzisz ona Ci od początku coś nie pasowała, więc może by ten związek w ogóle nie wyszedł i za parę miesięcy Ty byś się musiał martwić jak jej delikatnie powiedzieć, że czujesz, że to nie to? A tak to przynajmniej nikogo ranić nie musiałeś.;)
A jesteś inteligentnym chłopakiem, więc znajdzie się taka, która Cię mocno doceni.;)

I jak się sprawy mają dziś?