Co sie dzieje z tymi kobietami?

Ja bym po sufit z radosci skakala No, ale nie o mnie mowa...

A probowales wyjasnic zonie (ja wiem, dla wiekszosci ludzi to oczywiste, ale wyjatki sie zdarzaja) ile to dla Ciebie znaczy? Ona moglaby Ci tez wyjasnic dlaczego sie tak na ta Polske upiera. Moze ma problemy z jezykiem? Moze nie jest zbyt towarzyska? Za bardzo do rodzicow przywiazana?

Widzisz, nie jest to do konca emigracja bo w kazdej chwili mozemy leciec do Polski i zostac na tak dlugo jak tylko bedziemy chcieli tylko ,ze praca zobowiazuje a raczej obowiazki ktorych musze dotrzymywac .

Bosh gdzie Ty bylas jak szukalem zdecydowanej kobiety. Czy wogole takie istnieja czy tylko mowia ze takie sa tak jak przy zakupie nowego domu, a pozniej okazuje sie ze to nie dom i nie byl nowy?

Ja znam zycie takich zon, bo sama pracuje w coraz to innym kraju i spotykam ludzi. Niestety to jest tragedia i dla tych, ktore chca miec wlasne zycie zawodowe i dla tych, ktore zadowalaja sie siedzeniem w domu.

Te ambitne nie radza sobie z rola kury domowej, z poczuciem, ze czas mija, maz sie rozwija, jest zreszta zajety, chodzi do pracy a one gnusnieja we chwilowym domu. Ile mozna zwiedzac okolice?

Zony domowe tez nie maja za dobrze, bo sa wyrwane ze swojego naturalnego srodowiska, wsrod obcych ludzi, bez rodziny, przyjaciol. Meza tez za duzo nie widuja, bo on siedzi w pracy. Jest to totalne osamotnienie.

W dodatku praca w systemie projektowym to ciagle zmiany otoczenia, mieszkania, ludzi znajomych - nie kazdy tego chce. Z drugiej strony 26 i 23 lata to malo i wlasciwie jest to wiek na odkrywanie, zmiany i eksperymenty.

"Ja na taki układ zgodziłabym sie gdyby trwał rok, maksimum dwa- mąż rozwija sie zawodowo a ja moge pobawić sie w 100% housewife ale nie na całe życie, bo nie chce być żoną przy mezu, pania dyrektorową  ( może twoja żona też tego nie chce), chce mieć własna tożsamosć zawodową i własne choćby skromniejsze osiagniecia naukowe ( w moim przypadku)."

Wiec jesli chce miec wlasna tozsamosc zawodowato niech przejdzie do dzialania . Ja jej nie moge do tego zmuszac. Wiec jesli ona nie chce to co? ja tez mam nie chciac nic robic bo ona nie chce? Im dluzej zyje z kobieta tym bardziej sie zastanawiam z jakiego marsa one pochodza skoro na marsie podobno zycie nie istnieje.

Buhahahaha!!!!
To mezczyzni pochodza wedlug teorii z Marsa
A kobiety z Wenus
No ale skoro na Marsie zycie nie istnieje to skad ci faceci sie biora??
Sorki kopyta mi sie ze smiechu rozjechaly

O i to jest bardzo madrze napisane...
Jakakolwiek decyzje nie podejmiesz to bedziesz myslal: "a co by bylo gdyby?"
Niestety zycie to ciezkie wybory.

I yogurt ma racje...wiekszosc kobiet cechuje sie slomianym zapalem...

Napisz, napisz przechodniu
Bo ciezko cos powiedziec gdy sie nie wie czegos wiecej.

Podejrzewam, że ważną kwestią jest młody wiek żony autora.
Teraz (przed 30) nie zawahałabym się towarzyszyć mężowi w podróży w celu jego wielkiej szansy zawodowej.

Mam jednak strasznie duży problem z opuszczaniem rodziny i przyjaciół na dłużej. Po prostu cholernie tęsknię.
Kilka lat temu właśnie z powodu tego zżycia z najbliższymi zrezygnowałam z oferty pracy i kształcenia się w Stanach.

