bardzo łatwo wpadam w szał

wiesz nie ty jedna,no ja tylko z łapami nie skacze do nikogo właściwie nie wiem skąd te moje nerwy,ja nie umiem mówić do niektórych normalnie tylko krzyczę,byle głupota mnie wkurza a najgorsze jest to że dzieje się tak tylko w domu w najbliższym otoczeniu,zastanawiam sie czy nie mam problemów z tarczycą i to być może jest powód moich nerwów

mnie wkurza wszystko otoczenie, ludzie najbardziej i ich głupota.
a tarczyca ma coś wspólnego z nerwami??

mieszkam z chłopakiem

ja w zasadzie jestem uważana za spokojną osobę od zawsze,jednak jak mnie coś wkurzy albo ktoś,to lepiej z daleka bo mogę zmieszać z błotem do tego jeszcze dochodzi to że klnę jak szewc,w zasadzie nie mam kontroli nad tym

gorzej jak trafi swój na swego i takie dwa koguty do siebie podskakują,a żadne nie chce ustapic, to dopiero jest apokalipsa
Koska, a to zaczelo sie od jakiegos wydarzenia w twoim zyciu, czy tak z nikąd  sie wziely te nerwy do takiego stopnia  jak piszesz??Boze wiele stresu masz w swoim zyciu jak nigdy wczesniej, i stąd takie cos?
Bo ja raczej jestem uwazana za mało cierpliwą osobę,ale czesto wiem kiedy ten hamulec zaciągnąc by dalej nie pojechac, choc nie zawsze
Ale praca nad sobą naprawde dużo daje,sama nawet zobaczylam ze wziecie 15 glebokich wdechow,lub wystawienie glowy przez okno dobrze robi

dokładnie,u mnie tak jest z moim facetem jedno mądrzejsze od drugiego,z tym że ja nigdy nie byłam obrażalska i nie umiem po kłótni sie nie odzywać

hmm. to zaczynało sie stopniowo i coraz mniej stawałam sie cierpliwa. nie pamiętam kiedy to sie tak zaczynało. ale kiedyś byłam spokojna.
Fakt ostatnio mam bardzo dużo stresów,ale jak ich nie miałam to też sie denerwowałam. Może mam jakąś fobie bo najczęściej mnie ludzie denerwują.

Normalnie wypisz, wymaluj, mogę wpisać się do współwinnych. Na co dzień może wydaję się cichą osobą, ale mam coraz częstsze wybuchy szału wręcz. Zbiera mi się od rana, a jak coś pęknie, to myk i nie potrafię się kontrolować, a później oczywiście żałuję tego co zrobiłam, czy powiedziałam. Bywa że i jak jestem sama to w myślach wspominam sobie jakieś sytuacje i aż mną trzęsie. Początkowo radziłam sobie z tym autoagresją... wymuszałam wymioty, strzelałam z gumki, zdarzało się nawet ciachać nadgarstki, co było naprawdę głupie. Zastanawiałam się właśnie niedawno nad jakimiś delikatnymi, tabletkami uspokajającymi, ale to nie sztuka się zaćpać jakimiś pigułkami. Aż w końcu dziś mój Najukochańszy trzasnął mnie w łeb i powiedział żebym się do roboty wzięła jak zaczynam się stresować, może jakiś sport czy cuś. I wiecie, chyba nie bez powodu sobie wybrałam Go do wspólnego życia Zaczynam od jutra i liczę na szybkie efekty

Witam.Wpadanie w szał to moja codzienność.Trochę traumatycznych przeżyć mam za sobą,ale przeciez każdy ma swoje kłopoty wieksze,mniejsze,jakoś sobie z nimi radzi-je nie umiem,choć bardzo chcę.Kiedy byłam potrzebna moim bliskim,zawsze byłam gotowa pomóc,nie było rzeczy niemożliwych,wszystkiemu podołalam sama,sama,bo nikt nie miał ochoty pomóc mi.Wpadam we wściekłość,szał to lepsze slowo,właśnie na widok tych,którym dałam bardzo dużo od siebie.To jest codzienne piekło i wiem,że ja je robię,to silniejsze od mojej chęci zmiany na normalne życie.Zasięgałam porady,to nie depresja,dostałam słowną receptę:panuj nad swoimi emocjami.Tylko jak to zrobić,kiedy mnie irytuje sam widok i zaczyna się...i nie wiem,czemu tak się dzieje.Zdecydowałam się napisać,czy ktoś miał podobny problem jeśli tak,jak go rozwiązał,o ile to w ogóle możliwe do rozwiazania...oby...