Mam problem; mój mąż zostawił mnie po 3 latach małżeństwa dla koleżanki z pracy, która też miała męża; ona rozwiodła się, my mieliśmy 2 sprawy rozwodowe, ale z racji że mamy małe dziecko, które ma teraz 4 lata nie dostaliśmy rozwodu; to było 2 lata temu. Od tamtej pory nie mieszkamy razem, on wyjechał do innego miasta oddalonego o 150 km i zamieszkał razem z nią, ale przyjeżdżał do dziecka co 2 tygodnie. Ja z rozwodem nie robiłam nic, adwokat mi kazał czekać, a po drugie chciałam żeby sam załatwił tą sprawę; potem zaczęłam studia, z braku czasu nawet nie myślałam o tym, aż w końcu postanowiłam złożyć pozew rozwodowy za namową koleżanki. Powiedziałam mu o tym a on na to, że nie chce, żeby dać mu szansę; wiedziałam, że nie najlepiej im się układa, nie wiedziałam co zrobić, powiedziałam sobie ok. poczekam jeszcze, ale okazało się, że jego kochanka jest w ciąży. Przeprowadził się do naszego miasta, ale zamieszkał z nią, bo ciążę miała zagrożoną i bal się, jak jej powie o rozstaniu, to może poronić. Teraz urodziła, wyprowadził się od niej, mieszka z mama, a ona została w tym mieszkaniu, gdzie razem wcześniej mieszkali. Nie wiem, co mam robić; pokazuje skruchę, ale nie wiem, dodam, że kochałam go nawet jak był z nią, ale teraz już nie wiem, czy coś w ogóle czuję; czasem, jak bawi się z nasza córką, to tak fajnie i bardzo rodzinnie...... Przez te 2 tata poznawałam mężczyzn, zakochiwali się, przynajmniej tak mówili, ale zawsze jakoś mi coś nie pasowało........
Podobne tematy
Trudna decyzja przed Toba.Musisz uwzglednic to ze jesli wrocicie do siebie to jego i ja zawsze cos bedzie laczyc czyli dziecko.Sam nie wiem co Ci doradzic.Musisz wszystko przemyslec.
Przykro mi, on jest niedojrzały. Najlepsze dla niego mejsce to faktycznie u mamy.
Dwie kobiety, dwoje dzieci.....
Zostawił ją z małym dzieckiem, tak jak Ciebie kiedyś.
Wrócicie do siebie, a jak będzie źle to pójdzie znowu do niej? Ja bym szansy nie dała.
5 2012-10-12 08:48:18 Ostatnio edytowany przez twardogłowa (2012-10-12 09:01:22)
Wiesz
po mojemu to on jest niedojrzały, ucieka od odpowiedzialności, dorosłego życia, zostawił Ciebie-macie dziecko,
zostawił kochankę-ma z nią dziecko. Ty masz dziecko odchowane, ona w pieluchach, płacz, nocne wstawanie, karmienie, kochanka już nie jest tak piękna, zadbana, nie ma tyle czasu dla niego, magia opadła a zaczęły się pieluchy, lekarze, kaszki, pampersy, coraz większe wymagania kochanki, pretensje. A u Ciebie - dziecko nie płacze, nie ma nocnego wstawania, zasranych pieluch, Ty zadbana, zrównoważona, nie czynisz mu wyrzutów...
Teraz chce wrócić do Ciebie,
myśl sama mi się nasuwa, że jak pozwolisz mu wrócić - pobawi się trochę w domu, po pewnym czasie stwierdzi, że jednak to nie to, że nie kocha Cię i wróci do niej, kochance po pewnym czasie powie to samo i... będzie chciał wrócić do Ciebie,
i tak od jednej do drugiej... albo trzeciej...
Wytrzymasz taką huśtawkę jego decyzji?
Jeżeli go kochasz a on chce wrócić - może spróbujcie związek na odległość, nie pozwól mu zamieszkać z Wami, spotykajcie się w kinie, kawiarni, idźcie na randkę, poznawajcie się na nowo bo Ty jesteś już inna a męża musisz poznać na nowo, czy odpowiada Ci taki typ.
Niech się stara, nie bądź łatwa, niech powalczy o Was i nie dzień, dwa, co najmniej kilka miesięcy.
Jeżeli naprawdę mu zależy na Was to wytrzyma taki stan trzymania na dystans, jeżeli nie - to oznaczałoby, że jego intencje nie były szczere, nie wart jest Twojej miłości.
A dziecko przywykło do taty na odległość, chcesz mieszać mu w głowie nieodpowiedzialnymi decyzjami tatusia?