Teraz sytuacja jest inna. Najważniejszy jest mąż i nasz związek. Wiem, że on, gdybym ja dostała szansę na wyjazd do pracy, zrobił by dla mnie to samo i wyjechał ze mną.

Przechodniu może Twoja partnerka jeszcze nie dojrzała do takiego życia na poważnie. Może jeszcze nie jest pewna waszej wspólnej drogi. Może ma inne priorytety - co bardzo komplikowałoby Wasze przyszłe wspólne życie.

Wiec przyjezdzasz dajmy na to do Niemiec, albo Holandii  z mezem na projekt, dajmy na to rok lub nawet 2 lata. Pierwsze pytanie czy znasz jezyk? Drugie pytanie jaka prace w danym kraju mozesz wykonywac. Powiedzmy jestes finansistka/ksiegowa. Przyjma cie od reki do banku albo firmy audytowej, tym bardziej, gdy wiedza za rok, dwa lata bedziesz sie zwijac? To jest tylko jeden przyklad. To jest naprawde realny problem.

W życiu bym nie ciągał swojej dziewczyny po świecie jeśliby ona tego nie chciała. Można być szczęśliwym i w Polsce.

Autor nie jest szczęśliwy w Polsce, czy jest ambitny? Znaleźć dobrą pracę na Zachodzie jest duużo łatwiej niż w Polsce. Powiedziałbym tak - właśnie Ci mało ambitni wyjeżdżają.

Zakładam, że dziewczyna kocha swoją rodzinę, lubi ten kraj, jest przyzwyczajona i właśnie w tej Polsce chce żyć - to czemu ją tego pozbawiać? W imię pieniędzy? W trumnie się ich nie liczy, ale liczy się, gdy ktoś u twego boku dla ciebie samego do końca.

Decyzja musi być kompromisem a nie narzucaniem woli. Jestem ambitny - wyjeżdżamy. Nie. Jestem ambitny- kocham cię - porozmawiajmy czego ty chcesz czego ja. Wypracujmy porozumienie. Zresztą jak to mówią - wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej

Tzn. ze jakbys tylko wyjechal to bys dostal lepsza prace niz w Polsce a nie wyjezdzasz, bo jestes ambitny?

"najlepsza" wg mnie oczywiście to praca na tzw oddelegowaniu. Jesteś zatrudniony np. w Niemczech przez tamtejszą firmę i fryce oddelegowują was do Polski. Wszystkie standardy są niemieckie a żyje się w kraju a pensję + dodatki mnoży razy kurs ?. Jedyne co trzeba 'mieć' to perfekt Deutsch i na wszelki wypadek angielski a jeszcze jak ktoś z was ??? ??????? ?? ??????? (ja niestety nie znam) to już jest boss.

To znaczy mamy sobie swiadomie utrudniac zycie bo inaczej nie jestesmy ambitni?
Uwazasz ze za granica tak prosto jest znalezc prace?
Kiedy ostatnio sie o takowa za granica starales?

Co jest latwiejsze, szukanie pracy w kraju gdzie wszyscy mowia twoim ojczystym jezykiem, czy szukanie pracy w kraju gdzie nie mowia twoim ojczystym jezyku?

Swanen przeciez nie musisz od razu informowac wszystkich naokolo ze za dwa lata bedziesz sie zwijac. Ludzie wiecznie zmieniaja prace, w innych krajach sa do tego przyzwyczajeni. Baa nawet sa kontrakty czasowe, mozna sobie zdobyc kontrakt czasowy np zastepstwo na urlop macierzynski.
Sposoby sa trzeba je tylko znalezc
O slomianym zapale mowie z doswiadczenia...jesli kiedykolwiek cos organizowalam to meska czesc uczestnikow zawsze sie organizowala jak obiecala i na czas. A zenska czesc albo w wiekszosci rezygnowala (mimo ze na poczatku bylo och ach i tak i jasne) albo po prostu nie pojawiala sie wcale.

