Związek, a wiek.

Ja myślę, że nie samym wiekiem należy tu się kierować. Ważne, jaki to jest człowiek. Czy możesz go nam opisać pod względem charakteru? Co o nim wiesz?
Pozdrawiam serdecznie

Adey, Kochana. Wiesz, co mnie w tym opisie zaniepokoiło? "to typ charakterku, który ma swoje zdanie i za wszelką cenę go broni". Piszesz "zastanawiam się tylko czy z biegiem czasu nie będzie próbował mnie zdominować i ułożyć pod siebie". Adey, Ty się nad tym zastanawiasz, a już o tym wiem. Nie, nie wymądrzam się, mam już 51 lat i taki "egzemplarz" w swojej młodości też już miałam. I też był to facet po przejściach. Nie wiem, jaka była przyczyna, że po tylu latach odszedł od swojej partnerki. A może to ona miała już dość jego zaborczości. Skąd wiesz, że właśnie tak nie było? Czy nie zastanawia Cię to, że masz do czynienia z metodą kija (brak zdolności do kompromisów, tylko jego zdanie jest ważne, tak więc nie ma tu mowy o partnerstwie) i marchewki (okazywanie uczuć, pomoc). Twoje wewnętrzne JA Cię ostrzega. Posłuchaj tego głosu.Nie lekceważ go. Proszę Cię.

Kochana Alasko, lubię właśnie konwersować z osobami, które coś przeżyły, bo mogę się wiele od nich uczyć. Jeśli mogłabym zapytać to jak zakończyła się historia z tym "egzemplarzem"?
Rozmawiałam z jego byłą kobietą. Powiedziała, że po prostu im nie wyszło, bo ona go zdradziła. Jak jej powiedziałam, że ten mężczyzna chce mi się oświadczyć, to się zdziwiła i powiedziała, że będąc z nią nigdy nie padło nic takiego, nawet nic o planach. Ona znalazła już sobie innego faceta i jest z nim szczęśliwa, z moim pozostaje w stosunkach przyjacielskich. Do mnie też jest nastawiona pozytywnie.
Jednakże on sam mówił o sobie, że jest trudnym przypadkiem. Jednak boję się, żeby to zabrnęło za daleko, bo jestem typem osoby, która kiedy kocha to na zbój i ponad życie. Nie chciałabym żeby on to wykorzystał. Zostałam już skrzywdzona przez kogoś innego i po prostu zastanawiam się czy to ja popadam w paranoję czy faktycznie powinnam dokładnie przemyśleć tą relację...

ALASKO dałaś mi do myślenia....

Adey - jedni Ci napiszą: "Fuj, różnica wieku, to się nie uda!" Inni: "Wiek nie ma znaczenia."

Każdy, tu na forum, nawet jeśli próbuje dobrze doradzić, sugeruje się własnym doświadczeniem. A ja przekornie napiszę: SPRAWDŹ! Wykorzystana możesz zostać przez dwudziestolatka, jeśli na to pozwolisz, co ma do tego różnica wieku? Sama możesz wybadać, czy ten mężczyzna Cię szanuje, czy zależy mu tylko na "młodym mięsku". Poznaj go w różnych sytuacjach, spotykaj się z nim, rozmawiaj, baw się, spędzaj czas. Życie masz jedno i warto przekonać się na własnej skórze, co jest dla Ciebie dobre. Wyjdzie Wam? Super, cudownie! Nie wyjdzie? Rozstaniecie się w przyjaźni, a Ty będziesz miała piękne wspomnienia. Zrani Cię? Pocierpisz i zapomnisz, po tym będziesz silniejsza i będziesz wiedziała, na co zwracać uwagę przy ewentualnych kolejnych próbach związania się z mężczyzną.

Wszystko w życiu dzieje się PO COŚ. Zaryzykuj.

