Witajcie. Jestem nowa i pierwszy raz w życiu zalogowałam się na forum i mam nadzieję, że któraś z was będzie w stanie mi pomóc. Mój mąż ma ogromne problemy z agresją psychiczną. Jesteśmy razem od 7 lat i od zawsze wiedziałam, że nie należy do osób szczególnie spokojnych i opanowanych... i właśnie dziś kiedy znowu okazał swoją agresję postanowiłam poprosić kogoś o radę. Rzecz polega na tym, że mój towarzysz był bity przez osobę z rodziny w dziciństwie, potem leczył się u psychologa, do czasu kiedy się poznaliśmy brał jakieś super silne leki na uspokojenie (które podaje się ludziom dorosłym w depresji). Ogólnie wiem, że bardzo, bardzo mnie kocha jest dobry i czuły i zrobiłby dla mnie wszystko ale gdy zwrócę mu uwagę albo poproszę aby coś zrobił (a jest zajęty np. graniem albo odpoczywaniem)on traktuje to jako próbę urażenia go i zaczyna się wydzierać (czasem aż mi wstyd bo słyszy to całe osiedle) słyszę teksty w cylu zamknij r..., wynoś się stąd, nie wk... mnie itp. Jeżeli staram się z nim spokojnym tonem porozmawiać aby go trochę wyciszyć jeszcze bardziej doprowadzam go do szału i wtedy w jego oczach widzę całkiem innego człowieka, zaczyna mnie szarpać, popychać i grozić że zaraz zdemoluje mieszkanie, zrobi coś sobie albo mnie i na koniec wychodzi z domu! Pociesza mnie fakt, że jeszcze nigdy nie podniósł na mnie ręki! Co prawda takie jego zachowania nie zdarzają się często ale jednak..... Poza tym jesteśmy świeżo po ślubie i planujemy dziecko ale do tego czasu chciałabym jakoś go uspokoić. Dodam, że kilka razy ja i jego przyjaciel namawialiśmy go leczenia ale on wtedy twierdzi, że nie musi się leczyć bo już kiedyś to robił i nic to nie dało ... Na koniec gdy już się uspokoi i uświadamia sobie, że źle zrobił zaczyna płakać i przepraszać ale nie pozwoli na to abyśmy o tym porozmawiali, a gdy już sie staram pogadać cała awantura zaczyna się od nowa....... JA nie wiem ale może ja nieświadomie jakoś go prowokuję moją rozmową??? Też nie jestem świeta i jak czegoś chcę to lubię jak ktoś mnie posłucha i zrobi to o co proszę i czasem też sama wpadam szał ale to już tylko z bezradności... Macie dla mnie jakieś dobre rady jak "NAM" pomóc ????
Podobne tematy
Witaj. Dużo ryzykowałaś wychodząc za mąż za tego człowieka! I jeszcze planujesz mieć z nim dziecko?! Kręcisz na siebie bicz! Twój partner powinien bezwarunkowo się leczyć! Jego agresja może z czasem narastać i tylko patrzeć jak ci przyłoży... Więc wychodząc za niego powinnaś się z tym liczyć. Po ślubie nikt nie zmienia się w aniołka, jak był diabełkiem!
- Nirvanka87
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Nie wiem ile masz lat, ale nie radziłabym na razie myśleć o dziecku. To zbyt ryzykowne. Twój mąż jest po prostu chory- nie mówię tego złośliwie, mówię o prawdziwej chorobie zapewne działającej na psychikę. Skoro nie działają rozmowy i namawianie go na leczenie, to może Ty pierwsza powinnaś udać się do specjalisty, psychologa i zapytać co masz zrobić w takiej sytuacji. JA osobiście nie czuję się kompetentna doradzać w takiej kwestii.
Sama kiedyś poznałam chłopaka, który miał takie wybuchy złości, tak był troskliwy wręcz nadopiekuńczy, a wystarczyło, żeby jakaś głupota go zdenerwowała i stawał się agresywny- całe szczęście tylko słownie. Ale ja wiedziałam, że to może się dalej rozwinąć i szybko zwiałam, zerwałam tę znajomość, bo wiedziałam, że to będzie trwało całe życie, poza tym i tak do siebie nie pasowaliśmy.