Edit...

Bardzo mi sie podoba to co napisala Swanen o osiagnieciach i ich podwazaniu.
Remi ja na swoja pozycje i osiagniecio ciezko pracowalam i nadal pracuje.
Pracuje 6 dni w tygodniu i powoli wspinam sie tam gdzie chce.
A ty tym swoim stwierdzeniem o malej ambicji po prostu zwyczajnie obrazasz i mnie i inne osoby ktore sa na emigracji.

Widzisz nie sztuka jest w Polsce robic jak matol za najnizsza krajowa.
Potrzeba jaj by wyjechac w nieznane, samemu nauczyc sie jezyka, samemu zdobyc prace i miejsce do zycia i byc szczesliwym.

No to ma pecha bo swiat sie ciagle zmienia i albo ona sie dostosuje do tego albo bedzie stac i patrzec z boku narzekajac na wsio.

Very funny...Sama masz pecha skoro nie potrafisz uprawiać survivalu w Polsce.

Do autotra przechodzen! Otóż jeśli chcesz robić karierę to niestety związek updanie, chyba, że ona się pod Ciebie podczepi i będzie jeździć tam gdzie Ty. Ale wtedy będizesz całym jej światem, więc związek się rozpadnie.

Do Sadie i innych kobiet, które tęsknią za ambitnymi mężczyznami: mnie szlag trafia, to można byłoby dużo zrobić, ale moja żona robi "fochy" nawet gdy mam na jeden wieczór wyjechać, na jedną noc. Ona ma wszystko, o pieniądze nie musi się martwić, nie chodzi do pracy, siedzi w domu z własnego wyboru (jak tylko mówi, że się "poświęca" to natychmiast podejmuję temat zatrudnienia opiekunki i okazuje się, że żona jednak tak chce być z dziećmi w domu)... więc chyba jeszcze tylko brakuje, abym zrezygnował z pracy całkowicie, pieścił swoją rodzinę, a pieniądze przychodziłby przelewem co miesiąc na konto. Zatem widzicie, że jest też inna strona medalu. Moja mama też robiła ojcu ciągle awantury, a on rozwijał firmę. Baby czasami dziwnie się zachowują. Jak jest im dobrze, to narzekają, że mąż dużo pracuje. Jak jest im źle to narzekają, że mąż nie jest ambitny. Jak zbankrutujemy to pójdę do pracy za 3 tys i wieczorem otworzę piwsko, prasnę się na sofę i bedę się zastanawiał, czy na szynkę nie wydaliśmy za dużo.

przechodzen czytałam raczej wszystkie Twoje posty, ale nie czytałam DOKŁADNIE całego wątku, więc wybacz, jeśli napiszę coś, co już napisano:
Mam pytanie: Czy Twoja żona pracuje? Co ona robi, gdy Ty pracujesz? Zakładam, że siedzi w domu i nudzi się- i wcale się nie dziwie, że chce wracać. Może gdyby znalazła sobie jakieś zajęcie- JAKIEKOLWIEK, choćby nisko płatne, inaczej spędzałaby dnie. Druga sprawa: ważne, by kogoś tam poznała, jakąś koleżankę, sąsiadkę- wtedy pozna kraj od innej, tej przyjaźniejszej strony

Piszesz, że chce wracać "bo tak". Twoja żona jest jeszcze bardzo młodziutka i naturalne jest, że .."chce cię mieć dla siebie", najlepiej byś w ogóle nie pracował, był z nią cały czas a pieniądze spadały z nieba Taką wizję się ma w tym wieku- tak..... standardowo

Twoja sytuacja jest trudna. Bo masz niedojrzałą partnerkę- tak sądzę. Niedojrzałą: bo nie ma argumentów, skupia się tylko an tym co TU i TERAZ, podczas gdy przecież nie musicie żyć tam  do smierci. Zawsze możecie się dorobić i wrócić. Warto o tym szczerze porozmawiać.
Wiesz.... niebezpieczeństwem jest rzucać tą pracę "bo tak" - bo może się okazać, że wrócicie do Polski, pójdziesz do pracy, a Twojej żonie nie będzie pasować, że pracujesz do 17.00....

