czyste szaleństwo albo prawdziwa MILOSC!!!!!!!!!

Dzieki Gosiek24

wiesz,,uwierz, ze jz wszystkiego probowałam, i wspólne wyjscia, wyjazdy nawet terapia...niestety nie pociąga mnie, w łóżku tylko On ma przyjemność, ja NIE!!  Lubie Go, ale nie kocham jakbym chciała....i to jest cieżka sprawa!!

Nie widzę - gdzie Autorka napisała, że ma dziecko?

blacklillyyy - sama piszesz, że od zawsze czułaś się lesbijką, tylko nie dopuszczałaś do siebie tej myśli. Takie osoby jak Ty, bojąc się swojej seksualności, wchodzą w nieszczęśliwe związki hetero i rujnują życie sobie oraz partnerowi. Daj mężowi i sobie możliwość odnalezienia prawdziwego szczęścia.

Ależ tam jest przecinek...

Ja nie mam z Nim dzieci!!

Witajcie:-))

blacklillyyy
              Wejdź na wątek " Wszyscy chcą kochać..." Osób takich jak Ty jest więcej . A nawet dodam , że są osoby- takie jak ja- u których życie przewróciło się do góry nogami ( jak to określasz) dużo później niż Tobie . Owszem u mnie nie pierwszy raz , ale ...to też  jakieś doświadczenie , które może się Tobie przydać.
Nie ma tak , że jeśli faktycznie jesteś osobą Les, ew. Bi ( chociaż w Twoim wypadku raczej tak nie jest) , to nie wiadomo co byś robiła i jak walczyła i jak bardzo zdroworozsądkowo będziesz podchodziła do życia , jest wysoce prawdopodobne , że kiedyś znowu się to odezwie.
              Tylko chcę abyś mnie dobrze zrozumiała ...ja Ci nie mówię , abyś tu i teraz rzuciła męża . To wymaga wielu dogłębnych przemyśleń. Bo może właśnie być tak , że niepowodzenie w związku z mężczyzną popchnęło Cię w inne ramiona . Niestety niezbyt dużo informacji póki co podałaś żeby ktokolwiek mógł się wypowiadać na temat tego czy to tylko odskocznia , chwilowy kaprys.
               A zdecydowanie nie przemawia do mnie stanowisko "gosiek24". Bez względu na to czy będziesz z innym facetem czy kobietą , to tylko Twoja decyzja czy ratować to co jest ...
               I do "gosiek24" wierz mi ...można zgodzić się na ślub tylko kogoś lubiąc lub akceptując. Niestety w naszym społeczeństwie nadal robi się to co wypada , a więc często również "na siłe" tworzy związki heteroseksualne , bo przecież ....co ludzie powiedzą ?

przerażają mnie wypowiedzi, widać to mnie przerasta i wycofuję się. Mogłabym się wypowiedzieć na temat odmiennych orientacji przez pryzmat nauki,ale nie chce robić zamieszania życzę korzystnego rozwiązania sprawy dla obu stron

Dziękuje bardzo za posty ...

hmm no właśnie, to nie jest kaprys ani chwilowe zauroczenie....ja Ja po prostu kocham!! A mąż, tak wie!! nie zna Jej osobiście, ale wie jak to wygląda i akceptuje to.
Tylko teraz jest jeszcze kwestia, że rodzice sie dowiedzieli i mam wybór.."wbić nóż w plecy/serce" matce, która poświęciłą dla mnie wszystko czy Jej, bez której życia sobie nie wyobrażam!!!! jaką decyzję bym nie podjeła, będę okropna!!! Ta Kobieta poświęciła także dla mnie rodzinę, partnera, i co najważniejsze życie dziecka, to, że odbiera Mu szanse na "normalne życie" !!!! Matka mówi, że dopkóki żyje tego nie zaakceptuje- no cóz, innej reakcji się nie spodziewałam!!!! ( no przecież by mnie nie pochwaliła..:)) i teraz zrezygnuje z miłości do "Niej" to zostawiam Ją na lodzie!!!!! wybieram Ja....jestem wyklęta, wypisują mnie z rodziny itp.......i co tu począć!!!!! choć z drugiej strony..nigdy nie zaakceptują tego "Jaka jestem"!!!!!!!!!!