Zgadzam się z Twardogłową.
- Leona
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Również się pod tym podpisuje....
Diecko bardzo kocha tate i nie raz juz slyszalam jak mowila "tato nie jedz zostan z nami " ale ja nie pozawlam!
9 2012-10-12 13:14:04 Ostatnio edytowany przez twardogłowa (2012-10-12 13:15:46)
Ty myśl o tym, czego Ty chcesz, oczekujesz.
Jest powiedzenie: szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko.
Przykre to ale w tym wypadku nie kierowałabym się tym, czego dziecko chce, dziecko wyrośnie i odejdzie a Ty pozostaniesz sama bo mąż jednak odejdzie albo pozostaniesz z mężem, na którego patrzeć nie możesz.
Rozumiesz?
Ty musisz zadbać o swoje dobro, szczęście. Wsłuchaj się w siebie, swoje uczucia, emocje.
Swoją drogą, co za typ: po 3 latach związku już odszedł do innej? Jakiś niedorobiony, wybrakowany egzemplarz.
Tendencję do rozpadu, kryzysu mają zawiązki 12-13 letnie zazwyczaj.
Szczerze mówiąc to trudna decyzja przed Tobą. Napewno Cię bardzo zranił i chociaż sama jeszcze nie mam dziecka wiem, że takie sytuacje bolą. i to bardzo. powinnaś usiąść i zastanowić się tak naprawde czego chcesz. czy kochasz go i jesteś w stanie mu wybaczyć i starać się mu nie wypominać przy każdej kłotni jego zdrady. Bo jeżeli wiesz, że w nerwach powiesz czy wypomnisz mu jego błedy z przeszłośći predzej czy później on lub Ty nie wytrzymacie i dojdzie do rozpadu zweiązku. a teraz trzeba sie przedewszystkim sugerowac szczesciem dziecka. musicie doskonale wiedziec czy jestescie w stanie przetrwać tak trudną próbę, bo musicie pamiętac o tym, że dziecko też ma uczucia i czy tego chcecie czy nie, ono zawsze się bedzie zastanawiać gdzie jest tatuś i dlaczego mamusia płacze a przed nim udaje , że jest szcześliwa. dziecko wyczuje wszystko tak więc usiadz najpierw sama zatsanów się czego chcesz i może zdecyduj się na rozmowe ze swoim byłym, lub obecnym jeszcze męzem?
Ja juz nad tym mysle rok czasu jestem wierzaca i nawet z ksiedzem rozmawialam i ksiadz tez podobnie mowił ja Ty Twardaglowo ja tez tak mysle ale im dluzej rozwazam za i przeciw tym bardziej jestem niepewna. Napisalam nawet pozew i mam go nawet teraz w reku ale poczekam jeszcze mój maz chodzi teraz do psychologa nawet chcial zebym szla z nim ale jak pojde to obawiam sie ze on pomysli " ok ona chce byc ze mna" i juz sie nie bedzie staral a ja chce zeby tez moja rodzina widziala ze on sie stara. Podszas jak go nie bylo to oni mi zoztawali z corka jak bylam w pracy czy na studiach i pomagali mi zawsze moglam na nich liczyc ciesze sie tez ze nie doradzaja mi mowia "to twoje zycie rob jak uważasz"
Ja juz nad tym mysle rok czasu jestem wierzaca i nawet z ksiedzem rozmawialam i ksiadz tez podobnie mowił ja Ty Twardaglowo ja tez tak mysle ale im dluzej rozwazam za i przeciw tym bardziej jestem niepewna. Napisalam nawet pozew i mam go nawet teraz w reku ale poczekam jeszcze mój maz chodzi teraz do psychologa nawet chcial zebym szla z nim ale jak pojde to obawiam sie ze on pomysli " ok ona chce byc ze mna" i juz sie nie bedzie staral a ja chce zeby tez moja rodzina widziala ze on sie stara. Podszas jak go nie bylo to oni mi zoztawali z corka jak bylam w pracy czy na studiach i pomagali mi zawsze moglam na nich liczyc ciesze sie tez ze nie doradzaja mi mowia "to twoje zycie rob jak uważasz"
powinnaś sie cieszyć ze rodzina nie narzuca Ci co masz robić.. uszanuj to i może powinnaś doradzić się kogoś bardzo bliskiego typu mama, ciocia? zapaytać co one na ten temat uważają, zawsze to lepsze wyjscie niż, żeby poźniej jezeli juz zdecydujesz się z nim być rodzina zacznie Ci wytykać błedy i mówić, że skoro wróciłaś do niego to radz sobie sama. jesteś bliżej decyzji na to, żeby wrócić, czy może odejść na dobre?