Porozmawiajcie o tym otwarcie. Skoro żona nie pracuje (a zakładam, że tak jest) uważam, że powinna Cię wspierać i jechać za tym, który zapewnia rodzinie chleb. Takie jest moje zdanie.

Ona też ma szansę się rozwijać! I do tego warto byś ją zachęcał!

Słowo do was: młodego małżeństwa: Pamiętajcie, że stanowicie DRUŻYNĘ.

Sam 22 swietnie opisane. Tez tak mysle dlatego poswiecilem sie karierze bez wzgledu na to co sie stanie (fochy i marudzenie).

Wiec moi drodzy chcialbym odpowiedziec na kilka waszych watkow wyzej wymienionych.

Nie ktorzy pisza zeby zostac w Polsce skoro jestem ambitny i tam sie spelniac. Przykro mi ale tyle juz widzialem w zyciu- na swiecie, poznalem tylu milych ludzi takich jak np. wlascicieli wszystkich Arabskich lini lotniczych (pracuje w Aviareto.aero dla ciekawych:) IBM i Microsoft research centre China, China Mobile itd, ktorych nie poznal bym zostajac w Polsce a to tylko kropla w morzu mojej historii!!. Wiec do Polski nie wracam, nie mam takiego zamiaru. Posuwam sie w przod a nie tyl.

Rozumiem przyzwyczajenie sie do miejsca (domu) i znajomych. Ale pierwsza zasada udanego zycia ktora gdzies kiedys przeczytalem w madrej ksiazce mowi- nigdy nie przyzwyczajaj sie do miejsc i osob a bedziesz szczesliwy! mysle ,ze cos w tym jest. Mam mase znajomych na calym swiecie, a nie jednego sasiada i kilku kolegow z ktorymi mozna "tylko" piwo wypic. Ja dziekuje za takich znajomych. Wole tych bardziej wartosciowych z ktorymi nie musze rozmawiac na temat jak minal weekend i ile wypili tylko jak przebiegala transakcja kupna 7 dreamlinerow (samolotow) do powiekszenia flot arabskich.

Jesli chodzi o moja zone. Jest po studiach i troche przygasla. Mysle ,ze wlasnie te studia w Polsce ja tak podupadly poniewaz ja robiac studia za granica w miedzy czasie mialem oferte (dzieki uczelni) zrobic work experience w googlach, accenture, ernst & young, pricewaterhouscooper czy citi bank (wybralem aviareto.aero gdzie do dzisiaj zostalem) wiec o sto kroc z doswiadczenia popieram osoby studiujace za granica ze wzgledu na WIEKSZE mozliwosci rozwoju ! Ona niestety troche przystopowala ale prubujemy razem pomoc jej kick off i rozwinac skrzydla.

Po niekad chce a z drugiej strony powstrzymuje ja slomiany zapal. Jesli jezyk (angielski) ja ogranicza to nie stoi nic na przeszkodzie aby sie go nauczyc. Znam wiele osob ktore mowi w wielu jezykach i jakos daja sobie rade a tu wystarczy nauczyc sie jednego. Wiec jesli ma slomiany zapal niech podepnie sie pod moj zapal i razem przejdziemy przez zycie? a moze tego nie robic, dac jej wrocic do Pl i isc w swoja strone?

A moze poprostu zaprosze ja na forum i niech sama z wami porozmawia bo ja nie mam juz nie wiem co mam myslec..

Skad takie przypuszczenie?
Ja jestem szczesliwa
To inna panna ma problem.

sam22 ale co to ma ze mna wspolnego?

