Pierwsza kobieta i moja przeszłość

Ja Ci powiem,że chodząc na randki nigdy nie wypytywałam partnera o to ile miał partnerek.Jak już takie rzeczy wychodziły samoistnie po jakimś tak okresie znajomości. Szczerze mówić nie wyobrażam sobie,żeby chłopak na randce wypytywał ile miałam wcześniej partnerów

Więc nie masz się czym stresować. I myślę,że wiele kobiet byłoby zadowolonych gdyby się dowiedziało,że są pierwsze bynajmniej ja byłam gdy dowiedziałam się,że mój chłopak nie miał nikogo przede mną

Jak spotkasz inteligentną kobietę uwierz,że nie będzie jej to przeszkadzać. Jak sam widzisz tamta była nieodpowiednia. Tak naprawdę to wszystko zależy od podejścia człowieka. Dla jednego to nie będzie problem drugi zrobi tragedię. Osobiście uważam,że przez taki szczegół nie powinno się skreślać osób.

wyolbrzymiasz

Mężczyzna który opowiada o byłych na spotkaniach nie ma klasy. Ja w takich przypadkach wychodzę "przypudrować nos" i znikam..
Tyle ode mnie.

U dentysty lub w szpitalu też nigdy nie byłeś? Podpowiem Ci - tam też możesz coś podłapać..

A ja wyznam szczerze, że nie chciałabym być z mężczyzną z "czystym" kontem, choć sama mam dopiero dwadzieścia parę lat. Byłabym w stanie zaakceptować to jedynie u mężczyzny mało atrakcyjnego, u którego brak urody był główną przeszkodą w nawiązaniu jakiejkolwiek bliskiej relacji. Wydaje mi się, że jeśli ktoś ma w porządku powierzchowność i wiek powyżej 25 lat, a mimo to nigdy nie był z nikim w bliskim związku (choćby i krótkotrwałym), a jego samotność nie jest wynikiem kwestii światopoglądowych, to jest z nim jednak coś nie tak. Może w sposobie podchodzenia do kobiet, może w osobowości czy charakterze (naprawdę nietrudno jest przecież "zaczarować" kobietę na pierwszej spotkaniu na tyle, aby chciała spotkać się drugi raz), może w poglądach i stylu życia, które wysuwają się na pierwszy plan. Bardzo często tacy ludzie są zdesperowani i sfrustrowani, i popełniają wiele błędów. Na Twoim miejscu, drogi Autorze, zastanowiłabym się przede wszystkim nad tym, co sprawia, że tak bardzo odpychasz od siebie kobiety. Bo ja widzę tu już dwa naprawdę duże problemy: zazdrość i egoizm.

Wychodzenie bez słowa [czyt. ucieczka] z pewnością nie kwalifikuje się do zachowań z klasą... Tyle ode mnie

A skąd wniosek że odpycham kobiety? I skąd taka szybka ocena mojej osoby po kilku moich postach?? Chyba nie zdajesz sobie sprawy jak reaktywna jest Twoja wypowiedź...

mia91 Może to i boli ale z drugiej strony dobrze wróży jeśli chcesz być z kimś długo i planować przyszłość - chłopak ma ku temu predyspozycje

Ty chyba powinnaś się trochę nad sobą zastanowić i nad tym co piszesz. Nie wiesz jak wyglądały moje spotkania i również nie wiesz kto je kończył. Od górnie założyłaś że kończyły znajomość dziewczyny z którymi się spotykałem. No ale cóż to jest Twój wniosek, błędny wniosek, i 'wybaczać' Ci niczego nie będę bo jak ktoś na dzień dobry ocenia ludzi po pozorach to nie najlepiej o nim świadczy. I nie życzę sobie żebyś przypinała mi takie atrybuty jak zazdrość i egoizm - przecież Ty mnie w ogóle nie znasz!

Zawsze wydawało mi się że szufladkowanie ludzi jest cechą starszych osób z moherowym nakryciem głowy, jak widać myliłem się.