Jakis miesiąc temu podjelam decyzje nie daje szansy ale powiedzial ze on w sadzie powie ze nie chce i zobaczylam w jego oczach cos co widze teraz caly czas przed soba i zawiesilam bron czekam na dlasze ruchy.Nie wiem jak dlugo tak wytrzymam poznalam kogos ale ciagle to nie to.....
- Sadie
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Jakis miesiąc temu podjelam decyzje nie daje szansy ale powiedzial ze on w sadzie powie ze nie chce i zobaczylam w jego oczach cos co widze teraz caly czas przed soba i zawiesilam bron czekam na dlasze ruchy.Nie wiem jak dlugo tak wytrzymam poznalam kogos ale ciagle to nie to.....
Pierwsze slysze, ze jak jedna ze stron powie, ze nie chce rozwodu i nie uzasadnia tego niczym innym jak "bo ja nie chce" to sad temu przyklaskuje i oddala pozew.
Dla sadu nie ma znaczenia, ze ojciec dziecka mieszka z kochanka? Przeciez dziecko kochanki jest jawnym dowodem zdrady i na tym mozna zajechac dowolnie daleko.
Najwyrazniej kogos w wyzszym magistracie-sracie popier...lo
Co do szansy po raz drugi...buhahahahahaha!!!
Wysmialabym drania i dazyla do odciecia sie od tego toksykala juz na zawsze.
Rzeczywiscie lata jak nakrecony miedzy jedna a druga. W te i nazad...
Moj ojciec taki byl...z jedna byl, mieli dzieci, poszedl do drugiej, znowu mieli dzieci, nie wyszlo, poszedl do kolejnej, znowu maja dzieci, znowu im sie nie uklada... Efekt jest taki ze jest cala chmara dzieci ktore nie maja ojca i minimum trzy kobiety ktore maja zlamane zycie.
Mowie minimum bo 3 to liczba ktora ja oficjalnie znam. Bog wie ile jest tych nie znanych.
I ty tez chcesz byc kolejna w takim lancuchu?
Bo teraz on chce wrocic a jaka masz gwarancje zo on ZOSTANIE?
Jak dla mnie wygląda to mniej więcej tak:
wzieliście ślub, pózniej dziecko, płacz pieluchy, niedospanie, żona zabiegana, pewnie troche zaniedbana. On jurny w pełni sił, nudzący się znalazł sobie kochankę i zamieszkali razem. Następnie kochanka zachodzi w ciążę i królewicz przerażony wizją ponownego wchodzenia w pieluchy chce wrócić do żony i odchowanego dziecka.
Czyli to samo co pisała Ci Twardogłowa :-)
A jak wróci i za jakis czas zajdziesz w drugą ciąże a on ucieknie?
Wydaje mi sie też że z tym psychologiem to niezła myśl. Wcale nie musisz deklarować uczestnictwa we wszystkich sesjach. Pójdziesz kilka razy zobaczysz co tak naprawdę w trawie piszczy.
Pozdrawiam
Dzieciorob!!!Nawet, gdy pozwolisz wrocic i powiedzmy, ze za jakis czas zacznie sie psuc miedzy wami to na 100%bedzie chcial wrocic do tamtej.
Diecko bardzo kocha tate i nie raz juz slyszalam jak mowila "tato nie jedz zostan z nami " ale ja nie pozawlam!
Ja tez podpisuje sie pod slowami twardoglowej.