A tak troszkę z innej beczki. Zastanów się czy Ty jej przypadkiem troszkę nie dołujesz. Bo jeśli w domu też sypiesz zdaniami że: "ja studiowałem za granicą, a żona podupadła przez studia w Polsce", to wybacz....  Jeśli ciągle przypominasz jej o tym jaką uczelnię i gdzie skończyłeś, jakie masz doświadczenie zawodowe i jakie możliwości dalej, to może czyć się "lekko" przytłoczona i miec świadomość że nie dorówna Ci w sferze zawodowej. I wtedy bedzie szukała ratunku w Polsce czyli u rodziny.

A teraz druga strona. Znam przypadek z własnej rodziny gdzie meżczyzna miał szansę fajnej pracy za granicą a żona uparła się że nie. I tu pada argument stulecia "nie bo nie". Chłopak nie pojechał, szarpią się finansowo, a jej to odpowiada!!
Niech powie jakie ma argumenty do powrotu do kraju wtedy bedziesz mógł zacząć dyskusję. A jak nie podsuń jej kilka artykułów na temat sytuacji w Polsce. Może ją to troszkę otrzeżwi. Fajnie myśli sie o powrocie do kraju mając walutę obca w portfelu. :-)

Wszyscy piszecie o walucie obcej w portfelu i finansowych sprawach zwiazanych z Polska, powrotem itp. Nie interesuje mnie jaka jest sytuacja w Polsce i jak sie wraca z waluta bo jadac z ta sama waluta do Chin czy na Wyspy Kanaryjskie gdzie ceny sa podobne do tych w Pl, tez mozna czuc sie lepiej jesli o to wam chodzi.

Nie pisalem we wczesniejszych postach ,ze wyjezdzam za milionami tylko ,ze mozna cos wiecej osiagnac wyjezdzajac i poznajac nowe miejsca, mozliwosci niz siedzac w jednym miejscu. Chociazby to ,ze masz okazje pozwiedzac i poznac cos czego wczesniej nie doswiadczylas/es stajac sie sila rzeczy bogatszy o nowe doswiadczenia.  Chodzi mi o (patrz pierwszy post) to jak kobiety sie rozpatruja na to kiedy ich maz, chlopak chce osiagnac cos w zyciu za cene chwilowej max do 3 lat checi odkrywania swiata poprzez stawianie sobie wysokich progow ze wzgledu na to ze jestesmy jeszcze mlodzi i nie doswiadczeni.

Z mojego punktu widzenia, gdyby moja dziewczyna, zona chciala osiagnac sukces w zyciu, to nawet zgodzil bym sie na widywanie raz na miesiac gdyby to naprawde byla powazna sprawa tak jak w moim przypadku, a pozniej po 2-3 latach razem spokojnie sobie zyc i sie wspierac bazujac na doswiadczeniu zdobytym za mlodu? Bo kiedy czlowiek mlody to i ambitny, pelny energii i checi do zycia, osiagania celow, a nie zmeczony zyciem.

Tak jak wczesniej napisano przez kilka osob, wiek gra role. Kiedy jest sie mlodym, kobieta marudzi zebys byl z nia 24h i pieniadze spadaly z nieba. Kiedy kobiety sa w wieku dojrzalym, mysla na odwrot. Jak to pogodzic? Startujac z kariara w wieku 40lat?

Moze mlodzi ambitni mezczyzni powinni wiazac sie z dojrzalymi kobietami a kiedy oni dojrzeja zainteresowac sie mlodymi dziewczynami i wtedy kiedy masz juz osiagnieta kariere chocby w polowie i pieniadze leca z nieba, wtedy byc z nia 24h?
Czy to co napisalem ma jakis sens?

Powiem Ci tak - to widać, że mam jaja, używając twojego słownictwa bo wyjechałem w nieznane, nauczyłem się języka tak by czytać, pisać i rozmawiać dobrze, pracę znalazłem sam na 2 dzień po przyjeździe i nie narzekałem. Nie przeszkadza mi to jednak w stwierdzeniu, że osobom mieszkającym w Polsce trudniej o wiele znaleźć dobrą pracę i wymaga to większego samozaparcia i ambicji.