Jednak rozumiem, że Ty kochasz swojego męża i chcesz mu pomóc, zatem udaj się do psychologa po poradę, ja jako jedyne rozwiązanie widzę leczenie. Może ten jego poprzedni lekarz po prostu podszedł źle do sprawy, a Twój mąż się zniechęcił.
4 2012-09-05 12:51:23 Ostatnio edytowany przez iwopol (2012-09-05 12:54:46)
- iwopol
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Tylko czy psycholog-psychiatra podejdzie indywidualnie do przypadku -a taka jest chyba konieczność ?
- Nirvanka87
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Tylko czy psycholog-psychiatra podejdzie indywidualnie do przypadku -a taka jest chyba konieczność ?
Zawsze powinni podchodzić indywidualnie, jeżeli tego nie robią to nie są profesjonalistami
witam, podobnie jak dariusz borykam się z terrorem psychicznym. jednak... postanowiłam w końcu podnieść się z klęczek i zacząć walczyć o szacunek - czy... ktoś mógłby mi polecić jakiegoś dobrego psychoterapeutę...?
- Doonna
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Przykro mi pisac, ale bez leczenia nie masz co liczyc na poprawe.
Obawiam sie ze ataki agresji beda coraz czestsze, az stana sie codziennoscia.
Nie mozesz do tego dopuscic, a tym bardziej nie planuj zruinowac zycie swojego przyszlego dziecka.
Witaj. Doskonale rozmiem twoja bezradnosc, wobec zachowania meza ktory ma ze soba wielki problem, pisalas ze w dzicinstwie byl bity, to co on teraz robi jest cena wyparcia urazow z dziecinstwa.on meczy sie sam ze soba walczy a sam nie wie z czym i dlaczego a to ze jestes przy nim z nim itd.jest twoim wyborem i widocznie tego potrzebujesz w swoim zyciu. wiem wiem,pomyslisz ze bredze ale niestety tak jest nasza podswiadomosc jest wielka.nie ludz sie ze on sie zmieni, nie planuj narazie malenstwa bo chyba nie chcesz swojemu malenstwu zafundowac takiego piekla jakie sama musisz przechodzic. Jedynym wyjsciem dla niego jest podjecie sie psychoterapii.tylko ona pozwoli mu wyzwolic sie z sidel wlasnej psychiki,tylko on sam moze to uczynic a moze na pewno.
Opowiem Ci po krotce moja historie,mam 30 lat 8 letniego syna rozwod za soba i kolejnego felernego faceta przy sobie,to byla prawdziwa milosc mimo ze jest mlodszy o 6 lat odemnie,jestesmy ze soba ponad 3 lata, moj facet po pol roku zaczal pokazywac swoje prawdziwe oblicze,zaczal mnie dreczyc psyczicznie kontrolowac gnebic od switu ,budzac w nocy wmawiajac mi ze kogos mam,mial urojenia,sledzil mnie,dzwonil wyzywal,po czym tulil przepraszal mowil ze to jest silniejsze itd,a ja co...schudlam w miesiac 9 kilo, normalna moja waga jest 47 przy wzroscie 156 wiec wygladalam jak smierc,(mniejsza z tym) opowiadalam wszystkim co on robi jak mnie traktuje itd,wszystkim oczywiscie latwo sie mowi daj sobie spokoj itd..on nie jest do zycia..poszlam do psychologa opowiedzialam historie bo stwierdzilam ze to chore dlaczego nie moge ulozyc sobie zycia z normalnym facetem,wyslala mnie na psychoterapie na kase chorych bo prywatnie nie bylo mnie stac ,chodze juz ponad rok i to byla najlepsza rzecz w moim zyciu jaka zrobilam..zaczyna na moich ustach pojawiac sie usmiech a najlepsze jest to ze moj facet juz tak mnie nie traktuje ,a czemu bo na to nie pozwalam,jestem konsekwentna w tym co mowie,stawiam mu granice i nie pozwalam na to by mna poniewieral. Dlugo