Samotna 23-latka...

Wiesz.. Na samym początku nie dasz rady na siłę kogoś szukać.. Potrzebujesz czasu.
Wszystko przyjdzie z czasem.
Powtarzam to każdej net kobietce, że wreszcie macie czas zająć się sobą !! zadbajcie o zdrową dietę, idźcie do spa i do masażysty
Niech wreszcie wasze ciało i dusza będą rozpieszczane !! Myślicie, że przy mężczyźnie na to wszystko sobie pozwolicie ?? Nie, bo będziecie chciały być z nimi ! Korzystajcie z życia pocieszcie się zakupami Nowe zimowe kolekcje wchodzą do sklepów

jedna miłość się skończyła wiec pora zrobić miejsce kolejnej może tej właściwej?

Będę cię musiał zmartwić że raczej do końca się tych wątpliwości nie wyzbędziesz do tond aż ktoś się nie pojawi. Ja byłem z kobietą w sumie 6 lat, sam jestem od roku już i dalej we mnie żyje przekonanie że nie będzie ciekawie z miłością kolejną w moim życiu. Boje się że nie będę mógł kogoś pokochać tak ja byłej ... ale nie mówię też że na 100% nikogo nie pokocham.

A wiesz co najbardziej mi się podoba w takim oczekiwaniu ? To że kobieta która ( jeśli mam nadzieje się zjawi ) rozkocha mnie w sobie a ja ją w swojej osobie będzie wspanialsza od byłej

6 lat mówisz... kurcze nigdy tego nie zrozumiem jak można kogoś zostawić po tylu latach... zapewne wspólnych planach i tylu wspólnych chwilach szczęścia i smutku. Nie wiem może sobie tego nie wyobrażam bo nigdy nikogo nie zostawiłam, nie porzuciłam... po prostu potrafię komuś wytłumaczyć,że nic z tego nie będzie zanim się ta druga osoba zaangażuje. Nie wiążę się z nikim póki nie jestem pewna,że jestem w stanie dać drugiej osobie to czego ona ode mnie oczekuje.
Może ja mam jakieś staroświeckie podejście do miłości, seksu i związków ale nie bawi mnie skakanie z kwiatka na kwiatek i zabawianie się z każdym nowo poznanym facetem.

Chciałabym mieć jednego kochającego. I miałam... dałam z siebie wszystko co najlepsze. Ale teraz wiem,że starałam się za bardzo... Gdzieś kiedyś przeczytałam, że największy błąd jaki kobieta popełnia w związku to właśnie staranie się za dwoje.

Mam podobnie jak Ty zmeczony , że przyszły będzie lepszy i wspanialszy od byłego. I dam mu wszystko bo na 100% będzie na to zasługiwał:P
Kurcze widzę, że powolutku odzyskuje nadzieję.... choć to iskierka ale jest:D

tulipanek89 - potrzebujesz trochę czasu. To smutne i przykre co przeżywasz. Tym bardziej żal mi Ciebie, bo po Twoich wypowiedziach widać, że jesteś bardzo wrażliwą osobą. Ale pomyśl o tym w ten sposób, że nie Ty jedna zostalaś porzucona. Każdemu z nas się to zdarzało.

Hej tulipanek! Nie martw się, jesteś bardzo młodziutka. W innych wątkach zobaczysz, że ludzie rozwodzą się, a nawet zaczynają nowe życie około 40-tki, zresztą w małżeńśtwach w tym wieku wszystko zaczyna się sypać. Gdybyś została ze swoim chłopakiem, który Cię nie kochał bardzo, nie szanowaliście się, to wtedy za 15 lat mogłabyś mieć tragedię.

Możesz się martwić, to że pierwszą ciążę zaliczysz w późnym wieku, mówią, że optimum to około 24 roku życia. Ale to chyba zależy od organizmu kobiety.

Co zaś do znalezienia miłości -- może się to zdarzyć w różnym wieku, nie spiesz się. Musisz znaleźć też swoje szczęście poza chlopakami, bo inaczej twój świat ciągle się będzie walił. Musisz mieć własne życie, iść własną drogą. Znajdź chłopaka, który też idzie własną drogą. Potem spróbujecie iść razem. Jak się nie uda to się rozejdziecie, a twoje życie, twoja droga, twoje szczęście będzie trwać nadal.

Odrzucasz teraz chłopaków? Dlaczego? To bez sensu... zakochuj się, spotykajcie się, idź na randkę, na seks. Zobaczysz jak Wam będzie. Jak będzie źle, to się rozejdziecie. Postaw tak sprawę od początku -- "Adasiu! Chcę się z Tobą spotykać, ale nie chcę się zbytnio angażować. Pochodzimy ze sobą parę miesięcy, a potem zobaczymy jak nam będzie, ale nic sobie Adasiu nie obiecuj, bo ja już zostałam kiedyś skrzywdzona przez chłopaka, więc ty teraz musisz uznać moje zasady, moje szczęście. Jeśli mnie kochasz, to uszanujesz i oboje będziemy szczęśliwi.".

Dziękuje wam wszystkim za słowa otuchy... właśnie tego potrzebowałam.
Mam swoje życie, mam jeszcze rok studiów i znajomych na których mogę liczyć w każdej sytuacji choć większość ma już swoje połówki i coraz mniej czasu dla mnie ale taka jest już kolej rzeczy. Staram się wypełniać sobie jakoś czas, uprawiam sport - rowerek.

Tylko właśnie straciłam przez ten związek wiarę w siebie samą, Zaraz po rozstaniu będą na fali spotykałam się z jakimiś chłopakami ale jedno spotkanie i ja już odpuszczałam bo kochałam byłego. Teraz się uwolniłam z tego chorego uczucia... Ale widzę, że nadal nie potrafię się otworzyć przed nikim nowym tak do końca. Tak jak piszecie musi chyba upłynąć więcej czasu, żebym na nowo pokochała samą siebie i uświadomiła sobie,że on nie był wart mojej miłości, że to nie on mi jest pisany... skoro tak mnie oszukał i potraktował.

Kręci się teraz koło mnie pewien chłopak, fakt nieco młodszy ma 19 lat... zaprosiłam go na wesele, chętnie się zgodził. Zobaczymy... może dzięki niemu uda mi się nabrać wiary w siebie. Może to właśnie on ma mi uświadomić, że jestem warta kogoś kto pokocha mnie taką jaka jestem.

Miłego popołudnia

Bardzo dobrze cię rozumiem <tulipanek89>.