Poza tym, to że zarabiasz większe pieniążki na Zachodzie nie daje Ci prawa by nazywać ludzi pracujących w Polsce za najniższą krajową - matołami. Ja dla każdego pracującego niezależnie co robi i ile zarabia mam szacunek. Taki sam szacunek mam do właściciela firmy jak i kanalarza.

Co bym poradził autorowi - wiecznie myśli o sobie, jego wybranka w jego cieniu. Jest tu wiele kobiet, które chętnie z tobą wyjadą. Może zamiast się "męczyć" z wybranką, bo ma inne priorytety niż ty znajdź takową, co chętnie wyjedzie. A mi podaj numer do swojej wybranki, może się z nią zakoleguję, bo tak jak ona chce mieszkać w Polsce i na pewno zrozumiem jej punkt widzenia

Z pewnoscia masz jaja net facet doradzajac kobietom na kobiecym forum co maja zrobic z ich damskimi problemami. Jak juz pisalem w pierwszym poscie, oczekuje odpowiedzi od kobiet bo to kobiete prubuje zrozumiec, a ty masz chyba jakies kompleksy dlatego sie tu szwedasz. I nie pisz do mnie zebym podal nr do mojej zony bo to ty mozesz podac nr do siebie, chetnie sie toba zaopiekuje skoro masz za ciasno w buzi. Na marginesie przyznam ,ze majac taki tupet jak ty juz dawno- nie nie skoczyl bym z mostu, ani podcial sobie zyl, juz dawno bym cofnal sie w czasie i zapytal Michaela Jacksona dlaczego cie nie zaadoptowal jak byles maly.

Wiem, ze nie znasz odpowiedzi na te pytania, ale zastanawia mnie dlaczego ich nie szukasz, nie bardzo cche mi sie wierzyć w to, że rozmawaicie ze sobą , moze ona nie czuje sie dla ciebie dostatecznie ważna i dlatego odpowiada na każde pytanie " bo nie" idzie w zaparte.
Nikt nie kaze ci rezygnowac z kariery ani brać przykladu z minister Muchy tylko chce byś zaangażował sie w ratowanie tego związku. To już twoja zona nie dziewczyna czy przyjaciółka czy kochanka- zrób coś dla niej (bo wiesz, ze doskonała praca meża i spływająca forsa wszystkich problemów nie rozwiąże) wykaż dobrą wole i idzice razem do psychologa, lub mediatora może wtedy bedzie łatwiej sie jej otworzyć, niż w rozmowie w 4 oczy .
Tym bardziej, że czytajac twoje posty mam wrażenie, że postawiłeś na tym związku krzyżyk.

Pracowałem za granicą 4 lata i znam realia polskie i zagraniczne. Jeśli jestem masochistą dla ciebie, bo kocham Polskę i chcę tu żyć obok mojej rodziny, to mogę być. A to jaki jestem wg ciebie to tylko twoja teoria bazująca na zaprzeczeniu.

Ale ja spróbowałem i żyłem za granicą, do dziś mam tam znajomych. Nie twierdzę, że jest łatwo, ale twierdzę, że w Polsce trudniej. Po prostu tak jest. Co nie znaczy, że jestem w Polsce nieszczęśliwy i mam znowu wyjechać - jestem zadowolony.  Słowa swoje o 10-15 latach zastosuj najpierw do siebie, by mówić innym o tym.
I tyle w tym temacie. Kończę swój udział w wątku i przepraszam za off-topic i swoje poglądy.

niestety musisz wybrac, jak dla mnie brzmisz niestety jak osoba dla ktorej praca jest najwazniejsza w sumie nic nie piszesz o swojej żonie, super ze sie rozwijasz ale wyglada na to ze musisz wybrac, ona nie ma obowiazku akceptowania tego

Mam smutną refleksje po przeczytaniu wypowiedzi autora: młodzi ludzie zaczynają "zabawę" w tworzenie rodziny, nie mając pojęcia o co w tym chodzi. Przysięga małżeńska, to nie czarodziejskie zaklęcie, a przypieczętowanie tylko czegoś w co się wspólnie wierzy.