Nie chce tu nikogo obrażać, ale dzisiejsze czasy moda i chęć wyróżnienia się czy próby czegoś innego są dla mnie straszne. Bóg stworzył Adama i Ewę czyli związek. Osoby odmiennej orientacji sensualnej odbiegają od normy typowego związku, czyli zaburzenia psychiczne i prawdopodobnie uraz  do płci przeciwnej albo moda i łatwiejsze nawiązywanie kontaktów. Mam znajomych gejów co sami mówią że lepiej dogadać się z facetem i namówić go na niezobowiązujący sex niż z kobietę. Mężczyźni rozumieją bardziej mężczyzn, a kobiety kobiety. Łatwiej rozpoznać oczekiwania i zrozumieć osobę o podobnych potrzebach. Sex jest traktowany jako fizyczność ponieważ nie jako akt rozmnożenia i miłości do partnera czy partnerki.

Destrukcja napisała "W zasadzie chyba dobrze się stało , że tak się stało" tez tak uważam, uważam ze tobie lżej że nie musisz sie ukrywać, że nie musisz lawirować miedzy...miedzy.I zauważ piszesz że matka nigdy nie zaakceptuje ale teraz jak wie to tez nie wymaże tego ze swojej świadomości, czyli juz zawsze będziesz tą z"złą" Czyli ten przysłowiowy nóż juz wbiłaś choć może tylko częściowo. Czy całkiem sie od Ciebie odwróci ?Nie wierze w to , kocha sie dziecko a nie jego przekonania czy seksualność.a ty jesteś jej dzieckiem i zawsze nim będziesz. Co ja bym radziła , iść za swoim sercem , myśleć o sobie, Zrobić to co każe Ci serce.Lata lecą  nim się spostrzeżesz zobaczysz ze życie przeleciała a ty ty balansowałaś miedzy miłością a rozsądkiem
"zrezygnuje z miłości do "Niej" to zostawiam Ją na lodzie!!!!! wybieram Ja....jestem wyklęta, wypisują mnie z rodziny " zauważ ze decydując się na życie z Nią, zakładasz swoją rodzinę,i o nia będziesz walczyć i i nią sie troszczyć Homoseksualizm został przez Światową Organizacje Zdrowia  skreślony z listy chorób, wiec chorobą nie jest,jest po prostu inną, odmienna orientacja seksualną..A żeby taką osobę zrozumieć to trzeba by  choć tydzień byc w jej skórze ,  bo jak zmusić kobietę żeby kochała mężczyznę , mowie tu o fizyczności , kiedy ten jej nie pociąga, kiedy nie ma żadnej przyjemności bycia z nią , żadnej  z seksu a wręcz przeciwnie  jest on nieudany a czasami wstrętny. I tu w lepszej sytuacji sa osoby Bi, bo im łatwiej stworzyć ten  typowy związek. I tylko od nich samych zależy czy pozostaną zawsze w tym związku czy ich druga natura sie odezwie , a najczęściej jednak tak jest.Albo mężczyznę żeby pokochał cieleśnie kobietę. Temat trudny i juz na tym forum poruszany... blacklillyyy.  przemyśl wszystkie za i przeciw rozważ wszystko ale myśl o sobie, tak jak wspomniała  destrukcja nie próbuj uszczęśliwiać wszystkich.

Nie potępiam żadnych takich związków jest mi to obojętne. Mam znajomych co też są tacy. Odmienna orientacja sensualna została skreślona z listy chorób bo coraz więcej jest takich ludzi i wcale się nie leczyli (choroba cywilizacyjna i niefizyczna), a zrobili z tego normę bo walczyli o swoje prawa więc i wygrali. Choroby fizyczne muszą być leczone psychiczne nie zawsze bo teraz jest wolność słowa i tak jest skonstruowane prawo aby nie naruszać czyjejś prywatności. "Kochamy" dzieci tez w różny sposób czasem i krzywdzący (pedofile) Tylko tutaj krzywdzimy a w związkach les czy gej obie osoby są dorosłe i tak samo postrzegają świat.