Chłopie, sam zaczynasz się gubić w swoich zeznaniach. Napisałeś, że nic nie wynikało z Twoich dotychczasowych spotkań z kobietami i nie uwierzę, że za każdym razem to Ty kończyłeś te spotkania. A jeśli nawet większość została zakończona przez Ciebie, to moim zdaniem to również nienajlepiej świadczy o Tobie i Twoich kryteriach wyboru odpowiednich kobiet. W końcu na randki zapraszamy osoby, które znamy na tyle, aby wiedzieć, że mogłoby coś z tego być, a nie na chybił trafił, bo "nawet ładna jest". Gdybyś zechciał być może napisać, z jakiego powodu kończyły się Wasze spotkania, można byłoby wyciągnąć jakieś konkretniejsze wnioski, ale póki co każesz nam "gdybać".

I kto tu kogo szufladkuje?

Nie wpieraj mi, że nie wiem o czym piszę.
Na randki umawiamy się z osobami które zwykle nam się podobają czyli są "nawet ładne/ładni". Po to są randki żeby kogoś poznać lepiej bo nam wpadł w oko np. na imprezie. Są związki które wykluły się z przyjaźni ale jak na moje oko jest ich zdecydowanie mniej.

A odnośnie mnie: wiele dziewczyn w Twoim wieku zwykle urywały znajomość bez słowa, dlatego jeszcze nie dawno postawiłem tyczkę na wysokości 25 lat. Poniżej dziewczyny mnie nie interesują. Zrywanie znajomości/totalne odcięcie się jest przejawem albo niedojrzałości albo zwykłego tchórzostwa. Bo jeśli coś jest nie tak to się o tym mówi, zawsze to można ładnie zrobić dyplomatycznie, ale to trzeba mieć odwagę. Sam też rezygnowałem, bo czułem że to nie to.

Wilczyca89 To jest ostania moja odpowiedź na Twoje zaczepki, więcej nie będę tolerował oskarżeń jakoby było coś ze mną nie tak, bo próbujesz wszelkimi możliwymi sposobami to udowodnić, a za argumenty wstawiasz swoje wyssane z palca sugestie.

***

Podejście: 'przyjmujesz kogoś całego ale nie' jest słuszne. Albo się kogoś akceptuje w całości albo drogi się rozchodzą. No bo jeśli cecha X mi nie pasuje bardzo to mam się męczyć dalej? Nie można też się zmieniać dla kogoś.

***

piroman1981 słusznie zauważył, że jednak doświadczenia z przeszłości potencjalnej kandydatki lub kandydata wiele o nim mówią. Ktoś mógł zdradzić.. i co wtedy? Czy taka osoba wygląda na wiarygodną?

Zdecydowałem się odpowiedzieć w tym temacie, ponieważ jestem w podobnej sytuacji jak autor wątku - w wieku (prawie) 25 lat nigdy jeszcze nie byłem w związku.
Będąc nastolatkiem, nie miałem w ogóle podejścia do moich rówieśniczek (chociaż zdecydowanie były mną zainteresowane), w liceum 'przykleiłem' się do jednej dziewczyny, która (wtedy o tym nie wiedziałem, teraz wiem że straciłem prawie trzy lata) nie była mną kompletnie zainteresowana i w dodatku mnie okłamywała. Podczas studiów poznałem bardzo wielką ilość kobiet, z wieloma spotykałem się wiele razy - jednak zawsze albo one wycofywały się z tej znajomości, albo robiłem to ja, albo stwierdzaliśmy wspólnie że 'to nie to'. W życiu miałem w zasadzie tylko jedną 'obiecującą' znajomość - jednak skończyła się w okolicznościach niezbyt dla mnie zrozumiałych.
Mimo tego, że nieraz zdarzało mi się mieć z kobietami wspólny język, nie zdarzyło się trafienie na jednakowe podejście do życia czy zainteresowania.
Prawdę mówiąc, obecnie w ogóle nie czuję chęci poznawania nowych kobiet, z powodu (nie wiem, jak bardzo racjonalnej) świadomości, że znowu nic z tego nie wyjdzie, tym bardziej, że dochodzi jeszcze omawiany w tym temacie problem braku doświadczenia - i właściwie od dwóch lat nie miałem z żadnymi kobietami jakichkolwiek bliższych kontaktów.
Nie oczekuję żadnych odpowiedzi czy pomocy - po prostu chciałem podzielić się moimi przemyśleniami