Jak można rozpoczynać wspólne życie bez wspólnych planów? Jak można tak mało wiedzieć o swoim partnerze?

Autor jest super biegły w wymienianiu swoich osiągnięć zawodowych, a nie może odpowiedzieć na proste pytania dotyczące żony???
Chłopaku, zrób może jakiś fakultet z życia...

"Wydaje mi sie ze ma romans w Polsce i dlatego tak ja ciagnie." -- nie doczytałam, byłam na etapie głodnego kota a o tym samym sobie pomyślałam. Zapytaj ją wprost.

Hej.Chyba masz rację z tymi kobietami jak są młode(i tu podkreślam że to nie dotyczy się większości) nie wiedzą czego chcą a jak już osiągają pewny wiek wiedzą czego chcą od życia.Dziwię się twojej żonie ,przecież sam nie chcesz jechać i ją zostawić !?A 2-3 lata na obczyźnie to nie tragedia.Może jak byście mieli dzieci to bym się nie zdziwiła że chce do Polski ale w waszej sytuacji.Jesteście młodzi ,ambitni,macie jeszcze czas(póki potomstwa niema)żeby realizować się w kwestii zawodowej.Nie ukrywam że i pieniążki też są ważne.
Może porozmawiaj z nią o tym że jak za parę lat( te 2-3 lata) osiągniesz pewien "status"zawodowy i co tam jeszcze chcesz zdecydujecie konkretnie gdzie na stałe będziecie mieszkać.
Swoją drogą twoja małżonka przypomina mi trochę mojego syna.W wieku 7 lat na każde zadane mu pytanie odpowiadał tak jak twoja żona teraz:)
Może faktycznie jak wcześniej napisały dziewczyny źle się czuje w obcym kraju i nie daje sobie rady z tym wszystkim.
W każdym bądź razie sam musisz dokonać wyboru.Co nie wybierzesz będziesz się zastanawiał czy dobrze zrobiłeś.
Ja osobiście (w takiej sytuacji jak twoja żona aktualnie jest) bym Cię namawiała do skorzystania z oferty jaką dostałeś.Ale to może przez mój wiek (he he) tak bym postąpiła:)

Alfa Alfa tu ziemia, nie prosilem o komentarz jestesmy lub nas juz dawno nie ma tylko ,,, czytaj wczesniejsze posty to sie dowiesz. To czy nas juz nie ma stwierdzic moge moze? po terapii malzenskiej, zobaczymy na ile kazdy z nas sie zaangazuje aby nawzajem sobie pomoc lub nie.

Dla tych ktorzy mysla ,ze moja zonka ma romans dodam ,ze w grudniu wyjezdzam ze znajomymi na tygodniowy wypad na snowboard. Ona leci na ten tydzien do Polski bo jak twierdzi "musi". Ja tych "musi" juz nie moge sluchac. tak czy owak, jesli ma romans to tego nie unikne. Przeciez nie zamkne jej w klatce. Rozmawialem z nia kilkakrotnie na ten temat, po wielu probach wyzyskania jakichkolwiek informacji zaczyna to byc juz zenujace i zalosne wiec zrezygnowalem.

Kazda kobieta chyba przechodzi takie okresy w zyciu. Nie bede plakal z tego powodu bo chyba nie warto. Staram sie uratowac nasze malzenstwo ale kopiac w sciane gola noga nic nie zyskam musial bym miec mlot do pary.

Nie to ze cie nie zjade ale jeszcze popre.
W normalnych okolicznosciach nie jestem zwolenniczka czegos takiego ale w momencie kiedy zachowanie jest nieracjonalne to czemu nie?
Jesli swedzaca dupa pcha ja do Polski to ja bym wolala sie o tym dowiedziec wczesniej niz pozniej.