Adey, chcesz spróbować, żeby mieć pewność? A więc spróbujmy. Zacznij teraz Ty walczyć o swoje zdanie. Oczywiście "mądrze". Nie bądź tak jak on uparta, jeżeli on będzie się upierał przy swoim zdaniu, zaproponuj kompromis. Zobaczymy, jak będzie reagował, czy potraktuje Cię jak partnerkę. Wtedy będziesz miała "czarno na białym" i zdecydujesz, co dalej. Pytasz, jak zakończyła się historia z tym egzemplarzem? Kochana, "piła 3" przy tym wysiada )). Mimo, że mój rozum mówił NIE, zamieszkaliśmy wspólnie.Było dobrze, jak byłam "grzeczną" dziewczynką, posłuszną, uległą. Aż kiedyś poszło o coś, dzisiaj już nie pamiętam dokładnie o co, ale było to dla mnie bardzo ważne, a on powiedział NIE. Bez żadnego logicznego uzasadnienia, coś w rodzaju "nie, bo nie i już". Nie posłuchałam go, zrobiłam po "swojemu". I wtedy ten "ideał" doskoczył do mnie, próbował się ze mną szarpać. Wybiegłam na klatkę schodową. Zapomniał, że drzwi mieszkania są otwarte, krzyczał tak, że zbiegli się sąsiedzi, zagrozili Policją. Tą noc spędziłam u sąsiadki. Całe szczęście, że miałam swoje mieszkanko, którego nigdy nie sprzedałam, choć gorąco mnie do tego namawiał. Następnego dnia sąsiadka pożyczyła mi swoje ubranie i buty (wybiegłam z domu tylko w halce) i razem z jej zięciem pojechałam do swojego mieszkanka. Po drodze kupił nowe zamki do drzwi (klucze były u mojego "ideała"). A On? szalał, nie mógł się pogodzić z tym że ja, smarkula, odważyłam się od niego odejść. Gdy po raz pierwszy w nocy dobijał się do moich drzwi, wezwałam Policję (całe szczęście, że miałam wtedy stacjonarny telefon).Zagroziłam, że zgłoszę sprawę do prokuratury. Odpuścił. Przez kolejne trzy miesiące nie mogłam dojść do siebie. Mieszkamy w tej samej miejscowości, przez parę lat widywałam go samego na mieście. Zestarzał się, ciągle chwiejnym krokiem, sprawiający wrażenie przepitego lumpa. I tak zakończyła się ta moja love story....

Adey, czas już spać Nie mam już tej "kondychy" do siedzenia w nocy jak dawniej Mam nadzieję, że mi to wybaczysz Scarlett O'Hara w "Przeminęło z wiatrem" miała takie fajne powiedzenie : "pomyślę o tym jutro". Tak więc skorzystaj z tej rady. Jutro też jest dzień. A na dobranoc przytulam Cię do swojego serducha, Kochana. Jutro się odezwę. Wypocznij malutka

Adey, zaglądasz tu jeszcze? Martwię się o Ciebie.....

Dla mnie różnica wieku nic nie ma znaczenia, ale musisz sama to sprawdzić i się przekonać na jak to się mówi "własnej skórze"

Przepraszam za nieobecność
Mamy tu kilka kobiet, którym jednak wyszło Czyli takie związki niektórych osób mają się dobrze;) To nie chodzi o to czy wiem, kiedy ktoś mnie na prawdę lubi, tylko żyjemy w takich czasach, że otacza nas fałsz, są ludzie, którzy są bardzo dobrymi aktorami, mam ograniczone zaufanie w stosunku do innych, bo byłam osobą łatwo wierną, ale nauczyłam się wiele na własnych doświadczeniach.

Zweryfikuję to za jakiś czas-tak myślę
Pozdrawiam cieplutko )

No tak, po 30 to różnica, bo wtedy charakter jest w pełni ukształtowany, ludzie mają podobne priorytety.

Adey i jak z waszym związkiem?
Niedawno sama weszłam w podobną znajomość i mam lekkie obawy z tym związane.

Witaj
Mój mąż jest ode mnie starszy o 12lat. Poznaliśmy się, kiedy ja miałam 21, a on 33. Bywa ciężko, ale myslę, że to nie tylko kwestia wieku, ale i naszych charakterów Teraz jestesmy razem od 6 lat, mamy dwoje dzieci i układamy sobie wspólnie życie. I tylko czasem, jak mam za duzo pomysłów na raz, mój mąż przypomina mi, że nie ma już 20paru lat Bo, patrząc na niego, zdarza mi się o tym zapominać I, mimo chwilowych watpliwości, mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa

To czy się wam uda czy nie nie jest kwestią wieku, ale waszego podejścia do zycia i do związku ) Powodzenia