by tu mowic,ale to jets niesamowite,mam jestem dda,mam rowniez zaburzenia wyniesione z dziecinstwa ojca alkoholika ktory po nocach spac nie dawal,itd.a matka...gdzie byla matka ze nie obronila nas przed nim,ze pozwolila bysmy kazdej nocy przezyawly lęk i strach (przez to jestem uzalezniona od adrenaliny.przez to znajduje facetow ktorzy daja mi wlasnie ta adrenaline mimo ze swiadomie jej nie chce,to podswiadomie jej potrzebuje, powoli uwalniam sie od tego,od zalu jaki mam do matki ktora ojciec zdradzal cale zycie ja bedac jego pupilkiem-ona zazdosna o mnie byla i rywalizowala ze mna robiac to do dzis, tak naprawde zyjac z takim czlowiekiem wyrazamy zgode na to co nam robi,bo jak bys tego nie chciala po prostu nie wiazalabys sie z nim. Jesli nie wiesz gdzie znalezc pomoc napisz skad jestes a ja postaram sie znalezc pomoc dla siebie samej, bo nie mozesz odpowiadac za to co roobi twoj maz,nie mozesz zyc w chorej atmosferze strachu leku i obawach,a uwierz ze jemu to sie bedzie tylko poglebiac.jesli go kochasz postaw mu warunek albo podejmie sie leczenia daj mu okreslony czas na to,albo powiedz ze odejdziesz od niego i trzymaj sie tego musisz byc konsekwentna!musisz bo zniszczysz swoje zycie.on jak zobaczy co stracil podejmie sie leczenia a uwierz ze to dziala cuda,niestety jest jeden mankament trzeba chciec zmian w swoim zyciu,i uwierz ze mu pogaduszki z psychologami tu naprawde nie pomoga. bo on nosi brzemie od dziecka,nosi w sercu bol i zal do rodziny i robi swojej rodzinie to samo co jemu,niestety taki wzorzec mu pokazali i on nie wie ze mozna zyc inaczej bo tego nigdy nie zaznal,bedzie sie musial tego nauczyc sam od nowa po swojemu tak jak on chce..uwierz mi pomozesz sobie bo nie bedziesz sie meczyc a przy okazji jemu, ja go rozumiem choc nie mozna dawac pozwolenia na to by ktokolwiek ci ublizal bil cie poychal,bo to jest przemoc,psychiczna fizyczna karana!!!
Tobie rowniez radze wybrac sie do terapeuty po porade,bo wydaje mi sie ze tobie ona rowniez jest potrzebna,bo chyba nie bedziesz czekac az stanie sie tragedia bys uswiadomila sobie ze to czlowiek poki co nie zmieni swojego zycia ani ty nie zmienisz jego zachowania i traktowania Cie,bo on to ma wpojone od dziecka!zakodowane i glegoko bol po tym zakopany w sobie,bol ten wlasnie wychodzi pod taka postacia ze robi to samo z toba,po czym przychodzi i przeprasza bo wie ze zrobil zle,czyli on jednak w swiadomosci wie ze zle robi ale nie umie sobie z tym radzic! poki co nie planuj ciazy,nie miej zludzen ze dziecko go zmieni-nie obarczaj dziecka odpowiedzialnoscia za zachowanie jego ojca!bo to ty jestes odpowiedzialna za siebie i tylko za siebi,a dzieci rodzi sie bezinteresownie po to by je po prostu kochac za to ze sa,dac im poczucie bezpieczenstwa bezwarunkowa milosc i wzorzec godny nasladowania,bo dziecko uczy sie wszystkiego od was,jak juz urodzisz kiedys to polecam ksiazke wyzwoleni rodzice ,wyzwolone dzieci. a co do meza sprobuj powiedziec mu kiedys ze to co robi jest zle,ze jak jego bili to on na to nie mial wplywu byl bezbronnym bezradnym dzieckiem ktory nie mial ani zrozumienia ani spokoju w dziecinstwie,ktory nauczyl sie ze kochac znaczy bic wyzywac,z nim robiono to samo ze mna rowniez podobnie,i ja przenioslam to na swoje zycie,jak i on.