Zawiodłam kolejny raz moja wielka miłość, co mam robić?

Taak ja już to wiem. Doszło do mnie to wszystko, po tej kolejnej sytuacji, gdy poczułam , ze go też mogę stracić.Teraz już wiem.. zdałam sobie sprawę z mojego błędu.

Edit:
chyba nie jest za późno, żeby się opamiętać?

Jeśli chcesz coś dopisać do swego postu, to skorzystaj z opcji "Edytuj", którą znajdziesz w dolnym rogu swego postu. Moderatorka Wielokropek

Anaa21 zapamiętaj, że najlepszymi fundamentami dla trwałego związku są cierpliwość, wyrozumiałość i zaufanie. Ciężko Ci będzie. Ale pogadaj z chłopakiem i bądź szczera. Bądź szczera nie tylko przed nim, ale i przed samą sobą. Żeby nie było, że znów się za jakiś czas zapomnisz i coś spaprasz. Bo wtedy to już na pewno się pożegnacie. Napisz nam jak poszła rozmowa.

Na czym polega u Ciebie odbicie?
Naprawde nie rozumiem...nadal jestes z zona, nadal cie kontroluje.

Anaa21, wyobraź sobie przez moment jak ty byś się czuła gdyby on tak robił w stosunku do ciebie czasami to już daje dużo do myślenia, bądź twarda i spróbuj zmienić swoje przyzwyczajenia jeżeli nie chcesz stracić swojego ukochanego

Nie krytykujcie dziewczyny, każdy popełnia błędy, lecz gdy jest nich świadomy i chce naprawić należy mu dawać szanse. Najłatwiej uciec od problemu, trudniej stanąć z nim twarzą w twarz. Życzę powodzenia autorce.

To nie jest tak, że dopiero teraz o tym wiem. Walczyłam z tym już jakiś czas, ale szło mi to opornie. Jednak miał czas dla siebie, zero kontrolowania, nachalnych smsów. Prawie w ogóle zero pisania. Po tej akcji zrozumiałam, że ten czas mojej walki jest za długi. Za dużo może zepsuć. I tak paradoksalnie na krawędzi, wszytko się zmieniło. Kochamy się, rozmowa poszła bardzo dobrze, jest cudownie. Dziękuję za wszystkie odpowiedzi, te pocieszające i te krytykujące też.

Chcecie powiedzieć, że Wasz partner teraz robi co chce a Wy to na spokojnie przymujecie? A może przy was normalnie z koleżanką porozmawiać, czy jednak zachowuje się "dziwnie"? Oczywiście "dziwnie" to jest jego wina heheh

Anna 21, może warto by udać się do psychologa? Moim zdaniem Twoje zachowanie może mieć jakieś głębokie przyczyny, których nie uświadomisz sobie samodzielnie. Takie zachowanie jest tak naprawdę wołaniem o pomoc. Uwierz, że dobry specjalista może ci bardzo pomóc i złagodzi twój ból. Poznasz przyczyny, mechanizmy i nauczysz sie z nimi radzić.

Robisz co ona chce, wiec jednak nie masz jej fochy gdzies.
A jak mozna zapytac to co takiego robisz jak jestes wolny?
Naprawde bardzo mnie interesuje, jak mozna zyc w malzenstwie i grac taki film.

Robię co ona chce nie dlatego, że będą fochy -- może kiedyś tak było. Teraz jeśli coś robię to ze względu na żonę, aby czuła się szczęśliwsza. Ona dalej robi fochy, a ja mam je gdzieś. Czasem nie robię czegoś jak nie mam ochoty, mimo, że żona kipi ze złości -- ale to już jej problem. Jendak są sytuacje, które odbierają mi wolną wolę i czasem trzeba odreagować.

Wiesz co Donna... mam opory opisywać tutaj bardzo szczegółowe przypadki swojego małżeństwa, które w zasadzie mnie i moją żonę identyfikują. Enigmatycznie mogę powiedzieć, że jak jestem wolny to mogę się upić i nie ma fochów. Albo mogę pornola oglądnąć. Albo mogę z koleżanką normalnie porozmawiać. Albo zająć się czymś intelektualnym. W sumie to nawet jak tutaj piszę, to żona nie wie, bo przecież netkobiety brzmi jak wyszukiwanie na odlotach lub roksie

Jak chcesz to pisz maila. Nie rozumiem dlaczego Cię to interesuje... rózne są patologie, ale tak się składa, że w mojej patologii chyba wszyscy są szczęśliwi.