A co myslalas ze takie male dziecko nie chce zeby rodzice byli razem? ale poczekaj jeszcze dwa lata i bedzie na tyle wieksza ze zrozumie ze rodzice nie moga byc juz razem ale to nie zmienia faktu ze bardzo ja kochaja. I prze nigdy nie kloc sie z nim przy malej i starajcie sie dogadac chociaz dla dziecka. Moi rodzice tez sie rozstali, ponad to wyjechali za granice, mama jak mialam 12 lat, a tata jak mialam 15 lat. Przez caly czas kontaktowali sie (osobno rzecz jasna) ze mna srednio co 2 tyg. chociaz mama rzadziej. Ale niewazne. Pamietam jak sie klocili, do tej pory matka caly czas jezdzi po ojcu przy mnie, a raczej rozmawiajac ze mna. I wiesz co? ciesze sie i z tego ze sie rozstali i z tego ze nie bylam z nimi tyle lat bo mialabym jeszcze bardziej zniszczona psychike niz przy dziadkach bo oni tylko dawali mi jesc i poki siedzialam grzecznie w domu to bylo ok. Teraz jak przyjechalam do matki na 3 miesiace, zeby zarobic... - niestety mnie delikatnie mowiac zrobila w bambuko jak o to chodzi - to jeszcze musze sluchac jak na niego nadaje, a to wcale nie jest przyjemne jak dziecko to slucha. Jestem juz dorosla i dlatego zlewam, ale malec moze tym nasiaknac i nienawiscia do ojca rowniez. Kochasz go ok, a jak go znienawidzisz to chociaz przy dziecku tego nie okazuj/ okazujcie, prosze. Przeciez nie chcesz zniszczyc obrazu dziecka co do ojca i zarazem jej psychiki (to tez moze sie odbic w jej pozniejszych kontaktach z facetami). Przepraszam, ale musialam to napisac. Co do Twojej sytuacji to jak dziewczyny radza. Miej go na dystans bo tak naprawde nie wiesz co za chwile mu znowu odbije. Przez to znowu moze namieszac dziecku w glowie znow tatus bedzie mieszkal z wami, a za rok, dwa, albo krocej znowu stwierdzi ze sie wyprowadza. Niech pokaze ze naprawde jednak na was mu zalezy. Spotykajcie sie owszem, niech on przychodzi, bawi sie z mala ale reszte niech wraca do domu. Ty bedziesz miala czas to przemyslec zobaczyc czy faktycznie sie zmienil. Czy mu zalezy i czy dalej chcesz z nim byc. A ile on ma lat? bo naprawde wydaje sie nieodpowiedzialny (ktory porzadny facet zostawia kobiete z malym dzieckiem, a raczej z niemowlakiem?)
Moj mą ma 31 lat ja 29 a ta jego kochanka jest starsza od niego. O tym ze chce odejsc powiedzial jej zanim dowiedział sie ze jest w ciąży. Bo jak w styczniu rozmawiał ze mną na temat powrotu powiedzialam mu ze ok ze jak zamieszka sobie sam i zastanowi sie czego chce to pogadamy na ten temat. A jak juz sie dowiedzial ze jest w ciąży jej siostry naskoczyły na niego i prosiły go żeby jej nie zostawiał dodam ,że ona bardzio chciala miec dzieci bo ponoć z mężem nie mogla ich miec (leczyła sie) a miała ciąże zagrożoną (tak mówił a jak było naprawde to nie wiem). Boli mnie to ze chciał do nas wrócić a jednak uprawiał z nią sex(bo urodziła na pewno jego dziecko) mieszkał z nią do porodu tak jak mi obiecywał ale ja postanowiłam wtedy jednak napisac pozew a on zgodnie z obietnicą wyprowadził sie od niej nie chciał być draniem, odchodząc zanim urodziła, ale odszed jak pojawiło sie dziecko więc zrobił jak najgorszy drań choć ta kobieta wiedziała ze chce od niej odejsc teraz wydzwania do jego mamy i straszy go ze dziecka mu nie pokaże,itp........
Ale to jest jego decyzja i boje sie ze za jakiś czas przekreci kota ogonem i bedzie sie jej głópio tłumaczyć.....
Też bym nie dała drugiej szansy.
Zdrad w ogóle nie powinno się wybaczac, a jeszcze w momencie kiedy zostawił Cię z małym dzieckiem?
Rozumiem,że ludzie popełniają błędy,ale "błąd" to się moze zdarzyc w momencie kiedy człowiek od lat kogos nie kocha, mówi mu to, chce rozwodu, upije się na imprezie i z kims przespi nieswiadomy rano co się stało.To moze być błąd.Nie wybaczalny zresztą również.
Zbuduj z kims innym przyszlość, dziecko tez musi czuc bezpieczeństwo i stabilność,a nie ciągłe ucieczki ojca raz do mamusi a raz do kochanki.
zgadzam sie z poprzednimi pisarkami niech moze jakis czas pomiszka sam ,po co robic dziecku ewentualny lament w glowie wzloty i upadki to nie zdrowe dla dziecka to raczej estazy a jezeli zwiazek,psycholog dobra zecz moj maz chodzil bo byl przemocowcem po wypiciu alkocholu ,czy mu wybaczylam minelo prawie 2 lata jeszcze nie ,nie tak szybko z tym zaufaniem ,moze twoj maz kiedys dorosnie i bedzie wiedzial na czym zwiazek polega obowiazakach i szacunku i zaufaniu moj dorasta.