blacklillyyy...
         Nie ma sprawy , po to jest to forum żeby porozmawiać , wymienić poglądy , opisać swoje dylematy.
         Każdy wpis może wnieść coś nowego , coś co inna osoba wykorzysta i to jest fajne.
         Niestety masz rację, że życie potrafi byc skomplikowane , ale gdyby wszystko było równiutko ułożone , przewidywalne...
         ... czy nie byłoby nudne ?
         Piszesz, że cokolwiek postanowisz i tak będzie bolało . Pewnie będzie , ale moja sugestia jest taka , że gdy człowiek jest
         szczęśliwy , kocha i jest kochany , to ból łatwiej znieść. Twoja aktualna sytuacja już i tak jest znana . Mąż i mama wiedzą-
         ten fakt Cię nie dobił tylko spowodował większe dylematy . A jak to mówią "co nas nie zabije to nas wzmocni" , więc teraz
         już powinnaś być silniejsza i z całym zaangażowaniem dążyć do swojego szczęścia .
         Rozumiem Cię dobrze, bo ja również mam taki charakter, że najpierw dbam o to żeby wszyscy wokoło byli zadowoleni a potem
         gdzieś na końcu są moje sprawy . Ale zaczynam się zmieniać, bo wiem dokładnie , że co bym nie zrobiła dla dobra innych (rodziny)
         to to i tak nie zostanie docenione . Więc dorosłam już do tego, że nie ma się co przejmować tym "co ludzie powiedzą", tym, że
         "coś nie wypada" ...ja też chcę cieszyć się życiem .
          I jeszcze jedno ...nie patrz na siebie i na Nią przez pryzmat, że któraś z was się "poświęciła" dla drugiej, bo kiedyś
          takie podejście może was mocno poróżnić ... gdyby Ona tego nie chciała Ty byś jej do niczego nie zmusiła ...to
          wybór, decyzja , nie poświęcenie . Podobnie u Ciebie.

witaj destrukcja..

dziekuje, ze pytasz...hmmm no teraz to jest tak, że daliśmy sobie troche czasu z mężem...na przemyślenie wszystkiego...ale ja wiem, że to nie pomoże mi sie w Nim zakochać!!! jedynie zostając z Nim stworze "normalna" rodzinę bez emocji,,szału..z mojej strony..ja będę sobie wegetować...

......wybierając Ja,,będę szczęśliwa choć totalnie zmienię tok swojego życia..!! myślę, że jestem na to gotowa, i to zrobię, bo wiem, że jeśli nie wykorzystam tej szansy na szczęście to będę załowałą do końca życia!! a życie jest tylko jedno!!!

ogólnie to wszystko jest bardzo cięzkie,,,mam wyrzuty sumienia co do męża, że Go skrzywdziłam. co do rodziny, którzy myślą, ze wszystko wraca do normy między Nami....oj Boże..Boże....chwilami brakuje sił, żeby iść do przodu!!

a ja tylko chcialam podziekowac za ten wątek

hej  no nic takiego destrukcjo  po prostu wątek jak by z zycia mojego wyjęty  cenne rady no a przede wszystkim ta niesamowita zbieżnosc - gorąco pozdrawiam

Witajcie ...
   ruda1935 ... no tak , wiele z nas tu piszących mogłaby to samo napisać - zbieżność historii życiowych .
   Tak to właśnie jest . Ale fajnie jest dostrzec to, że nie jesteśmy z tymi swoimi historiami same, jest nas całkiem sporo.
   Minie osobiście to pomogło chociaż bardzo długo nie mogłam się zdecydować na napisanie tutaj . A tak moje
   spojrzenie może przyda się komuś, czyjeś spojrzenie przyda się w moim życiu .

blacklillyyy..... zaczęłaś , to może tak byś się odezwała co u Ciebie, u Was - bez względu jak to "WAS" wygląda.

cisza to ja... niestety masz racje pisząc o zacofaniu i braku akceptacji , ale fajnie też, że w swoim poście
    zawarłaś też elementy optymistyczne. Jak z tego wynika ...jak się bardzo chce to się da zrobić nawet to
    co na pierwszy rzut oka wydaje się niemożliwe.
    A brak akceptacji, brak zrozumienia - tak jak podałaś w swoim przykładzie- często kończy się mniejszym lub
    większym załamaniem....niestety.

blacklillyyy ....wybaczam i cieszę się Twoim szczęściem :-)))
     No to teraz rozumiem , że nie miałaś czasu na forum i pewnie mieć go nie będziesz.
     Ale jak się czyta takie wpisy , to można i raz na rok .
     Gratuluję podjęcia decyzji i tego , że jak wynika z Twojej wypowiedzi, była to dobra decyzja.
     Masz wyrzuty sumienia , martwisz się , że źle to odebrali niektórzy z najbliższych ...ale to normalne.
     Człowiek uczciwy miewa wyrzuty sumienia .
     Te negatywne emocje w Twoim otoczeniu albo miną albo się wyciszą , a Twojego szczęścia nikt Ci
     nie odbierze.
Pozdrawiam gorąco , powodzenia.